Քննարկում

•  141 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   20/20 գրել է:
  Serj Sarksiani hraverke nshanakez MIJAZGAIN ASARAKAINUTEAN HAMAR vor na HAGTOGI derum e.
  duk ev turkere pokroguteamb u kataguteamb zer eshn ek kshum!
•  141 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Սարd գրել է:
  Նախագահ Սարգսյանը շատ ճիշտ է արել...նա ինչպես մյուսները ջայլամի քաղաքականություն չի վարում...թուրքիայում միլիոնավոր հայեր են ապրում, և նրանց համար դա դրական կլինի...շատ գործող եկեղեցիներ կան և հայկական դպրոցներ...
  նախագահի այս քայլը ցույց է տալիս որ նա մեծ դիվանագետ է...
•  141 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Narek գրել է:
  
  • Narek
    WWW;golos.amЧему учиться и что заимствовать из опыта так называемых передовых, цивилизованных, демократических, свободных стран - вопрос достаточно спорный. Одно не вызывает сомнений, и мы множество раз об этом писали: в первую очередь необходимо научиться у них заботе о собственной национальной и государственной безопасности. Их опыт в этой сфере действительно бесценен и нуждается в постоянном изучении, анализе и переносе (разумеется, с учетом множества наших специфических факторов) в нашу собственную практику.
    Напомним, к примеру, что мы не раз писали о необходимости использовать опыт развитых европейских стран, в частности Франции, в такой, казалось бы, частной, но важнейшей сфере, как борьба с тоталитарными сектами. Подобных примеров немало, точнее говоря, они касаются всех без исключения сфер государственной и национальной жизни.
    Однако повторим: важны не те или иные конкретные сферы или методы, важно в первую очередь само отношение к проблемам безопасности. Назвать их приоритетами - значит ничего не сказать. Им справедливо придается исключительное значение, несопоставимое с отношением к любым иным проблемам.
    Это, конечно, извечная, даже банальная истина. Однако она стала особенно очевидной после террористического акта 11 сентября 2001 года. В данном случае не имеет значения, организовала ли его "Аль-Каида" или какая-то другая террористическая организация, действовавшая вне страны, или это была, как утверждали изначально и как сегодня уверены многие, внутренняя диверсия с не вполне понятными целями. Несомненно одно: с точки зрения укрепления безопасности государства эта акция оказалась столь "благоприятной" и "своевременной", что, если пренебречь моралью, которой и так уже открыто пренебрегают политики, ее можно было бы считать более чем оправданной. Во всяком случае в последующие годы действия руководства США по укреплению безопасности страны приняли такие масштабы и такие изощренные формы, которые вполне могли бы восприниматься как чрезмерные, если бы, как уже было сказано, в этих вопросах существовала какая-то мера.
    Что мешает нам заимствовать лучшее и необходимое из этого мирового опыта? Отсутствие достаточных средств, квалифицированных кадров? Скорее всего, этого и еще кое-чего действительно не хватает, ведь не случайно президент Саргсян на недавней встрече с сотрудниками СНБ вынужден был говорить о необходимости улучшения условий их содержания. Но мы сейчас о другом. О том, что заимствованию столь необходимого для нас опыта передовых, развитых, демократических, свободных стран в сфере безопасности нам мешают навязываемые нам этими же странами с первого дня независимости совсем другие ценности и требования - демократизация общества, права человека, свобода слова, мнений и действий и т.д. Набор этих требований сегодня так же хорошо известен, как в свое время требования столь же фальшивого "морального кодекса строителей коммунизма". Естественно, мешают эти ценности и требования не сами по себе, а навязываемые нам их крайние, порой даже абсурдные формы.
    Это, безусловно, другая тема, поэтому только напомним, что под видом утверждения этих ценностей и за ширмой формирования нового общества аодовское руководство во главе с Левоном Тер-Петросяном в свое время дошло до такого маразма, точнее, откровенного предательства интересов государства, что, вероятно, впервые в мировой истории просто-напросто ликвидировало систему государственной безопасности.
    Но это лишь один, правда, кульминационный момент проведения подобной политики. И разве только это? А назначение на должность руководителей службы безопасности, мягко говоря, случайных и некомпетентных людей вроде Давида Шахназаряна, сегодня уже открыто выполняющего функции агента влияния внешних сил? Российские аналитики уже давно и конкретно показали роль подобных некомпетентных людей в последовательном развале всей системы безопасности страны. А до сих пор не осознанный и не осмысленный нами набор руководства первого состава такого важнейшего звена системы национальной безопасности, как Министерство иностранных дел, сплошь подобранного из "случайных" иностранных граждан? Не говоря уже о сфере экономической безопасности, где вольготно хозяйничали такие заезжие мошенники (только ли?), как министр Ташчян. Сегодня излюбленным занятием экс-президента Л.Т.-П. стало составление длиннющих списков обвинений в адрес властей, между тем его самого давно уже, еще в 1998 году следовало судить за колоссальный, не восполненный до сих пор ущерб, нанесенный безопасности страны.
    Вернемся к нашей основной теме – необходимости заимствования опыта высокоразвитых демократических стран в сфере безопасности и их умения игнорировать любые помехи на этом пути, пусть даже это будут самые-наисамые демократические ценности. Сколько раз мы слышали о недовольстве авторитетных международных правозащитных организаций действиями властей США или Англии, нарушающих или ограничивающих фундаментальные права и свободы человека?! Ровно столько раз, сколько раз предпринимались законодательные или практические меры по укреплению безопасности страны. И что же? Да ничего. Одни заняты составлением своих иерархических таблиц, которыми, заливаясь соплями восторга при каждом нашем перемещении на несколько строчек вниз, запугивают нас антинациональная оппозиция и проплаченные местные правозащитники, другие, игнорируя эту мышиную возню, выполняют свои конституционные обязанности по защите государственных и национальных интересов.
    Так и слышится давно надоевшее: но ведь такое могут позволить себе могущественные США, а не мы, "маленькая и слабая" Армения. Разница, конечно, заметна. Вместе с тем несомненно и то, что если беспрецедентные меры безопасности принимают могущественные державы, безопасности которых, на наш взгляд, ничто не угрожает, то тем более подобные меры (исходя из собственных возможностей) должны предпринимать и мы, находящиеся в агрессивном вражеском окружении.
    С опозданием отметим, что поводом для написания настоящей статьи стали две пришедшие в один день информации. В США Сенат в прошлую среду одобрил окончательную редакцию законопроекта о прослушивании телефонных разговоров. Закон расширяет полномочия спецслужб по слежению в США и за рубежом за лицами, подозреваемыми в терроризме (а кого невозможно в этом заподозрить?). Телекоммуникационные компании будут предоставлять властям записи переговоров своих клиентов. "Закон поможет сотрудникам нашей разведки узнавать, с кем говорят террористы, что именно они говорят и что планируют", - пояснил Буш в заявлении после голосования в Сенате. А в России в соответствии с Федеральным законом "О порядке осуществления иностранных инвестиций в хозяйственные общества, имеющие стратегическое значение для обеспечения обороны страны и безопасности государства", правительство Российской Федерации постановило образовать правительственную комиссию по контролю за осуществлением иностранных инвестиций в Российской Федерации.
    Прочитал эти информации и не впервые грешным делом подумал: вот бы нам без обычных склок и разрешения каких-то иноземных комиссий взять и переписать оба документа и принять их со ссылкой на великие державы на ближайших заседаниях правительства и парламента. И поступать так со всеми документами, способствующими повышению уровня безопасности страны, пусть даже и принятыми годы назад.
    А то что же получается? Читаю я в газетах практически в тот же день, когда пришли упомянутые информации, о сомнительной деятельности при финансовой поддержке Агентства США по международному развитию в стране "так называемой консалтинговой фирмы Casals and Associates". Эта фирма, ворочащая в нашей стране сотнями тысяч долларов, под благовидным видом борьбы с коррупцией "сформировала в Армении сеть" из неправительственных организаций, которые, несмотря на свой общественный статус, являются оплотом радикальной оппозиции... Название контракта – "Мобилизационное действие против коррупции" ("НВ", 8 июля). Читаю и думаю: знают ли компетентные органы об истинной миссии этой и других подобных организаций в нашей стране, имеют ли право и возможность полноценно отслеживать и пресекать их незаконную (если она действительно такова) деятельность? И вообще, можем ли мы быть уверены, что все действующие в стране иностранные организации, фонды, представительства и т.д. зарегистрированы в законном порядке и действуют в правовом поле? Когда-нибудь, возможно, мы получим ответы на эти вопросы. А пока приходится догадываться, почему это в последнее время Л.Т.-П. постоянно повторяет слово "мобилизация".
  
  
•  141 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   Narek գրել է:
  
  • hay
    Serj& xelatsi kail e arel, izyr dzer btamtytyn& tsyits mi tvek!
  
  
•  141 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Vahag գրել է:
  Եթե Լևոնը այդ նույն բառերը ասեր հիմա ձեզ ճղել էիք,արա չեմ սիրում էլի քծնող երկերեսանիներին:
•  141 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   WWII գրել է:
  
  • Vahag
    Եթե Լևոնը այդ նույն բառերը ասեր հիմա ձեզ ճղել էիք,արա չեմ սիրում էլի քծնող երկերեսանիներին:
  
  Այ մարդ դու հավ ես, ո՞ր թռչնաբուծականից ես ,լեվոնը ասեց պատմության փոշին թափ տանք ընդունում ե՞ս, Սեռժը ասում ա եթե չեք հավատում որ ետպես բան ա կա խնդրեմ եկեք քննենք,նա չի ասում մոռանանք հասկանում ես այ վառեկ,կա՞ տարբերություն նա ասում ա սահմանը բաց, արի խոսանք: Ինքն ա պայման դնում, օրը ցերեկով ոչ թե ծածուկ գորշ գայլերի հետ հադիպում ա հասկացա՞ր այ պոլի տախտակ այ շոգից թուլացած լեվոնասեր, դու խավարասեր ես որովհետև երբ դու մեծացար խավարն էր տիրում Հայաստանում դրա համար դու ձգտում ես դեպի ետ դեպի լեվոնը տավարը ձգտում է դեպի խավարը
•  141 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   vay գրել է:
  
  • Vahag
    Եթե Լևոնը այդ նույն բառերը ասեր հիմա ձեզ ճղել էիք,արա չեմ սիրում էլի քծնող երկերեսանիներին:
  
  
•  141 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   HIMA.. HIMA գրել է:
  
  • Vahag
    Եթե Լևոնը այդ նույն բառերը ասեր հիմա ձեզ ճղել էիք,արա չեմ սիրում էլի քծնող երկերեսանիներին:
  
  ՌՈԲԵՐՏ ՔՈՉԱՐՅԱՆԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԵՒ ՀԱՅ ԺՈՂՈՎՐԴԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԳՈՐԾԵԼ Է ԾԱՆՐ ՀԱՆՑԱՆՔՆԵՐ£ ՆԱ ԵՐԿՈՒ ԱՆԳԱՄ ՆԱԽԱԳԱՀԱԿԱՆ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅԱՆ Է ՏԻՐԱՑԵԼ ԿԵՂԾ ՓԱՍՏԱԹՂԹԵՐԻ ՀԻՄԱՆ ՎՐԱ ԿԱՏԱՐԵԼՈՎ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅԱՆ ՅՈՒՐԱՑՄԱՆ ԾԱՆՐ ՀԱՆՑԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ: ԻՐ ՄԻԱՆՁՆՅԱ ԵՒ ԲՌՆԱՏԻՐԱԿԱՆ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՆԱ ԱՄՐԱՊՆԴԵՑ ԱՐՅՈՒՆՈՎª 1999 Թ. ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ 27-Ի ՈՃՐԱԳՈՐԾՈՒԹՅԱՄԲ ԵՒ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ ՀԱՍՏԱՏԵՑ ԻՐԱԿԱՆ ԱՎԱԶԱԿԱՊԵՏԱԿԱՆ ՌԵԺԻՄ: ՆԱ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆ ԱՎԱՐՏԵՑ ԿՐԿԻՆ ԱՐՅՈՒՆՈՎª 2008 Թ. ՄԱՐՏԻ 1-Ի ԴԱԺԱՆ ՍՊԱՆԴՈՎ, ՈՐ ԻՐ ԲՈԼՈՐ ՀԱՏԿԱՆԻՇՆԵՐՈՎ ՀԱՆՑԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ Է ՄԱՐԴԿՈՒԹՅԱՆ ԴԵՄ: ՈՒՍՏԻԵՒ ՄԵՆՔ ԱՄՆ-ՈԻՄ ԲՆԱԿՎՈՂ ՆԵՐՔՈՍՏՈՐԱԳՐՅԱԼ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆԵՐՍ, ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ ԵՆՔ ՄԱՐՏԻ 1-Ի ՈՃՐԱԳՈՐԾՈՒԹՅԱՆ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ԱՆԿԱԽ ՀԵՏԱՔՆՆՈՒԹՅՈՒՆ, ԻՍԿ ՌՈԲԵՐՏ ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ ԳՈՐԾԸ ՀԱՆՁՆԵԼ ՀԱԱԳԱՅԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ:
•  141 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Գուգո գրել է:
  
  • Սարd
    Նախագահ Սարգսյանը շատ ճիշտ է արել...նա ինչպես մյուսները ջայլամի քաղաքականություն չի վարում...թուրքիայում միլիոնավոր հայեր են ապրում, և նրանց համար դա դրական կլինի...շատ գործող եկեղեցիներ կան և հայկական դպրոցներ... նախագահի այս քայլը ցույց է տալիս որ նա մեծ դիվանագետ է...
  
  Ու քանի՞ միլիոն հայ ա ապրում Թուրքիայում։ Քանի՞ հայկական դպրոց կա Թուրքիայում ու այդ միլիոնավոր հայերը որ ասում ես, շաբաթը քանի՞ անգամ են հայկական եկեղեցի մտնում ու օրինակ կբերես թե ո՞ր եկեղեցին են մտնում։ Արդյոք էդ միլիոնավոր հայերը, որ իրականում 60 հազար են, իրենց լիարժեք հայ են զգում եդ երկրում։ Թե սերժի բանն անուշ ա, որ հանուն դրա ինչ ասես կտուֆտես
•  134 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ABG գրել է:
  
  • Գուգո
    Ու քանի՞ միլիոն հայ ա ապրում Թուրքիայում։ Քանի՞ հայկական դպրոց կա Թուրքիայում ու այդ միլիոնավոր հայերը որ ասում ես, շաբաթը քանի՞ անգամ են հայկական եկեղեցի մտնում ու օրինակ կբերես թե ո՞ր եկեղեցին են մտնում։ Արդյոք էդ միլիոնավոր հայերը, որ իրականում 60 հազար են, իրենց լիարժեք հայ են զգում եդ երկրում։ Թե սերժի բանն անուշ ա, որ հանուն դրա ինչ ասես կտուֆտես
  
  Հիմարություններ ես դուրս տալիս.
  իսկ դու գիտե՞ս թե Թուրքիայում ապրող հայ ընտանիքներից, որ տեղափոխվել են այստեղ , ինչպես ամուր են պահում մեր հայկական սովորությունները և ինչ պատկառանքով են եկեղեցի հաճախում այստեղ. Գիտե՞ս արդյոք, որ Եռևանից կամ ներկայիս Հայաստանից այստեղ տեղափոխվածներից ոչ մեկն այնպես քաղցր չի կարող երգել մեր պատարագն, ինչպես այստեղի թուրքա-, իրանա-, լիբանանա-, Սիրիա- և այլ երկրներից Շվեդիա տեղափոխված հայերը. Թե ինչ լավ հայերեն են խոսում նրանք ՌԳուցե կարողանաս հասկանալ, որ հարյուրավոր տարիներ սերնդե-սերունդ նրանք ապրել են օտար հողում, սակայն հայոց լեզուն պահպանել են). Իսկ մեր Հայաստանի հայերի խոսելը լսում ես ու վատ ես զգում, թե ինչքան թուրք/պարսկական բառեր խառնած ռուսերենի հետ, ժառգոնով ու «արա ապե»-ով են խոսում, իրենց լկտի պահվածքն էլ չեմ ասում.
  Ի՞նչ ես քեզ երևակայում. Կարծում ես, որ դու Հայաստանում ես ապրում, ապա ավելի հայ ես, քան սփյուռքահայը՞.
  Ամո՛թ է, ամո՛թ. Դու ինքդ էլ չես հասկանում, թե ինչ ես բարբաջում. Ամեն դեպքում այս էլ իմացիր, որ Հայաստանից այստեղ անօրինական ճանապարհներով փախածներից շատերն ապրելու ճար չունենալու պատճառով (քանի-որ անօրինական լինելով՝ գաղտնի են իրենց պահում իբր թե), սկսում են գողություններ անել. Ինչ պատահի գողանում են, որ հետո վաճառեն ու փող աշխատեն. Զբաղվում են խաբեբայությամբ և այլ հանցանքներ ևս գործում են, որի մասին չէի ուզի ծավալվել. Շատերին դատում են, շաատերը հոգեկան հիվանդ են խաղում, դերասանություն անում, միայն թե մնան այստեղ. Բոշեքի պես կնիկները ճվճվալով փողոցներն ընկած «վա՜յ ախչի, հլը մի ստեղ նայի. Ախչի վու՜յ էս ի՞նչ ա. Վա՜յ ախչի, դե զզվացրիր, շուտ արա, է՞». Եվ այսպես շարունակ... Երեք տարի առաջ առաջին հայերեն խոսքը, կամ ավելի ճիշտ՝ արտահայտությունը, որ լսեցի այստեղի աշխատանքի տեղավորման բյուրոներից մեկում, դա «գրո՜ո՜ղ» բառն էր, որ մի հայ կին, մազերը շեկացրած, բայց արմատներն արդեն սև, հեռախոսով գոռալով այդպես խոսում էր իր աղջիկ երեխայի հետ. Մոտեցա ու ժպտալով ասացի «Առաջին հայերեն բառն էր, որ լսեցի. Բարև».
  Պատասխանեց լայն ծպտալով «Վա՜՞յ, ազիզ ջան, կներես, աղջիկս ա կատաղացրել ինձ. Դու էլ ես հա՞յ. Վա՜՞յ...».
  Իսկ մի քանի ամիս անց պատահական հանդիպեցի պարսկահայերիի մեկ այլ քաղաքում. Դե դա արդեն իսկական հայ, ջերմ ու քաղցր, համեստ ու գեղեցիկ մարդիկ էին. Մինչ հիմա մենք կապ ունենք իրար հետ. Իսկ էն Հայաստանցիներից ինչքան կարող էի՝ հեռու էի ինձ պահում, որովհետև նրանք ավելի շատ բոշեքի էին նման, քան՝ հայի.
  Այնպես-որ քեզ մի՛ երևակայի, թե Հայաստանցի ես, ուրեմն լավն ես...
  Իսկ սփյուռքահայերն իրենց շատ օրինավոր են պահում, օրենք հարգող մարդիկ են. Համենայն դեպս իմ կարծիքն այստեղ ձևավորվել է տարբեր երկրներից եկած շատ հայերի հանդիպելով.
  Սփյուռքահայն իրեն համեստ է պահում և ո՛չ թե Հայաստանից եկած չտեսների նման. Իմացա՞ր