ՄԱՐՏՅԱՆ ԴԵՊՔԵՐԻ ԱՌԹԻՎ ՀԱՐՈՒՑՎԱԾ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ Ո՞Ր ՀԱՆԳՐՎԱՆՈՒՄ Է

Քննարկում

•  131 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   hay գրել է:
  սրանք վերից վար թւրքացվել են.Անմեղ տեղը մարդկանց բռնել են.Ւրեմ հիçեք այ թւրքամեդներ çւտով դւք եք հայտնվելւ ձեռփակալվացների տեղը ւ պետքա պատասղան տաք ,ձեզ գնդակահարելա պետք
•  131 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Նաիրի գրել է:
  ՄԱՐՏՅԱՆ ԴԵՊՔԵՐԻ ԱՌԹԻՎ ՀԱՐՈՒՑՎԱԾ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ Ո՞Ր ՀԱՆԳՐՎԱՆՈՒՄ Է՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞
  ԳՈՀԱՐ ԳԵՎՈՐԳՅԱՆ սա մարտյան դեպք չէ։ Սա ցեղասպանություն է։ Եթե ժողովուրդը չհանցստանար և իրենց մնան զենք ունենար, այդ հանրահավաքի բոլորին էլ կոտորելու էին։
  Մյուս անգամ չգրեք մարտյան դեպքեր։ XXI դարի հերթական ցեղասպանություն էր դա, Հայ ազգի նկատմամբ։
•  131 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   МУЖИК գրել է:
  MALADEC MER AMERIKAYI HAYERIN VOR MEZ PASHTPANEQ KANGNUM ES TURQERIC.SHRUNAKEQ
  
•  131 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   hakob 49 գրել է:
  
  • Armenia=Artsakh+Shirak+Syunik+Van+Erzrum+Kars+....
    Tsavalie vor zhoghovurdi hamar sa norutsyune . Taratsek togh sagh imanan
    http://ca.youtube.com/watch?v=ZKsf1mzEcaw&feature=email
  
  Ընկեր ջան էս նաղդ սաղ սուտ է, քանի որ Հակոբ Տեր-Պետրոսյանը
  երբեք գյուղապետ չի եղել, պաçտոնն էլ չի կոչվել քյոxվա.
  ՈՒրեմն այսպես. պաçտօնը կոչվել է մուxտառ, սա արաբերեն
  բառ է, որը հոմանիçն է գյուղարետի. 1925-19462 թվականներին
  տվյալ տերիտորիայի մուxտառը եղել է իմ պապը, անունը Սարգիս
  որի տրամադրության տակ է եղել նաև օրենքի ուԺը,ուներ չորս
  արաբերեն լեզվով կնիք, որը հենց հիմի, արդեն 62տարի է գտնվում
  է մեր տանը գայդարի փողոցում երևան.Կնիքները çատ xիստ անձնական
  էն դրա համար էլ ամեն մարդուց հետո կնիքները փողվում էն.
  կնիքները պղնձի մատերյալից ամեն մեկը երեք կոպեկի չափ.
•  131 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   VAN գրել է:
  
  • Հայաստանյան
    Իսկ իմ կողմից շատ հարգված Ռուբեն Հախվերդյանը դժվար թե իրավիճակը այսպես քթից այն կողմը չտեսնողի թեթեւամտությամբ մեկնաբաներ...հավատս չի գալիս ...
  
  ճիԺտն ացաց իմն Էլ,կարցում եմ կհերքի
•  131 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   VAN գրել է:
  
  • arg
    Սխալվում ես հայրենակից, ձեր նշած հայերը(մոլորված) փոքրամասություն են կազմում, որոնցից մի մասը՛ ծախված են սիոնիզմին, իսկ մեծ մասը՛ մոլորված, ինչպես հայաստանում, իսկ մեծամասությունը չեն կիսում այդ մոլորված հայերի տեսակետներով:
  
  միանգամայն ճիԺտ Է,պետք Է պատԺվեն բոլոր նրանք ,ով ձեռք կբարձրացնի Հայաստանի Հանրապետության վրա,եթե այդքան ղելացի աք գտեք պայքարի ուրիԺ ձև
•  131 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Zartir lao գրել է:
  Նույնիսկ Սուրբ Սարգիսում
  Բնօրինակ
  Մարտի 9-ին, առավոտյան ժամը 11-ին Սուրբ Սարգիս եկեղեցիում կիրակնօրյա պատարագի ժամանակ, որն անց էր կացվում բազմաթիվ մարդկանց ներկայությամբ, տեղի է ունեցել պրոիշխանական պրոպագանդա: Տեր Շահե քահանան, որն անձամբ վարում էր պատարագը, բարձրացել է բեմ և բարձրախոսով սկսել խոսել այնտեղ հավաքված բազմության հետ: Նա իր խոսքն սկսել է աստվածաշնչյան սաղմոսներից
  օրինակներ բերելով, որոնք անմիջապես առնչվում են մեր իրականության հետ: Նա մասնավորապես ասել է, որ ժողովուրդն ունի երկու տեր. վերևում ` Աստված, ներքևում` իր թագավորը: Ներկաներից շատերն արդեն սկսել են, ինչպես ասում են, գլխի ընկնել, թե քահանան որ ուղղությամբ է շարունակելու իր քարոզը: Եվ նրանք չեն սխալվել. տեր Շահեն սկսել է գովերգել իշխանություններին, պատարագ լսելու և Աստծո հետ հաղորդակցվելու եկած ժողովուրդը համբերատար լսել է նրա գովասանքի խոսքերը, սակայն նրա համբերության բաժակն ի վերջո լցվել է, երբ քարոզիչը Հայաստանի առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանին համեմատել է չար ուժի` սատանայի հետ: Նա ասել է մոտավորապես հետևյալը. §Չար ուժը /Լևոն Տեր-Պետրոսյանը/, հպարտության մեղքի մեջ ընկած, իբրև թե ինքը հաղթել է, Ազատության հրապարակում մեկ շաբաթ շարունակ պահեց ժողովրդին` նրան խաբելով, մոլորեցնելով: Իսկ հետո հրահրեց անկարգություններ ու վայրենություններ, որոնք իրենց գագաթնակետին հասան Մյասնիկյանի հրապարակում մարտի մեկին: Այդ հանցագործ ուժը, վերջիվերջո, հրաժարվեց ժողովրդից, լվացավ ձեռքերը և քաշվեց մի կողմ` նրան վերածելով խառնամբոխի: Բոլորս ականատես եղանք թալանի, վայրագությունների, իսկ ով կարող է թալան կազմակերպել, իհարկե, նա, ով ժամանակին թալանով ու սպանություններով է զբաղվել¦: Նա նաև չմոռացավ նշել, որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանն անգամ չի ընդունել Հայոց կաթողիկոսին` նրա առջև փակելով իր տան դռները, իսկ նման բան, ըստ տեր Շահե քահանայի, կարող է անել միայն ոչ քրիստոնյա մարդը: Այս ամենը լսելով` ներկաներից շատ-շատերը, համբերությունից դուրս եկած, թողել ու դուրս են եկել Աստծո տաճարից, որն այսօր դարձել է լուտտանքներ թափելու, քաղաքական պրոպագանդա տարածելու վայր: Նրանք դուրս են եկել` կատաղությունից հայհոյելով բոլոր քարոզիչներին, որոնք առանց հաշվի առնելու ժողովրդի լարված հոգեկան վիճակը և երկրում հայտարարված արտակարգ դրությունը, փորձում են նորից ժողովրդի մեջ արթնացնել չարություն և ատելություն, տարանջատել նրան սևի ու սպիտակի: Նրանց թվում են եղել նաև սփյուռքից ժամանած հայ քրիստոնյաներ, որոնք այս միջադեպը որակել են որպես մեծ խայտառակություն այն մարդկանց կողմից, որոնք կոչված են համախմբելու և բարություն ու խաղաղություն սփռելու մարդկանց հոգիներում: Նրանք իրենց վրդովմունքն են արտահայտել արդեն եկեղեցու պատերից դուրս: Նրանցից շատերը նույնիսկ բարձրաձայնել են հետևյալը. §Բոլոր դռները պետք է փակվեն այն կաթողիկոսի առաջ, ով ………………. սեփականատեր է¦:
  Այդ մարդիկ այսօր մեկընդմիշտ հասկացան, որ սրբավայր հանդիսացող Աստծո տաճարն այլևս չի ծառայում իր նշանակությանը, որ հանգստության, բարության, հաշտության խորհրդանիշ հանդիսացող վերջին ամրոցն էլ պղծվեց:
  
•  131 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Vahan գրել է:
  
  • YES
    ԱՄՆ Վաշինգտոն քաղաքում տեղակայված Հայաստանի դեսպանատան առաջ երեկ բողոքի ցույց են կազմակերպել բազմաթիվ ամերիկահայեր` որպես Լոս Անջելեսում վերջերս տեղի ունեցած բազմահազարանոց հանրահավաքի պատվիրակներ` ՀՀ իշխանություններին փոխանցելու հանրահավաքի մասնակիցների պահանջները: Պատվիրակ ցուցարարները պահանջել են, որ ՀՀ դեսպանատնից իրենց մոտ պաշտոնյա իջնի, սակայն այդպես էլ ոչ ոք չի եկել: Ցուցարարները կարդացել են Լոս Անջելեսի բազմահազարանոց հանրահավաքի մասնակիցների հայտարարությունը, որով ամերիկահայերը ՀՀ իշխանություններից պահանջում են վերջ տալ քաղաքական հետապնդմանը, ազատ արձակել մարտի մեկի իրադարձություններից հետո ձերբակալված կամ կալանավորված բոլոր ցուցարարներին, Հայաստանում վերացնել արտակարգ դրությունը, ինչպես նաեւ չեղյալ հայտարարել նախագահական ընտրությունների արդյունքները: Ցուցարարները հայտարարությունը փոխանցել են ՀՀ դեսպանատուն: Բողոքի ցույցը կազմակերպել են «Հանուն ժողովրդավար Հայաստանի» կոալիցիան եւ Վաշինգտոնի կազմակերպական կոմիտեի անդամները: Կոալիցիայի անդամ Կարո Կարապետյանը երեկ մեզ հետ հեռախոսազրույցում ասաց, որ արդեն իսկ ունեն նախնական համաձայնություն ԱՄՆ Պետդեպարտամենտ մտնելու եւ ամերիկահայերի պահանջները այնտեղ ներկայացնելու համար` Լոս Անջելեսի բազմահազարանոց ցույցի մասնակիցների տասնյակ հազարավոր ստորագրություններով: «Մենք` որպես Ամերիկայում բնակվող հայեր, ցանկանում ենք, որ ԱՄՆ-ը օժանդակի, որպեսզի դարադեցվի բռնապետությունը եւ չճանաչվեն կեղծված ընտրությունների արդյունքները», - ասաց Կարո Կարապետյանը:
  
  ետ ցուցարարները վելֆեր ստացողներ են որպեսզի վելֆեռը չկտրեն գնացեն են ցույցի
•  131 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Vahan գրել է:
  
  • Հայաստանյան
    Իսկ իմ կողմից շատ հարգված Ռուբեն Հախվերդյանը դժվար թե իրավիճակը այսպես քթից այն կողմը չտեսնողի թեթեւամտությամբ մեկնաբաներ...հավատս չի գալիս ...
  
  Սիրելիս Րուբեն Հախվերդյանը միշտ դժգոհ է եղել սովետից հետո իր երգերում բաղոքում էր լեվոնից հետո քոչարյանից հետօո սարգսյանից և այդպես շարունակ եդ մարդու դեր այդ է կյանքում նա միշտ դժգոհ է լինել ոչինչ մեր Րուբենն է իրա դրական կողմերը բացասական կողմերին գերազանցում են իսկ անթերրի մարդ չկա նույնիսկ լեվոնը որը ընդհանրապես դրական կողմ չունի www,youtube.com Truth about Levon Ter-Petrosya նայեք Րոբենին էլ ա վերաբերվում ու թող մի երգ էլ դրա մասին գրի
•  131 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Նաիրի գրել է:
  
  • arg
    էլի ապուշ ապուշ դուրս ես տալիս:
  
  Իսկ դու խելացիտ գտնում ես, եթե ժողովուրդը, իրական միտինգ անողները հանցիստ չլինեին, բոլորին չէր կոտորելու՞՞՞՞
  Եթե ունես մոտեկներ, հարցրա էլի, խելացի՞՞՞։
  
•  131 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ԱԿԴ գրել է:
  
  • Vahan
    Սիրելիս Րուբեն Հախվերդյանը միշտ դժգոհ է եղել սովետից հետո իր երգերում բաղոքում էր լեվոնից հետո քոչարյանից հետօո սարգսյանից և այդպես շարունակ եդ մարդու դեր այդ է կյանքում նա միշտ դժգոհ է լինել ոչինչ մեր Րուբենն է իրա դրական կողմերը բացասական կողմերին գերազանցում են իսկ անթերրի մարդ չկա նույնիսկ լեվոնը որը ընդհանրապես դրական կողմ չունի www,youtube.com Truth about Levon Ter-Petrosya նայեք Րոբենին էլ ա վերաբերվում ու թող մի երգ էլ դրա մասին գրի
  
  Ռուբենը լավ երեվանցի է ուլ ավ երաժիշտ մնացածը կարևոր չէ ,նրա դեպքում կարևորը այն է որ չի լռում և չի խաղում:
•  131 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   ananun գրել է:
  ԱՄՆ Վաշինգտոն քաղաքում տեղակայված Հայաստանի դեսպանատան առաջ երեկ բողոքի ցույց են կազմակերպել բազմաթիվ ամերիկահայեր` որպես Լոս Անջելեսում վերջերս տեղի ունեցած բազմահազարանոց հանրահավաքի պատվիրակներ` ՀՀ իշխանություններին փոխանցելու հանրահավաքի մասնակիցների պահանջները: ՊԵՏՒՏՅՒՆԻՑ ՕժԱՆԴԱԿՒՏՅՒՆ ՍՏԱՑՈՂՆԵՐ թՈշԱԿԱՐՒՆԵՐ և փԱՄփԵՐԶ ԿԱՊՕՂՆԵՐ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՒՏՅՒՆԻՂ ՀԵՐՒ ԻՆչՊԵՍ խՈԶԸ ՄԱՐԴԿՒՏՅՒՆԻՑ, $300ԴՈԼԱՐՈՎ ԿԵՍ ժԱՄ ՅԵթԵՐ ԴՒՐՍ ԵԿՈՂ ՄԱՐԴԿԱՅԻՆ ԿԵՐՊԱՐԱՆՔՈՎ ՔԱՂԱՔԱԳԵՏՆԵՐ /ՎԱՅ ԿՆԵՐԵՔ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՒՏՅՒՆԻՑ ՀԵՐՒ լեվոնագետներ GLENDELYAN-ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՒթՅԱՆ ՄԵջ փառք ՈՐՈՆՈՂՆԵՐ ՄԻ խՈՍՔՈՎ ձԵՐ ՛ ՄԱԼԱԴԵՍ ԱՄԵՐԻԿԱՅԻ (ԱՄԱչՒՄ ԵՄ ՆՒՅՆԻՍԿ ԱՍԵԼ)ՀԱՅԵՐԸ
•  130 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ES EM գրել է:
  
  • ananun
    ԱՄՆ Վաշինգտոն քաղաքում տեղակայված Հայաստանի դեսպանատան առաջ երեկ բողոքի ցույց են կազմակերպել բազմաթիվ ամերիկահայեր` որպես Լոս Անջելեսում վերջերս տեղի ունեցած բազմահազարանոց հանրահավաքի պատվիրակներ` ՀՀ իշխանություններին փոխանցելու հանրահավաքի մասնակիցների պահանջները: ՊԵՏՒՏՅՒՆԻՑ ՕժԱՆԴԱԿՒՏՅՒՆ ՍՏԱՑՈՂՆԵՐ թՈշԱԿԱՐՒՆԵՐ և փԱՄփԵՐԶ ԿԱՊՕՂՆԵՐ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՒՏՅՒՆԻՂ ՀԵՐՒ ԻՆչՊԵՍ խՈԶԸ ՄԱՐԴԿՒՏՅՒՆԻՑ, $300ԴՈԼԱՐՈՎ ԿԵՍ ժԱՄ ՅԵթԵՐ ԴՒՐՍ ԵԿՈՂ ՄԱՐԴԿԱՅԻՆ ԿԵՐՊԱՐԱՆՔՈՎ ՔԱՂԱՔԱԳԵՏՆԵՐ /ՎԱՅ ԿՆԵՐԵՔ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՒՏՅՒՆԻՑ ՀԵՐՒ լեվոնագետներ GLENDELYAN-ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՒթՅԱՆ ՄԵջ փառք ՈՐՈՆՈՂՆԵՐ ՄԻ խՈՍՔՈՎ ձԵՐ ՛ ՄԱԼԱԴԵՍ ԱՄԵՐԻԿԱՅԻ (ԱՄԱչՒՄ ԵՄ ՆՒՅՆԻՍԿ ԱՍԵԼ)ՀԱՅԵՐԸ
  Khnerek hayeren tarer chunem.I tufta gna nakh hayeren sovorir, heto erevum e sirtd shat varvats e.To kezanits inch hye, ko nman tpi tak pagvatsner aysteg Los Angelesum shat kan. Es em amachum ko ov linelu hamar, mek el ayd yuri vartanyan e inch e ,tsadvats@. Erits tjshmartatsi e hayots patmutyun@ vor dzez nman takank vasak davatjanner umi.H I M A R.
•  130 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   sev acher գրել է:
  http://www.segodnia.ru/index.php?pgid=2&partid=28&newsid=4996
•  130 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Նաիրի գրել է:
  
  • sev acher
    http://www.segodnia.ru/index.php?pgid=2&partid=28&newsid=4996
  
  Ապրես ախպեր ջան։
  Իսկ ով չի գտնի և գիտի ռուսերեն այսպիսին է այս նյութը
  Все последние годы количество информации о политической жизни Армении в России было минимальным. Таким, что возникало ощущение, что там ничего особенно и не происходит. Что Армения, возможно, - самая стабильная страна СНГ в политическом плане. Так это или нет, но в самом ближайшем времени ситуация в этой республике может резко измениться - на февраль 2008 года намечены президентские выборы.
  В пользу того, что это будет отнюдь не рядовое рутинное событие, говорит ряд обстоятельств. Прежде всего, это то, что нынешний президент Роберт Кочарян не имеет права идти на третий срок. Следовательно, одной из главных интриг предстоящих выборов станет борьба за преемственность и сохранение нынешнего политического курса, и, что не менее важно, за сферы влияния.
  Другое обстоятельство – все более возрастающая заинтересованность США в самой Армении. Она обусловлена не только затяжным американо-иранским кризисом, но и стремлением Вашингтона повсеместно и окончательно утвердиться в Закавказье, окончательно вытеснив оттуда Россию.
  Несомненны интересы в Армении и нашей страны. Кроме того, эта республика является одним из важнейших партнеров Ирана. Существующий режим пытался балансировать между интересами Востока и Запада, или, что более верно – потихонечку склонялся в сторону Запада, попутно продолжая уверять Восток в самой верной и нежной дружбе. Но эта ситуация, похоже, уже не устраивает никого: Москва и Тегеран недовольны сменой ориентиров, а Вашингтон – скоростью с которой Ереван движется по американскому курсу.
  Хотя это далеко не все аспекты исходного предвыборного расклада, но даже исходя из них, очевидно, что схватка предстоит жаркая.
  Поскольку сегодня определились практически все претенденты на президентство, можно попробовать сделать прогноз грядущих событий.
  Прежде всего, следует принять во внимание, что одна из главнейших задач Роберта Кочаряна - провести во власть своего человека, преемника, способного гарантировать ему «безопасность», то есть неподсудность. Дело в том, что к главе государства за время его правления накопилась масса вопросов. Один из них, который любой президент, не связанный с нынешней властью, просто будет вынужден расследовать, представляют собой события 27 октября 1999 года, когда прямо в зале Национального собрания Армении были расстреляны основные политические противники Кочаряна – премьер-министр Вазген Саркисян и спикер парламента Карен Демирчян. Официальная версия такова: организатором покушения был вечный студент и одиночка Наири Унанян. Но никто в Армении в это не верит. Все убеждены в причастности к этому убийству нынешнего президента.
  «Официальным наследником» президента Кочаряна на грядущих выборах является нынешний премьер Серж Саркисян. Но это – заведомо непроходной кандидат. Ведь большинство граждан страны считает Сержа Саркисяна «паханом» и куратором полукриминального и просто криминального бизнеса Армении. По меткому выражению одного журналиста, его можно назвать гибридом Лаврентия Берии (Серж Саркисян всегда курировал силовые структуры и рэкет армянского бизнеса, а когда Вазген Саркисян убрал его с этой позиции летом 1999 года, то... произошло 27 октября) и Романа Абрамовича. Кроме того, Серж Саркисян известен народу как самый активный завсегдатай московских казино, где он за вечер проигрывает несколько своих годовых зарплат. Понятно, что шансы такого кандидата стать «всенародноизбранным» могут строиться лишь на массовой фальсификации итогов голосования, что имеет смысл только в том случае, если оппозиционные кандидаты не станут оспаривать. В противном случае Армения рискует получить свою «цветную» революции, спонсоры которой, несомненно, найдутся.
  Но проблема состоит в том, что Роберту Кочаряну, похоже, больше просто не на кого положиться. Единственный выход, дающий хоть какую-то надежду, – выпустить на предвыборное поле целую толпу «кандидатов», яростно грызущихся между собой.
  В качестве одного из претендентов выдвинулся, разумеется, вечный оппозиционер и вечный партнер нынешних властей Арташес Гегамян. За обещание сотрудничества ему в который раз пообещали отступные в виде поста спикера парламента (на прошлых выборах сулили премьерство). Гегамян, конечно, понимает, что обещание это ничего не стоит, но деньги на свою партию Национальное единение он получил самые настоящие.
  Его предвыборная платформа строится на «русофильстве», но ничего реального за этим нет. Дивизом Гегамяна может быть «главное не победа, главное участие!».
  В сценарий властей вполне укладывается и другой кандидат - лидер партии «Новые времена» Арам Карапетян: он выдвинулся первый и уже заявил, что ни в коем случае не снимет кандидатуру в пользу единого кандидата от оппозиции. Карапетян, разумеется, тоже пророссийский кандидат, что, впрочем, не мешает ему быть, по его же словам, близким другом Михаила Саакашвили. По крайней мере, он хвалится, что вместе с «Мишей» организовывал «революцию роз» в Тбилиси в 2003 году. Популярность его крайне низка, но по расчету обслуживающих власть политтехнологов, он отнимет у оппозиции 5-6% голосов. По слухам, за эту услугу ему обещают ни больше, ни меньше как президентство на следующих после 2008 года выборах. Недаром Карапетяна называют «армянским Жириновским» за его внешнюю грозную оппозиционность и постоянную готовность на тайное сотрудничество с властями, за некоторое вознаграждение.
  Предполагается, что выставит свою кандидатуру и «армянский Гайдар» - бывший премьер Вазген Манукян. Шансы на избрание у этого прозападного деятеля такие же, как и у его российского прообраза. По сравнению с ним, даже Сержа Саркисяна можно назвать народным любимцем.
  Такой паноптикум давал надежду властям на то, что их сценарий сможет сработать. Но она стала иллюзорной после того, как в сентябре 2007 года в борьбу за президентский пост вступил первый президент Армении Левон Тер-Петросян, отстраненный Кочаряном от власти в 1998 году. Дело в том, что этот человек имеет довольно сильную харизму вождя и практически безупречный послужной список. Он блестящий оратор, что показало несколько многотысячных митингов с его участием. Он не связан с криминалом. Его интеллигентность прекрасно уживается с решимостью и непреклонностью. Люди понимают, что в случае фальсификации Тер-Петросян не уступит, как это сделал, например, выигравший реально президентские выборы 2003 года Степан Демирчян - сын убитого в 1999 году спикера парламента.
  Примечательно, что Кочарян пытается добиться поддержки Москвы, позиционируя Сержа Саркисяна как стопроцентного русофила и верного стража российских интересов в Закавказье. При этом Тер-Петросяна пытаются представить как «оранжиста» и западника. Но насколько это соответствует действительности? Обратимся к фактам: Именно Тер-Петросян подписал договор 1995 года о российской военной базе в Армении. А вот Серж Саркисян сразу же после событий 1999 года подписал первое в истории соглашение о военном сотрудничестве с США (Вазген Саркисян, упорно отказывался это сделать вплоть до своей трагической гибели в октябре 1999 года), а потом и вовсе направил армянских военнослужащих в Ирак. Тер-Петросян был инициатором большого российско-армянского договора о дружбе и взаимной помощи 1997 года. А вот Серж Саркисян еще в 2001 году заявил, что в случае урегулирования нагорно-карабахского конфликта по американскому сценарию российские войска в Армении заменят западные миротворцы (как в Косово, независимость которого, кстати, и Кочарян, и Серж Саркисян поддерживают).
  Тер-Петросян с помощью России вновь запустил в 1996 году Армянскую АЭС, которая дает жителям Армении половину электроэнергии. А Кочарян-Саркисян в 2001 году пытались отдать всю армянскую энергосистему американской компании (по образцу Грузии), и только протесты оппозиции вынудили их отказаться от этого плана. Зато Кочарян неоднократно обещал Евросоюзу остановить, якобы, «опасную» АЭС российского производства.
  Наконец, о карабахском конфликте. Тер-Петросян в тяжелейших условиях 90-х годов выиграл войну против Азербайджана. А Кочарян и Серж Саркисян согласились с американским планом урегулирования конфликта, который предусматривает вывод из Армении российских войск и уступку Азербайджану района Мегри - тем самым терялась бы сухопутная граница Армении с Ираном, через которую в страну поступает основное количество жизнеобеспечивающих грузов. Кстати, убитые 27 октября 1999 года Вазген Саркисян и Карен Демирчян были основными противниками американского плана урегулирования карабахского конфликта.
  От того, как поведет себя Россия в предстоящих выборах, зависит очень многое. В частности то, утратит ли Москва свои последние позиции в Закавказье, или же начнется процесс возращения российского влияния в регионе. Но вот результаты выборов от России, как это не странно звучит, зависят мало. Важно сделать правильную ставку. Поддержка абсолютно неизбираемого и отнюдь не пророссийского Сержа Саркисяна может привести к «потере» не только Армении, но и всего Закавказья. Ведь в этом случае Тер-Петросян будет вынужден опереться на Запад. В то время как в его победе сомневаться не приходится. И никакие фальсификации помешать этому не смогут. В том же случае, если выбор Москвы совпадет с тем, что делает абсолютное большинство армянского народа, доверие и симпатии между нашими странами станут еще прочнее. Напомним, что попытка сделать ставку на «своего сукиного сына» стоила России утратой ряда позиций на Украине и вызвала серьезные проблемы в Абхазии, которые еще не все преодолены сегодня.
  
•  130 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   МУЖИК գրել է:
  
  • arg
    Սխալվում ես հայրենակից, ձեր նշած հայերը(մոլորված) փոքրամասություն են կազմում, որոնցից մի մասը՛ ծախված են սիոնիզմին, իսկ մեծ մասը՛ մոլորված, ինչպես հայաստանում, իսկ մեծամասությունը չեն կիսում այդ մոլորված հայերի տեսակետներով:
  
  CAV@ NRANUME VOR KAN QO NMANER@ VOR TQAC UNEN ES AMENI VRA .ET 2 FASHISTNER@ YEREVI QEZ DUREN GALIS KAM MI 2 KOPEK ASHXATUMES SRANC OROQ.MI MORACIR SRANQ IRENC ATORI HAMAR SAXIN EL K@VERACNEN
•  130 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Հակոբ գրել է:
  Մուզկամանդ բարլուսներ: Մի հատ առաջարկ ունեմ կապված էֆեկտիվ պայքարի հետ:
  Կարելիյա տարածել ամբողջ Հայաստանում, որ սրանից հետո, քանի դեռ Հայաստանում չի հաստատվել դեմոկրատական կառավարություն և քանի դեռ մարդիկ վստահություն չունեն իրենց ապորինի մեղադրանքներ ներկայացնելու մեջ, ապա բոլոր ցույցերը, հանրահավաքները, երթերը, միտինգները և նման կարգի այլ բողոքի դրսևորումները անցկացնել ԴԻՄԱԿԱՎՈՐՎԱԾ:
  Կարծում եմ որ այս քայլը կունենա դրական շատ կողմեր, պայքարը էֆեկտիվացնելու մեջ.
  1.ԱԱԾ աշխատակիցները հետագայում չեն կարող մարդկանց տեղին անտեղին մեղադրել «չարտոնված ցույցերի մասնակցելու» մեջ:
  2.Միջազգային հանրությանը ավելի հասկանալի կլինի որ մեր երկրում ազատություն չկա, և որ մարդիկ դիմակավորվում են վստահություն չունենալով արդարության հանդեպ:
  3.Շատ շատերը միգուցե կուզենաին մասնակցել նախորդ ցույցերին, բայց վախ են ունեցել աշխատանքից հեռացվելու վտանգի և ձերբակալումների հետ կապված:
  4.Կարծում եմ որ մեր վերնախավը այդքան էլ փչացած չէ(Ի վերջո Հայ են), և նրանցից շատերը համոզված լինելով որ չեն ճանաչվի, նույնպես կմասնակցեն պայքարին:
  5.Հաջողության դեպքում (որին չեմ կասկածում), կլինենք աշխարհում առաջին ազգը, որը իրականացրեց «Դիմակավորված հեղափոխություն», (ուրիշների մոտ գունավոր, մեր մոտ դիմակավորված):
  6.Քանի որ փչացած կառավարությանը վերջնական հարված հասցնողը նույնպես կլինի դիմակավորված, ապա ամեն մեկս կարող է պարծենալ, որ դա ինքն է եղել (չէ որ մեր ազգը շատ է սիրում պարծենալ):)
  .
  Բայց ... բայց ... բայց ..., բայց էս բոլոր պլյուսների հետ մեկտեղ, կա երկու մինուս, .......
  1.Որտեղի՞ց մեր ժողովրդին 3 միլիոն հատ դիմակ: Ժողովուրդ ջան ամեն մեկդ մի ձևի պտի պատրաստվեք սեփական ուժերով: Դիմակները կարող են լիմել տարբեր, դա միայն կօգնի ընդհանուր գործին:
  2.Հիմա Նառկոշը երևի այս տողերը կարդալուց հետո մտածում է, թե՞ Ղարաբաղի իր բարեկամներից ու՞մ է տալու դիմակներ ներմուծելու մենաշնորհը:
  
•  130 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ananun գրել է:
  
  • ES EM
    Khnerek hayeren tarer chunem.I tufta gna nakh hayeren sovorir, heto erevum e sirtd shat varvats e.To kezanits inch hye, ko nman tpi tak pagvatsner aysteg Los Angelesum shat kan. Es em amachum ko ov linelu hamar, mek el ayd yuri vartanyan e inch e ,tsadvats@. Erits tjshmartatsi e hayots patmutyun@ vor dzez nman takank vasak davatjanner umi.H I M A R.
  
  նախ ըսկսեմ նրանից որ դեռ ՀԱՅԵՐԵՆ դւ պիտի սովորես որ պատասխան գրելւց եթե քիթտ չի խանգարւմ աչքերիտ ւշադիր նայիր գրած է հայերեն , վերտւալ ստեղնաշարի ներքևըմ
  հիմա՝ թփի տակ քո նման իրականւթյւնից պախկվածներն են որ ՛ռւդիկ ՛ ւ անահիտների նմաներին են հավատւմ. նրանք դոլլար են աշխատւմ քո ւռռանրից իսկ դւ երկւ տող այստեղից այնտեղից փախցրած հայոց/ախպերւթյան պատմւթյւնես մոգոնւմ. չեմ կարծւմ որ լոս անջելեսւմ քեզանից շատ ւնենք TVիով ռւդիկի ւ անահիտի հետ մի 200-300հոգի կայիք գւմարած քամերան ւ միկրաֆոնը
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Դաշնակ գրել է:
  
  • Zartir lao
    Նույնիսկ Սուրբ Սարգիսում Բնօրինակ
    Մարտի 9-ին, առավոտյան ժամը 11-ին Սուրբ Սարգիս եկեղեցիում կիրակնօրյա պատարագի ժամանակ, որն անց էր կացվում բազմաթիվ մարդկանց ներկայությամբ, տեղի է ունեցել պրոիշխանական պրոպագանդա: Տեր Շահե քահանան, որն անձամբ վարում էր պատարագը, բարձրացել է բեմ և բարձրախոսով սկսել խոսել այնտեղ հավաքված բազմության հետ: Նա իր խոսքն սկսել է աստվածաշնչյան սաղմոսներից
    օրինակներ բերելով, որոնք անմիջապես առնչվում են մեր իրականության հետ: Նա մասնավորապես ասել է, որ ժողովուրդն ունի երկու տեր. վերևում ` Աստված, ներքևում` իր թագավորը: Ներկաներից շատերն արդեն սկսել են, ինչպես ասում են, գլխի ընկնել, թե քահանան որ ուղղությամբ է շարունակելու իր քարոզը: Եվ նրանք չեն սխալվել. տեր Շահեն սկսել է գովերգել իշխանություններին, պատարագ լսելու և Աստծո հետ հաղորդակցվելու եկած ժողովուրդը համբերատար լսել է նրա գովասանքի խոսքերը, սակայն նրա համբերության բաժակն ի վերջո լցվել է, երբ քարոզիչը Հայաստանի առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանին համեմատել է չար ուժի` սատանայի հետ: Նա ասել է մոտավորապես հետևյալը. §Չար ուժը /Լևոն Տեր-Պետրոսյանը/, հպարտության մեղքի մեջ ընկած, իբրև թե ինքը հաղթել է, Ազատության հրապարակում մեկ շաբաթ շարունակ պահեց ժողովրդին` նրան խաբելով, մոլորեցնելով: Իսկ հետո հրահրեց անկարգություններ ու վայրենություններ, որոնք իրենց գագաթնակետին հասան Մյասնիկյանի հրապարակում մարտի մեկին: Այդ հանցագործ ուժը, վերջիվերջո, հրաժարվեց ժողովրդից, լվացավ ձեռքերը և քաշվեց մի կողմ` նրան վերածելով խառնամբոխի: Բոլորս ականատես եղանք թալանի, վայրագությունների, իսկ ով կարող է թալան կազմակերպել, իհարկե, նա, ով ժամանակին թալանով ու սպանություններով է զբաղվել¦: Նա նաև չմոռացավ նշել, որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանն անգամ չի ընդունել Հայոց կաթողիկոսին` նրա առջև փակելով իր տան դռները, իսկ նման բան, ըստ տեր Շահե քահանայի, կարող է անել միայն ոչ քրիստոնյա մարդը: Այս ամենը լսելով` ներկաներից շատ-շատերը, համբերությունից դուրս եկած, թողել ու դուրս են եկել Աստծո տաճարից, որն այսօր դարձել է լուտտանքներ թափելու, քաղաքական պրոպագանդա տարածելու վայր: Նրանք դուրս են եկել` կատաղությունից հայհոյելով բոլոր քարոզիչներին, որոնք առանց հաշվի առնելու ժողովրդի լարված հոգեկան վիճակը և երկրում հայտարարված արտակարգ դրությունը, փորձում են նորից ժողովրդի մեջ արթնացնել չարություն և ատելություն, տարանջատել նրան սևի ու սպիտակի: Նրանց թվում են եղել նաև սփյուռքից ժամանած հայ քրիստոնյաներ, որոնք այս միջադեպը որակել են որպես մեծ խայտառակություն այն մարդկանց կողմից, որոնք կոչված են համախմբելու և բարություն ու խաղաղություն սփռելու մարդկանց հոգիներում: Նրանք իրենց վրդովմունքն են արտահայտել արդեն եկեղեցու պատերից դուրս: Նրանցից շատերը նույնիսկ բարձրաձայնել են հետևյալը. §Բոլոր դռները պետք է փակվեն այն կաթողիկոսի առաջ, ով ………………. սեփականատեր է¦:
    Այդ մարդիկ այսօր մեկընդմիշտ հասկացան, որ սրբավայր հանդիսացող Աստծո տաճարն այլևս չի ծառայում իր նշանակությանը, որ հանգստության, բարության, հաշտության խորհրդանիշ հանդիսացող վերջին ամրոցն էլ պղծվեց:
  
  էդ դու ով դառար որ քեզ համարում ես մեր եկեղեցուց ավելի խելացի ու ազգասեր?ինչ էս արել այս ազգի համար որ քեզ իրավունք էս վերապահում տենց խոսալու?եթե քո համար իրոք մեր եկեղեցին "հանգստության, բարության, հաշտության խորհրդանիշ հանդիսացող վերջին ամրոցն "է- դու կյանքում քեզ թույլ չեիր տա տենց խոսայիր եկեղեցու հասցեին:քո նման ծպտյալ աղանդավորներն են որ միշտ պատրաստ են հարվածի տակ առնել մեր եկեղեցուն:
•  129 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   KRAK գրել է:
  
  • VAN
    ճիԺտն ացաց իմն Էլ,կարցում եմ կհերքի
  
  AYO
•  129 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   ??? գրել է:
  
  • Վազգեն Մանուկյանի կողմնակից
    էդ երբվանից են դավաճաններին ասում մալադեց? դրանք էնքան թասիբից զուրկ են,որ օտար երկրում իրենց հայրենիքի դեսպանատան առաջ ցույց են անում...որ հայրենիքիդ անունն ու պատիվը քցեն օտարների առաջ:որին խոսացնում ես ամենագետ է-թուրքը լիներ ձեր տեղը տենց բան կյանքում չէր անի:
  
  KARDA AY TAVAR... VAZGEN MANUKYANI KNIK
  Все последние годы количество информации о политической жизни Армении в России было минимальным. Таким, что возникало ощущение, что там ничего особенно и не происходит. Что Армения, возможно, - самая стабильная страна СНГ в политическом плане. Так это или нет, но в самом ближайшем времени ситуация в этой республике может резко измениться - на февраль 2008 года намечены президентские выборы.
  В пользу того, что это будет отнюдь не рядовое рутинное событие, говорит ряд обстоятельств. Прежде всего, это то, что нынешний президент Роберт Кочарян не имеет права идти на третий срок. Следовательно, одной из главных интриг предстоящих выборов станет борьба за преемственность и сохранение нынешнего политического курса, и, что не менее важно, за сферы влияния.
  Другое обстоятельство – все более возрастающая заинтересованность США в самой Армении. Она обусловлена не только затяжным американо-иранским кризисом, но и стремлением Вашингтона повсеместно и окончательно утвердиться в Закавказье, окончательно вытеснив оттуда Россию.
  Несомненны интересы в Армении и нашей страны. Кроме того, эта республика является одним из важнейших партнеров Ирана. Существующий режим пытался балансировать между интересами Востока и Запада, или, что более верно – потихонечку склонялся в сторону Запада, попутно продолжая уверять Восток в самой верной и нежной дружбе. Но эта ситуация, похоже, уже не устраивает никого: Москва и Тегеран недовольны сменой ориентиров, а Вашингтон – скоростью с которой Ереван движется по американскому курсу.
  Хотя это далеко не все аспекты исходного предвыборного расклада, но даже исходя из них, очевидно, что схватка предстоит жаркая.
  Поскольку сегодня определились практически все претенденты на президентство, можно попробовать сделать прогноз грядущих событий.
  Прежде всего, следует принять во внимание, что одна из главнейших задач Роберта Кочаряна - провести во власть своего человека, преемника, способного гарантировать ему «безопасность», то есть неподсудность. Дело в том, что к главе государства за время его правления накопилась масса вопросов. Один из них, который любой президент, не связанный с нынешней властью, просто будет вынужден расследовать, представляют собой события 27 октября 1999 года, когда прямо в зале Национального собрания Армении были расстреляны основные политические противники Кочаряна – премьер-министр Вазген Саркисян и спикер парламента Карен Демирчян. Официальная версия такова: организатором покушения был вечный студент и одиночка Наири Унанян. Но никто в Армении в это не верит. Все убеждены в причастности к этому убийству нынешнего президента.
  «Официальным наследником» президента Кочаряна на грядущих выборах является нынешний премьер Серж Саркисян. Но это – заведомо непроходной кандидат. Ведь большинство граждан страны считает Сержа Саркисяна «паханом» и куратором полукриминального и просто криминального бизнеса Армении. По меткому выражению одного журналиста, его можно назвать гибридом Лаврентия Берии (Серж Саркисян всегда курировал силовые структуры и рэкет армянского бизнеса, а когда Вазген Саркисян убрал его с этой позиции летом 1999 года, то... произошло 27 октября) и Романа Абрамовича. Кроме того, Серж Саркисян известен народу как самый активный завсегдатай московских казино, где он за вечер проигрывает несколько своих годовых зарплат. Понятно, что шансы такого кандидата стать «всенародноизбранным» могут строиться лишь на массовой фальсификации итогов голосования, что имеет смысл только в том случае, если оппозиционные кандидаты не станут оспаривать. В противном случае Армения рискует получить свою «цветную» революции, спонсоры которой, несомненно, найдутся.
  Но проблема состоит в том, что Роберту Кочаряну, похоже, больше просто не на кого положиться. Единственный выход, дающий хоть какую-то надежду, – выпустить на предвыборное поле целую толпу «кандидатов», яростно грызущихся между собой.
  В качестве одного из претендентов выдвинулся, разумеется, вечный оппозиционер и вечный партнер нынешних властей Арташес Гегамян. За обещание сотрудничества ему в который раз пообещали отступные в виде поста спикера парламента (на прошлых выборах сулили премьерство). Гегамян, конечно, понимает, что обещание это ничего не стоит, но деньги на свою партию Национальное единение он получил самые настоящие.
  Его предвыборная платформа строится на «русофильстве», но ничего реального за этим нет. Дивизом Гегамяна может быть «главное не победа, главное участие!».
  В сценарий властей вполне укладывается и другой кандидат - лидер партии «Новые времена» Арам Карапетян: он выдвинулся первый и уже заявил, что ни в коем случае не снимет кандидатуру в пользу единого кандидата от оппозиции. Карапетян, разумеется, тоже пророссийский кандидат, что, впрочем, не мешает ему быть, по его же словам, близким другом Михаила Саакашвили. По крайней мере, он хвалится, что вместе с «Мишей» организовывал «революцию роз» в Тбилиси в 2003 году. Популярность его крайне низка, но по расчету обслуживающих власть политтехнологов, он отнимет у оппозиции 5-6% голосов. По слухам, за эту услугу ему обещают ни больше, ни меньше как президентство на следующих после 2008 года выборах. Недаром Карапетяна называют «армянским Жириновским» за его внешнюю грозную оппозиционность и постоянную готовность на тайное сотрудничество с властями, за некоторое вознаграждение.
  Предполагается, что выставит свою кандидатуру и «армянский Гайдар» - бывший премьер Вазген Манукян. Шансы на избрание у этого прозападного деятеля такие же, как и у его российского прообраза. По сравнению с ним, даже Сержа Саркисяна можно назвать народным любимцем.
  Такой паноптикум давал надежду властям на то, что их сценарий сможет сработать. Но она стала иллюзорной после того, как в сентябре 2007 года в борьбу за президентский пост вступил первый президент Армении Левон Тер-Петросян, отстраненный Кочаряном от власти в 1998 году. Дело в том, что этот человек имеет довольно сильную харизму вождя и практически безупречный послужной список. Он блестящий оратор, что показало несколько многотысячных митингов с его участием. Он не связан с криминалом. Его интеллигентность прекрасно уживается с решимостью и непреклонностью. Люди понимают, что в случае фальсификации Тер-Петросян не уступит, как это сделал, например, выигравший реально президентские выборы 2003 года Степан Демирчян - сын убитого в 1999 году спикера парламента.
  Примечательно, что Кочарян пытается добиться поддержки Москвы, позиционируя Сержа Саркисяна как стопроцентного русофила и верного стража российских интересов в Закавказье. При этом Тер-Петросяна пытаются представить как «оранжиста» и западника. Но насколько это соответствует действительности? Обратимся к фактам: Именно Тер-Петросян подписал договор 1995 года о российской военной базе в Армении. А вот Серж Саркисян сразу же после событий 1999 года подписал первое в истории соглашение о военном сотрудничестве с США (Вазген Саркисян, упорно отказывался это сделать вплоть до своей трагической гибели в октябре 1999 года), а потом и вовсе направил армянских военнослужащих в Ирак. Тер-Петросян был инициатором большого российско-армянского договора о дружбе и взаимной помощи 1997 года. А вот Серж Саркисян еще в 2001 году заявил, что в случае урегулирования нагорно-карабахского конфликта по американскому сценарию российские войска в Армении заменят западные миротворцы (как в Косово, независимость которого, кстати, и Кочарян, и Серж Саркисян поддерживают).
  Тер-Петросян с помощью России вновь запустил в 1996 году Армянскую АЭС, которая дает жителям Армении половину электроэнергии. А Кочарян-Саркисян в 2001 году пытались отдать всю армянскую энергосистему американской компании (по образцу Грузии), и только протесты оппозиции вынудили их отказаться от этого плана. Зато Кочарян неоднократно обещал Евросоюзу остановить, якобы, «опасную» АЭС российского производства.
  Наконец, о карабахском конфликте. Тер-Петросян в тяжелейших условиях 90-х годов выиграл войну против Азербайджана. А Кочарян и Серж Саркисян согласились с американским планом урегулирования конфликта, который предусматривает вывод из Армении российских войск и уступку Азербайджану района Мегри - тем самым терялась бы сухопутная граница Армении с Ираном, через которую в страну поступает основное количество жизнеобеспечивающих грузов. Кстати, убитые 27 октября 1999 года Вазген Саркисян и Карен Демирчян были основными противниками американского плана урегулирования карабахского конфликта.
  От того, как поведет себя Россия в предстоящих выборах, зависит очень многое. В частности то, утратит ли Москва свои последние позиции в Закавказье, или же начнется процесс возращения российского влияния в регионе. Но вот результаты выборов от России, как это не странно звучит, зависят мало. Важно сделать правильную ставку. Поддержка абсолютно неизбираемого и отнюдь не пророссийского Сержа Саркисяна может привести к «потере» не только Армении, но и всего Закавказья. Ведь в этом случае Тер-Петросян будет вынужден опереться на Запад. В то время как в его победе сомневаться не приходится. И никакие фальсификации помешать этому не смогут. В том же случае, если выбор Москвы совпадет с тем, что делает абсолютное большинство армянского народа, доверие и симпатии между нашими странами станут еще прочнее. Напомним, что попытка сделать ставку на «своего сукиного сына» стоила России утратой ряда позиций на Украине и вызвала серьезные проблемы в Абхазии, которые еще не все преодолены сегодня.
  http://www.segodnia.ru/index.php?pgid=2&partid=28&newsid=4996
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   ASALA գրել է:
  ....Deghak pave ayleves iraru hantimanenk,irarur viravorenk,aysor sa bedk tche,intch vor bedkeh Hayrenikeh zoratzenel,zoravor panag badrasdel yev michd badrasd elank voyeveh meg technaminerou,elan adonk ners te tours,lezun vosgor tchuni....yerazenk mer amen megun anouch hayasdaneh.
  khosk me unim esselu mer medzaharusdneroun: "Der tartzek tser joghovurtin,hechd yeghek nerantz hed,yete guzek haresdanal,nakh tzer joghovurtin lav nayetzek....khente khosetsav,khelatzin al hasgetsav..."
  lav menank
•  129 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   VAN գրել է:
  
  • ???
    KARDA AY TAVAR... VAZGEN MANUKYANI KNIK
    Все последние годы количество информации о политической жизни Армении в России было минимальным. Таким, что возникало ощущение, что там ничего особенно и не происходит. Что Армения, возможно, - самая стабильная страна СНГ в политическом плане. Так это или нет, но в самом ближайшем времени ситуация в этой республике может резко измениться - на февраль 2008 года намечены президентские выборы.
    В пользу того, что это будет отнюдь не рядовое рутинное событие, говорит ряд обстоятельств. Прежде всего, это то, что нынешний президент Роберт Кочарян не имеет права идти на третий срок. Следовательно, одной из главных интриг предстоящих выборов станет борьба за преемственность и сохранение нынешнего политического курса, и, что не менее важно, за сферы влияния.
    Другое обстоятельство – все более возрастающая заинтересованность США в самой Армении. Она обусловлена не только затяжным американо-иранским кризисом, но и стремлением Вашингтона повсеместно и окончательно утвердиться в Закавказье, окончательно вытеснив оттуда Россию.
    Несомненны интересы в Армении и нашей страны. Кроме того, эта республика является одним из важнейших партнеров Ирана. Существующий режим пытался балансировать между интересами Востока и Запада, или, что более верно – потихонечку склонялся в сторону Запада, попутно продолжая уверять Восток в самой верной и нежной дружбе. Но эта ситуация, похоже, уже не устраивает никого: Москва и Тегеран недовольны сменой ориентиров, а Вашингтон – скоростью с которой Ереван движется по американскому курсу.
    Хотя это далеко не все аспекты исходного предвыборного расклада, но даже исходя из них, очевидно, что схватка предстоит жаркая.
    Поскольку сегодня определились практически все претенденты на президентство, можно попробовать сделать прогноз грядущих событий.
    Прежде всего, следует принять во внимание, что одна из главнейших задач Роберта Кочаряна - провести во власть своего человека, преемника, способного гарантировать ему «безопасность», то есть неподсудность. Дело в том, что к главе государства за время его правления накопилась масса вопросов. Один из них, который любой президент, не связанный с нынешней властью, просто будет вынужден расследовать, представляют собой события 27 октября 1999 года, когда прямо в зале Национального собрания Армении были расстреляны основные политические противники Кочаряна – премьер-министр Вазген Саркисян и спикер парламента Карен Демирчян. Официальная версия такова: организатором покушения был вечный студент и одиночка Наири Унанян. Но никто в Армении в это не верит. Все убеждены в причастности к этому убийству нынешнего президента.
    «Официальным наследником» президента Кочаряна на грядущих выборах является нынешний премьер Серж Саркисян. Но это – заведомо непроходной кандидат. Ведь большинство граждан страны считает Сержа Саркисяна «паханом» и куратором полукриминального и просто криминального бизнеса Армении. По меткому выражению одного журналиста, его можно назвать гибридом Лаврентия Берии (Серж Саркисян всегда курировал силовые структуры и рэкет армянского бизнеса, а когда Вазген Саркисян убрал его с этой позиции летом 1999 года, то... произошло 27 октября) и Романа Абрамовича. Кроме того, Серж Саркисян известен народу как самый активный завсегдатай московских казино, где он за вечер проигрывает несколько своих годовых зарплат. Понятно, что шансы такого кандидата стать «всенародноизбранным» могут строиться лишь на массовой фальсификации итогов голосования, что имеет смысл только в том случае, если оппозиционные кандидаты не станут оспаривать. В противном случае Армения рискует получить свою «цветную» революции, спонсоры которой, несомненно, найдутся.
    Но проблема состоит в том, что Роберту Кочаряну, похоже, больше просто не на кого положиться. Единственный выход, дающий хоть какую-то надежду, – выпустить на предвыборное поле целую толпу «кандидатов», яростно грызущихся между собой.
    В качестве одного из претендентов выдвинулся, разумеется, вечный оппозиционер и вечный партнер нынешних властей Арташес Гегамян. За обещание сотрудничества ему в который раз пообещали отступные в виде поста спикера парламента (на прошлых выборах сулили премьерство). Гегамян, конечно, понимает, что обещание это ничего не стоит, но деньги на свою партию Национальное единение он получил самые настоящие.
    Его предвыборная платформа строится на «русофильстве», но ничего реального за этим нет. Дивизом Гегамяна может быть «главное не победа, главное участие!».
    В сценарий властей вполне укладывается и другой кандидат - лидер партии «Новые времена» Арам Карапетян: он выдвинулся первый и уже заявил, что ни в коем случае не снимет кандидатуру в пользу единого кандидата от оппозиции. Карапетян, разумеется, тоже пророссийский кандидат, что, впрочем, не мешает ему быть, по его же словам, близким другом Михаила Саакашвили. По крайней мере, он хвалится, что вместе с «Мишей» организовывал «революцию роз» в Тбилиси в 2003 году. Популярность его крайне низка, но по расчету обслуживающих власть политтехнологов, он отнимет у оппозиции 5-6% голосов. По слухам, за эту услугу ему обещают ни больше, ни меньше как президентство на следующих после 2008 года выборах. Недаром Карапетяна называют «армянским Жириновским» за его внешнюю грозную оппозиционность и постоянную готовность на тайное сотрудничество с властями, за некоторое вознаграждение.
    Предполагается, что выставит свою кандидатуру и «армянский Гайдар» - бывший премьер Вазген Манукян. Шансы на избрание у этого прозападного деятеля такие же, как и у его российского прообраза. По сравнению с ним, даже Сержа Саркисяна можно назвать народным любимцем.
    Такой паноптикум давал надежду властям на то, что их сценарий сможет сработать. Но она стала иллюзорной после того, как в сентябре 2007 года в борьбу за президентский пост вступил первый президент Армении Левон Тер-Петросян, отстраненный Кочаряном от власти в 1998 году. Дело в том, что этот человек имеет довольно сильную харизму вождя и практически безупречный послужной список. Он блестящий оратор, что показало несколько многотысячных митингов с его участием. Он не связан с криминалом. Его интеллигентность прекрасно уживается с решимостью и непреклонностью. Люди понимают, что в случае фальсификации Тер-Петросян не уступит, как это сделал, например, выигравший реально президентские выборы 2003 года Степан Демирчян - сын убитого в 1999 году спикера парламента.
    Примечательно, что Кочарян пытается добиться поддержки Москвы, позиционируя Сержа Саркисяна как стопроцентного русофила и верного стража российских интересов в Закавказье. При этом Тер-Петросяна пытаются представить как «оранжиста» и западника. Но насколько это соответствует действительности? Обратимся к фактам: Именно Тер-Петросян подписал договор 1995 года о российской военной базе в Армении. А вот Серж Саркисян сразу же после событий 1999 года подписал первое в истории соглашение о военном сотрудничестве с США (Вазген Саркисян, упорно отказывался это сделать вплоть до своей трагической гибели в октябре 1999 года), а потом и вовсе направил армянских военнослужащих в Ирак. Тер-Петросян был инициатором большого российско-армянского договора о дружбе и взаимной помощи 1997 года. А вот Серж Саркисян еще в 2001 году заявил, что в случае урегулирования нагорно-карабахского конфликта по американскому сценарию российские войска в Армении заменят западные миротворцы (как в Косово, независимость которого, кстати, и Кочарян, и Серж Саркисян поддерживают).
    Тер-Петросян с помощью России вновь запустил в 1996 году Армянскую АЭС, которая дает жителям Армении половину электроэнергии. А Кочарян-Саркисян в 2001 году пытались отдать всю армянскую энергосистему американской компании (по образцу Грузии), и только протесты оппозиции вынудили их отказаться от этого плана. Зато Кочарян неоднократно обещал Евросоюзу остановить, якобы, «опасную» АЭС российского производства.
    Наконец, о карабахском конфликте. Тер-Петросян в тяжелейших условиях 90-х годов выиграл войну против Азербайджана. А Кочарян и Серж Саркисян согласились с американским планом урегулирования конфликта, который предусматривает вывод из Армении российских войск и уступку Азербайджану района Мегри - тем самым терялась бы сухопутная граница Армении с Ираном, через которую в страну поступает основное количество жизнеобеспечивающих грузов. Кстати, убитые 27 октября 1999 года Вазген Саркисян и Карен Демирчян были основными противниками американского плана урегулирования карабахского конфликта.
    От того, как поведет себя Россия в предстоящих выборах, зависит очень многое. В частности то, утратит ли Москва свои последние позиции в Закавказье, или же начнется процесс возращения российского влияния в регионе. Но вот результаты выборов от России, как это не странно звучит, зависят мало. Важно сделать правильную ставку. Поддержка абсолютно неизбираемого и отнюдь не пророссийского Сержа Саркисяна может привести к «потере» не только Армении, но и всего Закавказья. Ведь в этом случае Тер-Петросян будет вынужден опереться на Запад. В то время как в его победе сомневаться не приходится. И никакие фальсификации помешать этому не смогут. В том же случае, если выбор Москвы совпадет с тем, что делает абсолютное большинство армянского народа, доверие и симпатии между нашими странами станут еще прочнее. Напомним, что попытка сделать ставку на «своего сукиного сына» стоила России утратой ряда позиций на Украине и вызвала серьезные проблемы в Абхазии, которые еще не все преодолены сегодня.
    http://www.segodnia.ru/index.php?pgid=2&partid=28&newsid=4996
  
  Այ համբակ,դեռ համարձակվում ես վիրավորել մարդուն,որը զգոն Է և քեզ պես չի առաջնորդվում չարությամբ.Ես երեկ Ժատ ուԺադիր դիտեցի համակարգչում եղաց ամերիկահայերի բողոքի ցույցը ի պաԺտպանություն ԼՏՊ-ի,և ԱՄԱչԵՑԻ,Ժատ ամաչեցի.Այնտեղ ելույթ ունեցող մի կին,ես չեմ ուզում ասել ՀԱՅ կին,կոկորդով մեկ բվաղում Էր,թե«ասում են ԼՏՊ-ի կառավարման տարիներին մութ Է եղել,սով Է եղել,սուտ Է,եթե կա որևիցե մեկը,որ կարող Է դա ապացուցել,թող գա ապացուցի և ես ներողություն կղնդրեմ«,սա ես համարիա ճԺտությամբ մեջբերում կատարեցի այդ կնոջ ելույտից.Սիրելիդ իմ Ամերիկահայ եղբայրներ ու քույրեր,ես չգիտեմ թե ով Է այդ կինը,բայց ասացեք նրան,որ ինքը իր լկտի ստաղոսությամբ գերազանցեց իր տիրոջը,ԼՏՊ-ին,ում՞ Է ուզում ղաբել այդ ուղեղից հիվանդն ու տղմարության գագաթնակետին հասաց ԼՏՊ-ի պնակալեզը,դա կին՞ Է,և այն Էլ ՀԱՅ՞,և մի գուցե նաև մայր՞.Ասացեք նրան ,սիրելի ԱՄՆ-ի հայեր,որ սղալ պատկերացում ունեն ինքն ու իր տերերը մեր Ժողովրդի մասին,որ Հայ Ժողովուրդը հիԺողության կորստով չի տառապում և ոչ Էլ հավկուրությամբ,ինչի վրա հենց իրենց հույսն են դրել ինքն ու իր ԼՏՊ-ն,ոչ Էլ տասը տարին ԱՅՆՔԱՆ Ժատ Է ,որ մարդիկ մոռացաց լինեն այն դաԺան մութ ու ցուրտ,սովաց տարիները ,երբ մեկ օրվա ընթացքում ընդհամենը ՄԵԿ ԺԱՄ Էինք լույս ունենում,և դա տարիներ Ժարունակ,ուրիԺ բան,եթե այդ տղմար ու ստաղոսության ռեկորդ սահմանող կինը այդ տարիներին որպես սիրուհի կամ մեկ այլ բան,նստաց Է եղել իր հանցագորց ու թալանչի սիրեկանների դղյակներում կամ սաունաներում և այնտեղից չբացակայալով տեղյակ չի եղել որ ողջ Հայ Ժողովուրդը երկար ու ձիգ տարիներ իր ղեղճ գոյությունն Է քարԺ տվել մութ ու ցուրտ պողոցներում ու տներում,սովաց ու տկլոր,ղաբվաց իր իսկ ուսերով վեր բարձրացաց ու իր գլղին տեր կարգվաց«Ղարաբաղ« կոմիտեյի Լաաաաաավ տղերքի կողմից.Աաաղ,թե մի այդ կինը այդ ելույթը Երեվանում կունենաաաար,այն Ժամանակ պիտի մերկացնեին նրան ,այս ցրտին ճիպոտով ղբեին մերկ ու հաստ հետույքին,գցեին առաջ ու մի երկու Ժամ,Ժատ չԷ,ման տային Երեվանի մարտ ամսվա ցրտությունն ունեցող պողոցներով,որ լաաավ պատկերացներ հինգ տարիների դեկտեմբեր,հունվար, պետրվարյան Ժողովրդի քաԺց մութ ու ցուրտ օրերն ու տանջանքը.Այդ կինը իիիինչ ուԺգին սեռական տառպանք Է տացում այդ ազգի մոլաղոտերի հանդեպ,որ երկար տարիների մութն ու ցուրտը աչքին տաք ու լուսավոր են երեվում.Հանգստացեք,այ կին,ավելի Ժուտ կնիկ,և մատ մի թապ տվեք,թե չե ձեր տնկաց ու թապահարվող մատը վաղը,մյուս օրը ոչ մի բԺիԺկ չի կարող հանել ձեր հետույքից...
•  129 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Ազնիվ հայեր գրել է:
  Այ պօռնիկ ,էդ երբվանից անմեղ մառդկանց սպանությունները
  դեպքեր դարձան?
•  129 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Aram գրել է:
  Լսեք, Վան, Վահան; Հայորդի... ու ձեր նմանները. Պարզ երեւում է ձեր գրածներից, որ դուք գաղափար չունեք Հայաստանի իրականությունից, կամ էլ, ավելի ճիշտ, փողով կաշառում են ձեզ ու ստիպում թութակի նման կրկնել ոչինչ չարտահայտող մտքեր, այլապես, ես չեմ պատկերացնում, թե որեւէ հայ, այսօր կարող է չդատապարտել այն գազանությունները, որ արվեցին խաղաղ,,կրկնում եմ, խաղաղ ցուցարարների նկատմամբ.
•  129 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   vrezh գրել է:
  հայեր ես լրիվ համաձայն եմ էս հոդվածի հետ, դրա համար նորից եմ տպում իմ լրացումով. Շուշան պետրոսյանը ու նրա հանցագործ ամուսինը մեր հացն են ուտում, դրանք ոչիլ են, որ ուրիշ բան չեն գտել ծծելու, ժողովրդի արյունն են ծծում
  Տեղին թե անտեղի հանրահայտ Շուշոն ընդգծում է, թե ինքը մտավորական է։
  Բա ուր էիր այ մտաոռական երբ ազգիդ թուրքաբար ոչնչացնում էին։
  Ի՞նչու մի անգամ ելույթ չունեցար ու չդատապարտեցիր իշխանություններին, թե ջայլամի նման գլուխն ավազների մեջ խրելը ու տաքուկ ապրելը լավ է։
  Տո քեզնից ինչ մտավորական, այ ճղճիմ արարած։
  #
  ԼՐԱԳՐՈՂԻՆ ԾԵԾԵԼ ԵՎ ՁԵՌՆԱՇՂԹԱՆԵՐ Է ՀԱԳՑՐԵԼ ՇՈՒՇԱՆ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ ԱՄՈՒՍԻՆԸ
  Մարտի մեկի առավոտյան Ազատության հրապարակում խաղաղ ցուցարարների նկատմամբ իրագործած բռնություններին ականատես ֆոտոլրագրող Գագիկ Շամշյանը եւս դաժան ծեծի է ենթարկվել իրավապահների կողմից: Նա մեզ պատմեց որ գնացել էր Ազատության հրապարակ` ֆոտոռեպորտաժ պատրաստելու այն մասին թե ինչպես են ցուցարարները դիմավորում իրենց գարնան առաջին օրը բայց ընկել է ոստիկանների «ճանկը»:
  - Նպատակս գարնան առաջին օրը Ազատության հրապարակում մեր ժողովրդին լուսանկարելն էր - մեզ հետ զրույցում ասաց «Չորրորդ իշխանություն» եւ «Առավոտ» օրաթերթերի ֆոտոլրագրող Գ. Շամշյանը:- Ես ցանկանում էի Շարժումը եւ գարնան առաջին օրվա ուրախ տրամադրությունների զուգակցումը ներկայացնել: Սակայն օրը ողբերգական դարձավ: Ոստիկանության հատուկ ստորաբաժանումները առավոտ շուտ` մթնշաղին անակնկալ հարձակվեցին ժողովրդի վրա:
  Ազատության հրապարակում հավաքված մարդկանց մեծ մասը վրաններում քնած էր մարդիկ այդպիսի բիրտ վերաբերմունք չէին սպասում: Շատերն անակնկալի էին եկել ահաբեկված ու վախեցած էին դա երեւում էր նրանց աչքերից: Ես նկարահանումներս սկսեցի Թումանյանի արձանի մոտից: Այնտեղ համազգեստավոր ոստիկաններ էին որոնց մի մասը դիմակներով էր իսկ ձեռքներին ռետինե մահակներ ու էլեկտրաշոկեր կային: Նրանք ծեծում էին բոլոր նրանց ովքեր քաղաքացիական հագուստով էին: Ես հասցրեցի այս տեսարանից 10-15 կադր նկարել: Այդ պահին հիշեցի մեծն լոռեցու` Թումանյանի «Թագավորն ու չարչին»` «Առաջը ջուր հետեւը սուր սուգ վայնասուն իրարանցում» ու գնացի դեպի Կարապի լիճ որպեսզի այդ ջարդը այնպես նկարեմ որ Թումանյանի արձանն էլ երեւա այդ ամենում: Երբ լուսանկարում էի հեռվից ոստիկանության աշխատակիցները ֆոտոխցիկից արձակված լույսից նկատեցին ինձ ու նրանցից մի քանիսը ամենալկտի արտահայտություններով հայհոյանքներով հարձակվեցին ինձ վրա:
  - Դու չհասցրեցի՞ր ասել որ լրագրող ես:
  - Ես հասցրեցի հանել վկայականս ու ներկայանալ` ասելով որ իրավունք չունեն խոչընդոտելու իմ լրագրողական գործունեությունը: Բայց դա նրանց չսթափեցրեց ավելին` նրանցից մեկը որ ավելի ագրեսիվ էր հարձակվեց ինձ վրա ու հարվածելով գետնին տապալեց: Ոստիկանության գնդապետը ամենավերջին հայհոյանքներով ասաց թե «այնպես խփեք, որ հետքեր չլինեն»: Ու այդպես օմոնականները 15-20 հոգով սկսեցին ինձ գետնին ընկած վիճակում իրենց խոսքերով ասած` ոտքերով «սամասուդ» անել: Նրանք իմ ձեռքից խլեցին լուսանկարչական ապարատը: Այդ ժամանակ իմ ձեռքերը հետեւից ոլորեց եւ ձեռնաշղթաներ հագցրեց երգչուհի Շուշան Պետրոսյանի ամուսինը (Արման Հարությունյանը) ով աշխատում է ՀՀ ոստիկանության կազմակերպված հանցավորության դեմ պայքարի գլխավոր վարչությունու�