
ՀՐԱՆՏ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ. «ՄԵՆՔ ՄԻԱԿ ԱՆԿԱԽ ՈՒԺՆ ԵՆՔ»
Երեւան (Երկիր) - Փետրվարի 13-ին «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերության «Երկրի թեման» հաղորդաշարի հյուրն էր ՀՅԴ Բյուրոյի ներկայացուցիչ Հրանտ Մարգարյանը: Ներկայացնում ենք Հրանտ Մարգարյանի հարցազրույցը Վախթանգ Մարգարյանի հետ:
- ՀՅԴ Հայաստանի Գերագույն Մարմինը փետրվարի 13-ին հանդես է եկել հայտարարությամբ` կոչ անելով ընտրապայքարում ներգրավված բոլոր ուժերին` պահպանել զգոնությունը, ընտրապայքարը տանել ծրագրերի, գաղափարների շուրջ, բացառել ատելությունը եւ արհեստականորեն չսրել իրավիճակը: Սա նախազգուշացո՞ւմ է, զգոնության կո՞չ:
- Երկուսն էլ միաժամանակ: Անշուշտ, բոլորս փոփոխությունների ցանկություն ունենք, բոլորս ուզում ենք ավելի լավ կյանք, բոլորս ուզում ենք, որ երկրի վիճակը բարելավվի: Բոլորս ամեն ընտրության ժամանակ ուզում ենք, որ նոր հույս ծնվի եւ նոր, ավելի լավ իրականություն ստեղծվի: Բայց այս ամբողջն ուզում ենք հայ ժողովրդի, Հայաստանի համար: Իսկ այսօրվա դրությամբ վիճակն արհեստականորեն այնքան է լարվում պրոֆեսիոնալ ձեւով պրովոկացիա կազմակերպողների կողմից, որ մենք սկսում ենք մտահոգվել` ի՞նչ է պատահելու փետրվարի 19-ից հետո` անկախ նրանից, թե ով կընտրվի նախագահ (իհարկե, դա շատ ու շատ կարեւոր է, բայց ավելի կարեւոր չէ, քան իմ երկիրը եւ իմ ժողովուրդը):
Մեր կոչ-հայտարարությունը հենց այս առումով է, որ ոչ մեկը չփորձի վտանգել այն, ինչ որ մենք ձեռք ենք բերել, որովհետեւ արյուն հոսեցնելը շատ դյուրին է, բայց դրան վերջ տալը` շատ դժվար: Շատ դժվար է, մասնավորապես, փոքր ժողովուրդների համար: Շատ դժվար է նաեւ մեզ նման ազգի եւ ժողովրդի համար, որտեղ, ամեն մեկս իրար ճանաչում ենք, ինչպես ասում են` յոթը պորտով, եւ այստեղ արյուն հոսեցնելը դավաճանության նման բան է: Մենք այն կազմակերպությունն ենք, որ չենք վարանել վտանգից, վտանգին դիմակայելուց: Չենք վարանել վտանգին ընդառաջ գնալուց: Մենք այն կազմակերպությունն ենք, որ մեր նորաստեղծ կյանքը Հայաստանում ստեղծել ենք Ղարաբաղի պայքարին ուղնուծուծով մասնակցելով: Մասնակցել ենք անվերապահորեն, վերից վար: Դաշնակցության Բյուրոյի անդամ Վահան Հովհաննեսյանը մասնակցել է Ղարաբաղյան պայքարին: Արցախի կոմիտեի անդամը զոհվել է Ղարաբաղյան պայքարում: Մենք այդքան սանձարձակ ենք Հայրենիքին նվիրվածության առումով: Եվ այսօր մենք կոչ ենք անում. զգուշացեք, պարոնայք, զգուշացեք, որ այս երկրում արյունահեղություն չլինի, զգուշացեք, որ այլ հաշվարկումներով, ատելության այլ պատճառներով այս երկրի մեջ արյուն չհոսեցնեք: Սա, կարծում եմ, լուրջ նախազգուշացում է:
Միաժամանակ, մենք անկեղծ ենք մինչեւ վերջ` ասելով, որ որպեսզի այդպիսի վիճակ չստեղծվի, կայունության ամենալուրջ հիմքը արդար ընտրություններն են, թափանցիկ, առանց կեղծիքների ընտրությունները: Մենք ասում ենք, որ ընտրությունները չպետք է կեղծվեն, պետք է լինեն թափանցիկ, արդար, բայց նաեւ այսօրվա իրավիճակն այնպիսին է, որ որոշներս կասկածում ենք, որ եթե նույնիսկ հարյուր տոկոսով արդար լինի, ում շահերը որ վերջում դուրս չգան քվեատուփից կամ չապացուցվեն քվեատուփի պարունակությամբ, կարող է դա պատճառ դառնալ նոր պրովոկացիաների: Այս առումով, կարծում եմ, մեր կոչը հանուն այս երկրի է, հանուն այս ժողովրդի է, հանուն առաջադեմ հասարակության ստեղծման է, քաղաքակիրթ հասարակության ստեղծման, եւ մեր կոչը պետք է ընդունել անկեղծորեն: Մենք այս խնդրին մոտենում ենք պատասխանատվությամբ եւ անկեղծորեն, եւ գնալու ենք այս հարցով մինչեւ վերջ: Մենք թույլ չենք տալու, որ մեր երկրում հայի արյուն թափվի:
- Դուք բնորոշեցիք ատելության մթնոլորտը: Ցավոք, ընտրությունից ընտրություն նկատվում է, որ հայհոյանքը, նույն ատելությունը դառնում է քաղաքական կատեգորիա, եւ, ցավոք, հասարակության մի հատվածն ընկալում է դա: Եվ ստացվում է` ով ավելի շատ է հայհոյում, նա ավելի լավն է: Մինչեւ ե՞րբ սա կարող է շարունակվել: Եվ արդյո՞ք այս ընտրություններով հնարավոր կլինի սրան մեկընդմիշտ վերջ տալ:
- Գիտե՞ք, դա շարունակվելու է մինչեւ այն ժամանակ, քանի դեռ մենք չենք ձերբազատվել այս վիճակից: Ես այսօրվա մեր քաղաքական կյանքում ամենալուսավոր նշույլը որ տեսնում եմ, նախկին նախագահի մեկ արտահայտությունն է` ես կհանեմ իմ թեկնածությունը, եթե Սերժ Սարգսյանը իր թեկնածությունը հանի: Երանի թե դա լինի: Երանի թե դա լինի, եւ այս երկիրը նոր շնչառություն ունենա: Որովհետեւ ի՞նչ է պարզվում. պարզվում է, որ բոլորն էլ նույն մարդկանց, մարդկանց նույն տեսակի վրա են հենվում` թե՝ հինը, թե՝ նորը: Այսինքն` ունեն մարդիկ, որոնց թիվ մեկն ինչ ասի, դա կանեն: Հիմա ո՞րն է տարբերությունը սրանց կամ նրանց:
Այս ընտրությունների սկզբում մենք փորձեցինք բոլորի հետ համաձայնություն կայացնել, որ եկեք` այս ընտրությունները քաղաքակիրթ ընտրություն դարձնենք, եկեք քաղաքական, գաղափարական ընտրություն տանենք, ծրագրերի ընտրություն տանենք, որպեսզի մեր ժողովուրդը գիտակցաբար ընտրություն կատարի, գիտակցաբար ընտրի նրան, որ կարծում է` իր ծրագրով, իր կարողականությամբ, ներուժով կարող է այդ ամբողջը հաջողեցնել: Տանք այդ առիթը մեր ժողովրդին, որ գոնե մեկ անգամ գիտակցաբար ընտրություն կատարի:
Ցավոք սրտի, այսօր տեսնում ենք, որ այդ ամեն ինչը ի չիք դարձավ, որովհետեւ մարդիկ փոխանակ իրենց ծրագիրը ներկայացնեին, փոխանակ դրականի ֆոնի վրա ստեղծեին վիճակ եւ ձեռք բերեին ժողովրդի վստահության քվեն, հայհոյանքներով, պրովոկացիաներով, սուտ լուրերով, մեկը մյուսին վարկաբեկելով, «էլ գող փիսո, էլ քաչալ շուն» արտահայտություններով փորձեցին ամեն մեկը «ընդդեմ»-ի քվեն ձեռք բերել, դիմացինին «բոբո» ներկայացնելով` քվե ապահովել: Այս է այսօրվա իրականությունը: Ո'չ քաղաքականություն կա այստեղ, ո'չ ծրագիր կա, ո'չ գաղափարական պայքար: Մենք մենակ մնացինք դաշտում, որովհետեւ մենք իրար հետ այլ լեզվով ենք խոսում: Մենք փորձում ենք քաղաքակիրթ պայքար ծավալել, մենք փորձում ենք ծրագիր ներկայացնել, հիմնավորումներ տալ, թե ինչպես կարելի է փոխել այս իրավիճակը:
Մյուսները հայհոյում են ամենաանխնա եւ անխիղճ կերպով, եւ այստեղ մենք մի տեսակ խաղից դուրս վիճակի մեջ ենք հայտնվում: Բայց ավելի լավ է` այս պայմաններում խաղից դուրս հայտնվել: Իմ հույսը մեր ժողովուրդն է, որ տեսնի ու ամոթ զգա այս ամեն ինչից եւ ընտրի այն կուսակցությանը, որն իրապես քաղաքական ուժ է եւ իրապես «հանուն»-ի քվեով է, որ ուզում է իշխանություն ձեռք բերել, իսկապես իր ծրագրերով է, որ ուզում է իշխանության հասնել: Մենք փորձում ենք մեր դրականի ֆոնի վրա ստեղծել ալիք եւ այդ դրականի ֆոնի վրա կարողանալ հասնել իշխանության, որպեսզի կարողանանք այս երկրի եւ այս ժողովրդի ճակատագրի մեջ հիմնական փոփոխություն իրականացնել:
- Այնուհանդերձ, տպավորություն է ստեղծվում, որ Դաշնակցությանն ուզում են ներքաշել այս խաղի մեջ: Ողջ քարոզարշավի եւ նախընտրական շրջանի սկզբնամասում Հայ Յեղափոխական Դաշնակցությանը ոչ մեկը չէր սեւացնում եւ նույնիսկ խոսում էին, որ դա փոխադարձ պայմանավորվածություն է: Արդեն քարոզարշավի վերջնամասում ՀՅԴ-ին սեւացնում են: Դա հիմնականում Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին սատարող մամուլն է: Այսօր «Հայկական ժամանակ»-ում «Դրոյի» գործով նյութ է հրապարակվել եւ այլն, եւ այլն: Ի՞նչ է տեղի ունենում: Պայմանավորվածությո՞ւն է իսկապես խախտվել, թե՞ ձեզ ուզում են ներքաշել այս խաղի մեջ:
- Նախ ասեմ, որ չեմ կարծում, թե միայն Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն է փորձում դա անել: Միայն ՀՀՇ-ն չի: «Փակագիծ» թերթը, որ իշխանական բլոկին է պատկանում, եւ կա «Հայկական ժամանակը», որ ՀՀՇ-ի թերթն է: Երկուսն էլ նույն չափով եւ նույնքան, կներեք, ուրիշ բառ չեմ կարողանում գտնել, անամոթաբար հարվածում են Դաշնակցությանը: Մի կողմից` ուրախալին, իսկ մյուս կողմից` ցավալին այն է, որ երկուսն էլ ստի, կեղծիքի վրա հիմնված են փորձում Դաշնակցությանը սեւացնել: Բայց «Հայկական ժամանակի» հոդվածի կապակցությամբ մի բան ասեմ: Այո, մենք Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հետ ունենք պայմանավորվածություն, ինչպես ունենք բոլոր քաղաքական ուժերի հետ, որ մենք պետք է գաղափարական-քաղաքական պայքար տանենք իրար հետ, ցեխարձակումներ չպետք է լինեն:
Սա է եղել մեր պայմանավորվածությունը: Իրար չքննադատելու պայմանավորվածություն չի եղել: Մենք մնացել ենք մեր պայմանավորվածության դիրքի վրա: Բայց այսօրվա հոդվածին, որ ես կարդացի, հումորով անդրադառնամ, հետո կանդրադառնամ ավելի լուրջ: Վահան Հովհաննեսյանը Գրիշ անունով մի ընկեր ունի: Վահանը պատմում է, որ Գրիշի հետ գնում է Գավառ, եւ գավառցիները պնդում են, որ Գրիշը խմի: Գրիշն էլ, որ խմել չի ուզում, ասում է, թե առողջությունը թույլ չի տալիս խմել: Գավառցիները համոզվում են, որ մարդը առողջական խնդիր ունի եւ ավելորդ չպետք է ստիպել, թեեւ ստիպում էին: Մի տեղ Գրիշը սայթաքում է եւ ասում` համ էլ ղեկին եմ: Այդտեղ արդեն ամեն ինչ փչանում է, եւ գավառցիները հաջողում են պարտավորեցնել, որ խմի: Հիմա այդ հոդվածը պարզ, բանից անտեղյակ քաղաքացին որ կարդա, կարող է շատ բաների հավատալ` որ Դաշնակցությունը մարդասպան կազմակերպություն է եղել, թմրաբիզնեսի մեջ է եղել, հոկտեմբերի 27, Աստծու ամեն մեղքերը մեզ կարող են վերագրել, եթե չլիներ մի բան` Մեղրին տալու հարցում Դաշնակցությանը մեղադրելը: Այդ նույն ղեկին է, այսինքն` այստեղ, այդ հոդվածի տրամաբանությունն ամբողջությամբ վերացավ: Սա` կատակի բաժինը: Դա չպետք է անեին իրենց համար, որովհետեւ նյութը կորցնում է հավաստի լինելու ամբողջ հնարավորությունը:
Ես ավելի լուրջ բանի մասին եմ ուզում խոսել: Հոդվածը վերնագրել են «Սերժ Սարգսյանը` Հրանտի եւ Վահանի հին ընկեր»: Գիտե՞ք, Սերժ Սարգսյանին մենք ոչ մի անգամ նախարար չենք առաջարկել, Սերժ Սարգսյանը եղել է Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի նախարարը: Եվ այսօրվա տրամաբանությամբ, որ նախագահն ինչ ասում է` ամբողջ կառույցը դա է անում, ուրեմն Սերժ Սարգսյանն արել է այն ժամանակ այն ամբողջը, որ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն է ասել։ Ու եթե Սերժ Սարգսյանը հերյուրանքներ է տպել Դաշնակցության հասցեին, ուրեմն եղել է Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի պատվերը: Իսկ եթե այն ժամանակ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը չի բռնել Սերժի ձեռքը, թե` այս ի՞նչ ես անում, նախքան դատը տեղի ունենալը այս ի՞նչ մեղքեր ես վերագրում այս կազմակերպությանը, եթե չի արել եւ այդ ժամանակաընթացքում տեղի ունեցած դատավճիռն իր համար հավաստի չէ, եւ քսան օր առաջվա իր հարցազրույցի մեջ երբ ասում է` Դաշնակցությանը մենք չենք մեղադրել այս հանցանքների մեջ, դա էլ՞ արդեն մոռացավ:
Այդ դեպքում ես էլ ի՞նչ կարող եմ ասել... Ես կարող եմ ասել, որ մենք գործ ունենք մի մարդու հետ, որը չի մոռացել, ինչ որ անում էր եւ նոր բան չի սովորել: Մնացել է նույն մակարդակին. մարդ որ անընդհատ խոսում է` կբռնեմ, կդատեմ, բանտ կնստեցնեմ: Լավ, սրանով ո՞ւր կհասնենք: Մենք կարծում էինք` տասը տարի հետո այդ մարդը ինչ-որ բաներ խորհել է, ինչ-որ վերանայումներ է ունեցել իր թիմի նկատմամբ: Երբ ուզեց գալ մեր գրասենյակ եւ մի տեսակ ներողություն խնդրել իր արածի համար, իր վերաբերմունքի համար, մենք հավատացինք, ընդառաջեցինք: Ասացինք` պետք է առիթ տանք, որովհետեւ դրանով մենք մտածում էինք` ազգային միջավայրում մթնոլորտը կմեղմացնենք, ավելի հանդուրժելի կդարձնենք: Ի՞նչ է նշանակում` անընդհատ իրար մերժենք, անընդհատ փորձենք իրար ոչնչացնել:
Մենք դա փորձեցինք անել, այդ առիթը տվեցինք նրան: Բայց ես տեսնում եմ, որ, ցավոք, նրա մեջ ոչ մի բան չի փոխվել եւ նոր բաներ չի սովորել: Ինքը նույն մարդն է, նույն բանն է փորձում անել: Ես ցավում եմ դրա համար: Ցավում եմ, որովհետեւ մենք անկեղծ ենք եղել մեր դիրքորոշումների մեջ: Մենք ասել ենք, որ միասնականության կողմնակից ենք, ազգային համերաշխության կողմնակից ենք: Ճիշտ դրա համար մենք մեր լեզուն սեղմել ենք մեր ատամների մեջ, մենք մեր ամեն ինչով փորձել ենք զսպել մեր մեջ կիրքը, որպեսզի ազգի մեջ, հասարակության մեջ ստեղծենք հանդուրժողականության մթնոլորտ: Մենք փորձել ենք մեր մեջ թշնամիներ չտեսնել, մեկի անցյալի սխալով այսօրը չդատել: Մենք այդպես ենք փորձել` հանուն այս երկրի, այս հասարակության: Բայց այսօր ես ցավում եմ, որ մենք սխալվել ենք: Սխալվել ենք` այդ մարդուն փորձելով ընկալել նորովի, որովհետեւ այդ մարդու մեջ նորություն չկա: Այս առումով ես մեծ ցավ եմ ապրում:
- Խոսեցինք անհանդուրժողականության այն մթնոլորտի մասին, որ արհեստականորեն սրվում է: Հիմա, փաստորեն, բավական հրատապ է դառնում ձեր այն կոչը, որ թիվ մեկ խնդիրն է լինելու կեղծը տարբերել իրականությունից, սուտը` ճշմարտությունից: Սակայն միաժամանակ Դուք նշեցիք, որ սովորական քաղաքացու համար դժվար է լինելու, ասենք, նույն «Հայկական ժամանակի» օրինակով կողմնորոշվել: Հիմա ինչպե՞ս անել, որ կեղծը իրականությունից կարողանան տարբերել:
- Գիտե՞ք, փրկությունը միշտ ժողովուրդն է: Ես ոչ մի ժամանակ ժողովրդին մեղադրելու ցանկություն չունեմ: Մանավանդ այսօր, երբ շատերը մեր ժողովրդին փորձում են մեղադրել, որ հիշողություն չունի` ես չեմ մեղադրում: Ես չեմ մեղադրում մեր ժողովրդին, որովհետեւ տեսնում եմ, որ այս ժողովրդի քաղաքական գործիչ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը հիշողություն չունի: Եթե նա չունի, ժողովրդից ի՞նչ կարելի է սպասել: Այսինքն` այդ առումով ես հարցը չեմ դնում: Իմ հույսը ժողովուրդն է այն առումով, որ վերջապես պետք է կարողանան թացը չորից ջոկել: Ես մեկ պարզ հաշվարկ եմ անում. Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն ասում է` եթե Սերժ Սարգսյանը հանի իր թեկնածությունը, ես էլ կհանեմ: Ես շատ կուզեի, որ դա լիներ, բայց որովհետեւ դա իմ կամքից կախված չէ եւ ամբողջությամբ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի կամքից կախված չէ, ես մի առաջարկություն ունեմ նրան` հրապարակավ առաջարկություն:
Ինքը պարտք է այս ժողովրդին եւ պարտք է Վազգեն Մանուկյանին 1996 թվականի ընտրությունները կեղծելու համար: Թող հանի իր թեկնածությունը եւ պաշտպանի Վազգեն Մանուկյանին: Նույն արդյունքը կստանանք, բոլորս կհամախմբվենք, կփոխենք վիճակը: Եթե ինքը իրոք ճշմարիտ է եւ իրոք անկեղծ է իր արտահայտության մեջ, եւ դա միայն աչքեր փակելու համար չէ, «թոզ փչելու» գործողություն չէ, թող հանի թեկնածությունը, պաշտպանի Վազգեն Մանուկյանին, ամենքս համախմբվենք Վազգեն Մանուկյանի շուրջ եւ փոխենք վիճակը: Իսկ եթե անկեղծ չէ, մեղք է այս ժողովուրդը, որ այսքան ստի զոհ գնա, այսքան կեղծ խոստումների զոհ գնա:
Մենք իսկապես անկեղծ ենք. մենք բացառում ենք նախկինի վերադարձը, մենք ուզում ենք փոխել ներկան: Այս հարցում մենք անկեղծ ենք: Բայց մեր անկեղծությունը, մեր այս ցանկությունը մենք ուրիշ բանով չենք պարտադրելու այս ժողովրդին, այս երկրին: Մենք սա կարող ենք միայն նվաճել ժողովրդի վստահության քվեով: Մեր հույսը ժողովուրդն է, որ կարողանա վերջապես կողմնորոշվել, թե ինչը պետք է ընտրի` նախկի՞նը, որ ներկայից ավելի վատն է, թե՞ ներկան, որը վերջապես հուսալի չէ:
Ես հասկանում եմ «Հայկական ժամանակի» գրածները։ Փորձ է արվում ճնշում բանեցնել Դաշնակցության վրա, ինչ-որ քաղաքական կեցվածք պարտադրել: Անցած տասը տարիների ընթացքում ներկա իշխանության հետ մենք համագործակցել ենք, այս իշխանությունը չի կարողացել մեզ որեւէ բան պարտադրել: Մենք պահել ենք մեր քաղաքական անկախությունը ամբողջությամբ: Այո, այսօր կարող ենք վստահ ասել, որ Հայաստանում ամենաինքնուրույն, ամենաանկախ քաղաքական կուսակցությունն ենք: Տասը տարի իշխանությունները չկարողացան մեզ բան պարտադրել, մեկ ամսվա սարքած այս թատրոնների մեջ մեզ ոչ ոք ոչ մի բան չի կարող պարտադրել: Եթե նպատակը դա է, ես ասում եմ` անհույս է, թող ուրիշ բանի մասին մտածեն: Մենք մեր թեկնածությունը մի բանի պատճառով ենք դրել` որպեսզի մեր ժողովրդին տանք հնարավորություն ճիշտը սխալից, անարդարը արդարից զանազանելու, քաղաքականը ոչ քաղաքականից զանազանելու: Մենք ժողովրդին տվել ենք այլընտրանք եւ ակնկալիք ունենք: Ակնկալիք ունենք, որ մեր ժողովուրդը կկարողանա համախմբվել մեր շուրջը:
Վերջապես, այս ամեն ինչի վերջը Դաշնակցության հաղթանակն է, Վահան Հովհաննեսյանի հաղթանակն է: Այսօր ստացվում է, որ եթե այս ճամբարում ես եւ հանցագործ ես, պատժելի չէ: Բայց կարող է նույն հանցագործը ճամբար փոխել, այս անգամ այս ճամբարում նա մերժելի չլինի, հարազատի պես ընդունվի եւ արդեն պատժելի դառնա մյուս ճամբարի կողմից: Եվ վաղը լինի ճիշտ հակառակը: Այսինքն` բան չի փոխվում: Ի շրջանս յուր է դառնում: Վերջապես, պետք է լինի մի քաղաքական ճամբար, որ իր ներսում անբարոյական մարդու, սխալ մարդու, քրեական մարդու ուղղակի չընդունի իր մեջ... Մենք էլ կարող էինք հարյուր հազարներով հաշվվող կազմակերպություն դառնալ: Ինչո՞ւ չդարձանք, որովհետեւ ունեինք սկզբունք, ունեինք նպատակ, որը երեք-չորս տարվա համար չէ: Այս կազմակերպությունը չի ստեղծվել, որ Վահան Հովհաննեսյանին նախագահ դարձնի, այս կազմակերպությունը ստեղծվել է, որ հարյուր տարի այս ժողովրդի կյանքում դերակատար լինի եւ առաջիկա հարյուր տարվա մեջ էլ դերակատար դառնա: Որպեսզի կարողանա այս ժողովրդի համար իրական երջանկություն ապահովել, Հայաստանի համար իրական հզորություն ապահովել: Մենք դրա համար ենք ստեղծվել եւ դրա համար կարող ենք գնալ, կռվել-մեռնել:
Մենք դրա համար կարող ենք զիջել եւ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին մեր գրասենյակ ընդունել, մենք դրա համար կարող ենք զիջել եւ համագործակցել Սերժ Սարգսյանի հետ. միշտ հանուն Հայաստանի եւ հայ ժողովրդի: Բայց մենք չենք նմանվի ոչ մեկին, մենք չենք նույնանա ոչ մեկի հետ: Մենք մեր դեմքը չենք կորցնի, մենք մեր կերպարանքը կպահենք հարազատորեն: Եվ դա է ապացուցում անցած տասնութ տարին: Տասնութ տարում շատ բան է անցել մեր գլխով: Փորձել են ջարդել, փորձել են բանտարկել, վարկաբեկել, գայթակղել. մնացել ենք Դաշնակցություն: Մեր հույսն այն է, որ այսօրվա այս արհեստական վիճակը ժողովրդի սխալվելու պատճառ չդառնա: Մենք ուզում ենք` ժողովուրդը կատարի ճիշտ ընտրություն, ձայնը տա Վահան Հովհաննեսյանին, որովհետեւ միայն դրանով մենք կբացառենք նախկինը եւ կփոխենք ներկան:
- Իսկ այս տրամաբանությունը, դրա անհրաժեշտությունը` վերջ տալ թատերական այս խաղերին, փոխանցե՞լ եք հակադիր, թշնամաբար տրամադրված բեւեռներին:
- Գիտե՞ք, ես այսօր հանդիպել եմ վարչապետ Սերժ Սարգսյանին, նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին եւ նրանց ասել եմ, որ վիճակը մտահոգիչ է, ասել եմ, որ վատ հոտ ենք առնում: Նաեւ ասել եմ, որ պետք է զգուշանալ, պետք է խուսափել, պետք է ամեն ճիգ թափել, որ արյուն չթափվի: Ես կոչ եմ անում, դիմում եմ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին, որ ինքն իրեն զսպի, վերջապես, վերջնական խարան չընդունի իր ճակատին եւ այս երկիրը չտանի եղբայրասպանության, չտանի ներքին վայրիվերումների: Վերջապես մենք պետք է հասկանանք` մենք Ղարաբաղի պայքարում հաջողություն ունեցանք, մինչեւ հիմա մենք համեմատական ինչ-որ հաջողություններ ունեցանք, որովհետեւ մեզ մոտ կայուն էր ամեն ինչ, իսկ Ադրբեջանում անկայուն էր ամեն ինչ:
Եվ մարդիկ պետք է ձգտեն սրան ամբողջական պատասխանատվությամբ: Մենք այն կազմակերպությունը չենք, որ վախից դրդված այս ամենն ասենք: Բայց մենք այն կազմակերպությունն ենք, որ հայրենասիրությունից դրդված սա կասենք, եթե նույնիսկ դա մեր կազմակերպությանը վնաս լինի: Մենք այդ զգուշացումը կատարում ենք, այդ ահազանգը հնչեցնում ենք եւ ասում ենք իբրեւ Դաշնակցություն, իբրեւ բովանդակ դաշնակցություն հայ ժողովրդի մեջ` մենք թույլ չենք տա, որ արյուն հոսի այս երկրում:
- Պարո'ն Մարգարյան, այսօր շատերն են փորձում զուգահեռներ անցկացնել անցած տարիների հետ: Շատերն են փաստում, որ կրկնվում է իրավիճակը: Ես մեկ այլ զուգահեռ եմ ուզում անցկացնել` հոկտեմբերի 27-ի դեպքերից հետո, երբ կաթվածահար էր պետությունը, ձեր նմանատիպ կոչը, որ կոչված էր արյուն չթափելու, զգոնության, շատերն են փաստում, որ իսկապես սառեցրեց, զգոնության վիճակի բերեց: Դա անհրաժեշտություն է. կարո՞ղ է կրկին առիթ լինել:
- Իսկապես, ո'չ այն ժամանակ, ո'չ էլ հիմա չէի ցանկանա լիներ այնպիսի վիճակ, որ պարտավորվեինք նման միջոցների դիմել: Բայց ես այն ժամանակ մի բան եմ ասել, որ չի կարելի պատկերացնել այս ժողովրդին ոչխարի վիճակի մեջ: Չի կարելի ասել, որ եթե ես այսօր ունեմ համեմատական ուժ, մի քանի զինվոր, հնարավորություն, ինձ թույլ տամ մտածել, որ կարող եմ բռնություն իրականացնել այս ժողովրդի վրա: Մենք այն կազմակերպությունն ենք, որ բռնության դեմ ենք բացարձակ հասկացողությամբ` ում կողմից էլ դա գործադրվի, ում նկատմամբ էլ գործադրվի: Այս կազմակերպությունը 117 տարվա անցյալ ունի եւ այդ անցյալը կերտել է այս սկզբունքի վրա: Մենք բռնության դեմ պայքարելուց վախեցողը չենք:
Ես չեմ թողնի այս երկրում բռնություն լինի, եւ քանի դեռ կարող ենք սահմանադրական միջոցներով պայքարել դրա դեմ, կպայքարենք այդ ձեւով: Չենք կարողանա` կպայքարենք այլ ձեւով: Բայց այսօրվա դրությամբ ես չէի ուզենա իսկապես, որ որեւէ հայի մազ ընկներ այս ամեն ինչից: Ես կուզեի` քաղաքական պայքարով, արդար ընտրությամբ փոխեինք մեր կյանքը, ավելի բարելավեինք ժողովրդի վիճակը, ավելի հիմնական հնարավորություններ ստեղծեինք ժողովրդի զարգացման համար: Դրա համար այսօր ես մտահոգություն ունեմ, որովհետեւ կարծում եմ` բոլորս միասին պետք է խնայենք այս ժողովրդին նման փորձանքից:
- Ինչո՞ւ դրա ընկալումը չունեն այն քաղաքական ուժերը, որոնք հռչակում են իրենց ազգային գաղափարական հենքի վրա ուժեր, ինչո՞ւ ձեզ չմիացան ո'չ «Ժառանգությունը», ո'չ ԱԺՄ-ն: Ինչո՞ւ «Ժառանգությունը» միացավ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին:
- Ես բոլորին հարգում եմ, ոչ ոքի վերաբերմամբ չեմ ուզում վատ բան ասել եւ կարծում եմ, որ ես իմ հերթին չպետք է խորացնեմ այս անհամ մթնոլորտը, լարված մթնոլորտը, որ կա: Դրա համար ես կխուսափեմ նման բաներից: Ես կուզեի, որ դա իսկապես լիներ, եւ կարծում եմ, որ բնականը դա է, իսկ ինչ որ բնական է, ընդունելի է, հասկանալի է: Պարզ բան ասեմ. եթե ես կազմակերպություն եմ ստեղծել իմ շուրջը, բնականաբար, լուծում եմ մի խնդիր` առաջիկա հինգ տարում, տասը տարում այն նպատակները, որ դրել է մարդը, հաջողեցնել: Հինգ տարի է իր ժամանակը, տասը տարի է, եթե չհաջողեց, ուրեմն կազմակերպությունն անիմաստ է: Բիզնես-նախագիծ է դա:
Դաշնակցության պարագայում այդպես չէ: Դաշնակցության պարագայում մտածում ենք` առաջիկա հինգ տարվա համար չանել այն բոլոր բաները, որ առաջիկա հիսուն տարին վտանգվի: Որովհետեւ, մենք անձի կուսակցություն չենք: Այս կազմակերպությունը ո'չ ինձ համար է ստեղծվել, ո'չ էլ Վահան Հովհաննեսյանի: Մենք ինքներս` ես, Վահանը, մեզ նմանները, այս կազմակերպության համար ենք: Կազմակերպություն, որի նպատակը այս ժողովրդի, այս հայրենիքի գոյությունը կարելի դարձնելն է եւ բազմակողմանի զարգացումն ապահովելը, արդարություն հաստատելը այս ժողովրդի մեջ: Մենք դրա մեջ մի օղակ ենք: Մենք այն առանցքը չենք, որ կազմակերպությունը վառենք մեր հաջողության համար:
Իսկ այսօր ես տեսնում եմ, որ կազմակերպությունների անունը հնչեցնելը նույնիսկ ամոթ է թվում, որոշները խուսափում են իրենց կազմակերպության անունը տալ, որովհետեւ իրենք աշխարհի կենտրոնը իրենց են տեսնում: Եվ եթե առաջիկա հինգ տարվա մեջ չպետք է հաջողեն, ուրեմն այս աշխարհը չլինի` ավելի լավ է: Ես հաճախ կարծում եմ, որ իրենք այդպես են մտածում: Ինձ համար, մեզ` դաշնակցականներիս համար հայրենիքն է հիմնական արժեք, այս ժողովուրդն է հիմնական արժեք, որի համար, Դաշնակցությունը մեկ ընդհանուր, երկարաժամկետ ճամփա ունի, որը սկսել է 117 տարի առաջ եւ շարունակելու է հավերժություն: Քանի այս ժողովուրդը կա, քանի այս ժողովուրդը հարց ունի լուծելու, Դաշնակցութունը կլինի:
Ուրեմն, այսօր ես չպետք է անեմ այն բոլոր բաները, որոնցով վտանգեմ հաջորդ ժամանակները: Այս պատասխանատվության գիտակցումը միայն կարող է ունենալ նա, ով իրեն շարունակականության մեջ է տեսնում: Իսկ այն կուսակցությունների պարագայում այդ շարունակական հասկացողությունը չկա: Եթե այս պահին ես չեմ կարող ունենալ այն, ինչ որ ուզում եմ, ուրեմն` «Ինձնից հետո ջրհեղեղ» սկզբունքն է աշխատում: Ես չեմ ասում սա ո'չ Րաֆֆիի համար, ո'չ Վազգենի համար: Սա ասում եմ ընդհանրապես: Ես հարգում եմ Վազգեն Մանուկյանին, որովհետեւ նա վաստակ ունի այս երկրում: Որքան էլ ես կարող եմ նրա տեսակետները չընդունել, այնուհանդերձ, վաստակ ունի: Ես անկեղծորեն եմ ասում, որ թող Լեւոնը հրաժարվի եւ պաշտպանի Վազգեն Մանուկյանի թեկնածությունը, եւ մենք էլ կմիանանք նրան: Ես նաեւ հարազատ եմ զգացել Րաֆֆի Հովհաննիսյանին, կարծել եմ` ինչ-որ իմաստով նա մեր ծնունդն է: Այսօր ցավում եմ իր ընտրության համար, իսկապես ցավ եմ ապրում: Ես ցավ եմ ապրում նրա բոլոր այն համակիրների համար, որ այսօր շվարած են ամբողջ աշխարհով մեկ: Հուսով եմ` երիտասարդ են, առնվազն Րաֆֆին երիտասարդ է, հույս ունեմ` կկարողանա իրեն սրբագրել:
- Ի՞նչ եք կարծում` հաշված օրեր են մնացել ընտրություններին, այս կարճ ժամանակահատվածում թե' ՀՅԴ Հայաստանի Գերագույն Մարմնի հայտարարությունը, թե' այսօրվա ձեր կոչը ինչ-որ ազդեցություն կունենա՞ ի վերջո, պատասխանատվության զգացում այդ երկու բեւեռները ինչ-որ ձեւով կստանձնե՞ն` հասկանալով, որ ատելությամբ գալ իշխանության` նշանակում է վտանգել Հայաստանը:
- Մեր հասարակության մեջ, այսպես ասած` վերնախավում, քաղաքական դաշտում, երկու տեսակի մարդիկ կան: Մի մասը նրանք են, որ միշտ վազում են շեֆերի մոտ եւ ասում` ինչ լավ ասացիր, ինչ լավ ես անում, ինչ լավ խայտառակեցիր, ինչ լավ ծաղրեցիր, ինչ լավ ամոթանք տվեցիր, սա է ճամփան, սա է հաջողության ուղին: Այդպես են շփոթեցնում իրենց ղեկավարին: Մի շերտ էլ կա, որ,- ուզում եմ ընդգծել,- այն շերտն է, որ պետք է ասի` զգաստացիր, ո՞ւր ենք գնում, որտե՞ղ ենք գնում, ի՞նչ անելու համար, ո՞վ է շահելու այս ամենում: Իմ հույսը այս երկրորդ շերտն է, որ մտածել կտա, խորհել կտա իրենց առաջնորդին: Իմ հույսը դա է, որ մեր ժողովուրդը զգաստանա եւ իր քվեները կենտրոնացնի Վահան Հովհաննեսյանի շուրջ: Դա է փրկությունը:
- Այսինքն` պետք է էությա՞մբ պայքար գնա: Ինչպես դուք եք նշում` նորի եւ նախկինի պայքարը էության պայքար չէ, դրանք, մեծ հաշվով, չեն տարբերվում միմյանցից:
- Այո, դուք ճիշտ եք։ Ցավոք սրտի, նրանք իրենց թիմերով էլ իրարից չեն տարբերվում: Կարծում եմ` ընտրությունը նրանց միջեւ չէ, մեր եւ նրանց միջեւ է: Դրա համար ես անհրաժեշտություն չեմ տեսնում նրանց տարբերությունն ասելու: Կա, անշուշտ, տարբերություններ, եւ մենք տարբեր ձեւերով դա մատնանշել ենք: Այսօր մենք նպատակահարմար չենք համարում այդ խաղի մեջ մտնել: Դա վատ խաղ է: Այսօր ընտրությունը պետք է տեղի ունենա մեր եւ նախկին ու ներկա իշխանությունների միջեւ, մի կողմում նրանք են, մյուս կողմում մենք ենք: Ես այդպես եմ հավատացած, մենք այդպես ենք հավատացած:
- Եվ ուժերի ներածին չափով վերահսկելու եք, որպեսզի տեղի չունենա այն, ինչի մասին խոսեցինք:
- Տեղի չունենան բախումներ։ Մենք դա ենք հետապնդում եւ փորձելու ենք կարողացած չափով ամեն ճիգ թափել, որ ընտրությունները լինեն արդար, թափանցիկ, եւ բախումներ չլինեն հաջորդ օրը:
ՀՀ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ՀԱՎԱՆՈՒԹՅՈՒՆ Է ՏՎԵԼ ԶԲՈՍԱՇՐՋՈՒԹՅԱՆ ԶԱՐԳԱՑՄԱՆ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳԻՆ
Երեւան (Երկիր) - ՀՀ կառավարության` փետրվարի 13-ի նիստում հավանության է արժանացել զբոսաշրջության զարգացման հայեցակարգը: Այն մշակվել է ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալության կողմից ֆինանսավորվող «Հայաստանի ...ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ ՆԱԽԱՏԵՍՎՈՒՄ Է ՆԵՐԴՆԵԼ ՖԻՆԱՆՍԱԿԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳԻ ՀԱՇՏԱՐԱՐԻ ԻՆՍՏԻՏՈՒՏԸ
Երեւան (Երկիր) - ՀՀ կառավարության` փետրվարի 13-ի նիստում հավանության են արժանացել «Սպառողական կրեդիտավորման մասին», «Ֆինանսական համակարգի հաշտարարի մասին» եւ «Բանկային ավանդների ներգրավման մասին» ՀՀ օրենքների ...ՀՐԴԵՀՎԵԼ Է «ԲԵԼԱՎԻԱ» ԸՆԿԵՐՈՒԹՅԱՆ ԵՐԵՒԱՆ-ՄԻՆՍԿ ՉՎԵՐԹՆ ԻՐԱԿԱՆԱՑՆՈՂ ԻՆՔՆԱԹԻՌԸ
Երեւան (Երկիր) - Փետրվարի 14-ին` առավոտյան ժամը 4:30-ին, «Բելավիա» ընկերության CRG-100 ինքնաթիռը «Զվարթնոց» օդանավակայանից Երեւան-Մինսկ չվերթի կատարման ժամանակ ձախ թեւով հարվածել է թռիչքուղուն եւ հրդեհվել: ...ԻՆՔՆԱԹԻՌԻ ՎԹԱՐԻ ԿԱՊԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՀՀ ՆԱԽԱԳԱՀԸ ՀՐԱՎԻՐԵԼ Է ԱՐՏԱԿԱՐԳ ԽՈՐՀՐԴԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ
Երեւան (Երկիր) - «Բելավիա» ավիաընկերության Երեւան-Մինսկ չվերթն իրականացնող ինքնաթիռի վթարի կապակցությամբ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանն այսօր հրավիրել է արտակարգ խորհրդակցություն, որին մասնակցել են նախագահի ...ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԵՒ ՎՐԱՍՏԱՆԻ ԱՐՏԳՈՐԾՆԱԽԱՐԱՐՆԵՐԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼ ԵՆ ՀԱՄԱԳՈՐԾԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԵՐ
Երեւան (Երկիր) - Մոտ ժամանակներս Հայաստանի եւ Վրաստանի միջեւ կվերսկսվեն բանակցությունները երկու երկրների միջեւ սահմանագծման հարցի շուրջ: Ինչպես հաղորդում Է Հայաստանի հանրային ռադիոն, վկայակոչելով Վրաստանի ...ԺՆԵՒՈՒՄ ԱՆՑԿԱՑՎՈՒՄ Է ԵՀԽ ԿԵՆՏՐՈՆԱԿԱՆ ԿՈՄԻՏԵԻ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄԸ
Երեւան (Երկիր) - Փետրվարի 13-20-ը Ժնեւում (Շվեյցարիա) տեղի կունենա Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի (ԵՀԽ) Կենտրոնական կոմիտեի հերթական հանդիպումը, որին Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն պատրիարք եւ Ամենայն ...ՎԱՀԱՆ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍՅԱՆ. «ԵՍ ԵՒ ԻՄ ԿՈՒՍԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԸ ԿՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵՆՔ ՁԵԶ ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆԸ»
Երեւան (Երկիր) - «Մենք հպարտանում ենք Արենի գյուղով, որովհետեւ այս բնակավայրը ոչ միայն քաջ եւ հայրենասեր զինվորներ է տվել հայրենիքին, այլեւ հնագիտական բնակավայր է, որը պեղումների արդյունքում կարող է դառնալ ...ՀՀ ՓՈԽԱՐՏԳՈՐԾՆԱԽԱՐԱՐՆ ԸՆԴՈՒՆԵԼ Է ՄԵԾ ԲՐԻՏԱՆԻԱՅԻ ՆՈՐԱՆՇԱՆԱԿ ԴԵՍՊԱՆԻՆ
Երեւան (Երկիր) - Փետրվարի 14-ին ՀՀ ԱԳ փոխնախարար Արմեն Բայբուրդյանին իր հավատարմագրերի կրկնօրինակը հանձնեց Մեծ Բրիտանիայի նորանշանակ դեսպան Չարլզ Լոնսդեյլը, տեղեկացնում են ՀՀ ԱԳՆ մամուլի եւ տեղեկատվության ...ՀՀ-ՈՒՄ ԵՎՐԱՀԱՆՁՆԱԺՈՂՈՎԻ ՊԱՏՎԻՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ՂԵԿԱՎԱՐԸ ՀԱՎԱՏԱՐՄԱԳՐԵՐԻ ԿՐԿՆՕՐԻՆԱԿԸ ՀԱՆՁՆԵՑ ՀՀ ԱԳ ՓՈԽՆԱԽԱՐԱՐԻՆ
Երեւան (Երկիր) - Փետրվարի 14-ին ՀՀ ԱԳ փոխնախարար Արմեն Բայբուրդյանին իր հավատարմագրերի կրկնօրինակը հանձնեց ՀՀ-ում Եվրոպական հանձնաժողովի պատվիրակության ղեկավար, դեսպան Ռաուլ դե Լուցենբերգերը, տեղեկացնում ...ՎԱՀԱՆ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍՅԱՆ. «ԵՍ ԿԱԽՈՒՄ ՈՒՆԵՄ ՄԻԱՅՆ ԻՄ ԺՈՂՈՎՐԴԻՑ»
Երեւան (Երկիր) - Հայաստանի Հանրային հեռուստաընկերության «Եվրապոլիս» հաղորդաշարի փետրվարի 13-ի հյուրն էր ՀՀ նախագահի թեկնածու, ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ, ԱԺ փոխնախագահ Վահան Հովհաննեսյանը: Ստորեւ ներկայացնում ...ՀՐԱՆՏ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ. «ՄԵՆՔ ՄԻԱԿ ԱՆԿԱԽ ՈՒԺՆ ԵՆՔ»
Երեւան (Երկիր) - Փետրվարի 13-ին «Երկիր Մեդիա» հեռուստաընկերության «Երկրի թեման» հաղորդաշարի հյուրն էր ՀՅԴ Բյուրոյի ներկայացուցիչ Հրանտ Մարգարյանը: Ներկայացնում ենք Հրանտ Մարգարյանի հարցազրույցը Վախթանգ ...ԱՐՄԵՆ ՌՈՒՍՏԱՄՅԱՆ. «ԱՅՍ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ՏԱՐԲԵՐՎԵԼՈՒ ԵՆ ԱՆՑԱԾ ԲՈԼՈՐ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՑ»
Երեւան (Երկիր) - Կանանց` տասից ավելի հասարակական կազմակերպություններ ցանկություն էին հայտնել հանդիպել ՀՅ Դաշնակցության Բյուրոյի անդամ եւ ՀՀ նախագահի թեկնածու Վահան Հովհաննեսյանի հետ: Վերջինս տվել էր իր ...
ՌՈՒԲԵՆ ՍԱՖՐԱՍՏՅԱՆԻ ԿԱՐԾԻՔՈՎ` ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆԸ ՊԱՐՏՎՈՒՄ Է ԹՈՒՐՔԱԿԱՆԻՆ

ՎԵՐՋԻՆ 15 ՏԱՐՎԱ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ ՓԱԽՍՏԱԿԱՆԻ ԿԱՐԳԱՎԻՃԱԿ Է ՍՏԱՑԵԼ 21 ՄԱՐԴ

ՎԱՀԱՆ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍՅԱՆԻ ՀԵՏ ԱՐԴԵՆ 224.184 ՀԱՄԱՁԱՅՆԱԳԻՐ Է ԿՆՔՎԵԼ

ԸՍՏ ՀՀ ՄԱՐԴՈՒ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԻ ՊԱՇՏՊԱՆԻ` ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՀԵՌՈՒՍՏԱՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆԸ ԼՈՒՍԱԲԱՆԵԼՈՒ ՓՈԽԱՐԵՆ ԴԱՌՆՈՒՄ Է ԲԵՒԵՌՆԵՐԻՑ ՄԵԿԸ

ԹՈՒՐՔԻԱՆ ՊԱՏՐԱՍՏՎՈՒՄ Է ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼ ՔՐԻՍՏՈՆՅԱՆԵՐԻ ԵՒ ՀՐԵԱՆԵՐԻ ՍԵՓԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ
ՀԱՅԿ ԴԵՄՈՅԱՆ. «ԹՈՒՐՔԻԱՅՈՒՄ ՏԵՂԻ ԵՆ ՈՒՆԵՆՈՒՄ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱԿԱՆԳՆՄԱՆ ԽՈՐՔԱՅԻՆ ԳՈՐԾԸՆԹԱՑՆԵՐ»
ՋՈՒՍԹ ԼԱԳԵՆՋԻԿ. «ԴԻՆՔԻ ՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ԳՈՐԾԻ ՈՉ ԼԻԱՐԺԵՔ ԲԱՑԱՀԱՅՏՈՒՄԸ ՎՆԱՍ ԿՀԱՍՑՆԻ ԹՈՒՐՔԻԱՅԻ ՀԵՂԻՆԱԿՈՒԹՅԱՆԸ»

ՀՐԱՅՐ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ. «ԴԱՇՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԸ ՀԱՂԹԵԼՈՒ ԼՈՒՐՋ ՀԱՎԱԿՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՈՒՆԻ»
ԱՅՍՕՐ ՏԵՂԻ ԿՈՒՆԵՆԱ ՀՐԱՆՏ ԴԻՆՔԻ ՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄԸ
ՍԱՇԱ ԱՖՅԱՆԸ ՆՇԱՆԱԿՎԵԼ Է ՈՍՏԻԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԻ ՏԵՂԱԿԱԼ
- 0 Տյառնընդառաջ: Ժողովրդի մեջ այն կոչվում է Տըրընտես, Տերընդեզ կամ Տըրընդեզ:
- 1882 Ծնվեց բանասեր Հայկանուշ Մառքը: (Վախճ. 1966 թ.):
- 1911 Կ. Պոլսի Հայոց Պատրիարք Հովհաննես Արշարունին Թուրքիայի արդարադատության նախարարին ուղղված ուղերձում տեղեկացնում է հայաբնակ գավառներում տեղի ունեցող թուրք պաշտոնատար անձանց անօրինական արարքների, հայերի սպանության և ունեցվածքի հափշտակման մասին:
- 1921 Ղարաքիլիսայում (Վանաձոր) սկսեց գործել գյուղ-շրջիկ թատրոնը՝ Ամո Խարազյանի ղեկավարությամբ:
- 1995 ԱՊՀ երկրների միջխորհրդարանային ասամբլեայի խորհրդի նիստում ստեղծվեց նշված երկրների պետական լրատվական գործակալությունների ղեկավարների խորհուրդ:
ԼՈՒՐԵՐ ՀԱՅԱՍՏԱՆ
ՕՆԼԱՅՆ ԼՈՒՐԵՐ
ԻՆՖՈՐՄԱՑԻԱ
ԻՄ ԱՐՄԹԱՈՒՆ

Ինչպե՞ս թողնել ծխելը
Ինչպե՞ս գրել Հայերեն Windows XP միջավայրում

