Քննարկում

•  13 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   ARMEN գրել է:
  
  • ABG Sweden
    Ինչ սովետը քանդվեց, ինչ Հայաստանն անկախացավ, խեղճ գյուղացուն էն օրը գցեցին, որ թողեց իր տուն ու տեղն ու Ռուսաստանի ճամփան բռնեց, որ երեխա պահի. Դե ԼՏՊ-ն ավերեց, հողին հավասարացրեց այն ամենն ինչին չարքաշ աշխատանքով տարիների ընթացքում հասել էր գյուղացին. Հողը տվեց գյուղացուն, բայց ջրից կտրեց. Ջուրը հոսում էր ադրբեջանցու բաղչեն, իսկ հայի բոստանն ու ծառերը չորացան. Ոչ էլ տրակտոր ու տեխնիկա կար, որ գյուղացին իր հոգսը հոգար. Մի կոմբայնի համար ամբողջ գյուղը հերթի էր կանգնում ամսով. Ու այդպես հարստացան գյուղի «խոռոշիները»՝ տեխնիկան ու ջուրը թանկ ծախելով անփող գյուղացուն. Եվ գյուղերն սկսեցին դատարկվել. Մարդու լաց էր գալիս, երբ 91-98 թվերին գնում էի Տավուշ՝ Այգեձոր, Արծվաբերդ, Նոյեմբերյան, Իջևան. Էն ծաղկուն, կյանքով եռող գյուղերի փոխարեն տեսնում էի սոված ու տկլոր երեխեք. Մինչև մահս չեմ մոռանա Շամշադինի Այգեձոր գյուղի 10 տարեկան Արման Գրիգորյանի ասածը «Էդ ինչ պյան ա բուլկի՜ն». Նա «բուլկի» կերած չկար. Դա 1998 թիվն էր. Տրեխներով էին դպրոց գնում. Կարկատած շորերով. Գյուղում միայն նախագահի ընտանիքն էր, որ կարագ ու մեղր էր ուտում. Իսկ գյուղացին այնքան բանջար էր քաղել գարնանն ու այնքան կարտոֆիլ կերել ձմռանը որ զզվել էր. Իրենք էին ասում, որ անտառներում էլ եղնիկ ու նապաստակ չի մնացել. Ժողովուրդը սոված է ու անտառներում ինչ գտնում է, սատկացնում է ու որպես մսային սնունդ օգտագործում. Գյուղ էր, բայց հավ չկար, ձու չկար. Ինչո՞վ դրանց կեր ճարեին, փող չունեին, աշխատանք չկար. Է,՜ շատ բան կա գրելու...Դպրոց չկար, խանութ չկար, արտերն անմշակ էին մնում. Սերմ,ջուր, տեխնիկա էր պետք. Բայց դե հայրենի տգետ կառավարությունը «սեփականաաշնորհում» էր անում շա՜ա՜տ անգրագետ ձևով. Գյուղացուն չափից խիստ վնասեցինք. Գյուղերը դատարկվեցին.
    Ես հույս էի պահում, թե Ռոբիկը գյուղի տղա է ու գյուղացու ղադրը կիմանա և կսկսի ինչ-որ բաներ անել, որ գյուղացու վիճակը մի փոքր բարելավի. Մեծ հույս ունեի, որ Ռոբոն հատկապես պաշտպանական ու ստռատեգիական նպատակներով, խիստ ուշադրություն կդարձնի սահմանամերձ գյուղերին, կկարուցի լավ ճանապարհներ, որ եթե հանկարծ կրիվ սկսվի դարձյալ, ապա սահմաններ հասնելու համար մի քանի ճանապարհ ունենանք. Բայց չէ. Սա էլ դավաճան դուրս եկավ ԼՏՊ-ի պես. Հայրենիքի համար ճիշտ բաներ անելու փոխարեն՝ իր գրպանների մասին հոգաց. Գոնե ոռոգման չուրը չկտրեին խեղճ գյուղացու համար. Բա էդպիսի բան որ մի նորմալ հայը կանի, որ դրանք արեցին. Լավ, ԼՏՊ-ն ջհանդամվեց, բայց ի՞նչ մի դժվար էր Րոբիկ կոչեցյալի համար, որ կարգավորեր ոռոգման ջրի մատակարարման հարցը. Արաքսը հոսում է ու թուրքերին է հասնում ամբողջ ջուրը. Դա անելու բան ա՞. Բա դա դավաճանություն չի՞. Կամ թե էն վարչապետ կոչեցյալները, որ ամիսը մեկ փոխում էին, մեկը չեղա՞վ, չկաչա՞ց ասել եսպես Հայաստանն անապատի ենք վեր ածում, բա ախր մեր երեխեքն են ապչում այստեղ. Եդ աստիճանի կարճ ուղեղ ո՞նց կարելի ա լինել. Անտառները կտրտեցին. Վա՛յ ես ԼՏՊ-ի... Բա ախր գոնե սրանք մի բա՞ն անեին ի հակառակ ԼՏՊ-ի.
    Ախր ասել եմ ու կաասեմ, որ դրանք բոլորն էլ մի մկրատի կտրած են.
    Շամշադինում մի երկար թունել էր պատրաստվում Քոլագիրի կողմից, սարերի տակով, շատ կարևոր ստրատեգիական թունել էր՝ ադրբեջանի սահմանի մոտ. Եդ նախագիծն իրականացնելու համար Բադալ Մուրադյանը շատ հզոր գործ էր արել՝ Մոսկվայից համաձայնություն պոկելու համար. Կարեն Դեմիրճյանի ճամանակ շատ դանդաղեց ու հետո էլ կանգ առավ էդ շինարարությունը. Հայրս էլ այդ գործում իր մեծ լուման ուներ ու շատ էր մղկտում, որ էդ թալանչի, հայրենիքն ավերակ դարձնող ՀՀՇ-ական կիսագրագետներն էդ թունելի տեղն անգամ չգիտեին. Իսկ դա այնքա՜ն պետք էր պատերազմի ժամանակ.
    Հայրս հույս էր կապում Քոչարյանի հետ, սակայն սա էլ խաբեց.
    Երևանն են կառուցում միայն. Կարծես Հայաստանը միայն Երևանն է. Ժողովուրդն էլ լքում ու քաղաք է տեղափոխվում սահմանամերձ գյուղերից. Գյուղերին պաշտպաններ են պետք. Մինչդեռ ծերերն են միայն ապրում այնտեղ. Ջահելները կամ Ռուսաստան են, կամ Երևան.
    Գոնե էս Սեռժը կհասկանա՞ ու կփոխի՞ որևէ բան դեպի լավը. Ով կհուշի Սեռժին, որ ուշքի գա, բարելավի սահմանամերձ գյուղերի վիճակը. Դա օդի պես անհրաժեշտ է իրականացնել, եթե ցանկանում ենք հայրենիքը պաշտպանված տեսնել.
    Ահա թե ինչ թեմա է հարկավոր անհապաղ և հաճախ շոշափել հայկական թերթերում.
  
  Սահ ճիշտ ա, մեռնեմ ջանիդ, մենակ թե սրանք չէ, որ Հայաստանը ոտի են կանգնեցնելու, սրանք չեն հաստատ:
•  13 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   ARMEN գրել է:
  
  • Armine
    Apreees ABG Sweden!!!!!Sasunci Davit e petq mer joxovrdin.
  
  Սասունցի Դավիթը չի գա: Նա չկա: Կա բայց նրա որդին՝ Փոքր Մհերը: Նա զզվել է իր տեսած բաներից Հայաստանում, և հանգրվանում է Վանա ժայռում: Այ երբ արդար ու ազնիվ հայերի քանակը շատանա, երբ իրենք էլ ի վիճակի չեն լինի տանել իր մյուս հայրենակիցների կամակայունյությունները՝ ահա այդ ժամանակ Մհերը դուրս է գալու իր թաքստոցից ու սահի հարցերը լուծի:
  Ինձ թվում է, ի դեպ, որ մեր էպոսը մեծ մասով կրկնում է Հին և Նոր Կտակարանները: Դավիթ անունով ապստամբ Սասունում եղել է՝ արաբների ժամանակ: Ո՞Վ է սակայան Փոքր Մհերը: Ե՞րբ է գալու:
•  13 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Armine գրել է:
  
  • ARMEN
    Սասունցի Դավիթը չի գա: Նա չկա: Կա բայց նրա որդին՝ Փոքր Մհերը: Նա զզվել է իր տեսած բաներից Հայաստանում, և հանգրվանում է Վանա ժայռում: Այ երբ արդար ու ազնիվ հայերի քանակը շատանա, երբ իրենք էլ ի վիճակի չեն լինի տանել իր մյուս հայրենակիցների կամակայունյությունները՝ ահա այդ ժամանակ Մհերը դուրս է գալու իր թաքստոցից ու սահի հարցերը լուծի:
    Ինձ թվում է, ի դեպ, որ մեր էպոսը մեծ մասով կրկնում է Հին և Նոր Կտակարանները: Դավիթ անունով ապստամբ Սասունում եղել է՝ արաբների ժամանակ: Ո՞Վ է սակայան Փոքր Մհերը: Ե՞րբ է գալու:
  
  Poqr Mhery kcnvi jamanaki pahanjov. bayc karces te ayd jamanaky ekel e... Miayn te usch clini mez hamar. eli chasnenq mincev Avarayr, Sardarapat. Bayc ce hima nerqin tschnamin e mez utum, vorn aveli vtangavor e... Mi bur joxovurd enq mnacel..
•  13 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   ABG Sweden գրել է:
  
  • ABG Sweden
    Նայեք սա, չափազանց հետաքրքիր է.
    http://cinemaxx.ru/2008/05/02/teorija-neverojatnosti.-vlast-tolpy.html
  
  ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
  Դե կերտեք հայրենիք. Դե հզորացրեք հայրենիքը ու առաջին հերթին զարկ տվեք կրթությանը, դպրոցներում և համալսարաններում վերացրեք առ ու ծախը. Հարուստների երեխաներն առանց կրթավճարի են կրթվում, իսկ խելացի, տաղանդավոր, բայց չունևոր երեխան մնում է զուրկ կրթությունից.
  Առաջին հերթին ուշք դարձրեք սահմանային գյուղերին. Այնպես լավացրեք գյուղացու պայմանները սահմաններում, որ քաղաքացին էլ ցանկանա գնալ գյուղ. Այլապես մեր սահմանային գյուղերում միայն ծերերն են մնացել. Բնակչությունը կենտրոնացած է միայն Երևանում, որը խիստ վտանգավոր է ստրատեգիական առումով.
  Ջուր տվե՛ք գյուղացուն, հեռախոս, ինտերնետային կապ տվեք, դպրոցներ կառուցեք,վերանորոգեք, համերգներ, թատրոններ, երիտասարդների զբաղմունքի կենտրոն՝ հետաքրքիր միջոցառումներով, այլ ոչ թե խաղապպարատներով. Փոքրիկ արտադրություններ դրեք գյուղերում. Այդքան հարուստներ ունենք, եթե ամեն մեկը մի գյուղի շեֆություն վերցնի, ապա գուցե իրար հետ մրցելով՝ ամեն մի հարուստ իր գյուղը կծաղկեցնի՞.
  Վերականգնե՛ք անտառները, նորը տնկեք, ջրե՛ք ու ջրե՛ք. Բավակա՛ն է կտրատեք ծառերը, ախր անապատ սարքեցիք Հայաստանը. Գուցե հասկանաք, որ կլիման դարձրել եք վնասակար առողջության համար. Չէ՞-որ ձեր երեխաներն ու թոռներն են ապրում այդ հողում.
  Ճանապարհաշինարարությանը զարկ տվեք և դա արեք հատկապես սահմանային շրջաններում. Դա մեծ ստրատեգիական նշանակություն ունի.
  Հարկեր վերցրեք համապատասխան եկամուտներին. Այլ ոչ թե ինչքան հարուստ լինի, այնքան քիչ հարկ վճարի. Ճի՛շտ օրենքներ գրեք, օրինակ վերցնելով բարեկեցությամբ հայտնի երկրներից. Օրինակները շատ կան, մնում է, որ առանց մեծամտության այլ երկրների փորձն օգտագործենք.
  Հնարավոր է անել այս ամենը, կարելի է սկսել նույնիսկ հենց այսօր, ուշքի եկեք, գործ արեք, հերիք փող գռփեք. Էս աշխարհից միայն չորս տախտակ եք տանելու, վերջապես ե՞րբ պիտի դա հասկանաք ա՛յ Հայաստանի ղեկավարներ.
  Հասկացեք վերջապես, ավելի լավ չէ՞ տունն ախոռ չսարքեք, այլ կոկիկ ու հարմար տանն ապրեք. Մի քիչ աշխատանք անել է պետք ուղղակի. Դե գործ արեք, խոսելը հեշտ է.
•  13 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   ABG գրել է:
  
  • ABG
    Սա կարծես իմ վերևում գրածների շարունակությունը լինի.
    ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
    Ես արցախցու ցավը տանեմ, որ իսկական հայ է ու ճիշտ է մտածում, իր ամբողջ հոգով, թե ոնց հայրենիքը հզորացնի. Այո՛, այսպիսի ժողովրդով մենք կհարատևենք.
  
  ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
  ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,Մի տեսեք ինչ հիանալի հոդված եմ գտել «Ազատ Արցախ»-ում. Ա՛յ թե ինչպես է մտածում Արցախցին, ինչպես հզորացնել հայրենիքը. Ա՛յ թե ինչի մասին են Արցախցիները կարդում և ինչի մասին են մտորում. Սովորե՛ք, թե ինչ թեմաներ են հարկավոր արծարծել Հայաստանի թերթերում. Թե չէ միայն ապուշություններ են տպում Երևանի թերուսները.
  
  ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԴԱՌՆՈՒՄ ՈՒԺԵՂ
  Չարագործ եւ հանճար. սրանք լիովին համատեղելի բաներ են։ ... Օբյեկտիվությունը բացառում է ընտրողականությունը ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԴԱՌՆՈՒՄ ՈՒԺԵՂ 308. ԵՐԵՎԱՆ ԿԱՏԱՐԱԾ ուղեւորությունս եւս մեկ բարենպաստ ծառայություն մատուցեց ինձ, ըստ որում՝ ամենալավը, օգտակարն ու անհրաժեշտը։ Ես այնտեղից ԳՐՔԵՐ բերեցի։ Շատ լավ-լավ գրքեր։ Մտնելով Մաշտոցի պողոտայում գտնվող գրախանութը, առաջնակարգ ու դեֆիցիտային հրատարակությունների առատությունից ապշեցի։ Շուրջ 20 գիրք գնեցի՝ ծախսելով իմ փողի համարյա ամբողջ պաշարը։
  Եվ ահա, երեկոներին ժամերով անընդմեջ կարդում եմ՝ ոնց որ երեք օր բերանը ոչինչ չդրած եւ հացաբուլկեղենի խանութն ընկած մարդ։ Որոշեցի այդ գրքերի առավել արժեքավոր բաժինները կոնսպեկտավորել ուղղակի այստեղ՝ օրագրիս մեջ։
  Իմ կարծիքով, մեզ մոտ ՝ Արցախում, այսօր պետք է առաջին տեղում լինի այս հարցը. «Ինչպիսի՞ սխեմաներ, տեսություններ ու գիտություններ են պիտանի մեր պայմաններում եւ ինչպիսի՞ մեթոդներ ու միջոցներ օգտագործել, որպեսզի ստեղծել ներդաշնակված, առավելագույնս արդյունավետ ու նպատակամետ աշխատող պետական մեխանիզմ»։ Դրանում է կայանում իմ առջեւ կանգնած նպատակը։
  308/1.ԹՈՂ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ եւ այս տետրակների ապագա ընթերցողներն ինձ ներեն, որ «արգելված գոտին» եմ մտնում, եւ ստիպված եմ որոշակի դրական լույսի ներքո ներկայացնել մի մարդու, ում անունը նզովված է։ Բայց ինձ հետաքրքրում է ոչ նրա անունը, այլ նրա քաղաքական աշխատության որոշ մասերը։ Չէ որ մարդկությունը ՁԻԱՀ-ի դեմ պատվաստանյութը կամ քաղցկեղային հիվանդության բուժման մեթոդը չի բոյկոտի սոսկ այն պատճառով, որ դրանք հայտնագործել է Երկրի վրա ապրողներից ԱՄԵՆԱՎԵՐՋԻՆ ՍՐԻԿԱՆ։
  309. ՈՉ ՍԱԿԱՎ ԿԱՐԵԼԻ Է լսել. «Արդյո՞ք Հիտլերը հանճարեղ մարդ է եղել»։ Սովորական, հատկապես՝ այսպես կոչված, «ինտելիգենտական» գիտակցությունը հրաժարվում է ընդունել նրա մեծությունը.«հանճարը եւ չարագործությունն անհամատեղելի են»։ Այս հարցում իմ դիրքորոշումը հայտնի է։ Հոգու հակումները ոչ մի կապ չունեն խելքի հակումների հետ։ Բացարձակապես։ ՀԱՆՃԱՐԸ ԿԱՐՈՂ Է ՉԱՐԱԳՈՐԾ ԼԻՆԵԼ, ԵՎ ԸՆԴՀԱԿԱՌԱԿԸ, ՏԽՄԱՐԸ՝ ԲԱՐԻ։ Այո, Հիտլերը մարդկության պատմության մեջ ԱՄԵՆԱՉԱՐԱԳՈՐԾ ՀԱՆՃԱՐՆԵՐԻՑ մեկն է։ Այդ պատճառով նա եւ նրա նմանները դարեդար նզովվում են եւ նզովվելու են մարդկության ճնշող մեծամասնության կողմից։ Սակայն գործնական վերաբերմունքը նրա նկատմամբ պետք է լինի այնպես, ինչպես որդնած խնձորի նկատմամբ, որի մի մասը, հյութեղության պատճառով, երբեք դեն չի նետվում։
  Հանճարների մեջ չկա այնպիսինը, որի աշխատություններում չխամրող ճշմարտության եւ նորույթի հատիկ չլինի։ Եվ Հիտլերն էլ բացառություն չէ։ Ինքներդ դատեցեք։ Ահա թե, օրինակ, ինչ է նա գրում: ԴՊՐՈՑԱԿԱՆ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՎՐԱ
  1. ...ԻՆՉ ՎԵՐԱԲԵՐՈՒՄ Է ԶՈՒՏ դպրոցական կրթությանը, որը ներկայումս մեզ մոտ հանդիսանում է ամեն ինչի ալֆան եւ օմեգան, ապա մեր պետությունն ապագայում կարող է այն փոխառնել, ճիշտ է, որոշ էական փոփոխություններով։ Այդ փոփոխություններն ընկած են երեք բնագավառում։
  Առաջին, մատղաշ ուղեղը չպետք է ծանրաբեռնվի այնպիսի բաներով, որոնք նրան 95 տոկոսով պետք չեն եւ որոնք այդ պատճառով նա արագ մոռանում է։ Խնդիրը պետք է կայանա նրանում, որ յուրաքանչյուր սովորողի տրվի այն տեղեկությունների գոնե մի ոչ մեծ, բայց ամենակարեւոր պաշարը, որոնք նրան, իրոք, անհրաժեշտ են հետագա կյանքի համար եւ որոնք նա կարող է կիրառել ամբողջ հասարակության համար օգտակարությամբ։ Հենց իսկ դա էլ մենք չենք կարող անել, եթե պատանի մարդուն պարզապես պարտադրենք չափից դուրս մեծաքանակ նյութեր, ՈՐՈՆՑ ԱՄԵՆԱԷԱԿԱՆ ՄԱՍԸ ՀԻՇՈՂՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ ՊԱՀԵԼ ՆԱ Ի ՎԻՃԱԿԻ ՉԷ։
  2. ԱՅՍՊԵՍ, ՕՐԻՆԱԿ, լիովին անհասկանալի է, թե այդ ինչի համար է պետք, որ միլիոնավոր մարդիկ մի քանի տարի ծախսեն երկու կամ երեք օտար լեզու սովորելու համար։ Իրականում այդ մարդկանց սոսկ շատ փոքր մասնիկը լեզուների այդ իմացությունը կկիրառի կյանքում։ Իսկ հսկայական մեծամասնությունը շուտով պարզապես կմոռանա դրանց մասին։ Ասենք՝ ֆրանսերենն ուսումնասիրող հարյուր հազար աշակերտներից ամենաշատը երկու հազարը դրա լուրջ գործնական կիրառում կգտնի, իսկ 98 հազարն իր ամբողջ հետագա կյանքի ընթացքում գործնականում չի օգտվի այդ գիտելիքներից։ Ի՞նչ է ստացվում։ Միայն այն, որ վերոնշյալ երկու հազարի պատճառով, ում օգտակար են այդ գիտելիքները, 98 հազարը կատարելապես իզուր է տանջվում եւ կատարելապես անօգուտ կորցնում թանկարժեք ժամանակը։
  Մեր կարծիքով, շատ ավելի օգտակար կլիներ, եթե մենք երիտասարդ սովորողին միայն ամենաընդհանուր ըմբռնում տայինք տվյալ լեզվի մասին, նրա ընդհանուր ակնարկը, այդ լեզվի բնորոշ գծերի հասկացումը տայինք, այլ խոսքերով՝ նրան որոշ պատկերացում տայինք քերականության, արտասանության, շարահյուսության մասին եւ այլն։ Դրա համար կարելի էր սահմանափակվել առանձին օրինակներով։ Դա լիովին բավական կլիներ ընդհանուր գործածության համար, դա ամեն ոք էլ կարող էր գլուխ բերել, եւ կլիներ, վերջ ի վերջո, շատ ավելի արժեքավոր, քան «ամբողջ լեզուն» գլուխ մտցնելը, ինչպես ներկայումս է, թեեւ մենք էն գլխից գիտենք, որ լեզվի իսկական ուսումնասիրություն չի ստացվում եւ որ մարդիկ, միեւնույն է, շուտով կմոռանան այն։
  Դրա շնորհիվ սովորողների մեծ մասը կստանայիր այն ընդհանուր հիմունքները, որոնք նրան իսկապես անհրաժեշտ են հետագա կյանքում։ Իսկ նրանք, ում իսկապես անհրաժեշտ է օտար լեզուներ ուսումնասիրելը, դրանով կզբաղվեին հատուկ կերպով, սեփական ընտրությամբ եւ պետք եղած արդյունքների կհասնեին։ Դրա շնորհիվ ուսումնական ծրագրերում օգտակար ժամանակ կմնար անհրաժեշտ ֆիզիկական վարժությունների եւ մյուս այն առարկաների համար, որոնց մասին խոսել ենք վերը։
  3. ՀԱՏԿԱՊԵՍ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏ Է լուրջ փոփոխություններ մտցնել պատմության մեր ներկայիս դասավանդման մեջ... Հենց պատմության դասավանդման բնագավառում է ամենից առաջ պետք խիստ կրճատել ծրագիրը։ Ծանրության կենտրոնը պետք է տեղափոխել այնպես, որ սովորողների համար հեշտացվի զարգացման ընդհանուր հիմնական գծի ըմբռնումը։ Դասավանդման ծրագիրն ինչքան շատ փոխենք այդ ուղղությամբ, այնքան ավելի թույլատրելի է լինելու հույս ունենալ, որ յուրաքանչյուր առանձին սովորող իսկապես օգտավետ կանցնի անհրաժեշտ դասընթացը, իսկ հետեւապես եւ, օգուտը վերջին հաշվով կստանա ամբողջ հասարակությունը։ Քանզի պատմությունը մենք պետք է ուսումնասիրենք ոչ թե պարզապես նրա համար, որ իմանանք, թե նախկինում ինչ է եղել աշխարհում, այլ նրա համար, որ պատմության դասերը կարողանանք ապագայում կիրառել սեփական ժողովրդի համար օգտավետությամբ։ Դրանում պետք է կայանա նպատակը։ Համապատասխան փաստացի նյութի հաղորդումն էլ սովորողին պետք է դիտվի միայն որպես միջոց։ Իսկ ներկայումս մեզ մոտ այստեղ էլ է ընդհակառակը ստացվել. միջոցը դարձել է նպատակ, նպատակն էլ ինքը բոլորովին մոռացված է։ Եվ թող դարձյալ մեզ չասեն, թե պատմությունը հիմնավորապես ուսումնասիրելու համար այդ բոլոր առանձին տարեթվերը, փաստերը եւ ժամանակագրությունը, իբր, կատարելապես անհրաժեշտ են, եւ որ առանց դրանց սովորողը չի կարող հասկանալ զարգացման ընդհանուր շղթան։ Ոչ, դրանով միայն մասնագետ պատմաբանները կարող են զբաղվել։ Իսկ միջին սովորական մարդը պատմական գիտությունների պրոֆեսոր չի հանդիսանում։ Նրա համար պատմությունն անհրաժեշտ է այնքան, որ նա կարողանա իր համար ինքնուրույն կարծիք կազմել իր սեփական ժողովրդի քաղաքական կյանքի հարցերում։ Ով որ ցանկանում է պատմության պրոֆեսոր դառնալ, նա կարող է հետո իրեն ամբողջությամբ նվիրել այդ զբաղմունքներին։
  Մեր պետության կարեւոր խնդիրներից մեկը այդ պատճառով կհանդիսանա հոգատարությունն այն մասին, որ վերջապես գրվի պատմության այնպիսի դասընթաց, որում գերիշխող դիրք զբաղեցնի պետության կողմից նախանշված եվ ժողովրդի կողմից հավանություն ստացած նպատակը։
  4. ՀԱՆՐԱԳՈՒՄԱՐԻ ԲԵՐԵԼՈՎ՝ հարկ է ասել. մեր պետությունը խիստ կկրճատի ընդհանուր դպրոցական դասավանդումը եւ նրանից կառանձնացնի միայն ամենագլխավորն ու էականը։ Դրա կողքին նա բոլոր ցանկացողների համար հնարավորություն կստեղծի ստանալու իրոք հիմնավոր մասնագիտական կրթություն։ Լիովին բավական է, եթե յուրաքանչյուրը, որպես հիմնական՝ ստանա միայն ամենաընդհանուր կրթություն։ Իսկ այն բնագավառում, որը նա կընտրի որպես իր մասնագիտություն, նա կարող է ստանալ հիմնավոր, մանրամասն, մասնագիտական կրթություն։ Հանրակրթական մինիմումը պարտադիր է լինելու բոլորի համար, իսկ մասնագիտական կրթությունը լինելու է յուրաքանչյուր առանձին անձի գործը։
  
  Ուսումնական պլանը կրճատելով՝ մենք ազատ ուսումնական շատ ժամեր կշահենք, եւ այդ ժամերը պետք է նվիրվեն ֆիզիկական վարժություններին, բնավորության, կամքի եւ վճռականության ուժի դաստիարակությանը։ Վճռական նշանակություն ունի միայն հանրակրթական մինիմումը, բնավ էլ ոչ թե մասնագիտական դպրոցական խորիմաստությունների մեխանիկական «յուրացումը»։ Մեր պետությունն այդ պատճառով պետք է մեկընդմիշտ վերջ տա այդ ամբողջ կիսատպռատությանը։
  
  5. ԵՐԿՐՈՐԴ, մեր պետությունը կանցկացնի հետեւյալ փոփոխությունը։ Մեր ժամանակներում մատերիալիզմի ճնշիչ ազդեցությամբ առավելությունն ավելի ու ավելի տալիս են ճշգրիտ գիտություններին՝ մաթեմատիկային, ֆիզիկային, քիմիային եւ այլն։ Հասկանալի է, մի դարաշրջանում, երբ տեխնիկան ու քիմիան գերիշխում են եւ իրենցով ներկում մեր ամբողջ առօրյա կյանքը, առանց դրան յոլա գնալ չի կարելի։ Բայց, այնուամենայնիվ, ծայրաստիճան վտանգավոր կլիներ, եթե մեր ամբողջ ընդհանուր կրթությունն այդ առարկաներով սպառվեր։
  Ոչ, ազգի դաստիարակության գործը պետք է կառուցվի ոչ թե մատերիալիզմի վրա, այլ՝ իդեալիզմի։ Մեր ժողովրդական կրթությունը պետք է կառուցվի, առաջին հերթին, հումանիստական գիտությունների վրա եւ սովորողներին սոսկ հիմք տրվի հետագա մասնագիտական կրթության համար։ Այլ կերպ վարվելով, մենք զրկվում ենք այնպիսի արժեքներից, որոնք ազգի ընդհանուր շահերի տեսակետից շատ ավելի կարեւոր են, քան ցանկացած տեխնիկական ու մասնագիտական գիտելիքներ։
  Պատմության բնագավառում ոչ մի դեպքում չպետք է հրաժարվել հին աշխարհի ուսումնասիրությունից։ Հռոմի պատմության ուսումնասիրումը (իհարկե, նրա զարգացման ամենաընդհանուր գծերով) միշտ եղել է եվ բոլոր ժամանակների համար կմնա որպես կարեվորագույն գործ։
  Մեզ հարկավոր է նաեվ պահպանել հույների պատմության դասավանդումը, քանզի այդ ժողովրդի մշակութային իդեալներն ընդմիշտ կմնան ամեն գեղեցիկի տիպար։
  Մեր ժամանակակից պայքարը պայքար է հանուն հազարամյա մշակույթի։ Հին հույներն ու հին գերմանացիները միեւնույն գործի վրա են աշխատել։ Եվ մենք ոչ ոքի չպետք է թույլ տանք հիմա խախտել այդ միասնությունը։
  
  6. ԱՆՀՐԱԺԵՇՏ Է ԽԻՍՏ ԶԱՆԱԶԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԴՆԵԼ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ՀԱՏՈՒԿ ՄԱՍՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ԳԻՏԵԼԻՔՆԵՐԻ ՄԻՋԵՎ։ Հենց այն պատճառով, որ այս վերջիններս մեր դարում ավելի ու ավելի են ՄԱՄՈՆԱՅԻ սեփականությունը դառնում, մեզ անհրաժեշտ է որպես հակակշիռ պահպանել ընդհանուր կրթության իդեալիստական հիմքերը։ Ամենուրեք եւ ամեն տեղ մենք պետք է ապացուցենք, որ արդյունաբերությունն ու տեխնիկան, առեւտուրն ու արհեստները կարող են բարգավաճել սոսկ այնքան ժամանակ, քանի դեռ հասարակությունը իդեալիզմով է համակված, առանց որի նշված բարգավաճումն էլ չկա։ Այդպիսի բարգավաճման իսկական նախադրյալ կարող է լինել ոչ թե մատերիալիստական էգոիզմը, այլ միայն իդեալիստական համերաշխությունը, մարդկանց պատրաստականությունը անհրաժեշտ ինքնասահմանափակմանը՝ ի շահ հասարակության։ Պատրաստականությունը սոցիալական համերաշխության՝ օբյեկտիվ անհրաժեշտության սահմաններում։
  7. ՄԵՆՔ ԻՆՔՆԻՆ ՀԱՍԿԱՆԱԼԻ բան ենք համարում, որ դաստիարակության գործի ճիշտ դրվածքի դեպքում ազգի ընդերքում միշտ բավականաչափ քանակով տաղանդներ կգտնվեն մեր կյանքի բոլոր բնագավառների համար։ Այնուհետեւ մենք ինքնին հասկանալի բան ենք համարում, որ գիտական գիտելիքը կբերի այնքան ավելի մեծ օգուտ, որքան որ մենք համապատասխան տաղանդի կենդանի ոգի ներշնչենք մեռյալ գիտությանը։ Իրոք ստեղծագործական ակտ է ստացվում այն ժամանակ, երբ գիտելիքն ու ընդունակությունը ամուսնական դաշինք են կնքում։
  
  8. ԱԶԳԻ ՀԱՄԵՐԱՇԽԱՑՈՒՄԸ եւ կադրային հարցը։
  Բարձրագույն կրթության բարիքներից հիմա մեզ մոտ, որպես կանոն, օգտվում են միայն ունեւոր ծնողների երեխաները։ Տաղանդավորության հարցն, ըստ այդմ, սոսկ ենթակա դեր է խաղում։ Մեզ մոտ մոռանում են, որ հասարակ գյուղացի տղան հաճախ կարող է ավելի տաղանդավոր լինել, քան առավել ունեւոր ծնողների երեխաները, թեեւ գիտելիքների իմաստով այդ գյուղացի տղան սաստիկ կզիջի նրանց։ Եթե առավել ունեւոր ծնողների զավակներն ավելի շատ գիտեն, ապա դա ամենեւին չի խոսում նրանց առավել տաղանդավորության մասին։ Գիտելիքները նրանց տրվել են միայն առավել հարուստ հանգամանքների, առավել բազմակողմանի տպավորությունների արդյունքում եւ այլն։ Եթե մեր առավել տաղանդավոր հասարակ գյուղացի տղան ամենավաղ մանկությունից նույնպես ապրեր այդպիսի լավ հանգամանքներում, ապա նա կկուտակեր, գուցե թե, ոչ միայն այդպիսի գիտելիքներ... Շարունակելի
  .
  
•  13 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ABG Sweden գրել է:
  
  • Կարեն
    Փաստորեն ավելի խելոք բան մտածել չկարողացաք...
    Պատկերացրեք, որ ես էլ Ձեր մասին հենց նույն կարծիքին եմ, ի տարբերություն Ձեզ` հիմնավորված:
  
  ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
  Մեր հայրենիքի ներկայիս ծնր իրավիճակի մեջ ես դեր ու նշանակություն չունեմ. Ես մի հասարակ հայ եմ, որն ուղղակի իր կարծիքներն է գրում սրտի ցավով. Սիրելիդ իմ հայ երիտասարդ, ինչու ես այդքան ՄԵԾ նշանակություն տալիս իմ գրածներին և ամեն օր հոդվածները կարդալու փոխարեն, անդադար փնտրում-գտնում ես իմ կարծիքներն ու էն փիս մերժված սիրահարվածի պես, փորձում ես ինձ դաղե՞լ.
  Ա՛յ սիրելիս, «դելօմ զայմիս».
  Դու հոդվածները կարդա ու քննադատի, ի՞նչ ես ինձնից կպել.
  Իմ կարծիքը քեզ համար չի. Դա նրանց համար է, ով կիրթ մարդ է ու դատել գիտի.
  Դու՝ մի սահմանափակ անձ, որը միայն տհաճ տպավորություն կարող է թողնել նորմալ մարդկանց վրա, անդադար անպոչ գդալի պես մեջ ես ընկնում ու վայրահաչ տալիս այն մարդկանց վրա, որոնց ասածը քո հարթ ուղեղին հասու չէ՞.
  Արհամարհում եմ քեզ ու քո նմաններին. Ինցհքան ուզում ես հաչա, քեզ ո՞վ է բանի տեղ դնում. Դու ո՞վ ես...Դե փը՛շտ...
  
  
•  13 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ABG Sweden գրել է:
  
  • Կարեն
    ԱԲԳ առանց քո գրածները կարդալու էլ քո հոգևվիճակը բավականին հասկանալի է: Իսկ դուք կարդացել եք ձեր կողմից այդքան չսիրված ԼՏՊ վերջին ելույթը ? Ինչ կարծիքի եք ?
    Քիչ առաչ ցինիզմից ու լպիրշությունից էիք խոսում, հիմա գնահատական տվեք ձեր բառապաշարին ինքներդ, ԱԲԳ ջան: Հայ կնոջը շատ հարիր վարքագիծ դրսևորեցիք, քիչ առաջ մեկ ալյ հայ աղջկա ավել պակաս անվանարկելով: Լսեմ էլ եմ նման բառապաշար - Երևանում, Կրկեսի կողքերն ու Բագրատունյաց պողատայի վրա http://www.armtown.com/news/am/arv/20080503/40105/
  
  ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
  Ամբողջ աշխարհին քո որակը ցույց տվիր, հիմար...
•  13 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ARMEN գրել է:
  
  • Armine
    Poqr Mhery kcnvi jamanaki pahanjov. bayc karces te ayd jamanaky ekel e... Miayn te usch clini mez hamar. eli chasnenq mincev Avarayr, Sardarapat. Bayc ce hima nerqin tschnamin e mez utum, vorn aveli vtangavor e... Mi bur joxovurd enq mnacel..
  
  Իմ խորհին կարծիքով՝ Մհերը՝ զզված լինելով ներսի դավադիր հայերից՝ հեռացավ Վանի ժայռը: Ապա հիշեցեք, թե Անդրանիկի հետ ինչ պատահեց: Նմանությունները շատ են:
•  13 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   ABG Sweden գրել է:
  
  • Կարեն
    համ էլ էտ նույն շիզոֆրենիկ ֆանատների պատճառով չես ուզում այլևս հայրենի սուրբ հողդ վերադառնալ.. ճիշտ ես անում ԱԲԳ.. վեր ընգի տեղդ քո բարեկեցիկ երկրում բժշկությունդ արա.. կամ էլ քո նման կիսախելագարների պես Շվեդիայի սահմանամերձ գյուղերում դպրոցներ բացի.. ահագին օգուտ կտաս.. Ֆինլանդիային
  
  ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
  Դու թուրք ե՞ս, հա՞... Ա՜յ քեզ բա՜ն... Ահա՜ թե ովքեր են ԼՏՊ-ականները.
  Ա՜յ թե ոնց բացահայտվեցիր, թուրքի լամուկ. Ահա թե ինչու ես էդպես վառվում, ու ջնջում այն բոլոր գրածներս, որ վերաբերվում է իմ հայրենիքը հզորացնելուն. Վա՛յ ես քու...
  Տո տականք, որ քո թուրք հալով խառնվել ես հայերիս մեջ և ուզում ես հարամե՞լ ամեն ինչ.
  Դե ս.... այստեղից, թուրք շուն -շան լակոտ.
  Ես էլ ասեմ սա ինչի՞ ա էսքան վառվում, որ գրում եմ, թե մենք մի ազգ ենք ու ԼՏՊ-ն մեզ չի բաժանի,
  Որ ազգիս զարգացումն ու հզորացումն եմ երազում,
  Որ գրում եմ իմ խոհերը, թե ինչպես կարելի է մեր երկիրը հզորացնել ու ծաղկացնել,
  Որ գրում եմ, թե արցախցին նույն հայն է, ինչ ամեն մեկս ենք... և այլ այսպիսի բաներ.
  Վա՛յ քու ստոր թուրք, վերջն ինքդ քեզ բացահայտեցի՞ր....
  Հա՛,հա՛,հա՛. Դու ստահակ ես, թուրք.
  
•  13 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   HAMBURG գրել է:
  
  • ABG Sweden
    Նայեք սա, չափազանց հետաքրքիր է.
    http://cinemaxx.ru/2008/05/02/teorija-neverojatnosti.-vlast-tolpy.html
  
  Նայեցի ջատ հետաքրքիր էր
  
•  13 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   Armine գրել է:
  
  • ARMEN
    Իմ խորհին կարծիքով՝ Մհերը՝ զզված լինելով ներսի դավադիր հայերից՝ հեռացավ Վանի ժայռը: Ապա հիշեցեք, թե Անդրանիկի հետ ինչ պատահեց: Նմանությունները շատ են:
  
  Henc vatn el da e, vor zzvum ev heranum en. Es berem hakarak orinak: Njdehy Andraniki pes cheracav, na zzvac davadir hayeric, mnac Hayastanum ev atamnerov pahec Zangezury...enpes vor nmanutyunnery schat cen.
•  13 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   Հակոբ գրել է:
  
  • Կարեն
    Կեցցես: Որ ասում եմ խելագարվել ես չես հավատում: Լրիվ նմանվել ես մնացած մանր ու խոշոր եղջերավորներին:
  
  Կարեն ջան հարգանքներս, շուտվանից չենք հանդիպել կայքում, ուղղակի շատ ժամանակ չունեմ մասնակցելու քննարկումներին:
  Բայց էս "մեր" ԱԲԳ-ին վերջերս գրել էյի, որ քանի դեռ ՄՈւԶԿԱՄԱՆԴԸ ակտիվ մասնակցում էր քննարկումներին, ապա նա այստեղ կար որպես ակտիվ ընդդիմություն: Իսկ հիմա գնացել խառնվել է ինչ որ ........՞, կարդում ու կարծես չեմ հավատում որ սա մեր է՜ն ժամանակվա ԱԲԳնա: Հաստատ մեր բժշկի հետ ինչ որ մի բան կատարվումա, անունը փոխեց, ինքն էլ հետը փոխվե՛ց:)
  ABG Sweden ջան, արի ավելի լավ կլինի դու անունդ նորից փոխի, ասենք օրինակ՝ Արուսյակ Բարսեղի Գասպարյան (ԱԲԳ):
  
•  13 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   SHARK գրել է:
  
  • ARMEN
    Իմ խորհին կարծիքով՝ Մհերը՝ զզված լինելով ներսի դավադիր հայերից՝ հեռացավ Վանի ժայռը: Ապա հիշեցեք, թե Անդրանիկի հետ ինչ պատահեց: Նմանությունները շատ են:
  
  Andranikn el Dron el ekan Amerika yev green card statsan:
•  13 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Feday գրել է:
  
  • ARMEN
    Սասունցի Դավիթը չի գա: Նա չկա: Կա բայց նրա որդին՝ Փոքր Մհերը: Նա զզվել է իր տեսած բաներից Հայաստանում, և հանգրվանում է Վանա ժայռում: Այ երբ արդար ու ազնիվ հայերի քանակը շատանա, երբ իրենք էլ ի վիճակի չեն լինի տանել իր մյուս հայրենակիցների կամակայունյությունները՝ ահա այդ ժամանակ Մհերը դուրս է գալու իր թաքստոցից ու սահի հարցերը լուծի:
    Ինձ թվում է, ի դեպ, որ մեր էպոսը մեծ մասով կրկնում է Հին և Նոր Կտակարանները: Դավիթ անունով ապստամբ Սասունում եղել է՝ արաբների ժամանակ: Ո՞Վ է սակայան Փոքր Մհերը: Ե՞րբ է գալու:
  
  ասում են Դավիթն էլ է ջհուդ ...
•  13 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ABCDEFG գրել է:
  
  • ABG Sweden
    ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
    Դե կերտեք հայրենիք. Դե հզորացրեք հայրենիքը ու առաջին հերթին զարկ տվեք կրթությանը, դպրոցներում և համալսարաններում վերացրեք առ ու ծախը. Հարուստների երեխաներն առանց կրթավճարի են կրթվում, իսկ խելացի, տաղանդավոր, բայց չունևոր երեխան մնում է զուրկ կրթությունից.
    Առաջին հերթին ուշք դարձրեք սահմանային գյուղերին. Այնպես լավացրեք գյուղացու պայմանները սահմաններում, որ քաղաքացին էլ ցանկանա գնալ գյուղ. Այլապես մեր սահմանային գյուղերում միայն ծերերն են մնացել. Բնակչությունը կենտրոնացած է միայն Երևանում, որը խիստ վտանգավոր է ստրատեգիական առումով.
    Ջուր տվե՛ք գյուղացուն, հեռախոս, ինտերնետային կապ տվեք, դպրոցներ կառուցեք,վերանորոգեք, համերգներ, թատրոններ, երիտասարդների զբաղմունքի կենտրոն՝ հետաքրքիր միջոցառումներով, այլ ոչ թե խաղապպարատներով. Փոքրիկ արտադրություններ դրեք գյուղերում. Այդքան հարուստներ ունենք, եթե ամեն մեկը մի գյուղի շեֆություն վերցնի, ապա գուցե իրար հետ մրցելով՝ ամեն մի հարուստ իր գյուղը կծաղկեցնի՞.
    Վերականգնե՛ք անտառները, նորը տնկեք, ջրե՛ք ու ջրե՛ք. Բավակա՛ն է կտրատեք ծառերը, ախր անապատ սարքեցիք Հայաստանը. Գուցե հասկանաք, որ կլիման դարձրել եք վնասակար առողջության համար. Չէ՞-որ ձեր երեխաներն ու թոռներն են ապրում այդ հողում.
    Ճանապարհաշինարարությանը զարկ տվեք և դա արեք հատկապես սահմանային շրջաններում. Դա մեծ ստրատեգիական նշանակություն ունի.
    Հարկեր վերցրեք համապատասխան եկամուտներին. Այլ ոչ թե ինչքան հարուստ լինի, այնքան քիչ հարկ վճարի. Ճի՛շտ օրենքներ գրեք, օրինակ վերցնելով բարեկեցությամբ հայտնի երկրներից. Օրինակները շատ կան, մնում է, որ առանց մեծամտության այլ երկրների փորձն օգտագործենք.
    Հնարավոր է անել այս ամենը, կարելի է սկսել նույնիսկ հենց այսօր, ուշքի եկեք, գործ արեք, հերիք փող գռփեք. Էս աշխարհից միայն չորս տախտակ եք տանելու, վերջապես ե՞րբ պիտի դա հասկանաք ա՛յ Հայաստանի ղեկավարներ.
    Հասկացեք վերջապես, ավելի լավ չէ՞ տունն ախոռ չսարքեք, այլ կոկիկ ու հարմար տանն ապրեք. Մի քիչ աշխատանք անել է պետք ուղղակի. Դե գործ արեք, խոսելը հեշտ է.
  
  Չեմ հասկանում, ինչ վատ բան կար հարգելի ԱԲԳ -ի գրածի մեջ որ քննադատում են...
  ապրես սիրելի ԱԲԳ ..շարունակիր...
  
•  12 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Իսկական հայրենասեր հայուհի գրել է:
  
  • Feday
    ասում են Դավիթն էլ է ջհուդ ...
  
  Փաստորեն քո կարծիքով մեր ազգի բոլոր հերոսները ջհուդ են,ես էլ ասում եմ,ինչու է սա անընդհատ ՄԵՐ ԼԵՎՈՆԻՆ ջհուդ ասում, նոր հասկացա, որ ջհուդը քեզ մոտ հերոսի հոմանիշն է: Դու գիտե՞ս ով է ջհուդը,թե՞ մի տեղից լսել ես ու տեղի անտեղի օգտագործում ես:
•  12 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ABG Sweden-i droshin najeq գրել է:
  Սա մի անձ է, որ գրում է բոլորի անունից. Հոգեկան հիվանդ է. Ինքը հարցնում, ինքն էլ պատասխանում է. Սրա մլավոցները բանի տեղ դնել չարժի. Հիվանդի զառանցանք է, կբուժվի՝ կանցնի. Հնարավոր է, որ նաև անհույս է.
  
•  12 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ABG Sweden-i droshin najeq գրել է:
  
  • ABCDEFG
    Չեմ հասկանում, ինչ վատ բան կար հարգելի ԱԲԳ -ի գրածի մեջ որ քննադատում են...
    ապրես սիրելի ԱԲԳ ..շարունակիր...
  
  ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
  Միթե հիվանդի զառանցանքը կարելի է քննադատություն համարել. Ո՛չ, իհարկե.
  Առողջ մտածողներս շատ ենք այս սայթում՝ Փայտփորիկ, Վան, Շանթ, Գեվո, Հայ, Սարգիս, Feday, Vahan-ny, ES-ը, շատերը ու նաև ես՝ ԱԲԳ-ն. Եվ իրականությունը նա է, որ մենք ԼՏՊ-ին և նրա ոհմակին դեմ ենք,սակայն չեմ ասի, թե կողմ ենք Սերժին ու Ռոբիկին, քանիժոր սրանք էլ ժողովրդի վիճակն առանձնապես չեն լավացրել, ինչպես նաև անօրինականություններն ու կրիմինալն ավելի են բարգավաճել սրանց օրոք, որոնց հիմքը շատ կայուն կերպով դրել են ԼՏՊ-ն, Վանոն, Վազգեն Սարգսյանը և մյուսները).
  Այսպիսով, խորապես դեմ լինելով ԼՏՊ-ին, սպասողական դիրք ունեմ և հույս եմ փափագում, որ այսքան տարի Հայաստանում տիրող զզվելի կյանքը ի վերջո կփոխվի դեպի լավը, քանի-որ Սեռժը կարծում եմ հասկացավ, որ այլևս նույն կերպ շարունակել հնարավոր չէ.
  Եվ ամենակարևորը, որ Սեռժը երբեք թույլ չի տա եղբայրասպանություն (ղարաբաղցի-հայաստանցի) և Արցախի հանձնում. Նա չի ուրանա հայ հերոսների թափած արյունը, քանի-որ ինքը հենց պատերազմում հաղթանակի գործում մեծ լումա ունի. Նա կարող էր փախչել Մոսկվաներն ( ամենաքիչը Կրասնոդար, որտեղ հարազատներ ուներ ու զբաղվել բիզնեսով և իր ընտանիքի գլուխը պահել), սակայն նա մնաց ու պայքարեց, մասնակցեց կռվին ու նպաստեց իր հայրենի հողի ազատագրմանը՝ ազերի շակալներից. Իսկ ԼՏՊ-ն ու իր ՀՀՇ-ի ալկաշ, մի փոր հացի կարոտ ընկերներն այդ ժամանակ, օգտվելով պատերազմական իրավիճակից, թալանեցին ու ավերեցին Հայաստանը, վաճառեցին Իրանին ու հենց թուրքերին ամեն հայրենական հարստություն ու միլիոններ դիզեցին, ապարանքներ կառուցեցին. Դա էլ հո աչքներիս տեսածն է, դա էլ հո փաստ է. Իսկ ժողովուրդին պարգևեցին Լենինգրադյան բլոկադայի տարիները, այդպես էլ մեկնաբանելով, թե բլոկադա է. Կարծես, թե 1998թվից հետո բլոկադան բացվել է, հա՞. Միթե նույն վիճակը չի, մինչ հիմա. Սակայն ինչպե՞ս Րոբերտ Քոչարյանը կարողացավ այդ ավերակ դարձրած Հայաստանը մի քանի տարում վերականգնել, լուսավորել, խանութները լցնել սննդամթերքով, ճանապարհներ սարքել, շենքեր կառուցել ու վերակառուցել. Ի՞նչ է, Ադրբեջանը բացե՞լ էր ճանապառհները՞, թե՞ թուրքերն էին մեզ համար աշխատատեղեր բացում. ԼՏՊ-ի ծամանակ բացարձակապես փակված էին բոլոր հիմնարկները, միմիայն բուծ հիմնարկներն էին աշխատում, այն էլ մի կերպ, վերջին շնչում...
  Այո՛, շատ բաներ շատ վատ են Հայաստանու, որի վրա երբեք էլ աչքերս չեմ փակում ու ասում «լավ է». Սակայն ավելի լավին հասնելու համար հարկավոր է
  1. Ճիշտ Օրենքներ և որ բոլորը պատասխան տան օրենքի առաջ. Ոչ մեկն արտոնյալ չպիտի լինի. Սա պետք է դարձնել մեր հայ ժողովրդի գերագույն նպատակը. Ոչ մի պաշտոնյա, ոչ մի օլիգարխ չպետք է օրենքից դուրս համարվի ( հենց առաջինն օրենքի առաջ պետք է պատասխան տան ԼՏՊ-ն, Վանոն և նրանց համախոհները).
  Իհարկե սա չափազանց բարդ հարց է այսօր Հայաստանում. Գրեթե հույս էլ չունեմ, որ այն մոտ ապագայում իրական կդառնա. Սակայն, դա այնքան կարևոր է, որ ազգի գոյատևման համար անհրաժեշտ պայմաններից մեկն եմ համարում.
  2. Համառ աշխատանք, ազգովի, միասին, նպատակասլաց ձևով ազգի հզորացման և հայրենիքի ուժեղացնամ համար.
  3. Ճիշտ կռթական ծրագիր, կիրթ ու առողջ սերունդ է հարկավոր մեզ, այլ ոչ թե կիսաքայքայված և իրենց իրական կոչումն ու ֆունկցիան կորցրած և միայն բիզնեսի վերածված դպրոցներ և համալսարաններ.
  4. Առողջ, ուժեղ, լավ սնված ու խստագույն հիգիենայով հսկվող բանակ, որպեսզի հետագայում առողջ տղամարդիկ ունենանք և դավիթներ ծնվեն մեր ազգի մեջ. Թե չէ, ի՞նչ է ստացվում, հայ մայրերն ուղարկում են իրենց առողջ տղաներին հայկական մեր բանակը , սակայն երկու տարուց հետո տուն են վերադառնում տուբերկուլոզով հիվանդ,մալարիայով վառակված, կիսասնված, տարբեր մաշկային և սեռական հիվանդություններով վարակված
  կամ էլ հոգեկան խանգարումով, ցխող, երբեմն էլ նարկոման դարձած տղաներ. Էլ ի՞նչ առողջ ազգ կմնա ... Բանակի հարցն էլ չափից դուրս կարևոր ու հրատապ է այսօր.
  Այսպիսով, շատ հարցեր դեռ լուծումներ են պահանջում և ես հույս ունեմ, որ Սեռժ Սարգսյանն էլ գիտի այդ ամենի մասին ու պետք է աշխատի գիշեր ու ցերեկ, որպեսզի հայրենիքը շարունակի ոտքի կանգնեցնել. Սակայն նա միայնակ այդ հսկա գործը չի կարող իրականացնել. մեր ժողովուրդը՝ քաղաքակիրթ ձևով (և ոչ ԼՏՊ-ական փողոցային հավաքներով պարալիզացնելով
  երկիրը ու ազգը թշնամացնելով միմյանց հանդեպ) պետք է պահանջի անհապաղ իրականացնել այդ ամենը, աշխատի ճիշտ մեթոդներով պահանջել, ինչպես բոլոր քաղաքակիրթ երկրներում է դա արվում. Շատ մեթոդներ կան, կարելի է կիրառել.
•  12 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ABG Sweden-i droshin najeq գրել է:
  Իսկ ԼՏՊ-ականները այդ մեր ասածները չեն հասկանում. Փոխարենը կռիվ-կռիվ են խաղում՝ լեվօնական-սեռժական, մերոնք-ձերոնք.Եվ ով-որ իրենցից չի, հայհոյում, վիրավորում են, կամ էլ ցինիկ արարքներ են թույլ տալիս իրենց.
  Այդպիսով ապացուցում են հենց իրենք, որ ԼՏՊ-ական համախոհները անուղեղ և խուժան մասսա են. մոզնից ոչ մեկի մոտ նրանց հետ երբևէ դիսկուսիա անել չի ստացվում, քանի-որ դատողությունից բացարձակապես զուրկ են.
•  12 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Փառանձեմ գրել է:
  
  • ABG Sweden-i droshin najeq
    Իսկ ԼՏՊ-ականները այդ մեր ասածները չեն հասկանում. Փոխարենը կռիվ-կռիվ են խաղում՝ լեվօնական-սեռժական, մերոնք-ձերոնք.Եվ ով-որ իրենցից չի, հայհոյում, վիրավորում են, կամ էլ ցինիկ արարքներ են թույլ տալիս իրենց.Այդպիսով ապացուցում են հենց իրենք, որ ԼՏՊ-ական համախոհները անուղեղ և խուժան մասսա են. մոզնից ոչ մեկի մոտ նրանց հետ երբևէ դիսկուսիա անել չի ստացվում, քանի-որ դատողությունից բացարձակապես զուրկ են.
  
  իսկ այժմ կարող եք նորմալ դիսկուսիա անել, թե՞ նորից հարձակվելու եք անպարկեշտ արտահայտություններով ինչպես երեկ
  միգուցե կարդաք երեկվա ձեր գրառումներն ու սթափ դատե՞ք:
  ո՞վ էր երեկ օգտագործում "հիանալի" բառապաշար
  
•  12 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ABG գրել է:
  
  Ես արցախցու ցավը տանեմ, որ իսկական հայ է ու ճիշտ է մտածում, իր ամբողջ հոգով, թե ոնց հայրենիքը հզորացնի. Այո՛, այսպիսի ժողովրդով մենք կհարատևենք.
  Մի տեսեք ինչ հիանալի հոդված եմ գտել «Ազատ Արցախ»-ում. Ա՛յ թե ինչպես է մտածում Արցախցին, ինչպես հզորացնել հայրենիքը. Ա՛յ թե ինչի մասին են Արցախցիները կարդում և ինչի մասին են մտորում. Սովորե՛ք, թե ինչ թեմաներ են հարկավոր արծարծել Հայաստանի թերթերում. Թե չէ միայն ապուշություններ են տպում Երևանի թերուսները.
  ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԴԱՌՆՈՒՄ ՈՒԺԵՂ
  Չարագործ եւ հանճար. սրանք լիովին համատեղելի բաներ են։ ... Օբյեկտիվությունը բացառում է ընտրողականությունը ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԴԱՌՆՈՒՄ ՈՒԺԵՂ 308. ԵՐԵՎԱՆ ԿԱՏԱՐԱԾ ուղեւորությունս եւս մեկ բարենպաստ ծառայություն մատուցեց ինձ, ըստ որում՝ ամենալավը, օգտակարն ու անհրաժեշտը։ Ես այնտեղից ԳՐՔԵՐ բերեցի։ Շատ լավ-լավ գրքեր։ Մտնելով Մաշտոցի պողոտայում գտնվող գրախանութը, առաջնակարգ ու դեֆիցիտային հրատարակությունների առատությունից ապշեցի։ Շուրջ 20 գիրք գնեցի՝ ծախսելով իմ փողի համարյա ամբողջ պաշարը։
  Եվ ահա, երեկոներին ժամերով անընդմեջ կարդում եմ՝ ոնց որ երեք օր բերանը ոչինչ չդրած եւ հացաբուլկեղենի խանութն ընկած մարդ։ Որոշեցի այդ գրքերի առավել արժեքավոր բաժինները կոնսպեկտավորել ուղղակի այստեղ՝ օրագրիս մեջ։
  Իմ կարծիքով, մեզ մոտ ՝ Արցախում, այսօր պետք է առաջին տեղում լինի այս հարցը. «Ինչպիսի՞ սխեմաներ, տեսություններ ու գիտություններ են պիտանի մեր պայմաններում եւ ինչպիսի՞ մեթոդներ ու միջոցներ օգտագործել, որպեսզի ստեղծել ներդաշնակված, առավելագույնս արդյունավետ ու նպատակամետ աշխատող պետական մեխանիզմ»։ Դրանում է կայանում իմ առջեւ կանգնած նպատակը։
  308/1.ԹՈՂ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ եւ այս տետրակների ապագա ընթերցողներն ինձ ներեն, որ «արգելված գոտին» եմ մտնում, եւ ստիպված եմ որոշակի դրական լույսի ներքո ներկայացնել մի մարդու, ում անունը նզովված է։ Բայց ինձ հետաքրքրում է ոչ նրա անունը, այլ նրա քաղաքական աշխատության որոշ մասերը։ Չէ որ մարդկությունը ՁԻԱՀ-ի դեմ պատվաստանյութը կամ քաղցկեղային հիվանդության բուժման մեթոդը չի բոյկոտի սոսկ այն պատճառով, որ դրանք հայտնագործել է Երկրի վրա ապրողներից ԱՄԵՆԱՎԵՐՋԻՆ ՍՐԻԿԱՆ։
  309. ՈՉ ՍԱԿԱՎ ԿԱՐԵԼԻ Է լսել. «Արդյո՞ք Հիտլերը հանճարեղ մարդ է եղել»։ Սովորական, հատկապես՝ այսպես կոչված, «ինտելիգենտական» գիտակցությունը հրաժարվում է ընդունել նրա մեծությունը.«հանճարը եւ չարագործությունն անհամատեղելի են»։ Այս հարցում իմ դիրքորոշումը հայտնի է։ Հոգու հակումները ոչ մի կապ չունեն խելքի հակումների հետ։ Բացարձակապես։ ՀԱՆՃԱՐԸ ԿԱՐՈՂ Է ՉԱՐԱԳՈՐԾ ԼԻՆԵԼ, ԵՎ ԸՆԴՀԱԿԱՌԱԿԸ, ՏԽՄԱՐԸ՝ ԲԱՐԻ։ Այո, Հիտլերը մարդկության պատմության մեջ ԱՄԵՆԱՉԱՐԱԳՈՐԾ ՀԱՆՃԱՐՆԵՐԻՑ մեկն է։ Այդ պատճառով նա եւ նրա նմանները դարեդար նզովվում են եւ նզովվելու են մարդկության ճնշող մեծամասնության կողմից։ Սակայն գործնական վերաբերմունքը նրա նկատմամբ պետք է լինի այնպես, ինչպես որդնած խնձորի նկատմամբ, որի մի մասը, հյութեղության պատճառով, երբեք դեն չի նետվում։
  Հանճարների մեջ չկա այնպիսինը, որի աշխատություններում չխամրող ճշմարտության եւ նորույթի հատիկ չլինի։ Եվ Հիտլերն էլ բացառություն չէ։ Ինքներդ դատեցեք։ Ահա թե, օրինակ, ինչ է նա գրում: ԴՊՐՈՑԱԿԱՆ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՎՐԱ
  1. ...ԻՆՉ ՎԵՐԱԲԵՐՈՒՄ Է ԶՈՒՏ դպրոցական կրթությանը, որը ներկայումս մեզ մոտ հանդիսանում է ամեն ինչի ալֆան եւ օմեգան, ապա մեր պետությունն ապագայում կարող է այն փոխառնել, ճիշտ է, որոշ էական փոփոխություններով։ Այդ փոփոխություններն ընկած են երեք բնագավառում։
  Առաջին, մատղաշ ուղեղը չպետք է ծանրաբեռնվի այնպիսի բաներով, որոնք նրան 95 տոկոսով պետք չեն եւ որոնք այդ պատճառով նա արագ մոռանում է։ Խնդիրը պետք է կայանա նրանում, որ յուրաքանչյուր սովորողի տրվի այն տեղեկությունների գոնե մի ոչ մեծ, բայց ամենակարեւոր պաշարը, որոնք նրան, իրոք, անհրաժեշտ են հետագա կյանքի համար եւ որոնք նա կարող է կիրառել ամբողջ հասարակության համար օգտակարությամբ։ Հենց իսկ դա էլ մենք չենք կարող անել, եթե պատանի մարդուն պարզապես պարտադրենք չափից դուրս մեծաքանակ նյութեր, ՈՐՈՆՑ ԱՄԵՆԱԷԱԿԱՆ ՄԱՍԸ ՀԻՇՈՂՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ ՊԱՀԵԼ ՆԱ Ի ՎԻՃԱԿԻ ՉԷ։
  2. ԱՅՍՊԵՍ, ՕՐԻՆԱԿ, լիովին անհասկանալի է, թե այդ ինչի համար է պետք, որ միլիոնավոր մարդիկ մի քանի տարի ծախսեն երկու կամ երեք օտար լեզու սովորելու համար։ Իրականում այդ մարդկանց սոսկ շատ փոքր մասնիկը լեզուների այդ իմացությունը կկիրառի կյանքում։ Իսկ հսկայական մեծամասնությունը շուտով պարզապես կմոռանա դրանց մասին։ Ասենք՝ ֆրանսերենն ուսումնասիրող հարյուր հազար աշակերտներից ամենաշատը երկու հազարը դրա լուրջ գործնական կիրառում կգտնի, իսկ 98 հազարն իր ամբողջ հետագա կյանքի ընթացքում գործնականում չի օգտվի այդ գիտելիքներից։ Ի՞նչ է ստացվում։ Միայն այն, որ վերոնշյալ երկու հազարի պատճառով, ում օգտակար են այդ գիտելիքները, 98 հազարը կատարելապես իզուր է տանջվում եւ կատարելապես անօգուտ կորցնում թանկարժեք ժամանակը։
  Մեր կարծիքով, շատ ավելի օգտակար կլիներ, եթե մենք երիտասարդ սովորողին միայն ամենաընդհանուր ըմբռնում տայինք տվյալ լեզվի մասին, նրա ընդհանուր ակնարկը, այդ լեզվի բնորոշ գծերի հասկացումը տայինք, այլ խոսքերով՝ նրան որոշ պատկերացում տայինք քերականության, արտասանության, շարահյուսության մասին եւ այլն։ Դրա համար կարելի էր սահմանափակվել առանձին օրինակներով։ Դա լիովին բավական կլիներ ընդհանուր գործածության համար, դա ամեն ոք էլ կարող էր գլուխ բերել, եւ կլիներ, վերջ ի վերջո, շատ ավելի արժեքավոր, քան «ամբողջ լեզուն» գլուխ մտցնելը, ինչպես ներկայումս է, թեեւ մենք էն գլխից գիտենք, որ լեզվի իսկական ուսումնասիրություն չի ստացվում եւ որ մարդիկ, միեւնույն է, շուտով կմոռանան այն։
  Դրա շնորհիվ սովորողների մեծ մասը կստանայիր այն ընդհանուր հիմունքները, որոնք նրան իսկապես անհրաժեշտ են հետագա կյանքում։ Իսկ նրանք, ում իսկապես անհրաժեշտ է օտար լեզուներ ուսումնասիրելը, դրանով կզբաղվեին հատուկ կերպով, սեփական ընտրությամբ եւ պետք եղած արդյունքների կհասնեին։ Դրա շնորհիվ ուսումնական ծրագրերում օգտակար ժամանակ կմնար անհրաժեշտ ֆիզիկական վարժությունների եւ մյուս այն առարկաների համար, որոնց մասին խոսել ենք վերը։
  3. ՀԱՏԿԱՊԵՍ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏ Է լուրջ փոփոխություններ մտցնել պատմության մեր ներկայիս դասավանդման մեջ... Հենց պատմության դասավանդման բնագավառում է ամենից առաջ պետք խիստ կրճատել ծրագիրը։ Ծանրության կենտրոնը պետք է տեղափոխել այնպես, որ սովորողների համար հեշտացվի զարգացման ընդհանուր հիմնական գծի ըմբռնումը։ Դասավանդման ծրագիրն ինչքան շատ փոխենք այդ ուղղությամբ, այնքան ավելի թույլատրելի է լինելու հույս ունենալ, որ յուրաքանչյուր առանձին սովորող իսկապես օգտավետ կանցնի անհրաժեշտ դասընթացը, իսկ հետեւապես եւ, օգուտը վերջին հաշվով կստանա ամբողջ հասարակությունը։ Քանզի պատմությունը մենք պետք է ուսումնասիրենք ոչ թե պարզապես նրա համար, որ իմանանք, թե նախկինում ինչ է եղել աշխարհում, այլ նրա համար, որ պատմության դասերը կարողանանք ապագայում կիրառել սեփական ժողովրդի համար օգտավետությամբ։ Դրանում պետք է կայանա նպատակը։ Համապատասխան փաստացի նյութի հաղորդումն էլ սովորողին պետք է դիտվի միայն որպես միջոց։ Իսկ ներկայումս մեզ մոտ այստեղ էլ է ընդհակառակը ստացվել. միջոցը դարձել է նպատակ, նպատակն էլ ինքը բոլորովին մոռացված է։ Եվ թող դարձյալ մեզ չասեն, թե պատմությունը հիմնավորապես ուսումնասիրելու համար այդ բոլոր առանձին տարեթվերը, փաստերը եւ ժամանակագրությունը, իբր, կատարելապես անհրաժեշտ են, եւ որ առանց դրանց սովորողը չի կարող հասկանալ զարգացման ընդհանուր շղթան։ Ոչ, դրանով միայն մասնագետ պատմաբանները կարող են զբաղվել։ Իսկ միջին սովորական մարդը պատմական գիտությունների պրոֆեսոր չի հանդիսանում։ Նրա համար պատմությունն անհրաժեշտ է այնքան, որ նա կարողանա իր համար ինքնուրույն կարծիք կազմել իր սեփական ժողովրդի քաղաքական կյանքի հարցերում։ Ով որ ցանկանում է պատմության պրոֆեսոր դառնալ, նա կարող է հետո իրեն ամբողջությամբ նվիրել այդ զբաղմունքներին։
  Մեր պետության կարեւոր խնդիրներից մեկը այդ պատճառով կհանդիսանա հոգատարությունն այն մասին, որ վերջապես գրվի պատմության այնպիսի դասընթաց, որում գերիշխող դիրք զբաղեցնի պետության կողմից նախանշված եվ ժողովրդի կողմից հավանություն ստացած նպատակը։
  4. ՀԱՆՐԱԳՈՒՄԱՐԻ ԲԵՐԵԼՈՎ՝ հարկ է ասել. մեր պետությունը խիստ կկրճատի ընդհանուր դպրոցական դասավանդումը եւ նրանից կառանձնացնի միայն ամենագլխավորն ու էականը։ Դրա կողքին նա բոլոր ցանկացողների համար հնարավորություն կստեղծի ստանալու իրոք հիմնավոր մասնագիտական կրթություն։ Լիովին բավական է, եթե յուրաքանչյուրը, որպես հիմնական՝ ստանա միայն ամենաընդհանուր կրթություն։ Իսկ այն բնագավառում, որը նա կընտրի որպես իր մասնագիտություն, նա կարող է ստանալ հիմնավոր, մանրամասն, մասնագիտական կրթություն։ Հանրակրթական մինիմումը պարտադիր է լինելու բոլորի համար, իսկ մասնագիտական կրթությունը լինելու է յուրաքանչյուր առանձին անձի գործը։
  Ուսումնական պլանը կրճատելով՝ մենք ազատ ուսումնական շատ ժամեր կշահենք, եւ այդ ժամերը պետք է նվիրվեն ֆիզիկական վարժություններին, բնավորության, կամքի եւ վճռականության ուժի դաստիարակությանը։ Վճռական նշանակություն ունի միայն հանրակրթական մինիմումը, բնավ էլ ոչ թե մասնագիտական դպրոցական խորիմաստությունների մեխանիկական «յուրացումը»։ Մեր պետությունն այդ պատճառով պետք է մեկընդմիշտ վերջ տա այդ ամբողջ կիսատպռատությանը։
  5. ԵՐԿՐՈՐԴ, մեր պետությունը կանցկացնի հետեւյալ փոփոխությունը։ Մեր ժամանակներում մատերիալիզմի ճնշիչ ազդեցությամբ առավելությունն ավելի ու ավելի տալիս են ճշգրիտ գիտություններին՝ մաթեմատիկային, ֆիզիկային, քիմիային եւ այլն։ Հասկանալի է, մի դարաշրջանում, երբ տեխնիկան ու քիմիան գերիշխում են եւ իրենցով ներկում մեր ամբողջ առօրյա կյանքը, առանց դրան յոլա գնալ չի կարելի։ Բայց, այնուամենայնիվ, ծայրաստիճան վտանգավոր կլիներ, եթե մեր ամբողջ ընդհանուր կրթությունն այդ առարկաներով սպառվեր։
  Ոչ, ազգի դաստիարակության գործը պետք է կառուցվի ոչ թե մատերիալիզմի վրա, այլ՝ իդեալիզմի։ Մեր ժողովրդական կրթությունը պետք է կառուցվի, առաջին հերթին, հումանիստական գիտությունների վրա եւ սովորողներին սոսկ հիմք տրվի հետագա մասնագիտական կրթության համար։ Այլ կերպ վարվելով, մենք զրկվում ենք այնպիսի արժեքներից, որոնք ազգի ընդհանուր շահերի տեսակետից շատ ավելի կարեւոր են, քան ցանկացած տեխնիկական ու մասնագիտական գիտելիքներ։
  Պատմության բնագավառում ոչ մի դեպքում չպետք է հրաժարվել հին աշխարհի ուսումնասիրությունից։ Հռոմի պատմության ուսումնասիրումը (իհարկե, նրա զարգացման ամենաընդհանուր գծերով) միշտ եղել է եվ բոլոր ժամանակների համար կմնա որպես կարեվորագույն գործ։
  Մեզ հարկավոր է նաեվ պահպանել հույների պատմության դասավանդումը, քանզի այդ ժողովրդի մշակութային իդեալներն ընդմիշտ կմնան ամեն գեղեցիկի տիպար։
  Մեր ժամանակակից պայքարը պայքար է հանուն հազարամյա մշակույթի։ Հին հույներն ու հին գերմանացիները միեւնույն գործի վրա են աշխատել։ Եվ մենք ոչ ոքի չպետք է թույլ տանք հիմա խախտել այդ միասնությունը։
  6. ԱՆՀՐԱԺԵՇՏ Է ԽԻՍՏ ԶԱՆԱԶԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԴՆԵԼ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ՀԱՏՈՒԿ ՄԱՍՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ԳԻՏԵԼԻՔՆԵՐԻ ՄԻՋԵՎ։ Հենց այն պատճառով, որ այս վերջիններս մեր դարում ավելի ու ավելի են ՄԱՄՈՆԱՅԻ սեփականությունը դառնում, մեզ անհրաժեշտ է որպես հակակշիռ պահպանել ընդհանուր կրթության իդեալիստական հիմքերը։ Ամենուրեք եւ ամեն տեղ մենք պետք է ապացուցենք, որ արդյունաբերությունն ու տեխնիկան, առեւտուրն ու արհեստները կարող են բարգավաճել սոսկ այնքան ժամանակ, քանի դեռ հասարակությունը իդեալիզմով է համակված, առանց որի նշված բարգավաճումն էլ չկա։ Այդպիսի բարգավաճման իսկական նախադրյալ կարող է լինել ոչ թե մատերիալիստական էգոիզմը, այլ միայն իդեալիստական համերաշխությունը, մարդկանց պատրաստականությունը անհրաժեշտ ինքնասահմանափակմանը՝ ի շահ հասարակության։ Պատրաստականությունը սոցիալական համերաշխության՝ օբյեկտիվ անհրաժեշտության սահմաններում։
  7. ՄԵՆՔ ԻՆՔՆԻՆ ՀԱՍԿԱՆԱԼԻ բան ենք համարում, որ դաստիարակության գործի ճիշտ դրվածքի դեպքում ազգի ընդերքում միշտ բավականաչափ քանակով տաղանդներ կգտնվեն մեր կյանքի բոլոր բնագավառների համար։ Այնուհետեւ մենք ինքնին հասկանալի բան ենք համարում, որ գիտական գիտելիքը կբերի այնքան ավելի մեծ օգուտ, որքան որ մենք համապատասխան տաղանդի կենդանի ոգի ներշնչենք մեռյալ գիտությանը։ Իրոք ստեղծագործական ակտ է ստացվում այն ժամանակ, երբ գիտելիքն ու ընդունակությունը ամուսնական դաշինք են կնքում։
  8. ԱԶԳԻ ՀԱՄԵՐԱՇԽԱՑՈՒՄԸ եւ կադրային հարցը։
  Բարձրագույն կրթության բարիքներից հիմա մեզ մոտ, որպես կանոն, օգտվում են միայն ունեւոր ծնողների երեխաները։ Տաղանդավորության հարցն, ըստ այդմ, սոսկ ենթակա դեր է խաղում։ Մեզ մոտ մոռանում են, որ հասարակ գյուղացի տղան հաճախ կարող է ավելի տաղանդավոր լինել, քան առավել ունեւոր ծնողների երեխաները, թեեւ գիտելիքների իմաստով այդ գյուղացի տղան սաստիկ կզիջի նրանց։ Եթե առավել ունեւոր ծնողների զավակներն ավելի շատ գիտեն, ապա դա ամենեւին չի խոսում նրանց առավել տաղանդավորության մասին։ Գիտելիքները նրանց տրվել են միայն առավել հարուստ հանգամանքների, առավել բազմակողմանի տպավորությունների արդյունքում եւ այլն։ Եթե մեր առավել տաղանդավոր հասարակ գյուղացի տղան ամենավաղ մանկությունից նույնպես ապրեր այդպիսի լավ հանգամանքներում, ապա նա կկուտակեր, գուցե թե, ոչ միայն այդպիսի գիտելիքներ... Շարունակելի
  .[/quote]
  
•  10 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   2473 գրել է:
  Ըստ իշխանական վարկածի, դա մի միջոցառում էր, որտեղ ոգեւորության նշույլ անգամ չկար, ավելին` ընդդիմությանը փորձ արվեց վերագրել պարտվողական տրամադրութուններ: Թվում է, թե խելոք է մտածված, բայց իշխանությունները իրենք էլ չդիմացան իրենց սկսած խաղին: Եթե ընդդիմությունը հանձնվել է, հարկավոր է տոնել այդ իրադարձությունը, բայց սերժանտների տրամադրությունը ամենեւին էլ տոնական չէ: Ընդհակառակը` ինչ-որ շփոթվածություն է զգացվում: Այս վիճակը բռնցքամարտի լեզվով կոչվում է նոգդաուն: Սա այն դեպքն է, երբ բռնցքամարտիկը մի ակնթարթ անջատվում է, բայց ետ է գալիս արագ, եւ դեռ կարող է շարունակել պայքարը: Թե բռնցքամարտում եւ թե ամենուր` ամենավտանգավոր հարվածները անսպասելի հարվածներն են, իսկ համաժողովրդական շարժման կոնգրեսում ՀՀ առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը առնվազն երեք այդպիսի հարված հասցրեց ավազակապետությանը:
  Առաջին հարվածը Տեր-Պետրոսյանի հայտարարությունն էր Ղարաբաղի վերաբերյալ. առաջին նախագահն ասաց, որ ԼՂՀ-ին սպառնացող անմիջական ռազմական վտանգի դեպքում ինքը իր համախոհներին կոչ կանի դադարեցնել քաղաքական պայքարը եւ լծվել «հայրենիքի պաշտպանության նվիրական գործին»: Սա ուղղակի «հայրական ապտակ» է սերժանտական իշխանությանը, որը 10 տարի փորձում է ապացուցել, որ Տեր-Պետրոսյանը ծախում է Ղարաբաղը: Տեր-Պետրոսյանը ցույց տվեց, որ շատ արագ կարող է ընդդիմության առաջնորդից վերածվել կամավորական շարժման առաջնորդի: Բայց այս քայլով առաջին նախագահը ավելին արեց. նա ըստ էության կանխեց ղարաբաղյան պատերազմի ` թվում է անխուսափելի բռնկումը: Իլհամ Հեյդար օղլին, որ վերջերս ինչ-որ ոգեւորվել էր, Տեր-Պետրոսյանի ապտակի հավասարազոր հասցեատեր դարձավ, եւ դա նրա համար սթափեցնող նշանակություն ունեցավ: Ադրբեջանում ոգեւորվել էին, որ Սասուն Միքայելյանի, Մյասնիկ Մալխասյանի, Հակոբ Հակոբյանի եւ մյուսների պես տղերքը բանտում են հայտնվել, բայց հիմա հասկացան, որ էս տղերքը Սերժի ու Ռոբերտի նկատմամբ ունեցած «քենը» կարող են ադրբեջանցիներից հանել: Տեր-Պետրոսյանի ելույթից հետո բացառվում է նաեւ պատերազմի հրահրումը հայկական կողմից, որովհետեւ հիմա իրադարձությունների նման զարգացումը կհանգեցնի ընդդիմադիր ակտիվիստների զինված ջոկատների ձեւավորմանը:
  Երկրորդ հայրական ապտակը կոչն էր ԱՄՆ կառավարությանը չդադարեցնել «Հազարամյակի մարտահրավերներ» ծրագրի ֆինանսավորումը Հայաստանում: Սա էլ ապտակ էր այն պատճառով, որ իշխանական քարոզչությունը 10 տարի փորձում է ապացուցել, որ Տեր-Պետրոսյանը առաջնորդվում է «ինչքան վատ, այնքան լավ» սկզբունքով:
  Հաջորդ հայրական ապտակը այն էր, որ Տեր-Պետրոսյանը Սերժիկ Սարգսյանին` մարտի 1-ի սպանդից սահմանազատվելու շանս տվեց: Այս ամենին իշխանությունը չէր սպասում եւ սա ավելի է ուժեղացնում նրա ստացած հարվածը: Բայց դրա ուժը ավելի հասկանալի է դառնում, երբ արձանագրում ենք, որ իշխանությունը պատրաստ չէ, չի կարող հակահարված հասցնել: Որովհետեւ այս իրավիճակում հակահարված հասցնելու համար իշխանությունը պետք է անհապաղ ազատի քաղբանտարկյալներին, ձեռնամուխ լինի մարտի 1-ի դեպքերի անկախ միջազգային հետաքննության իրականացմանը, եւ մինչեւ այս հետաքննության ավարտը կասեցնի այն խայտառակ նախաքննությունը, որ իրականացնում է Հատուկ քննչական ծառայություն կոչված կրկեսը: Իսկ նման քայլերի իշխանությունը, թերեւս, ի վիճակի չէ:
  ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆ 06-05-2008