Հրատարակվում է

ՔՈՉԱՐՅԱՆ ԹԵ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ` ՈՒ՞Մ ՀԱՄԱՐ Է ԵՐՐՈՐԴՆ ԱՎԵԼՈՐԴ

• 
  Չնայած Լեռնային Ղարաբաղի նախագահ Արկադի Ղուկասյանը մեկից ավելի անգամ հայտարարեց, որ չունի նախագահի պաշտոնում երրորդ անգամ առաջադրվելու մտադրություն, այնուամենայնիվ նրան այդ քայլին «դրդող», «խնդրող», «հորդորող» գործիչների թիվը ավելանում է երկրաչափական պրոգրեսիայով: Ղարաբաղի իշխանության տարբեր գործիչներին զուգահեռ, Արկադի Ղուկասյանի երրորդվելու գործընթացին են կպել նաեւ սփյուռքահայերը: Մեծահարուստ Վահե Կարապետյանին միացավ հայռուսահարուստ Արա Աբրահամյանը: Այդ ամենը կարելի էր դիտարկել զուտ էմոցիոնալ տեսանկյունից, բայց ինչպես քրեագետները կասեն, գործի կապակցությամբ ի հայտ են գալիս նոր հանգամանքներ: Մինչեւ դրանց անդրադառնալը, արժե նշել, որ այս ազգային-քաղաքական հարցի պարագայում քրեագետներին հիշելը պատահական չէ եւ նույնիսկ բովանդակային առումով տեղին, քանի որ մի նախագահի երրորդ առաջադրման մղել այն դեպքում, երբ օրենքը դա թույլ չի տալիս, նշանակում է նրան ուղղակի մղել հանցագործության, ընդ որում` պետության ու ազգի դեմ:

  Իսկ այժմ նոր հանգամանքի մասին, որ բացեց 2007 թվականի քաղաքական տարին: Այն հրապարակ հանեց բոլորիս քաջ հայտնի քաղաքագետ Անդրանիկ Միհրանյանը: Նա Ղարաբաղի հեռուստատեսությամբ հայտարարեց, որ Ղուկասյանին պետք է խնդրել, որ նա մնա հանուն Ղարաբաղի կայունության: Դրա մեջ նոր բան չկա, եթե հաշվի առնենք, որ գրեթե նույն բանը Մոսկվայում շաբաթներ առաջ հայտարարել էր Արա Աբրահամյանը եւ բնական է, որ նրա «ասիստենտ» Միհրանյանը անում է նույն բանը: Բայց Միհրանյանի վրա, ինչպես երեւում է, ավելի ընդգրկուն ու «պատասխանատու» խնդիր է դրված` բացահայտել երրորդ ժամկետի ենթատեքստը: Դրա առաջին մասը Միհրանյանն արդեն արեց: Նույն Ղարաբաղում նա հայտարարեց, թե Հայաստանի նախագահությունից Ռոբերտ Քոչարյանի հրաժարվելը կհանգեցնի կարգավորման բանակցությանը հայկական կողմի թուլացմանը եւ այդ իսկ պատճառով անհրաժեշտ է, որ ԼՂՀ-ն ուժեղ մնա, իսկ դրա համար պետք է երրորդ ժամկետ մնա Ղուկասյանը:

  Փաստորեն Ղարաբաղի նախագահի պաշտոնի շուրջ այդ ամբողջ ֆարսը խաղարկվում է Հայաստանի նախագահի համար եւ այդ պատճառով է, որ գործն արդեն ստանում է համահայկական հնչեղություն: Մտահղացումը կարծես թե շատ պարզ է: Բոլորի համար ակնհայտ է, որ Արկադի Ղուկասյանի երրորդ առաջադրումը Ղարաբաղի հանրապետությունը հավասարեցնում է Ադրբեջանի «խալիֆայությանը»: Կարծես թե նույնքան պարզ է, թե այդ հավասարազորությունը ինչպես կանդրադառնա բանակցային գործընթացի վրա: Հետեւաբար ավելի քան պարզ է, որ Ղուկասյանի երրորդ ժամկետի մասին մտածելն էլ գրեթե հավասարազոր է պետական դավաճանության: Անդրանիկ Միհրանյանը, Արա Աբրահամյանը կամ Վահե Կարապետյանը կարող են մտածել երրորդ ժամկետի մասին, որովհետեւ Ղարաբաղը նրանց պետությունը չէ: Բայց խնդիրը միայն դա չէ: Այլ այն, որ իրականում նրանց մտադրությունների նույնիսկ նվազագույն մասն անգամ կապված չէ Ղարաբաղի հետ: Պարզապես հակադրության մեջ է դրվում Արկադի Ղուկասյանի ու Ռոբերտ Քոչարյանի երրորդ պաշտոնավարման հեռանկարը, որն էլ ընդհանուր առմամբ դրվում է հայկական կողմի դիրքի ամրացման մասին մի ինչ որ պսեվդոգաղափարի հիմքում: Այսինքն` կամ Ղուկասյանը պետք է մնա, կամ Քոչարյանը:

  Եթե խնդիրը տեղափոխվում է «հայկական կողմի դիրքի ամրության» հարթություն եւ միաժամանակ հասարակական պահանջ կա Ղարաբաղը պահել ժողովրդավարական առնվազն ներկայիս մակարդակի վրա, ապա խաղի ամբողջ նրբությունն այն է, որ այդ դեպքում Քոչարյանի մնալը կարող է ուղղակի դիտվել իբրեւ Ղարաբաղի ժողովրդավարական իմիջի համար կատարված զոհողություն: Թերեւս շուտով այդ ծրագրի «գաղափարախոսները» շրջանառության մեջ կդնեն նաեւ հայկական «երկու երնեկ մի տեղ չի լինում» ասացվածքը, հանրությանը բացատրելու համար, որ անհնար է միաժամանակ «ամուր դիրք» ու «ժողովրդավարություն» ունենալը: Եվ քանի որ Ղարաբաղի խնդրի համար ԼՂՀ ժողովրդավարական իմիջը կենսական նշանակություն ունի, ապա Ղուկասյանի ուսերին կդնեն գնալու եւ «ժողովրդավարությունը» թողնելու, իսկ Ռոբերտ Քոչարյանի ուսերին կդնեն մնալու եւ «ամուր դիրքը» պահելու առաքելությունը: Դե իսկ Ռոբերտ Քոչարյանն էլ կհամաձայնի օրենքը խախտել, եթե դա արվում է հանուն Ղարաբաղի, միեւնույն է` ոչ առաջինն է, ոչ էլ վերջինն է լինելու:

• ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ

• ՔՈՉԱՐՅԱՆ ԹԵ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ` ՈՒ՞Մ ՀԱՄԱՐ Է ԵՐՐՈՐԴՆ ԱՎԵԼՈՐԴ

  ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ   
  Չնայած Լեռնային Ղարաբաղի նախագահ Արկադի Ղուկասյանը մեկից ավելի անգամ հայտարարեց, որ չունի նախագահի պաշտոնում երրորդ անգամ առաջադրվելու մտադրություն, այնուամենայնիվ նրան այդ քայլին «դրդող», «խնդրող», «հորդորող» ...

• ԿԵՆՏՐՈՆԱԿԱՆ ԲԱՆԿԻ ՊԱՇՏՈՆԱԿԱՆ ԿՈՒՐՍ ՀԱՍԿԱՑՈՒԹՅՈՒՆ ՉԻ ԼԻՆԻ

• ԱՐՄԵՆԹԵԼԸ ՄՏԱԴԻՐ Է ԲԱՆԱԿՑԵԼ ԻՆՏԵՐՆԵՏ ՊՐՈՎԱՅԴԵՐՆԵՐԻ ՀԵՏ

• ՀՄՀ-ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ԵՎ ՀՀ ԱԶԳԱՅԻՆ ՎԻՃԱԿԱԳՐԱԿԱՆ ԾԱՌԱՅՈՒԹՅՈՒՆԸ ՊԱՅՄԱՆԱԳԻՐ ԿՆՔԵՑԻՆ

• ՔՈՉԱՐՅԱՆ ԹԵ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ` ՈՒ՞Մ ՀԱՄԱՐ Է ԵՐՐՈՐԴՆ ԱՎԵԼՈՐԴ

  ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ   

• ՁԵՌՔ Է ԲԵՐԵԼ ԿԵՂԾ ՓԱՍՏԱԹՂԹԵՐ ԴԵՍՊԱՆԱՏՈՒՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՆԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ

• ՎԶԵԲ-Ը ՄՏԱԴԻՐ Է ԿՐԿՆԱՊԱՏԿԵԼ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ ԻՐ ՆԵՐԳՐԱՎՎԱԾՈՒԹՅԱՆ ՉԱՓԸ

• ՌՈԲԵՐՏ ՔՈՉԱՐՅԱՆԸ ՓՈԽՎԵԼ Է

  ԱՐԱՄ ԶԱՔԱՐՅԱՆ   

• ԹԵԺ ԵՐԵԿՈ

• ՆՈՐ ՏԱՐՈՒՄ ՀԻՆ ԱՆՕՐԻՆԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ

• ԻՆՉ Է ՇՇՆՋԱՑԵԼ ԱՐԿԱԴԻ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԸ ԱՐՋԻ ԱԿԱՆՋԻՆ

• 1882  Կ. Պոլսում վախճանվեց պատմաբան, հայագետ Հովսեփ Գաթրճյանը: (Ծնվ. 1820թ.-ին):
• 1905  «Արյունոտ կիրակի»-ի դեպքերը Պետերբուրգում: Ռուսական առաջին բուրժուադեմոկրատական հեղափոխության սկիզբը:
• 1924  Թիֆլիսում ծնվեց աշխարհառչակ կինոռեժիսոր, սցենարիստ, նկարիչ, դիզայներ Սերգեյ Փարաջանովը (Փարաջանյանը):
• 1929  Ծնվեց պատմական գիտությունների դոկտոր Կոնստանտին Խուդավերդյանը: Նա մինչև կյանքի վերջը՝ 1999 թվականը, «Հայկական Հանրագիտարանի» գլխավոր խմբագիրն էր:
• 1945  Ծնվեց Հայաստանի երրորդ հանրապետության առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը:
• 1953  Մահացավ դերասան Պետրոս Պալթազարը (Ծնվ. 1866 թ.):

• am
• en

ԼՈՒՐԵՐ ՀԱՅԱՍՏԱՆ

• 168 Ժամ
• Ա1+
• ԱրմենիաՆաու
• Առավոտ
• Ազատ Արցախ
• Ազգ
• Լրագիր
• Պանարմենիան
• Պանորամա
• Ազատություն
• Երկիր
• Ժամանակ
• Չորրորդ Իշխանություն
• Հայոց Աշխարհ

ՕՆԼԱՅՆ ԼՈՒՐԵՐ

• Օնլայն Ռադիո

ԻՆՖՈՐՄԱՑԻԱ

• Եղանակ
• Դրամի Փոխարժեք
• Վիճակագրություն

ԻՄ ԱՐՄԹԱՈՒՆ

• Կայքի Առօրյան
• Ֆորում
• Քվեարկություն
• Լուրերի Էքսպորտ
• Կոդավորվորիչ