
Լ.ՏԵՐ-ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԸ ԴԵՐ ՉՈՒՆԻ ԱՅՍ ԹԱՏՐՈՆՈՒՄ
- Գտնում է ՀԵՆՐԻԿ ԻԳԻԹՅԱՆԸ

Վերջերս ՀՀՇ-ական մամուլի էջերում նոր խորագիր է հայտնվել, ուր ամեն օր մտավորական խավի 5-6 ներկայացուցիչ «վերադարձիր, օ՜, վերադարձիր» հանգով լիրիկական նամակ է գրում նախկին նախագահ Տեր-Պետրոսյանին։ Ինչո՞վ բացատրել այդ սրտառուչ նամակագրությունը։
-Ռուսերենում կա «աբիժնիկ» հասկացողությունը։ «Աբիժնիկները» մարդիկ են, որոնք անչափ հավակնոտ են եւ վիրավորվում են, երբ իրենց չեն նկատում, երբ անտեսում են, քանզի այն համոզման են, թե իրենք ավելիին են արժանի, քան ստացել են, քան տրվել է իրենց։ Դրանք հիմնականում այն մարդիկ են, ովքեր ինքնաբավարարված չեն իրենց անելիքով, իրենց մասնագիտությամբ։
Եթե ռեժիսորն այսօր իր ուզած ներկայացման վրա աշխատում է, նա չի կարող «աբիժնիկ» լինել։ Եթե նրան արգելել են, ինքը կարող է դառնալ «աբիժնիկ», որովհետեւ այլ ասպարեզ չունի։ Եթե իմ օրինակով դատեմ, ապա ողջ կյանքիս ընթացքում ավելի լավ պայմաններում չեմ եղել իբրեւ արվեստաբան, քան այսօր։
Կան վիրավորված մարդիկ, որոնց կարող եմ հասկանալ։ Փորձեք սոված շան բերանից ոսկոր խլել։ Ձեզ կգզի։ Նույնիսկ եթե իր տերն ես, դու ես իրեն պահել-մեծացրել։ Ուրեմն այս դեպքում գործ ունենք վիրավորված մարդու բարդույթի հետ։
-Դեռ նախագահական ընտրությունների առաջադրման փուլը չսկսված՝ ինքնաառաջադրումներ են տեղի ունենում եւ հիմնականում արդեն հայտնի են ապագա նախագահի թեկնածուները։
-Ինչպե՞ս են պահում մեր քաղաքական գործիչները իրենց։ Քանի որ ոչ ամբիցիա ունեմ, ոչ էլ ուզում եմ ընտրվել կամ պաշտոն ստանալ, այլ ուզում եմ իմ երկրում ապրել խաղաղ, զբաղվել իմ մասնագիտությամբ, կարող եմ օբյեկտիվ լինել։ Կարող եմ կողքից կամ դրսից նայել մեր քաղաքական դաշտին։ Այնպես են պահում իրենց մեր քաղաքական գործիչները (թեպետ շատ բարձր է հնչում այս դեպքում քաղաքական գործիչ ասվածը. այդպիսին Չերչիլն էր, Ռուզվելտը, Ստալինը՝ թեկուզ), ասես, այսօր ապրում են Շվեյցարիայում, ո՛չ վտանգի զգացողություն ունեն, ո՛չ մտահոգություն։
Բայց եթե նրանք չունեն, չի նշանակում, թե վտանգ չկա։ Մեր աչքի առաջ տեսանք, թե Բեյրութը ինչ արեցին, եւ աշխարհը ձայն չհանեց։ Վերջում, երբ արդեն ջարդուփշուր արեցին ամեն ինչ, ժողովրդի հերն անիծեցին, նոր սկսեցին ի պաշտպանություն ճառեր ասել։ Այդ ամենը մի օր կարող է մեր գլխին էլ գալ, ի՞նչ է, չե՞ն հասկանում։ Մեզ հերիք չէ՞ր Եղեռնը։
Հիմա անդրադառնանք Լ.Տեր-Պետրոսյանի ֆենոմենին։ Եթե խոսելու լինենք թատրոնի լեզվով եւ մեր օրերում կատարվողը դիտենք իբրեւ բեմադրություն, ապա պիտի ասեմ՝ այդ բեմադրության մեջ Լ.Տեր-Պետրոսյանի համար դեր չեմ գտնում։ Ինքը դեր չունի այս թատրոնում։ Կամ՝ սպորտի լեզվով ասած՝ եթե ընդունենք, որ ինքը ժամանակին շատ փայլուն խաղացող է եղել, ֆուտբոլի դաշտում լավ հարձակվող, բայց տարիներ շարունակ չի խաղացել, այսինքն՝ մարդը «ֆորմի մեջ չէ», ինչպե՞ս պիտի խաղա։
Այս ընթացքում նա չի մասնակցել ո՛չ երկրի լավին, ո՛չ վատին։ Տանը նստած գիրք է գրել՝ լավ է արել, գիտնական մարդ է։ Բայց ինձ համար անհասկանալի է նրա շուրջ առաջ եկած այս աժիոտաժը։ Ի՞նչ է, մենք բոլորս ապուշացե՞լ ենք։ Ի՞նչ պատահեց։
Կան քաղաքական գործիչներ, որոնք նման են գազը գնացած լիմոնադի։ Գազը գնացել է արդեն, էլ լիմոնադը լիմոնադ չէ։
Մեջս թշնամանք չկա, մեջս չկա ազգը բաժան-բաժան անելու մտայնություն՝ ղարաբաղցի, ախպար, երեւանցի։ Ինձ համար կա հայ ժողովուրդ հասկացողություն։ Եւ պիտի այս մտայնությամբ առաջնորդվենք։ Թայֆայականությունը պիտի գոյություն չունենա։
Ի դեպ, անցած տարիների ընթացքում շատ ճիգ գործադրվեց, որ ղարաբաղցիների պատիվը գցվի։ Այդ ամենը արհեստականորեն արվեց։ Հիմա մի գիրք կոչվում է «Հայեր, 20-րդ դար»։ Հիմնականում ղարաբաղցի գիտնականներ են, ղարաբաղցի ռազմական գործիչներ եւ այլն, եւ այլն։ Ի՞նչ է պատահել։ Արցախը Հայաստա՞ն չէ։ Ինձ համար Ղարաբաղը նույնն է, ինչ Լոռին, Շիրակը, Ջավախքը։
Կա մեկ այլ գիրք՝ «Հայկական հարց»։ Այդ գիրքը վերցրեք ու տեսեք՝ 90 տոկոսով դաշնակցականներն են, որ պահել են ազգը։ Այ, Լեւոն Տեր-Պետրոսյան, դու ո՞նց եկար ու արգելեցիր այդ ավանդական կուսակցությունը, որը այդքան տարիներ դրսում պահեց ազգը։
Փոխարենը, տեսեք ինչ արեց Ռ.Քոչարյանը, տեսեք որքան նպաստեց Սփյուռք-Հայրենիք կապի ամրապնդմանը։ Արդեն օտարացել էր Սփյուռքը մեզանից։
Շարունակելի
- ԱՆԱՀԻՏ ԵՍԱՅԱՆ
ԼՈՒՐԵՐ ՀԱՅԱՍՏԱՆ
ՕՆԼԱՅՆ ԼՈՒՐԵՐ
ԻՆՖՈՐՄԱՑԻԱ
ԻՄ ԱՐՄԹԱՈՒՆ

Ինչպե՞ս թողնել ծխելը
Ինչպե՞ս գրել Հայերեն Windows XP միջավայրում

