Հրատարակվում է 16/01/1923

ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԴԱՌՆՈՒՄ ՈՒԺԵՂ

• Չարագործ եւ հանճար. սրանք լիովին համատեղելի բաներ են։ ... Օբյեկտիվությունը բացառում է ընտրողականությունը ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԴԱՌՆՈՒՄ ՈՒԺԵՂ         308. ԵՐԵՎԱՆ ԿԱՏԱՐԱԾ ուղեւորությունս եւս մեկ բարենպաստ ծառայություն մատուցեց ինձ, ըստ որում՝ ամենալավը, օգտակարն ու անհրաժեշտը։ Ես այնտեղից ԳՐՔԵՐ բերեցի։ Շատ լավ-լավ գրքեր։ Մտնելով Մաշտոցի պողոտայում գտնվող գրախանութը, առաջնակարգ ու դեֆիցիտային հրատարակությունների առատությունից ապշեցի։ Շուրջ 20 գիրք գնեցի՝ ծախսելով իմ փողի համարյա ամբողջ պաշարը։ Եվ ահա, երեկոներին ժամերով անընդմեջ կարդում եմ՝ ոնց որ երեք օր բերանը ոչինչ չդրած եւ հացաբուլկեղենի խանութն ընկած մարդ։         Որոշեցի այդ գրքերի առավել արժեքավոր բաժինները կոնսպեկտավորել ուղղակի այստեղ՝ օրագրիս մեջ։         Իմ կարծիքով, մեզ մոտ ՝ Արցախում, այսօր պետք է առաջին տեղում լինի այս հարցը. «Ինչպիսի՞ սխեմաներ, տեսություններ ու գիտություններ են պիտանի մեր պայմաններում եւ ինչպիսի՞ մեթոդներ ու միջոցներ օգտագործել, որպեսզի ստեղծել ներդաշնակված, առավելագույնս արդյունավետ ու նպատակամետ աշխատող պետական մեխանիզմ»։ Դրանում է կայանում իմ առջեւ կանգնած նպատակը։         308/1.ԹՈՂ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ եւ այս տետրակների ապագա ընթերցողներն ինձ ներեն, որ «արգելված գոտին» եմ մտնում, եւ ստիպված եմ որոշակի դրական լույսի ներքո ներկայացնել մի մարդու, ում անունը նզովված է։ Բայց ինձ հետաքրքրում է ոչ նրա անունը, այլ նրա քաղաքական աշխատության որոշ մասերը։ Չէ որ մարդկությունը ՁԻԱՀ-ի դեմ պատվաստանյութը կամ քաղցկեղային հիվանդության բուժման մեթոդը չի բոյկոտի սոսկ այն պատճառով, որ դրանք հայտնագործել է Երկրի վրա ապրողներից ԱՄԵՆԱՎԵՐՋԻՆ ՍՐԻԿԱՆ։         309. ՈՉ ՍԱԿԱՎ ԿԱՐԵԼԻ Է լսել. «Արդյո՞ք Հիտլերը հանճարեղ մարդ է եղել»։ Սովորական, հատկապես՝ այսպես կոչված, «ինտելիգենտական» գիտակցությունը հրաժարվում է ընդունել նրա մեծությունը.«հանճարը եւ չարագործությունն անհամատեղելի են»։ Այս հարցում իմ դիրքորոշումը հայտնի է։ Հոգու հակումները ոչ մի կապ չունեն խելքի հակումների հետ։ Բացարձակապես։ ՀԱՆՃԱՐԸ ԿԱՐՈՂ Է ՉԱՐԱԳՈՐԾ ԼԻՆԵԼ, ԵՎ ԸՆԴՀԱԿԱՌԱԿԸ, ՏԽՄԱՐԸ՝ ԲԱՐԻ։         Այո, Հիտլերը մարդկության պատմության մեջ ԱՄԵՆԱՉԱՐԱԳՈՐԾ ՀԱՆՃԱՐՆԵՐԻՑ մեկն է։ Այդ պատճառով նա եւ նրա նմանները դարեդար նզովվում են եւ նզովվելու են մարդկության ճնշող մեծամասնության կողմից։ Սակայն գործնական վերաբերմունքը նրա նկատմամբ պետք է լինի այնպես, ինչպես որդնած խնձորի նկատմամբ, որի մի մասը, հյութեղության պատճառով, երբեք դեն չի նետվում։         Հանճարների մեջ չկա այնպիսինը, որի աշխատություններում չխամրող ճշմարտության եւ նորույթի հատիկ չլինի։ Եվ Հիտլերն էլ բացառություն չէ։ Ինքներդ դատեցեք։ Ահա թե, օրինակ, ինչ է նա գրում: ԴՊՐՈՑԱԿԱՆ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ՎՐԱ         1. ...ԻՆՉ ՎԵՐԱԲԵՐՈՒՄ Է ԶՈՒՏ դպրոցական կրթությանը, որը ներկայումս մեզ մոտ հանդիսանում է ամեն ինչի ալֆան եւ օմեգան, ապա մեր պետությունն ապագայում կարող է այն փոխառնել, ճիշտ է, որոշ էական փոփոխություններով։ Այդ փոփոխություններն ընկած են երեք բնագավառում։         Առաջին, մատղաշ ուղեղը չպետք է ծանրաբեռնվի այնպիսի բաներով, որոնք նրան 95 տոկոսով պետք չեն եւ որոնք այդ պատճառով նա արագ մոռանում է։ Խնդիրը պետք է կայանա նրանում, որ յուրաքանչյուր սովորողի տրվի այն տեղեկությունների գոնե մի ոչ մեծ, բայց ամենակարեւոր պաշարը, որոնք նրան, իրոք, անհրաժեշտ են հետագա կյանքի համար եւ որոնք նա կարող է կիրառել ամբողջ հասարակության համար օգտակարությամբ։ Հենց իսկ դա էլ մենք չենք կարող անել, եթե պատանի մարդուն պարզապես պարտադրենք չափից դուրս մեծաքանակ նյութեր, ՈՐՈՆՑ ԱՄԵՆԱԷԱԿԱՆ ՄԱՍԸ ՀԻՇՈՂՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ ՊԱՀԵԼ ՆԱ Ի ՎԻՃԱԿԻ ՉԷ։        2. ԱՅՍՊԵՍ, ՕՐԻՆԱԿ, լիովին անհասկանալի է, թե այդ ինչի համար է պետք, որ միլիոնավոր մարդիկ մի քանի տարի ծախսեն երկու կամ երեք օտար լեզու սովորելու համար։ Իրականում այդ մարդկանց սոսկ շատ փոքր մասնիկը լեզուների այդ իմացությունը կկիրառի կյանքում։ Իսկ հսկայական մեծամասնությունը շուտով պարզապես կմոռանա դրանց մասին։ Ասենք՝ ֆրանսերենն ուսումնասիրող հարյուր հազար աշակերտներից ամենաշատը երկու հազարը դրա լուրջ գործնական կիրառում կգտնի, իսկ 98 հազարն իր ամբողջ հետագա կյանքի ընթացքում գործնականում չի օգտվի այդ գիտելիքներից։ Ի՞նչ է ստացվում։ Միայն այն, որ վերոնշյալ երկու հազարի պատճառով, ում օգտակար են այդ գիտելիքները, 98 հազարը կատարելապես իզուր է տանջվում եւ կատարելապես անօգուտ կորցնում թանկարժեք ժամանակը։         Մեր կարծիքով, շատ ավելի օգտակար կլիներ, եթե մենք երիտասարդ սովորողին միայն ամենաընդհանուր ըմբռնում տայինք տվյալ լեզվի մասին, նրա ընդհանուր ակնարկը, այդ լեզվի բնորոշ գծերի հասկացումը տայինք, այլ խոսքերով՝ նրան որոշ պատկերացում տայինք քերականության, արտասանության, շարահյուսության մասին եւ այլն։ Դրա համար կարելի էր սահմանափակվել առանձին օրինակներով։ Դա լիովին բավական կլիներ ընդհանուր գործածության համար, դա ամեն ոք էլ կարող էր գլուխ բերել, եւ կլիներ, վերջ ի վերջո, շատ ավելի արժեքավոր, քան «ամբողջ լեզուն» գլուխ մտցնելը, ինչպես ներկայումս է, թեեւ մենք էն գլխից գիտենք, որ լեզվի իսկական ուսումնասիրություն չի ստացվում եւ որ մարդիկ, միեւնույն է, շուտով կմոռանան այն։         Դրա շնորհիվ սովորողների մեծ մասը կստանայիր այն ընդհանուր հիմունքները, որոնք նրան իսկապես անհրաժեշտ են հետագա կյանքում։ Իսկ նրանք, ում իսկապես անհրաժեշտ է օտար լեզուներ ուսումնասիրելը, դրանով կզբաղվեին հատուկ կերպով, սեփական ընտրությամբ եւ պետք եղած արդյունքների կհասնեին։ Դրա շնորհիվ ուսումնական ծրագրերում օգտակար ժամանակ կմնար անհրաժեշտ ֆիզիկական վարժությունների եւ մյուս այն առարկաների համար, որոնց մասին խոսել ենք վերը։         3. ՀԱՏԿԱՊԵՍ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏ Է լուրջ փոփոխություններ մտցնել պատմության մեր ներկայիս դասավանդման մեջ... Հենց պատմության դասավանդման բնագավառում է ամենից առաջ պետք խիստ կրճատել ծրագիրը։ Ծանրության կենտրոնը պետք է տեղափոխել այնպես, որ սովորողների համար հեշտացվի զարգացման ընդհանուր հիմնական գծի ըմբռնումը։ Դասավանդման ծրագիրն ինչքան շատ փոխենք այդ ուղղությամբ, այնքան ավելի թույլատրելի է լինելու հույս ունենալ, որ յուրաքանչյուր առանձին սովորող իսկապես օգտավետ կանցնի անհրաժեշտ դասընթացը, իսկ հետեւապես եւ, օգուտը վերջին հաշվով կստանա ամբողջ հասարակությունը։ Քանզի պատմությունը մենք պետք է ուսումնասիրենք ոչ թե պարզապես նրա համար, որ իմանանք, թե նախկինում ինչ է եղել աշխարհում, այլ նրա համար, որ պատմության դասերը կարողանանք ապագայում կիրառել սեփական ժողովրդի համար օգտավետությամբ։ Դրանում պետք է կայանա նպատակը։ Համապատասխան փաստացի նյութի հաղորդումն էլ սովորողին պետք է դիտվի միայն որպես միջոց։ Իսկ ներկայումս մեզ մոտ այստեղ էլ է ընդհակառակը ստացվել. միջոցը դարձել է նպատակ, նպատակն էլ ինքը բոլորովին մոռացված է։ Եվ թող դարձյալ մեզ չասեն, թե պատմությունը հիմնավորապես ուսումնասիրելու համար այդ բոլոր առանձին տարեթվերը, փաստերը եւ ժամանակագրությունը, իբր, կատարելապես անհրաժեշտ են, եւ որ առանց դրանց սովորողը չի կարող հասկանալ զարգացման ընդհանուր շղթան։ Ոչ, դրանով միայն մասնագետ պատմաբանները կարող են զբաղվել։ Իսկ միջին սովորական մարդը պատմական գիտությունների պրոֆեսոր չի հանդիսանում։ Նրա համար պատմությունն անհրաժեշտ է այնքան, որ նա կարողանա իր համար ինքնուրույն կարծիք կազմել իր սեփական ժողովրդի քաղաքական կյանքի հարցերում։ Ով որ ցանկանում է պատմության պրոֆեսոր դառնալ, նա կարող է հետո իրեն ամբողջությամբ նվիրել այդ զբաղմունքներին։         Մեր պետության կարեւոր խնդիրներից մեկը այդ պատճառով կհանդիսանա հոգատարությունն այն մասին, որ վերջապես գրվի պատմության այնպիսի դասընթաց, որում գերիշխող դիրք զբաղեցնի պետության կողմից նախանշված եվ ժողովրդի կողմից հավանություն ստացած նպատակը։         4. ՀԱՆՐԱԳՈՒՄԱՐԻ ԲԵՐԵԼՈՎ՝ հարկ է ասել. մեր պետությունը խիստ կկրճատի ընդհանուր դպրոցական դասավանդումը եւ նրանից կառանձնացնի միայն ամենագլխավորն ու էականը։ Դրա կողքին նա բոլոր ցանկացողների համար հնարավորություն կստեղծի ստանալու իրոք հիմնավոր մասնագիտական կրթություն։ Լիովին բավական է, եթե յուրաքանչյուրը, որպես հիմնական՝ ստանա միայն ամենաընդհանուր կրթություն։ Իսկ այն բնագավառում, որը նա կընտրի որպես իր մասնագիտություն, նա կարող է ստանալ հիմնավոր, մանրամասն, մասնագիտական կրթություն։ Հանրակրթական մինիմումը պարտադիր է լինելու բոլորի համար, իսկ մասնագիտական կրթությունը լինելու է յուրաքանչյուր առանձին անձի գործը։         Ուսումնական պլանը կրճատելով՝ մենք ազատ ուսումնական շատ ժամեր կշահենք, եւ այդ ժամերը պետք է նվիրվեն ֆիզիկական վարժություններին, բնավորության, կամքի եւ վճռականության ուժի դաստիարակությանը։ Վճռական նշանակություն ունի միայն հանրակրթական մինիմումը, բնավ էլ ոչ թե մասնագիտական դպրոցական խորիմաստությունների մեխանիկական «յուրացումը»։ Մեր պետությունն այդ պատճառով պետք է մեկընդմիշտ վերջ տա այդ ամբողջ կիսատպռատությանը։         5. ԵՐԿՐՈՐԴ, մեր պետությունը կանցկացնի հետեւյալ փոփոխությունը։ Մեր ժամանակներում մատերիալիզմի ճնշիչ ազդեցությամբ առավելությունն ավելի ու ավելի տալիս են ճշգրիտ գիտություններին՝ մաթեմատիկային, ֆիզիկային, քիմիային եւ այլն։ Հասկանալի է, մի դարաշրջանում, երբ տեխնիկան ու քիմիան գերիշխում են եւ իրենցով ներկում մեր ամբողջ առօրյա կյանքը, առանց դրան յոլա գնալ չի կարելի։ Բայց, այնուամենայնիվ, ծայրաստիճան վտանգավոր կլիներ, եթե մեր ամբողջ ընդհանուր կրթությունն այդ առարկաներով սպառվեր։ Ոչ, ազգի դաստիարակության գործը պետք է կառուցվի ոչ թե մատերիալիզմի վրա, այլ՝ իդեալիզմի։ Մեր ժողովրդական կրթությունը պետք է կառուցվի, առաջին հերթին, հումանիստական գիտությունների վրա եւ սովորողներին սոսկ հիմք տրվի հետագա մասնագիտական կրթության համար։ Այլ կերպ վարվելով, մենք զրկվում ենք այնպիսի արժեքներից, որոնք ազգի ընդհանուր շահերի տեսակետից շատ ավելի կարեւոր են, քան ցանկացած տեխնիկական ու մասնագիտական գիտելիքներ։ Պատմության բնագավառում ոչ մի դեպքում չպետք է հրաժարվել հին աշխարհի ուսումնասիրությունից։ Հռոմի պատմության ուսումնասիրումը (իհարկե, նրա զարգացման ամենաընդհանուր գծերով) միշտ եղել է եվ բոլոր ժամանակների համար կմնա որպես կարեվորագույն գործ։ Մեզ հարկավոր է նաեվ պահպանել հույների պատմության դասավանդումը, քանզի այդ ժողովրդի մշակութային իդեալներն ընդմիշտ կմնան ամեն գեղեցիկի տիպար։ Մեր ժամանակակից պայքարը պայքար է հանուն հազարամյա մշակույթի։ Հին հույներն ու հին գերմանացիները միեւնույն գործի վրա են աշխատել։ Եվ մենք ոչ ոքի չպետք է թույլ տանք հիմա խախտել այդ միասնությունը։         6. ԱՆՀՐԱԺԵՇՏ Է ԽԻՍՏ ԶԱՆԱԶԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԴՆԵԼ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԿՐԹՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ՀԱՏՈՒԿ ՄԱՍՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ԳԻՏԵԼԻՔՆԵՐԻ ՄԻՋԵՎ։ Հենց այն պատճառով, որ այս վերջիններս մեր դարում ավելի ու ավելի են ՄԱՄՈՆԱՅԻ սեփականությունը դառնում, մեզ անհրաժեշտ է որպես հակակշիռ պահպանել ընդհանուր կրթության իդեալիստական հիմքերը։ Ամենուրեք եւ ամեն տեղ մենք պետք է ապացուցենք, որ արդյունաբերությունն ու տեխնիկան, առեւտուրն ու արհեստները կարող են բարգավաճել սոսկ այնքան ժամանակ, քանի դեռ հասարակությունը իդեալիզմով է համակված, առանց որի նշված բարգավաճումն էլ չկա։ Այդպիսի բարգավաճման իսկական նախադրյալ կարող է լինել ոչ թե մատերիալիստական էգոիզմը, այլ միայն իդեալիստական համերաշխությունը, մարդկանց պատրաստականությունը անհրաժեշտ ինքնասահմանափակմանը՝ ի շահ հասարակության։ Պատրաստականությունը սոցիալական համերաշխության՝ օբյեկտիվ անհրաժեշտության սահմաններում։         7. ՄԵՆՔ ԻՆՔՆԻՆ ՀԱՍԿԱՆԱԼԻ բան ենք համարում, որ դաստիարակության գործի ճիշտ դրվածքի դեպքում ազգի ընդերքում միշտ բավականաչափ քանակով տաղանդներ կգտնվեն մեր կյանքի բոլոր բնագավառների համար։ Այնուհետեւ մենք ինքնին հասկանալի բան ենք համարում, որ գիտական գիտելիքը կբերի այնքան ավելի մեծ օգուտ, որքան որ մենք համապատասխան տաղանդի կենդանի ոգի ներշնչենք մեռյալ գիտությանը։ Իրոք ստեղծագործական ակտ է ստացվում այն ժամանակ, երբ գիտելիքն ու ընդունակությունը ամուսնական դաշինք են կնքում։         8. ԱԶԳԻ ՀԱՄԵՐԱՇԽԱՑՈՒՄԸ եւ կադրային հարցը։         Բարձրագույն կրթության բարիքներից հիմա մեզ մոտ, որպես կանոն, օգտվում են միայն ունեւոր ծնողների երեխաները։ Տաղանդավորության հարցն, ըստ այդմ, սոսկ ենթակա դեր է խաղում։ Մեզ մոտ մոռանում են, որ հասարակ գյուղացի տղան հաճախ կարող է ավելի տաղանդավոր լինել, քան առավել ունեւոր ծնողների երեխաները, թեեւ գիտելիքների իմաստով այդ գյուղացի տղան սաստիկ կզիջի նրանց։ Եթե առավել ունեւոր ծնողների զավակներն ավելի շատ գիտեն, ապա դա ամենեւին չի խոսում նրանց առավել տաղանդավորության մասին։ Գիտելիքները նրանց տրվել են միայն առավել հարուստ հանգամանքների, առավել բազմակողմանի տպավորությունների արդյունքում եւ այլն։ Եթե մեր առավել տաղանդավոր հասարակ գյուղացի տղան ամենավաղ մանկությունից նույնպես ապրեր այդպիսի լավ հանգամանքներում, ապա նա կկուտակեր, գուցե թե, ոչ միայն այդպիսի գիտելիքներ...     Շարունակելի

• .

• ԽՈՐՀՐԴԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ ԼՂՀ ՆԱԽԱԳԱՀԻ ՄՈՏ /ՆՈՐԱՑՎԱԾ/

  ԼԱՈՒՐԱ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ   
  ԴԱՏԱԿԱՆ ՓՈՐՁԱՔՆՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԼԱԲՈՐԱՏՈՐԻԱՆ ԿԴԱՌՆԱ ՓՈՐՁԱԳԻՏԱԿԱՆ ԿԵՆՏՐՈՆ         Ինչպես արդեն տեղեկացրել էինք, ապրիլի 28-ին ԼՂՀ նախագահ Բակո Սահակյանը հանդիպում է ...

• ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԴԱՌՆՈՒՄ ՈՒԺԵՂ

  .   3
  Չարագործ եւ հանճար. սրանք լիովին համատեղելի բաներ են։ ... Օբյեկտիվությունը բացառում է ընտրողականությունը ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԴԱՌՆՈՒՄ ՈՒԺԵՂ         308. ԵՐԵՎԱՆ ...

• ԺՈՂՈՎՈՒՐԴՆ ՈՒԶՈՒՄ Է ԻՄԱՆԱԼ

  Սեփ. լրատվություն   
          Շատերին է հետաքրքրում՝ շինարարական ինչ աշխատանքներ են կատարվում մայրաքաղաքի նախկին «Օկտյաբր» կինոթատրոնի տարածքում։         Ինչպես ...

• ԻՆՉՊԵ՞Ս ՎԵՐԱԲԵՐՎԵԼ ԹՇՆԱՄՈՒՆ /ԽՄԲԱԳՐԻ ՍՅՈՒՆԱԿ/

  .   
  պե՞տք է, արդյոք, տեղեկատվական դոկտրինա, թե՞ կարելի է շարունակել կուրորեն         Լավ է, որ մուսուլմանները ռազմավարական պլանավորման միասնական ուղեղային կենտրոն ...

• ԳՐԱՆՑՎԵԼ Է ԵՐԿՐԱՇԱՐԺ

  .   1
          Ինչպես հաղորդում են ԼՂՀ սեյսմիկ պաշտպանության ազգային ծառայությունից ապրիլի 29-ին ժամը 10:18-ին տեղի է ունեցել երկրաշարժ ՀՀ տարածքում:         Էպիկենտրոնը ...

• «ԱՌԱՋ ՀԱՅԱՍՏԱՆ, ԱՌԱՋ ԴԵՊԻ ԱՍՏՎԱԾ»

  .   
  Տեղեկատվություն         Մայիսի 1-ին Մայր Աթոռ ս.Էջմիածնից կմեկնարկի «Առաջ Հայաստան, առաջ դեպի Աստված» համահայկական ուխտագնացությունը դեպի Արցախ։ 500 հոգուց բաղկացած ուխտագնացների խումբը, ըստ ծրագրի, Շուշիում ...

• ԳԱՅԱՆԵ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԸ ՍՏԱՆՁՆԵՑ ՊԱՇՏՈՆԸ

  Սեփ. լրատվություն   1
          Այսօր` ապրիլի 29-ին, ԼՂՀ նախագահ Բակո Սահակյանի մոտ տեղի ունեցավ ԼՂՀ Գերագույն դատարանի նորանշանակ դատավոր Գայանե Ավետիսի Գրիգորյանի երդման հանդիսավոր արարողությունը։ Ներկա էին ԼՂՀ Ազգային ժողովի ...

• ԽՈՐՀՐԴԱՐԱՆԱԿԱՆ ՔՆՆԱՐԿՈՒՄՆԵՐ

  .   
          Ապրիլի 29-ին ԼՂՀ Ազգային ժողովում պաշտոնապես ներկայացվեց ԼՂՀ 2007թ. պետական բյուջեի կատարման տարեկան հաշվետվությունը, որով եւ մեկնարկեցին փաստաթղթի խորհրդարանական քննարկումները։         Ընդլայնված ...

• ԼՂՀ ՆԱԽԱԳԱՀԸ ՍՏՈՐԱԳՐԵԼ Է ՀՐԱՄԱՆԱԳՐԵՐ

  .   
          Նախագահ Բակո Սահակյանի ս.թ. ապրիլի 29-ի հրամանագրով ԼՂՀ ԿԱ հարկային պետական ծառայության պետ Արտակ Ռուդիկի Բալայանին շնորհվել է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության հարկային ծառայության առաջին դասի ...

• ՆՈՐ ՄԻՏՈՒՄՆԵՐ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴՆԵՐԻ ԻՆՔՆՈՐՈՇՄԱՆ ԳՈՐԾՈՒՄ

  Դավիթ ԲԱԲԱՅԱՆ   

• ՈՒ ՆՈՐԻՑ ԿՀՆՉԵՆ ԱՂՈԹՔԻ ԶԱՆԳԵՐԸ

  Դավիթ ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆ   

• ՍՈՂՈՄՈՆ ԹԵՀԼԵՐՅԱՆ /«ՀԱՎԵՐԺԱԿԱՆ ԱՆՈՒՆՆԵՐ» ՇԱՐՔԻՑ/

  .   

• ՄԱՐԴԻԿ, ԻՐԱԴԱՐՁՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ, ՄՏՈՐՈՒՄՆԵՐ

  .   

• Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ ՀԱՍՏԱՏԵԼ Է ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ԿԱՌՈՒՑՎԱԾՔԸ

  .   

• 1984 ԹՎԱԿԱՆԻ ԶԱՆԳՎԱԾԱՅԻՆ ԿՈՏՈՐԱԾԸ ՍԱՍՈՒՆՈՒՄ

  .   

• 2010Թ-ԻՑ ԿԵՆՍԱՉԱՓԱԿԱՆ ՏՎՅԱԼՆԵՐՈՎ ԱՆՁՆԱԳՐԵՐ ԵՎ ՔԱՐՏԵՐ

  .   

• «ԿՈԼՑՈ» ՌԱԶՄԱԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆ. 1915-Ի ՁԵՌԱԳԻՐՆ ԷՐ

  ՆՎԱՐԴ ՍՈՂՈՄՈՆՅԱՆ   

• ԵՂԵՌՆԻ ՀԵՏԱԳԻԾԸ

  Ռոբերտ ԵՍԱՅԱՆ   

• ԲՈՒՇԵՐԻ ԱՏՈՄԱԿԱՅԱՆԻ ՇԱՀԱԳՈՐԾՈՒՄԸ ԿԱՊ Ո՞ՒՆԻ ԱԴՐԲԵՋԱՆԻ ԲԱՐԵՀՈԳՈՒԹՅԱՆ ՀԵՏ

  .   

• ՆՇԱՆԱՎՈՐ ՀԱՅԵՐ` ԵՐԻՏԹՈՒՐՔԵՐԻ ԱՀԱԲԵԿՉՈՒԹՅԱՆ ԶՈՀԵՐ

  .   

• ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԴԱՌՆՈՒՄ ՈՒԺԵՂ

  .   

• 239  Ծնվեց հայ եկեղեցական-քաղաքական գործիչ Գրիգոր Լուսավորիչը: (Վախճ. 326թ.-ին):
• 1858  Հիմնվեց Երուսաղեմի ճեմարանը:
• 1904  Իշխանաձորի կռիվը՝ Սասնա ապստամբական կռիվներից կարևորներից մեկը:
• 1945  89-րդ հայկական Թամանյան դիվիզիան մասնակցում է Բեռլինի փողոցային համառ մարտերին:
• 1961  Բացվում է ՀԽՍՀ ժողովրդական տնտեսության նվաճումների ցուցահանդեսը Երևանում:
• 1963  Տեղի է ունենում Երևանի ջերմաէլեկտրակայանի առաջին ագրեգատի գործարկումը:
• 1992  Արցախյան ինքնապաշտպանական ուժերը ետ շպրտեցին Ստեփանակերտի և Քարինտակի վրա զանգվածային հարձակման անցած ադրբեջանական մեծաքանակ

• am
• ru
• en

ԼՈՒՐԵՐ ՀԱՅԱՍՏԱՆ

• Ա1+
• Ազատ Արցախ
• Ազգ
• Առավոտ
• Ազատություն
• ԱրմենիաՆաու
• Երկիր
• Հայոց Աշխարհ
• Չորրորդ Իշխանութ.
• Պանորամա
• Պանարմենիան
• Ժամանակ

ՕՆԼԱՅՆ ԼՈՒՐԵՐ

• Օնլայն Ռադիո

ԻՆՖՈՐՄԱՑԻԱ

• Եղանակ
• Դրամի Փոխարժեք
• Վիճակագրություն

ԻՄ ԱՐՄԹԱՈՒՆ

• Կայքի Առօրյան
• Ֆորում
• Քվեարկություն
• Լուրերի Էքսպորտ
• Կոդավորվորիչ նոր