Քննարկում

•  129 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   777 գրել է:
  Անհավատալի կեղծարարություն կամ իրականում ինչքան մարդ է քվեարկել հօգուտ Սերժ Սարգսյանի:
  ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիայի համալսարանի պրոֆեսոր Կոնստանտին Բալաքիրյանը հրապարակել է Հայաստանում տեղի ունեցած նախագահական ընտրություններին վերաբերող մի հոդված, որով մաթեմատիկորեն ապացուցել է, որ Սերժ Սարգսյանը փետրվարի 19-ին հավաքել է ոչ թե 862 հազար ձայն, այլ դրա կեսից էլ պակաս:
  Իսկ հաշվարկը հետեւյալն է: Հեղինակը նշում է, որ ՀՀ Վիճակագրական ծառայության տվյալներով, հանրապետությունում բնակվում է 3 միլիոն 228 հազար 300 մարդ: Միաժամանակ, հեղինակը նշում է, որ այդ թիվը ուռճացված է` ընդգծելով, որ ԱՄՆ-ի Կենտրոնական հետախուզական վարչության 2006 թվականի տեղեկատվական բյուլետենում նշվում է, որ ՀՀ-ի բնակչությունը 2006-ին կազմել է 2 միլիոն 976 հազար 372 մարդ: Պրոֆեսորը գրում է, որ էմպիրիկ հաշվարկների համաձայն, որոնք հիմնվում են բնակչության նվազագույն թվաքանակի վրա, որն անհրաժեշտ է Հայաստանի զինված ուժերը համալրելու համար, երկրի բնակչությունը նվազագույնը կկազմեր 2 միլիոն 700 հազար մարդ: Բայց պրոֆեսորը որպես ելքային տվյալ ընդունում է, որ 2008 թվականի փետրվարին Հայաստանի բնակչության հավանական թիվը չէր կարող գերազանցել 3 միլիոն 100 հազարը: Հղում անելով բազմաթիվ աղբյուրների, այդ թվում նաեւ «CIA World Factbook» -ին, հեղինակը պնդում է, որ ներկայումս Հայաստանի սահմաններից դուրս գտնվում է մոտ 750 հազար մարդ: Դրանք այն մարդիկ են, որոնք պահպանելով ՀՀ քաղաքացիությունը, աշխատանք գտնելու կամ ուսման նպատակով գտնվում են Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում, Եվրոպայի երկրներում: Նշված թվերի վրա հիմնվելով` հեղինակը եզրակացնում է, որ փետրվարի 19-ին Հայաստանի տարածքում գտնվում էր տարիքային բոլոր կատեգորիաների պատկանող 2 միլիոն 350 հազար մարդ (3 միլիոն 100 000-ից հանած 750.000, ստացվում է 2 350 000): Հեղինակը նաեւ նշում է, որ մինչեւ 18 տարեկան անձանց թվի վերաբերյալ Հայաստանում պաշտոնական տվյալներ չկան: Կան տվյալներ միայն մինչեւ 15 տարեկան անձանց վերաբերյալ` 600 հազար 300: Մինչեւ 18 տարեկանների թիվը պարզելու համար պրոֆեսորը իրար է գումարել 1991-1992 թվականներին Հայաստանում ծնված երեխաների` ներկայիս 16-17 տարեկանների ընդհանուր թիվը. 1991թ.` 75 հազար, 1992-ին` 70 հազար: Այսպիսով, մինչեւ 15 տարեկանների առկա թվերն ու 1991-1992 թվականներին ծնվածների թվերը իրար գումարելով ստացվում է, որ ՀՀ-ում կա մոտ 745 հազար 300 քաղաքացի, որոնց 18 տարին դեռեւս չի լրացել եւ հետեւաբար` նրանք ընտրելու իրավունք չունեն: Այսնքն, նշված 2 միլիոն 350 հազար մարդուց մոտ 745 հազար մարդ չէր կարող մասնակցել ընտրություններին, ուստի ընտրությունների օրը իրական ընտրազանգվածը կազմում էր 1 միլիոն 605 հազար: Բացի այդ, նկատի առնելով, որ պաշտոնական տվյալներով ընտրություններին մասնակցել է ընտրողների ընդհանուր թվի 69 տոկոսը, ապա ստացվում է, որ ընտրատեղամասեր է գնացել նշված 1 միլիոն 605 հազարից միայն 1 միլիոն 123 հազար 500 ընտրող: Սակայն, ԿԸՀ-ի կողմից հրապարակված տվյալների համաձայն, ընտրություններին մասնակցել է 1 միլիոն 671 հազար 27 մարդ: Հեղինակը նշում է, որ ԿԸՀ-ի հրապարակած 1 միլիոն 671 հազար 27-ից հանելով իրական` 1 միլիոն 123 հազար 500 թիվը, ստացվում է 547 հազար 527: Հենց նշված թվերի տարբերությունը` 547 հազար 527-ը, ըստ պրոֆեսորի, Սերժ Սարգսյանի օգտին «գցված» քվեների թիվն է: Այնուհետեւ Բալաքիրյանը Սերժ Սարգսյանին պաշտոնապես տրված 862 հազար 369 քվեից հանում է «գցված» ձայների թիվը` 547 հազար 527 եւ եզրակացնում, որ հօգուտ Սերժ Սարգսյանի նշված քվեաթերթիկների թիվը կազմում է 314 հազար 842: Բալաքիրյանը նաեւ ընդգծում է, որ եթե նկատի առնվեն նաեւ այլ թեկնածուներից գողացված ձայները, ապա 314 հազար 842-ից կարելի է հանել եւս մի քանի տասնյակ հազար քվե`թեպետ դրանց ճշգրիտ թիվը գիտական մեթոդներով հնարավոր չէ որոշել: Սակայն, բոլոր դեպքերում, փաստում է հեղինակը, առաջին փուլում Սերժ Սարգսյանի հաղթանակի մասին խոսք անգամ լինել չի կարող, քանի որ նույնիսկ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանից (պաշտոնական տվյալներով 351 հազար 222) գողացված ձայներով հանդերձ նա հազիվ է ձգում երկրորդ փուլ անցնելուն:
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ԱԿԴ գրել է:
  1988 թվականից մինչև հիմա հայաստանը գտնվել պարտադրված և պլանավորված շրջափակման մեջ:
  Համայն հայության ջանքերով մինչև այժմ հնարավոր է եղել պահել աջքի լույսի պես հողը հայոց:
  Վերջին շրջանի դեպքերը անմիջապես ,մեկ ակնթարթում ջնջեցին մեր երազանքները որ համաշ խարային հանրությունը պատրաստ է ճանաչելու և պաշտպանելու հայ ժողովրդի իրավունքները:
  Հայաստանի դեմ նորից կիրառվում է 1988 թվականին հաջողությամբ կիռարված և նորացված շրջափակման ծրագիրը որը այս անգամ նախատեսված է որ կհարվածի հայաստանի ֆինանսա կան դաշտին:
  Նման եզրակացություն անելու համար բավականին լուրջ հիմքեր կան :
  Համաշխարային քաղաքականության գլխավոր մասնակիցների համար մի կողմից և ֆինանսների կառավարիչների համար մյուս կողմից աժռաջացել է պատային վիճակ :
  Ի հակառակ բոլոր կանխատեսումների տարածաշրջանի միակ լուրջ խաղացողը եղել և մնում Հայաստանը,որը անհասկանալի ձևով կանգուն է :
  20 ամյա դաժանագույն տարբեր էքսպերիմենտները չգտան հարցի լուծման պատասխանը,այդ իսկ պատճառով հայաստանի դեմ կիռառեցին բազմիցս փորձված սխեման որը անմիջապես ազդակ դարձավ տարբեր մակարդակի ֆինանսիստների համար, ապագայում դադարեցնել կամ սառեցնըլ ֆինանսական փոխհարաբերությունները Հայաստանի հետ,որի կարևորագույն նպատակն է ապա հովել ֆինանսական կրիզիս հայաստամում :
  2008 թվականի հայաստանի մեջ կատարվող բոլոր դեպքերը նպատակաուղղված են իրակա նացնելու մեկ ծրագիր «քաղաքա-տնտեսական կրիզիս Հայաստանում»:
  Քաղաքական կրիզիսը հաջողվեց կասեցնել ,քանի որ այն ավելի շատ ներքի փոխհարաբերություն ների հետ էր կապված իսկ ֆինանսական կրիզիսից խուսափելու համար հարկավոր է շատ ակտիվ աշխատանք բոլոր հայկական կառույցների կողմից,այս տարին մեր պետականության համար վճռական տարի է :
  
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ԱԿԴ գրել է:
  1988 թվականից մինչև հիմա հայաստանը գտնվել պարտադրված և պլանավորված շրջափակման մեջ:
  Համայն հայության ջանքերով մինչև այժմ հնարավոր է եղել պահել աջքի լույսի պես հողը հայոց:
  Վերջին շրջանի դեպքերը անմիջապես ,մեկ ակնթարթում ջնջեցին մեր երազանքները որ համաշ խարային հանրությունը պատրաստ է ճանաչելու և պաշտպանելու հայ ժողովրդի իրավունքները:
  Հայաստանի դեմ նորից կիրառվում է 1988 թվականին հաջողությամբ կիռարված և նորացված շրջափակման ծրագիրը որը այս անգամ նախատեսված է որ կհարվածի հայաստանի ֆինանսա կան դաշտին:
  Նման եզրակացություն անելու համար բավականին լուրջ հիմքեր կան :
  Համաշխարային քաղաքականության գլխավոր մասնակիցների համար մի կողմից և ֆինանսների կառավարիչների համար մյուս կողմից աժռաջացել է պատային վիճակ :
  Ի հակառակ բոլոր կանխատեսումների տարածաշրջանի միակ լուրջ խաղացողը եղել և մնում Հայաստանը,որը անհասկանալի ձևով կանգուն է :
  20 ամյա դաժանագույն տարբեր էքսպերիմենտները չգտան հարցի լուծման պատասխանը,այդ իսկ պատճառով հայաստանի դեմ կիռառեցին բազմիցս փորձված սխեման որը անմիջապես ազդակ դարձավ տարբեր մակարդակի ֆինանսիստների համար, ապագայում դադարեցնել կամ սառեցնըլ ֆինանսական փոխհարաբերությունները Հայաստանի հետ,որի կարևորագույն նպատակն է ապա հովել ֆինանսական կրիզիս հայաստամում :
  2008 թվականի հայաստանի մեջ կատարվող բոլոր դեպքերը նպատակաուղղված են իրակա նացնելու մեկ ծրագիր «քաղաքա-տնտեսական կրիզիս Հայաստանում»:
  Քաղաքական կրիզիսը հաջողվեց կասեցնել ,քանի որ այն ավելի շատ ներքի փոխհարաբերություն ների հետ էր կապված իսկ ֆինանսական կրիզիսից խուսափելու համար հարկավոր է շատ ակտիվ աշխատանք բոլոր հայկական կառույցների կողմից,այս տարին մեր պետականության համար վճռական տարի է :
  
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ԱԿԴ գրել է:
  1988 թվականից մինչև հիմա հայաստանը գտնվել պարտադրված և պլանավորված շրջափակման մեջ:
  Համայն հայության ջանքերով մինչև այժմ հնարավոր է եղել պահել աջքի լույսի պես հողը հայոց:
  Վերջին շրջանի դեպքերը անմիջապես ,մեկ ակնթարթում ջնջեցին մեր երազանքները որ համաշ խարային հանրությունը պատրաստ է ճանաչելու և պաշտպանելու հայ ժողովրդի իրավունքները:
  Հայաստանի դեմ նորից կիրառվում է 1988 թվականին հաջողությամբ կիռարված և նորացված շրջափակման ծրագիրը որը այս անգամ նախատեսված է որ կհարվածի հայաստանի ֆինանսա կան դաշտին:
  Նման եզրակացություն անելու համար բավականին լուրջ հիմքեր կան :
  Համաշխարային քաղաքականության գլխավոր մասնակիցների համար մի կողմից և ֆինանսների կառավարիչների համար մյուս կողմից աժռաջացել է պատային վիճակ :
  Ի հակառակ բոլոր կանխատեսումների տարածաշրջանի միակ լուրջ խաղացողը եղել և մնում Հայաստանը,որը անհասկանալի ձևով կանգուն է :
  20 ամյա դաժանագույն տարբեր էքսպերիմենտները չգտան հարցի լուծման պատասխանը,այդ իսկ պատճառով հայաստանի դեմ կիռառեցին բազմիցս փորձված սխեման որը անմիջապես ազդակ դարձավ տարբեր մակարդակի ֆինանսիստների համար, ապագայում դադարեցնել կամ սառեցնըլ ֆինանսական փոխհարաբերությունները Հայաստանի հետ,որի կարևորագույն նպատակն է ապա հովել ֆինանսական կրիզիս հայաստամում :
  2008 թվականի հայաստանի մեջ կատարվող բոլոր դեպքերը նպատակաուղղված են իրակա նացնելու մեկ ծրագիր «քաղաքա-տնտեսական կրիզիս Հայաստանում»:
  Քաղաքական կրիզիսը հաջողվեց կասեցնել ,քանի որ այն ավելի շատ ներքի փոխհարաբերություն ների հետ էր կապված իսկ ֆինանսական կրիզիսից խուսափելու համար հարկավոր է շատ ակտիվ աշխատանք բոլոր հայկական կառույցների կողմից,այս տարին մեր պետականության համար վճռական տարի է :
  
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Հայաստանյան գրել է:
  , բավական է թունավորեք մեր կյանքը , չե՞ք տեսնում ինչ է կատարվում,թե՞ ձեզ առնողները զրկել են մտածելու ունակությունից... //...Այստեղ Տեր-Պետրոսյանի ժողովրդավարությունը չէ, որ պետք է քննության առնվի, ոչ էլ իրավիճակի պահանջը: Այլ այն, որ նա դիմում է օտար, արտաքին ուժերին, որոնք ամեն առիթ են փնտրում օղակը սեղմելու Հայաստանի վզին եւ տնտեսապես խեղդամահ անելու...// Իմ սիրելի Հայաստան, դավադրության ալիքը հասել է Ղարաբաղ... Ամենուր քո չորացող վերքերն են փորփրում... Դիմացիր խնդրում եմ ու քո սկզբունքներով առաջնորդվիր: Մեր պատմությունը կրկնվելու իրավունք չունի: Վերջապես համախմբվեք հայեր,,, Օգնեք անցյալը փորփրել ներկայիս սխալներից խուսափելու համար...
•  129 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Հայաստանյան գրել է:
  Խոսքս 777- ին է վերաբերում ....
  • Հայաստանյան
    , բավական է թունավորեք մեր կյանքը , չե՞ք տեսնում ինչ է կատարվում,թե՞ ձեզ առնողները զրկել են մտածելու ունակությունից... //...Այստեղ Տեր-Պետրոսյանի ժողովրդավարությունը չէ, որ պետք է քննության առնվի, ոչ էլ իրավիճակի պահանջը: Այլ այն, որ նա դիմում է օտար, արտաքին ուժերին, որոնք ամեն առիթ են փնտրում օղակը սեղմելու Հայաստանի վզին եւ տնտեսապես խեղդամահ անելու...// Իմ սիրելի Հայաստան, դավադրության ալիքը հասել է Ղարաբաղ... Ամենուր քո չորացող վերքերն են փորփրում... Դիմացիր խնդրում եմ ու քո սկզբունքներով առաջնորդվիր: Մեր պատմությունը կրկնվելու իրավունք չունի: Վերջապես համախմբվեք հայեր,,, Օգնեք անցյալը փորփրել ներկայիս սխալներից խուսափելու համար...
  
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   Հայաստանյան գրել է:
  
  • ԱԿԴ
    1988 թվականից մինչև հիմա հայաստանը գտնվել պարտադրված և պլանավորված շրջափակման մեջ:Համայն հայության ջանքերով մինչև այժմ հնարավոր է եղել պահել աջքի լույսի պես հողը հայոց:
    Վերջին շրջանի դեպքերը անմիջապես ,մեկ ակնթարթում ջնջեցին մեր երազանքները որ համաշ խարային հանրությունը պատրաստ է ճանաչելու և պաշտպանելու հայ ժողովրդի իրավունքները:
    Հայաստանի դեմ նորից կիրառվում է 1988 թվականին հաջողությամբ կիռարված և նորացված շրջափակման ծրագիրը որը այս անգամ նախատեսված է որ կհարվածի հայաստանի ֆինանսա կան դաշտին:
    Նման եզրակացություն անելու համար բավականին լուրջ հիմքեր կան :
    Համաշխարային քաղաքականության գլխավոր մասնակիցների համար մի կողմից և ֆինանսների կառավարիչների համար մյուս կողմից աժռաջացել է պատային վիճակ :
    Ի հակառակ բոլոր կանխատեսումների տարածաշրջանի միակ լուրջ խաղացողը եղել և մնում Հայաստանը,որը անհասկանալի ձևով կանգուն է :
    20 ամյա դաժանագույն տարբեր էքսպերիմենտները չգտան հարցի լուծման պատասխանը,այդ իսկ պատճառով հայաստանի դեմ կիռառեցին բազմիցս փորձված սխեման որը անմիջապես ազդակ դարձավ տարբեր մակարդակի ֆինանսիստների համար, ապագայում դադարեցնել կամ սառեցնըլ ֆինանսական փոխհարաբերությունները Հայաստանի հետ,որի կարևորագույն նպատակն է ապա հովել ֆինանսական կրիզիս հայաստամում :
    2008 թվականի հայաստանի մեջ կատարվող բոլոր դեպքերը նպատակաուղղված են իրակա նացնելու մեկ ծրագիր «քաղաքա-տնտեսական կրիզիս Հայաստանում»:
    Քաղաքական կրիզիսը հաջողվեց կասեցնել ,քանի որ այն ավելի շատ ներքի փոխհարաբերություն ների հետ էր կապված իսկ ֆինանսական կրիզիսից խուսափելու համար հարկավոր է շատ ակտիվ աշխատանք բոլոր հայկական կառույցների կողմից,այս տարին մեր պետականության համար վճռական տարի է :
  
  Համամիտ եմ ձեզ հետ, հիմա փորձեմ ավելի հեռավոր պատմական տվյալներ բերել համեմատելու համար...
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ԱԿԴ գրել է:
  ԻՆՉ ՈՐ ՄԵԿԸ ՆՈՐԻՑ ԶԲԱՂՎՈՒՄ Է ՍՐԻԿԱՅՒՈԹՅԱՄԲ ,ԵՍ ՄԵԿ ԿԱՐԾԻՔ ԵՄ ԶԵՏԵՂԵԼ...
•  129 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Հայաստանյան գրել է:
  Մենք արդեն ունեցել ենք ԼՏՊ ՝ Վասակ Սյունի անունով ...
  Այս պատմական հերոսին համակրողները կարծում եմ չեն մոռացել,որ հայերի համար վճռորոշ 451թ-ին Վասակ Սյունին իր կողմնակից նախարարների հետ դավաճանաբար լքեց հայերի ազնիվ պայքարը ու անցավ Պարսկաստանի կողմը...
  Ղարաբաղի պատերազմը Ավարայրի պատերազմից տարբերվում է նրանով , որ չնայած դավաճանների առկայությանը Մամիկոնյանի նմանակը չզոհվեց պատերազմում այլ մինչեւ իր դավադիր մահը կարողացավ Հայաստանը մասամբ ՎԱՍԱԿԱԶԵՐԾԵԼ...
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Հայկ գրել է:
  [quote=ԱԿԴ[/quote]
  Երբ որ ամեն ինչ տրվել է արդեն ռուսին, արի չխոսենք միջազգային հանրության ոտնձգություններից կամ պլանավորված պաշարումներից: Վերջին դեպքերը չգիտեմ ինչի են կապում դրսի ուժերի հետ, ի՞նչ փաստերի հիման վրա: Թեզը հիմնականում կառուցվում է նրա վրա, որ դեպքերից հետո, միջազգային հանրության կողմից եղան ճնշումներ և այլն, որը բնութագրվեց իբրև ոտնձգություն մեր ինքնիշխանության վրա:
  Մենք պայմանագրերով և պարտավորություններով դարձել են տարբեր կազմակերպությունների անդամներ, միաժամանակ ստանձնլով տարբեր պարտավորություններ, որոնց չկիրառման պարագային պետք է գործեն տարբեր գործողություններ՝ դատապարտում, պատժամիջոց և այլն: Փաստը փաստ է, որ չափից ավել ընտրակեղծիքնր եղան, որից հետո էլ արդեն գիտենք բոլորս ինչ տեղի ունեցավ: Միայն դատախազության հայտարարությունների որակին նայելիս կարելի է պատկերացում կազմել, թե ինչ լկտիությամբ կամ հապճեպությամբ գործեր են սարքվում ակտիվիստների վրա: Կամ երեկ ընդունված խայտառակ օրենքը խորհրդարանում, որը միմիայն նպատակ ունի ոստիկանության ձեռքերն ազատելու կամ ցանկացած ոչ հաճելի հանրահավաք արգելու: Հիմա այսքանից հետո ինչո՞ւ եք զարմանում, որ միջազգային կազմակերպությունները կամ երկրները դատապարտում են, ինչո՞ւ եք ուրիշ ենթատեքստ տեսնում դրա տակ, նրանք միլիոնավոր դոլարների օգնություն են տրամադրում երկրին ու ուզում են երկիրը տեսնեն պայմանավորվածությունների ծիրից ներս, չխոսամ էլ դիկտատուրայից զերծ: Բա ինչի՞ որևէ մեկը չի խոսում նրա մասին, որ Ռուսաստանն ավելի շատ սեփականություն ունի մեր երկրում քան հայրենի կառավարությունը: Հանրահավաք անողներին են շատերը մեղավոր տեսնում, որ միջազգային ուժերը նեղում են այսօր մեր երկրին, բայց մոռանում են պատճառները, որի հետևանքով նրանք դուրս են եկել փողոց: Ի՞նչ է հանուն դրսի աջակցության կամ դրսին ցույց տալու համար, որ ամեն ինչ լավ է, մարդիկ չբողոքե՞ն, հաննգիստ կրեն ամեն տեսակ նեղությո՞ւն: Կխնդրեմ պատճառներին նայեք:
  Իշխանություններն այսօր Հայաստանում անում են այն ինչ ուզում են, դո՞ւր է գալիս ձեզ, համաձա՞յն եք դրա հետ:
•  129 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ԱԿԴ գրել է:
  
  • Հայկ
    
    
  
  խնդիրը հետևյալն է ցանկացած օգնության հետևում կանգնած է կոնկրետ նպատակներ:
  Ռուսաստանի դեպքում ամեն ինչ պարզ է ,քանի որ նա ուղղագիծ մտածող է :Մեր իշխանությունները նույն պես ուղղաձիգ մտածողներ են,Ռուսները անդրկովկասում տարվում են 2:1 հաշվով :Նրանց խնդիրը կայանում է նրանում հնարավոր ամեն ինչ անել խոշոր հաշվով չպարտվելու համար:Դրա համար նրանք աջք են փակում բոլոր այն միապետական դրսևորում ների նկատմամբ որոնք ցուցաբերում են իշխանությունները ,ուղղակիորեն նպաստելով իշխանութ յունների կրիմինալոզացմանը:
  Նույն բանը իրականացնում է արևմտյան աշխարհը ,տակտիկան նույնն է չտեսնել պետական իշխանությունների հակաօրինական ակնհայտ դռսևորումնըր որոնք վերջ իվերջո կհանգեցնեն հասարակության պառակտման ,որը իր հերդին հնարավորություն կտա լեգալ հայտնվել հայկական քաղաքական դաշտում և ակնհայտ խախտումների դեմ պայքաելով ուղղակիորեն պայքարել Ռուսական ներկայության դեմ:
  Այսինքն Հայաստանը վերածվում է մի տարածքի որի վրա չափելու են իրենց ուժերը Ռուսատանը և արևմուտքը ,երկու կողմերն ել առավելագույն անտեսելու են Հայաստանի շահերը որը դրսևոր վեկու է Ղարաբաղում :
  Թե արևմուտքը և թե Ռուսատանը Թուրքիային չեն ցանկանում զսպել իսկ դա նշանակում է որ մի չարագուշակ օր Թուրքյան կանցնի սահմանը ,նա պատրվակներ շատ ունի և կպարտադրի մեզ համաձայնվել բոլոր այն պայմանագրերի հետ որոնք ստորագրվել են իրենց և Ռուսատանի միջև:
  Արևմուտքը նորից իր փրկարար «ձեռքը» կմեկնի հայ ժողովրդին և ի պատիվ իրեն կհայտարարի որ աջակցելու է հայ ժողովրդին իր պատմական տարածքում ինքնավարություն ստեղծելու համար:
  Իսկ Ռուսատանը Մի խումբ հայ հայրենասերներին կառաջարկի հայտարարել Հայաստանի չորորդ հանրապետության ստեղծման մասին Արարատյան դաշտավայրում Երևան մայրաքաղաքով և նորից կհայտարարի իր պատմական բարեկամության մասին և նորից կհայտնվի մի նոր Խաչատու Աբովյան որը որևէ կիսագրագետ թողատիրոջ միջոգով կասի «առանձ ձեզ մենք կյանք չունենք, руский царь самый лучший царь»:
  Ահա սա է խնդիրը ,ահա սա է հարցը որը ամեն գնով ազգովի ցանկանում ենք չտեսնել:
  
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Հայկ գրել է:
  
  • ԱԿԴ
    խնդիրը հետևյալն է ցանկացած օգնության հետևում կանգնած է կոնկրետ նպատակներ:
    Ռուսաստանի դեպքում ամեն ինչ պարզ է ,քանի որ նա ուղղագիծ մտածող է :Մեր իշխանությունները նույն պես ուղղաձիգ մտածողներ են,Ռուսները անդրկովկասում տարվում են 2:1 հաշվով :Նրանց խնդիրը կայանում է նրանում հնարավոր ամեն ինչ անել խոշոր հաշվով չպարտվելու համար:Դրա համար նրանք աջք են փակում բոլոր այն միապետական դրսևորում ների նկատմամբ որոնք ցուցաբերում են իշխանությունները ,ուղղակիորեն նպաստելով իշխանութ յունների կրիմինալոզացմանը:
    Նույն բանը իրականացնում է արևմտյան աշխարհը ,տակտիկան նույնն է չտեսնել պետական իշխանությունների հակաօրինական ակնհայտ դռսևորումնըր որոնք վերջ իվերջո կհանգեցնեն հասարակության պառակտման ,որը իր հերդին հնարավորություն կտա լեգալ հայտնվել հայկական քաղաքական դաշտում և ակնհայտ խախտումների դեմ պայքաելով ուղղակիորեն պայքարել Ռուսական ներկայության դեմ:
    Այսինքն Հայաստանը վերածվում է մի տարածքի որի վրա չափելու են իրենց ուժերը Ռուսատանը և արևմուտքը ,երկու կողմերն ել առավելագույն անտեսելու են Հայաստանի շահերը որը դրսևոր վեկու է Ղարաբաղում :
    Թե արևմուտքը և թե Ռուսատանը Թուրքիային չեն ցանկանում զսպել իսկ դա նշանակում է որ մի չարագուշակ օր Թուրքյան կանցնի սահմանը ,նա պատրվակներ շատ ունի և կպարտադրի մեզ համաձայնվել բոլոր այն պայմանագրերի հետ որոնք ստորագրվել են իրենց և Ռուսատանի միջև:
    Արևմուտքը նորից իր փրկարար «ձեռքը» կմեկնի հայ ժողովրդին և ի պատիվ իրեն կհայտարարի որ աջակցելու է հայ ժողովրդին իր պատմական տարածքում ինքնավարություն ստեղծելու համար:
    Իսկ Ռուսատանը Մի խումբ հայ հայրենասերներին կառաջարկի հայտարարել Հայաստանի չորորդ հանրապետության ստեղծման մասին Արարատյան դաշտավայրում Երևան մայրաքաղաքով և նորից կհայտարարի իր պատմական բարեկամության մասին և նորից կհայտնվի մի նոր Խաչատու Աբովյան որը որևէ կիսագրագետ թողատիրոջ միջոգով կասի «առանձ ձեզ մենք կյանք չունենք, руский царь самый лучший царь»:
    Ահա սա է խնդիրը ,ահա սա է հարցը որը ամեն գնով ազգովի ցանկանում ենք չտեսնել:
  
  Ցավդ տանեմ նախ ասեմ, որ խոսում ենք ներկա իրավիճակի ու դեպքերի մասին, որը առնչվում է նաև արտաքին միջամտությունների հետ: Դու հարցը տանում ես շատ հեռու, թե ով ինչ շահ ունի մեր տարածաշրջանում և ինչ հետևանքներ կարող են ունենալ դրանք: Բայց հիմա ես չեմ տեսնում, որ այդ շահերով է պայմանավորված արտաքին արձագանքները, չնայած համաձայն եմ, որ Ռուսաստանը դրա համար ձայն չի հանում, քանի որ արդեն իր ձեռքն է վերցրել այն ամենը ինչ հնարավոր էր, իսկ երկրի ներսում ինչ է կատարվում այդքան էլ հետաքրքիր չէ: Այսինքն՝ այս դեպքերին կխառնվեն նրանք այն դեպքում, երբ սպառնալիք զգան իրենց շահերի դեմ: Եթե ուշադիր ես եղել, նկատած կլինես, որ Լևոնը երբեք չքննադատեց Ռուսաստանին, այլ միշտ խոսում է Արևմուտքի անտարբերության մասին, որը ձեռնտու է ռուսներին:
  ՄԻամիտ չեմ ու հասկանում եմ, որ միլիոններ տալիս են հստակ ծրագրերի իրականացման համար, ունեն շահ, բայց այս պարագային նրանց խառնվելը միանշանակ գտնում եմ տեղին, քանի որ կոնկրետ պարտավորություններ ունենք ստանձնած, որոնց խախտում է տեղի ունեցել: Անդամ են դառել տարբեր կազմակերպությունների, հետևաբար ունենք և շահ և պարտավորություն, իսկ մեզնից հասնում է խաղալ ճիշտ, որ շահը լինի մեծ: Համենայն դեպս ես չտեսա այս ընթացքում, որ որևէ մեկ ուժ լիակատար օժանդակի որևէ մի կողմի լինի Սերժին, թե Լևոնին, հետևաբար արձագանքներն էլ տեսնում եմ իրավիճակի կոնտեքստում, այլ ոչ թե նախապես ծրագրված սցենար: Իմ ասածը հիմնականում վերաբերում է նրան, որ շատերին եմ տեսնում, որ մեղադրում են մարդկանց, որ ըմբոստանում են, բողոքում են և վերջիններիս համարում են պատճառ արտաքին արձագանքների: Պատճառն ավելի խորքային է, իսկ հետևանքները կրկին ցավալի, որի հիմնական պատասխանատու ես տեսնում եմ իշխանություններին: Եթե նրանք լավը լինեին, Լևոն չէ ով ուզում էր գար, նրա կողքին չէին կանգնի:
  Իսկ ինչ վերաբերում է Թուրքիայի ներխուժմանն ու չորրորդ հանրապետության ստեղծմանը, ապա ես լուրջ չեմ տեսնում դա, քանի որ ռուսները մեր հողերից երբեք չեն թողի անցնի անկանխատեսելի Թուրքիային, իսն էլ ուզում է լինի: Դրա վառ ապացույցը հայ-թուրական սահմանին ռուսական զորքերի առկայությունն է: Խ. Աբովյանին էլ հանգիստ թող եղբայր, այդ ժամանակ իրոք մեծ նշանակություն ուներ Արևելյան Հայաստանի՝ ռուսական կայսրությանն անցնելը, չնայած համաձայն չեմ այն մտքին, որ լավ ու վատ գերիշխանություն է լինում: Ուղղակի ֆիզիկապես երկրի այդ հատվածը ապահովված եղավ մուսուլման քոչվորների ասպատակություններից:
•  129 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ԱԿԴ գրել է:
  
  • Հայկ
    Ցավդ տանեմ նախ ասեմ, որ խոսում ենք ներկա իրավիճակի ու դեպքերի մասին, որը առնչվում է նաև արտաքին միջամտությունների հետ: Դու հարցը տանում ես շատ հեռու, թե ով ինչ շահ ունի մեր տարածաշրջանում և ինչ հետևանքներ կարող են ունենալ դրանք: Բայց հիմա ես չեմ տեսնում, որ այդ շահերով է պայմանավորված արտաքին արձագանքները, չնայած համաձայն եմ, որ Ռուսաստանը դրա համար ձայն չի հանում, քանի որ արդեն իր ձեռքն է վերցրել այն ամենը ինչ հնարավոր էր, իսկ երկրի ներսում ինչ է կատարվում այդքան էլ հետաքրքիր չէ: Այսինքն՝ այս դեպքերին կխառնվեն նրանք այն դեպքում, երբ սպառնալիք զգան իրենց շահերի դեմ: Եթե ուշադիր ես եղել, նկատած կլինես, որ Լևոնը երբեք չքննադատեց Ռուսաստանին, այլ միշտ խոսում է Արևմուտքի անտարբերության մասին, որը ձեռնտու է ռուսներին:
    ՄԻամիտ չեմ ու հասկանում եմ, որ միլիոններ տալիս են հստակ ծրագրերի իրականացման համար, ունեն շահ, բայց այս պարագային նրանց խառնվելը միանշանակ գտնում եմ տեղին, քանի որ կոնկրետ պարտավորություններ ունենք ստանձնած, որոնց խախտում է տեղի ունեցել: Անդամ են դառել տարբեր կազմակերպությունների, հետևաբար ունենք և շահ և պարտավորություն, իսկ մեզնից հասնում է խաղալ ճիշտ, որ շահը լինի մեծ: Համենայն դեպս ես չտեսա այս ընթացքում, որ որևէ մեկ ուժ լիակատար օժանդակի որևէ մի կողմի լինի Սերժին, թե Լևոնին, հետևաբար արձագանքներն էլ տեսնում եմ իրավիճակի կոնտեքստում, այլ ոչ թե նախապես ծրագրված սցենար: Իմ ասածը հիմնականում վերաբերում է նրան, որ շատերին եմ տեսնում, որ մեղադրում են մարդկանց, որ ըմբոստանում են, բողոքում են և վերջիններիս համարում են պատճառ արտաքին արձագանքների: Պատճառն ավելի խորքային է, իսկ հետևանքները կրկին ցավալի, որի հիմնական պատասխանատու ես տեսնում եմ իշխանություններին: Եթե նրանք լավը լինեին, Լևոն չէ ով ուզում էր գար, նրա կողքին չէին կանգնի:
    Իսկ ինչ վերաբերում է Թուրքիայի ներխուժմանն ու չորրորդ հանրապետության ստեղծմանը, ապա ես լուրջ չեմ տեսնում դա, քանի որ ռուսները մեր հողերից երբեք չեն թողի անցնի անկանխատեսելի Թուրքիային, իսն էլ ուզում է լինի: Դրա վառ ապացույցը հայ-թուրական սահմանին ռուսական զորքերի առկայությունն է: Խ. Աբովյանին էլ հանգիստ թող եղբայր, այդ ժամանակ իրոք մեծ նշանակություն ուներ Արևելյան Հայաստանի՝ ռուսական կայսրությանն անցնելը, չնայած համաձայն չեմ այն մտքին, որ լավ ու վատ գերիշխանություն է լինում: Ուղղակի ֆիզիկապես երկրի այդ հատվածը ապահովված եղավ մուսուլման քոչվորների ասպատակություններից:
  
  Նմանատիպ քննարկումների մեջ իմ դիրքորոշումը հետևյալ է ՝հարկավոր է հստակ առանձնացնել
  այն ինչ վտանգավոր է կամ իր մեջ ունի պոտենցիալ վտանգ:
  Ներկա իշխանությունը և ընդիմությունը տառապում են նույ հիվանդությանբ,նրանք խաղում են իրենց սահմանած կանոններով որը հակառակվում է համանդանուրին:
  Ես բեմ եմ այս խաղին,Հայաստանը պարտավորություններ ունի որոնք ժամանակին վրցրել է և այդ պայմանավորվածությունները երկիմաստ են
  օրինակ հավասարակշռված քաղաքականություն ՆԱՏՈ և Ռուսատանի միջև ,
  Ղարաբաղի հարցի լուծումը իրականացնել ազգի ինքնորոշման և տարածքային ամբողջականության շրջանակներում:
  Անհնար է երկու տիրոջ ծառաել ,ընտրություն պետք է լինի :