Քննարկում

•  84 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Սարգիս գրել է:
  SKYFLYER-ին կոչ HerosakanHai-ին կայքից հեռացնել: ԱՆՀԱՊԱՂ ՀԵՌԱՑՆԵԼ ՆՐԱՆ:
  Սա ինչ բան է, եթե կայք եք ստեղծել ապա բարի գտնվեք հետևել կայքի գրառումներին:
  Սա sperm-bank-է՞ թե խելքը գլխին քննադատումների տեղ:
•  84 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   VAN գրել է:
  çնորհակալ ենք:ՈՒ թող Լևոնականներն իմանան,որ իրենց «հոգևոր հայրը«,Լևոնը ,իր ժամանակին լրիվ վերացրել Էր և մայիսմեկյան տոները,և հայրենական պատերազմի հաղթանակի տոնը և çատ ուրիç տոներ,ու ցինիկաբար Էր պատասիւանում Հայրենական Մեց պատերազմի վետերանների բողոքներին,լրիվ անկյուն Էր նետել նրանց ,ցաղրում ու առհամարհում Էր բացահայտ:Որ մեկը հիçես,çեն տեղ չԷր թողել այդ տականքը:
•  84 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   HAY ZAVAK գրել է:
  """AHA TE OVKER EN KANGNATS << HANCAGORTS-aypes kochvats KAGHAKAKAN >> UJERI TIKUNKIN."""
  http://www.anspress.com/nid70823.html
  Белоруссия высылает из страны сотрудников посольства США
  МИД Белоруссии в среду передал временному поверенному в делах США в республике Джонатану Муру список американских дипломатов, объявленных персонами нон грата, сообщает пресс-служба министерства (на снимке - здание американского посольства в Минске).
  Указанные сотрудники посольства обязаны покинуть территорию Белоруссии. Американский дипломат, сообщает пресс-служба МИДа, был проинформирован о том, что по состоянию на 30 апреля штат сотрудников белорусского посольства в Вашингтоне, как об этом была предварительно уведомлена американская сторона, сокращен до шести человек, включая посла. Однако американская сторона отказалась последовать рекомендации об аналогичном сокращении численности сотрудников посольства США в Минске, в связи с чем Муру и был передан список сотрудников миссии, объявленных персонами нон грата.
  "Мы сделаем все возможное, чтобы американские дипломаты покинули страну до указанного срока", - заявил временный поверенный в делах США в Белоруссии Джонатан Мур.
  Мур назвал решение Минска беспрецедентным, поскольку дипломатов "называют персона нон грата не за то, что они делают", а только ради сокращения численности сотрудников. Тем не менее американская сторона пообещала подчиниться требованию Минска.
  Ранее США по требованию белорусской стороны сократили численность своего диппредставительства до 17 человек, а уже 2 апреля Минск потребовал оставить в посольстве лишь шесть человек - посла и пять сотрудников аппарата, при том, что в США останутся столько же белорусских дипломатов. Однако США не отреагировали на последнее требование Белоруссии.
  Рекомендация внешнеполитического ведомства Белоруссии связана "с сохранением США санкционных мер в отношении белорусских экономических субъектов, ограничивающих объем двусторонних отношений, и отказом Соединенных Штатов от взаимоприемлемого урегулирования ситуации".
  Дипломатический конфликт между Белоруссией и США начался в марте в связи с американскими экономическими санкциями. В ноябре 2007 года Вашингтон ввел санкции в отношении белорусского госконцерна "Белнефтехим". Счета предприятия на территории США были заморожены, его представительство закрыто, а американским бизнесменам было рекомендовано воздержаться от сотрудничества с концерном.
  Мур заявил, что США не собираются отменять экономические санкции до тех пор, пока не будет решена проблема с белорусскими политзаключенными, наличие которых не признает Минск.
  В частности, речь идет об экс-кандидате в президенты Белоруссии Александре Козулине, который в 2006 году был приговорен к 5,5 годам лишения свободы по обвинению в организации массовых беспорядков.
  "К экономическим санкциям привела ситуация с правами человека. Экономические санкции не зависят от того, что происходит с нашим посольством", - заявил Мур.
  По его словам, что в случае, если проблема с политзаключенными не будет решена, то санкции могут быть расширены./rian.ru/
•  84 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Հայեր միացեք գրել է:
  Հարգելի Հայրենակիցներ
  Արդեն մի քանի ամիս է հայ ժողովուրդը գտնվուն է ծայր աստիճանի լարված
  վիճակում:
  Հասարակությունը բաժանվել է միմյանց չլսող ,
  մեկը մյուսի հետ ոչ մի կերպ չհամաձայնվող,
  միմյանց նկատմամբ հարգանքը կորցրած ու իրար չհասկացող 2 մասի:
  Մեր ազգը հայտնվել է մեծ տերությունների շահերի բախման կիզակետերից
  մեկում.
  Եվ Ղարաբաղի հարցի կարգավորումը շատ սերտորեն կապված է դրա հետ:
  Ժամանակին ինձ ծանոթ մի ազատամարտիկ Ղարաբաղյան հարցի հետ
  կապված հետևյալ միտքն արտահայտեց."Ղարաբաղը մի մահակ է
  Ռուսաստանի ձեռքին, Ադրբեջանի գլխին խփելու համար:Բայց ամեն
  անգամ խփելուց այդ մահակից մի կտոր կոտրվում է":
  Ինչի Ղարաբաղի հարցի չի լուծվում?
  Կարծում եմ պատճառը նա է,որ մեծ տերությունները և առաջին հերթին
  Ռուսաստանը, չեն ուզում ,որովհետև այդ դեպքում նավթի վրա վերահսկելու
  նրանց հնարավորությունները կփոքրանան,իսկ դա իրենց համար անթույլատրելի է:
  Ղարաբաղյան հարցի կարգավորման մեջ իսկապես շահագրգռված են միայն
  Հայաստանի և Ադրբեջանի ժողովուրդները:
  Մյուսները միայն ձեռքերն են տաքացնում այս իրավիճակից:
  Կարծում եմ Ժամանակին Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հասկանալով այս ամենը ,
  փորձեց լուծել Ղարաբաղի հարցը:
  Եվ կարծում եմ,որ հենց այդ պատճառով հեռացվեց իշխանությունից և
  հարցը ոչ թե լուծման կոնկրետ տարբերակն է եղել, այլ հենց լուծման
  գաղափարը:
  Թե որքանով էր ճիշտ ընտրված տարբերակը, ուրիշ հարց է:
  Չունենալով համապատասխան ինֆորմացիա,անհնար է օբյեկտիվ
  գնահատական տալ:
  Բայց կարծում եմ ,որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը լավ գիտենալով հայ
  ժողովրդի պատմությունը,ինչպես նաև անմիջականորեն շփված լինելով
  ժամանակի ազդեցիկ քաղաքական դեմքերի հետ,պետք է որ ընտրած լիներ
  եթե ոչ ամենալավ, համենայն դեպս ընդունելի տարբերակ:
  Ամենալավ տարբերակն իհարկե կլիներ Ղարաբաղն անմիջապես
  Հայաստան հռչակելը,սակայն քաղաքականությունը հնարավորությունների
  արվեստ է:
  Եվ այսօր էլ Ղարաբաղի հարցի ավելի ընդունելի առաջարկ ինչքան գիտեմ
  չկա և մոտ ապագայում չի էլ սպասվում:
  Մեծ տերությունները ամեն կերպ փորձում են իրենց դրածոին տեսնել
  Հայաստանի իշխանական ղեկին:
  Մի կողմին դա հաջողվել է,հանձինս Ռուսաստանի և դա չի էլ թաքցվում:
  Ինձ թվում է,որ Ղարաբաղի հարցի լուծման ,
  ավելի ճիշտ չլուծման հետ է կապված նաև Հայաստանում ծագումով ղարաբաղցի
  ղեկավարի "նշանակումը":
  Ինչի է ընտրվել հենց այս տարբերակը:
  Մի թե հայաստանում ռուսամետ ուժեր չկան?
  Չէ որ հայ ժողովուրդը իսկապես ռուսամետ է:
  Այստեղ կարծում եմ հաշվի է առնվել 2 հանգամանք:
  Նախ այս լուսնի տակ ոչինչ հավերժական չկա և ինչպես ժամանակին
  արտահայտվեց Վազգեն Մանուկյանը`"ժողովուրդները չունեն հավերժ
  բարեկամներ,այլ ունեն մշտական շահեր":
  Ղարաբաղցիները շատ վաղուց ունեցել են ռուսական կողմնորոշում:
  Եվ հետո ` այսօրվա Ղարավաղցիների մեջ շատ մեծ է
  թուրքի նկատմամ ատելության զգացմունքը և այդ զգացմունքը դեռ մի
  քանի սերունդ կպահպանվի:Իսկ Հայաստանում այդ զգացմունքը արդեն
  բավականին բթացել է:
  Իսկ բացասական էմոցիաները սովորաբար ծատ ավելի ուժեղ են քան դրականները:
  Եվ կարծում եմ Ռուսները կփորձեն պահպանել նման ռեժիմը մոտակա 15-20
  տարում:
  Շատերը կասեն` հետո ինչ ,թող լինի Ռուսի նշանակածը,ինչ վատ բան կա?
  Հարցը միայն նշանակածը չի:
  Արդեն Հայաստանի քիչ թե շատ մեծ համարյա բոլոր ձեռնարկությունները այս
  կամ այն կերպ պատկանում են Ռուսաստանին:
  Իրավունք ունի Հայ ազգը իր հետագա ճակատագիրը վստահել մի ուրիշ ազգի?
  Նույն Ռուսաստանի լուռ համաձայնությամբ ընդամենը մի քանի տարի առաջ
  հոշոտեցին նրա եղբայրական Հարավսլավյան:
  Այլ ազգերի ողորմածությանը հայ ազգը մի անգամ արդեն ապավինել է և
  հետևանքները ողբերգական են եղել:
  Հայ ազգի միակողմանի դիրքորոշումը,ինչպես դեպի Ռուսաստան այնպես էլ
  դեպի արևմուտք,չի նպաստելու հայ ազգի զարգացմանը և հղի է վտանգներով::
  Հայ ազգը պիտի համախմբվի և իր ճակատագիրը ինքը պիտի տնօրինի,ոչ թե
  դառնա օտարներին խաղալիք:
  Հարգանքներով
  Հայեր միացեք
•  83 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Feday գրել է:
  
  • Հայեր միացեք
    Հարգելի ՀայրենակիցներԱրդեն մի քանի ամիս է հայ ժողովուրդը գտնվուն է ծայր աստիճանի լարված
    վիճակում:
    Հասարակությունը բաժանվել է միմյանց չլսող ,
    մեկը մյուսի հետ ոչ մի կերպ չհամաձայնվող,
    միմյանց նկատմամբ հարգանքը կորցրած ու իրար չհասկացող 2 մասի:
    Մեր ազգը հայտնվել է մեծ տերությունների շահերի բախման կիզակետերից
    մեկում.
    Եվ Ղարաբաղի հարցի կարգավորումը շատ սերտորեն կապված է դրա հետ:
    Ժամանակին ինձ ծանոթ մի ազատամարտիկ Ղարաբաղյան հարցի հետ
    կապված հետևյալ միտքն արտահայտեց."Ղարաբաղը մի մահակ է
    Ռուսաստանի ձեռքին, Ադրբեջանի գլխին խփելու համար:Բայց ամեն
    անգամ խփելուց այդ մահակից մի կտոր կոտրվում է":
    Ինչի Ղարաբաղի հարցի չի լուծվում?
    Կարծում եմ պատճառը նա է,որ մեծ տերությունները և առաջին հերթին
    Ռուսաստանը, չեն ուզում ,որովհետև այդ դեպքում նավթի վրա վերահսկելու
    նրանց հնարավորությունները կփոքրանան,իսկ դա իրենց համար անթույլատրելի է:
    Ղարաբաղյան հարցի կարգավորման մեջ իսկապես շահագրգռված են միայն
    Հայաստանի և Ադրբեջանի ժողովուրդները:
    Մյուսները միայն ձեռքերն են տաքացնում այս իրավիճակից:
    Կարծում եմ Ժամանակին Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հասկանալով այս ամենը ,
    փորձեց լուծել Ղարաբաղի հարցը:
    Եվ կարծում եմ,որ հենց այդ պատճառով հեռացվեց իշխանությունից և
    հարցը ոչ թե լուծման կոնկրետ տարբերակն է եղել, այլ հենց լուծման
    գաղափարը:
    Թե որքանով էր ճիշտ ընտրված տարբերակը, ուրիշ հարց է:
    Չունենալով համապատասխան ինֆորմացիա,անհնար է օբյեկտիվ
    գնահատական տալ:
    Բայց կարծում եմ ,որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը լավ գիտենալով հայ
    ժողովրդի պատմությունը,ինչպես նաև անմիջականորեն շփված լինելով
    ժամանակի ազդեցիկ քաղաքական դեմքերի հետ,պետք է որ ընտրած լիներ
    եթե ոչ ամենալավ, համենայն դեպս ընդունելի տարբերակ:
    Ամենալավ տարբերակն իհարկե կլիներ Ղարաբաղն անմիջապես
    Հայաստան հռչակելը,սակայն քաղաքականությունը հնարավորությունների
    արվեստ է:
    Եվ այսօր էլ Ղարաբաղի հարցի ավելի ընդունելի առաջարկ ինչքան գիտեմ
    չկա և մոտ ապագայում չի էլ սպասվում:
    Մեծ տերությունները ամեն կերպ փորձում են իրենց դրածոին տեսնել
    Հայաստանի իշխանական ղեկին:
    Մի կողմին դա հաջողվել է,հանձինս Ռուսաստանի և դա չի էլ թաքցվում:
    Ինձ թվում է,որ Ղարաբաղի հարցի լուծման ,
    ավելի ճիշտ չլուծման հետ է կապված նաև Հայաստանում ծագումով ղարաբաղցի
    ղեկավարի "նշանակումը":
    Ինչի է ընտրվել հենց այս տարբերակը:
    Մի թե հայաստանում ռուսամետ ուժեր չկան?
    Չէ որ հայ ժողովուրդը իսկապես ռուսամետ է:
    Այստեղ կարծում եմ հաշվի է առնվել 2 հանգամանք:
    Նախ այս լուսնի տակ ոչինչ հավերժական չկա և ինչպես ժամանակին
    արտահայտվեց Վազգեն Մանուկյանը`"ժողովուրդները չունեն հավերժ
    բարեկամներ,այլ ունեն մշտական շահեր":
    Ղարաբաղցիները շատ վաղուց ունեցել են ռուսական կողմնորոշում:
    Եվ հետո ` այսօրվա Ղարավաղցիների մեջ շատ մեծ է
    թուրքի նկատմամ ատելության զգացմունքը և այդ զգացմունքը դեռ մի
    քանի սերունդ կպահպանվի:Իսկ Հայաստանում այդ զգացմունքը արդեն
    բավականին բթացել է:
    Իսկ բացասական էմոցիաները սովորաբար ծատ ավելի ուժեղ են քան դրականները:
    Եվ կարծում եմ Ռուսները կփորձեն պահպանել նման ռեժիմը մոտակա 15-20
    տարում:
    Շատերը կասեն` հետո ինչ ,թող լինի Ռուսի նշանակածը,ինչ վատ բան կա?
    Հարցը միայն նշանակածը չի:
    Արդեն Հայաստանի քիչ թե շատ մեծ համարյա բոլոր ձեռնարկությունները այս
    կամ այն կերպ պատկանում են Ռուսաստանին:
    Իրավունք ունի Հայ ազգը իր հետագա ճակատագիրը վստահել մի ուրիշ ազգի?
    Նույն Ռուսաստանի լուռ համաձայնությամբ ընդամենը մի քանի տարի առաջ
    հոշոտեցին նրա եղբայրական Հարավսլավյան:
    Այլ ազգերի ողորմածությանը հայ ազգը մի անգամ արդեն ապավինել է և
    հետևանքները ողբերգական են եղել:
    Հայ ազգի միակողմանի դիրքորոշումը,ինչպես դեպի Ռուսաստան այնպես էլ
    դեպի արևմուտք,չի նպաստելու հայ ազգի զարգացմանը և հղի է վտանգներով::
    Հայ ազգը պիտի համախմբվի և իր ճակատագիրը ինքը պիտի տնօրինի,ոչ թե
    դառնա օտարներին խաղալիք:
    Հարգանքներով
    Հայեր միացեք
  
  Լսիր այ ճիվաղ թուրք, հերիք չի այդ հակահայկական պրոպագանդան անես: Անունդ դրել ես միացեք հայեր բայց մտքերդ քանդում են Հայաստանը: Այդ որ հիմար ազատամարտիկն է որ այդպիսի հիմարություն է ասել քեզ «Ժամանակին ինձ ծանոթ մի ազատամարտիկ Ղարաբաղյան հարցի հետ կապված հետևյալ միտքն արտահայտեց."Ղարաբաղը մի մահակ է Ռուսաստանի ձեռքին, Ադրբեջանի գլխին խփելու համար:Բայց ամեն
  անգամ խփելուց այդ մահակից մի կտոր կոտրվում է":» Որեմն Արցախի ազատագրումը Ռոսաստանի համար ե՞ր: Հերիք չի այդ Անգլո Ամերիկյան պրպագանդան անես: Ես ել եմ եղել ազատամարտիկ և հիմա ասում եմ ԹՔԵՄ ՔՈ և ԱՅԴ ԱՍՎԱԼՏԻ ՖԻԴԱԻՆԻ ԵՐԵՍԻՆ:
•  76 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   levoni xax@ utognerin գրել է:
  ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ ՍԵՐԺ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻՆ
  Մարտի 1-2-ի դեպքերի միջազգային արձագանքների ալիքի վրա խմբագրությունը Շվեյցարիայից բաց նամակ է ստացել` ուղղված Սերժ Սարգսյանին, որի պատճենը փոստով ուղարկված է նաեւ հասցեատիրոջը: Նամակի հեղինակը Շվեյցարիայի հայտնի փաստաբաններից մեկն է` Ֆրիբուրգի կանտոնի Փաստաբանների միության նախագահ, Ֆրիբուրգի համալսարանի պրոֆեսոր, իրավագիտության դոկտոր Անդրե Քլերը: Ստորեւ ներկայացնում ենք նամակի տեքստը կրճատումներով:
  ՙ...Պարոն Սարգսյան, կարծ՟ում եք, որ պետության լավ ղեկավարը նա է, ով թույլ չի տալիս իր ժողովրդին սխալ գործել: Վստահ չլինելով ընտրությունների արդյունքների վրա` քվեարկության գործընթացն անցել է օրինախախտումներով: Կարծու՟մ եք, որ պետության լավ ղեկավարը նա է, ով պահպանում է ընտրությունների կեղծման ավանդույթը: 2003-ի նաաագահական ընտրություններն արդեն իսկ մտահոգիչ էին` ըստ Եւրամիության հայտարարության: Դուք վստա՟հ եք, որ 2,82 % ձայները, որոնց տարբերության շնորհիվ Դուք հռչակվել եք ընտրյալ նախագահ` կեղծված չէին: Ոչ ոք չի կարող դա բացառել, եւ Դուք թերահավատների մեջ պետք է որ առաջինը լինեք: Իսկ եթե Դուք վստահ չեք, որ ընտրվել եք նախագահ, ի՟նչ վստահությամբ կարող եք դառնալ նախագահ:
  Պետության գոյության համար անհրաժեշտ է երեք բան: Առաջինը` ժողովուրդ, ապա` այդ ժողովրդին պաշտպանող օրենսդրություն, եւ վերջապես` տարածք, որ այդ ժողովուրդը պետք է պաշտպանի: Դուք կարծես թե կորցնում եք երեքն էլ: Խոսենք հայ ժողովրդից: Առանց իր ժողովրդի ոչ մի երկիր արժեք չունի: Սա այն ժողովուրդն է, որի ձայներն ըստ Ձեզ ստացել եք: Ես ուրեմն չեմ հասկանում, թե ինչու՟ եւ ինչի՟ց եք վախենում: Աշխարհը չի հասկանում, թե ինչպես կարելի է համակերպվել նրանց վիրավորելու եւ սպանելու մտքի հետ: Ընտրություններին հաջորդած օրերին հազարավոր մարդիկ ճամբարել էին Ազատության հրապարակում` երգելով եւ պարելով: Դուք իհարկե չեք կարող հավատալ, թե նրանք դա անում էին գոհունակությունից դրդված, որի դեպքում, ինչ խոսք, համաձայնեք, որ նրանք պատժամիջոցների չէին արժանանա: Ձեր քաղաքացիները չեն հավատում ընտրությունների արդյունքներին: Ինչպե՟ս նրանք կարող էին հավատալ, եթե Դուք ինքներդ դրան չեք հավատում: Ինչու՟ ուրեմն Դուք չարտահայտվեցիք: Ինչու՟ թույլ չտվեցիք նրանց արտահայտվել: Ղեկավարել մի երկիր, ուր մարդիկ չեն համարձակվում ասել ինչ մտածում են եւ ուր միայն խոսում են նրանք, ովքեր այլեւս չեն մտածում` մեծ ամբիցիա չէ: Դուք հավանաբար ծանոթ եք ‎ֆրանսիացի փիլիսոփա Վոլտերին եւ ցանկացած ժողովրդավարության հիմք կազմող նախադասությունը. ՙես չեմ բաժանում ձեր հայացքները, բայց պատրաստ եմ կռիվ տալ մինչեւ մահ, որպեսզի կարողանաք դրանք արտահայտել՚ : Ահա թե ինչը վայել կլիներ նախագահին: Դուք կռիվ չտվեցիք նրանց համար, բայց ընդունեցիք, որ նրանց դեմ կռիվ տրվի: Խնդրում եմ Ձեզ, մտածեք այս մասին: Որեւէ ժողովրդի ուժը չափվում է ազատության հանդեպ նրա ունեցած սիրով: Այն իշխանությունը, որ ցանկանում է իշխել կոխկրտված արժանապատվության վրա` ինքնասիրահարված իշխանություն է: Կարդացեք ձեր սահմանադրության 2-րդ հոդվածը. իշխանությունը Ձեզ չի պատկանում, այլ հայ ժողովրդին, որը կորոշի կամ ոչ այն Ձեզ վստահել:
  ... Հայաստանի Հանրապետությունը հիմնված է մարդու ազատության եւ իրավունքի սկզբունքների վրա: Ինչու՟ ուրեմն չհարգվեցին ձեր սահմանադրության հոդվածները: Ինչպե՟ս եք ցանկանում ժողովրդավարական հռչակված պետության նախագահ դառնալ, եթե չեք կարողանում երաշխավորել ցանկացած ժողովրդավարության հիմքերի հիմքը` խոսքի ազատությունը, խոսքն արտահայտելու ազատությունը: Քավ լիցի, թույլ տվեք ձեր քաղաքացիներին պարել, թույլ տվեք ազատ արտահայտվել մյուս թեկնածուներին: Գտեք փաստարկներ եւ մի ընդունեք, որ դրանց փոխարինի զենքը: Շատերը կարող են մտածել, թե Դուք իշխանությունն ավելի շատ եք սիրում, քան այն ժողովրդին, որից – ըստ Ձեր հայտարարության – ստացել եք այդ իշխանությունը: Կասեք, թե ցուցարարները խանգարել են հասարակական կարգը: Գուցեեւ ճիշտ եք: Սակայն հատկապես չձեւացնեք, թե վերականգնեցիք այդ կարգը: Պետական միջամտությունը պետք է նախեւառաջ համակշիռ լինի: Մահակավոր ոստիկաններն ընդդեմ պարողների` չի կարող այդպիսին լինել: Կրակահերթերը չեն կարող լռեցնել երգողներին:
  ... Ահավոր ծանր էր տեսնել այդ կադրերը, այդ ագրեսիան եւ հիմարությունը: Մերկ վիճակում աշխարհին ցուցադրվող մի ժողովրդի տառապանքը` անարդարացի է: Բացարձակ անարդարացի էր մեզ` եւրոպացիներիս մատուցվող հայացքը ձեր ժողովրդի եւ ձեր իրադարձությունների վերաբերյալ: Հայաստանը եւ հայերը այնպիսին չեն, ինչպիսին ցուցադրվեցին մեր հեռուստաէկրաններին: Դուք դա ինձանից լավ պետք է իմանաք: Ասում եք` այդ ժողովրդի մեծամասնությունը Ձեզ սատարել է: Այստեսակ սատարը ինչպես կարող է վստահեցնող լինել:
  ... Կրկին մեջբերեմ, այս անգամ` Դեպրոժին. ՙԹշնամին հիմար է, կարծելով, որ մենք ենք թշնամին, այնինչ ինքն է: Ծիծաղելի է:՚ Իսկ Դուք բաժանո՟ւմ եք այդ ծիծաղը: Ի±նչ եք ասում հայ ժողովրդին այն մասին, որ հայը հայ սպանեց:
  ... Ոստիկանությունն ու բանակը կոչված են ժողովրդի խաղաղությունն ու պաշտպանությունն ապահովելու: Ոչինչ ավելի աբսուրդ չէ, քան երբ պաշտպանող ուժերը հարձակվում են նրանց վրա, ում կոչված են պաշտպանելու‏: Այդպիսի բանակն այլեւս չի կարող հավակնել լեգիտիմության: 1932 թ շվեյցարական բանակը Ժնեւում կրակ բացեց ցուցարաների վրա` սպանելով 13 եւ վիրավորելով 60 մարդ: 75 տարի անց շվեյցարական բանակը դեռ չի սրբել իր ամոթը: Խորհեք նաեւ այս մասին, խնդրում եմ: Զրահամեքենքները քաղաքում` նախագահին վայել պատասխան չէ: Եւ հետո, պետությունը առանց նախագահի` այնքան էլ սարսափելի չէ, ժողովուրդը կարող է ուրիշ նախագահ ընտրել: Բայց նախագահ առանց ժողովրդի` զավեշտ է: Ի՟նչի վրա եք ուզում իշխել` վախից, արգելքներից եւ ճնշումներից փշրված հոգիների՟: Ես գրում եմ այս տողերը, որովհետեւ հավատացած եմ, որ սիրում եք ձեր ժողովրդին եւ հոգու խորքում ցանկանում եք նրանց տեսնել պարելիս եւ եգելիս:
  ... Ժողովրդավարական ընտրություններում նա ով պարտվում է` պակաս արժանիքներ չունի քան նա, ով հաղթում է: Նույնիսկ ավելին, որովհետեւ պարտվող թեկնածուն ինքնիշխանության ազատության արտացոլանքն է:
  ...Ես կարծում եմ, որ կեղծված ընտրություններում Դուք ոչ պակաս զոհ եք, քան մյուս թեկնածուները: Մի ընդունեք այդ ընտրությունները: Պահանջեք նոր ընտրություններ: Թող ձեր քաղաքացիները կարողանան ազատորեն տալ կամ մերժել Ձեզ իշխանությունը: Քանզի մի մոռացեք, պարոն Նախագահ, որ առավելագույնը տաս տարի հետո Ձեզ ոչինչ չի մնա Ձեր նախագահությունից: Ուրեմն արեք այնպես, հարգելի պարոն Սարգսյան, որպիսին դուք պարզապես կանվանվեք այդ ժամանակ, որ Ձեր նախագահության տարիներից Ձեզ չմնա միայն ամոթը` իշխանություն բանեցնելու համար հակառակ նրանց կամքին, որոնց Դուք, ըստ Ձեր կարծիքի, ներկայացնելու եք: Խորին հարգանքների արտահայտությամբ` Անդրե Քլեր, Ֆրիբուրգ, 7 մարտի 2008 թ՚:
  Ֆրանսերենից թարգմանեց Նազենի Ղարիբյանը