Քննարկում

•  129 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   sahak գրել է:
  
  • 111111111111
    Անհավատալի կեղծարարություն կամ իրականում ինչքան մարդ է քվեարկել հօգուտ Սերժ Սարգսյանի:ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիայի համալսարանի պրոֆեսոր Կոնստանտին Բալաքիրյանը հրապարակել է Հայաստանում տեղի ունեցած նախագահական ընտրություններին վերաբերող մի հոդված, որով մաթեմատիկորեն ապացուցել է, որ Սերժ Սարգսյանը փետրվարի 19-ին հավաքել է ոչ թե 862 հազար ձայն, այլ դրա կեսից էլ պակաս:
    Իսկ հաշվարկը հետեւյալն է: Հեղինակը նշում է, որ ՀՀ Վիճակագրական ծառայության տվյալներով, հանրապետությունում բնակվում է 3 միլիոն 228 հազար 300 մարդ: Միաժամանակ, հեղինակը նշում է, որ այդ թիվը ուռճացված է` ընդգծելով, որ ԱՄՆ-ի Կենտրոնական հետախուզական վարչության 2006 թվականի տեղեկատվական բյուլետենում նշվում է, որ ՀՀ-ի բնակչությունը 2006-ին կազմել է 2 միլիոն 976 հազար 372 մարդ: Պրոֆեսորը գրում է, որ էմպիրիկ հաշվարկների համաձայն, որոնք հիմնվում են բնակչության նվազագույն թվաքանակի վրա, որն անհրաժեշտ է Հայաստանի զինված ուժերը համալրելու համար, երկրի բնակչությունը նվազագույնը կկազմեր 2 միլիոն 700 հազար մարդ: Բայց պրոֆեսորը որպես ելքային տվյալ ընդունում է, որ 2008 թվականի փետրվարին Հայաստանի բնակչության հավանական թիվը չէր կարող գերազանցել 3 միլիոն 100 հազարը: Հղում անելով բազմաթիվ աղբյուրների, այդ թվում նաեւ «CIA World Factbook» -ին, հեղինակը պնդում է, որ ներկայումս Հայաստանի սահմաններից դուրս գտնվում է մոտ 750 հազար մարդ: Դրանք այն մարդիկ են, որոնք պահպանելով ՀՀ քաղաքացիությունը, աշխատանք գտնելու կամ ուսման նպատակով գտնվում են Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում, Եվրոպայի երկրներում: Նշված թվերի վրա հիմնվելով` հեղինակը եզրակացնում է, որ փետրվարի 19-ին Հայաստանի տարածքում գտնվում էր տարիքային բոլոր կատեգորիաների պատկանող 2 միլիոն 350 հազար մարդ (3 միլիոն 100 000-ից հանած 750.000, ստացվում է 2 350 000): Հեղինակը նաեւ նշում է, որ մինչեւ 18 տարեկան անձանց թվի վերաբերյալ Հայաստանում պաշտոնական տվյալներ չկան: Կան տվյալներ միայն մինչեւ 15 տարեկան անձանց վերաբերյալ` 600 հազար 300: Մինչեւ 18 տարեկանների թիվը պարզելու համար պրոֆեսորը իրար է գումարել 1991-1992 թվականներին Հայաստանում ծնված երեխաների` ներկայիս 16-17 տարեկանների ընդհանուր թիվը. 1991թ.` 75 հազար, 1992-ին` 70 հազար: Այսպիսով, մինչեւ 15 տարեկանների առկա թվերն ու 1991-1992 թվականներին ծնվածների թվերը իրար գումարելով ստացվում է, որ ՀՀ-ում կա մոտ 745 հազար 300 քաղաքացի, որոնց 18 տարին դեռեւս չի լրացել եւ հետեւաբար` նրանք ընտրելու իրավունք չունեն: Այսնքն, նշված 2 միլիոն 350 հազար մարդուց մոտ 745 հազար մարդ չէր կարող մասնակցել ընտրություններին, ուստի ընտրությունների օրը իրական ընտրազանգվածը կազմում էր 1 միլիոն 605 հազար: Բացի այդ, նկատի առնելով, որ պաշտոնական տվյալներով ընտրություններին մասնակցել է ընտրողների ընդհանուր թվի 69 տոկոսը, ապա ստացվում է, որ ընտրատեղամասեր է գնացել նշված 1 միլիոն 605 հազարից միայն 1 միլիոն 123 հազար 500 ընտրող: Սակայն, ԿԸՀ-ի կողմից հրապարակված տվյալների համաձայն, ընտրություններին մասնակցել է 1 միլիոն 671 հազար 27 մարդ: Հեղինակը նշում է, որ ԿԸՀ-ի հրապարակած 1 միլիոն 671 հազար 27-ից հանելով իրական` 1 միլիոն 123 հազար 500 թիվը, ստացվում է 547 հազար 527: Հենց նշված թվերի տարբերությունը` 547 հազար 527-ը, ըստ պրոֆեսորի, Սերժ Սարգսյանի օգտին «գցված» քվեների թիվն է: Այնուհետեւ Բալաքիրյանը Սերժ Սարգսյանին պաշտոնապես տրված 862 հազար 369 քվեից հանում է «գցված» ձայների թիվը` 547 հազար 527 եւ եզրակացնում, որ հօգուտ Սերժ Սարգսյանի նշված քվեաթերթիկների թիվը կազմում է 314 հազար 842: Բալաքիրյանը նաեւ ընդգծում է, որ եթե նկատի առնվեն նաեւ այլ թեկնածուներից գողացված ձայները, ապա 314 հազար 842-ից կարելի է հանել եւս մի քանի տասնյակ հազար քվե`թեպետ դրանց ճշգրիտ թիվը գիտական մեթոդներով հնարավոր չէ որոշել: Սակայն, բոլոր դեպքերում, փաստում է հեղինակը, առաջին փուլում Սերժ Սարգսյանի հաղթանակի մասին խոսք անգամ լինել չի կարող, քանի որ նույնիսկ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանից (պաշտոնական տվյալներով 351 հազար 222) գողացված ձայներով հանդերձ նա հազիվ է ձգում երկրորդ փուլ անցնելուն:
  
  հեռվից հեշտ է հետևություններ անելը ,եկեկ բնակվեք Հայաստանում,որից հետո նոր մէջբերումներ արեք ամերիկյան աղբյուրներից:
•  129 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Garegin գրել է:
  Սիրելի Ազգակիցներ;
  Կցանկանաի ձեզ հետ կիսել իմ մոտ առաջացած մտքերը և կփորցեմ համառոտ բացադրությամբ հանդես գալ:
  Շատ լավ է,ամեն ինչ հերթականությամբ պառզաբանվում է:
  ինչպես որ ես քնարկում էինք ընտրություներից առաջ և Փետըրվար ամսի սկզբներում, Իրանի և Պարսից ծոցի տաք ջրերին հասնելու շատ կարեվոր քաղակական խնթիրներ կան Ռուսաստանի համար:
  Իսկ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ան համար շատ կարեվոր է Ռուսաստանի ճանապարը փակել դեպի Իրան, որ պեսի հնարավորություները զարգանալու և հզուրանալու ևթէ Իրանի, Հայաստանի, Չինաստանի և Ռուսատանի միջեվ ընթացած այս բարեկամական կապերը խախտվեն որպեսի նրանք կարողանան պահպանել ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ան իշղանությունը շրջանում նաեվ ԱՄՆ-ի միագերուժության դիրքը աշխահրում:
  Բայց կա նաեվ հետեվյալ համաշխահրաին մեծագույն ծրագիրը "Գլօբալիզմ"-ը,
  դրան հասնելու համար ծրագրված է համայնացած կամ ազգաին սովուրույթներով հիմնված երկիրները բաժանվեն միքանի փոքրիկ պետություների և չունենան բնական հանքերի ու հարուստուչուների տիրապետում, դա շատ կհեշտացնի այդ նպատակին հասնելը և իհարկէ նշենք որ հակասող կողմերը հստակված են նշված պայմաների վրայ, իսկ եթէ "Գլօբալիզմ"-ի համկիրները կարողանան հրահրել ծրագիրը, հակասող կողմերը չեն ունենա ինչվոր պատջառաբանումներ:
  ինչպես որ տեսնում ենք, Եվրոպաի միացումը եղավ առաջին փոռցը և շատ հզոր է ներկայանում աշխահրում իր մեջ ներգրաված երկիրներով, այդ նույն փոռցը գնում էր Ասիաի վրայ, բայց Ռուսատանը ինչոր տեղ խանգարեց ուղին իր համագործակցությունը ցուցաբերելով Չինաստանին:
  Իրականում ԵՄ-ան այս տեսակ միության հիմնավորումը վէրցված է Սովետական Ս. Միության 75 տարվա փորցերի առթյունքից: Այդ նույն պատջառուվ ել պետկ էր որ Սովետ Միությունը կազմալուծվեր:
  Հայաստանը այս ամեն իրադարցություների մեջ եղավ ինչպես միշտ երկու հըզոր ուժերի կենտրոնում (իրենց աչքից խանգարիչ) և ամեն տեսակի արհեստական ջկնաժամեր ստեղծեցին Հայաստանի վրայ որպեսի ինքնուրույն պետությունը հանձնվի և դառնա կամ Ազերիներին ու Վրացիներին մաս, կամել ԱՄՆ-ի ու ԵՄ-ան ղեկավարման տակ , մի անուժ ծառայող երկիր. սակայն առայս օր նրանք չեն կարողանում հասկանալ թէ այս Հայերը ինչպես կարողացան շրջանցել այդ հըզոր ջկնաժմաին շրջապատումից և այդ պիսի սրնգությունից, թէ և պահապանեն իրենց ինքնուրույն պետականությունը և թէ հասցնենն այս իրավիջակին որը Հայաստանի պետաականության վարած քաղականությունը և կեցությունը շատ կարեվոր ու անձեռնամխելի դառցնել , այսինքըն Հայաստանի պետությանը որեվէ մեկի կողմից դիբչելու պահին, շատ հնարավոր է համաշխահրաին պատերազմի ծակման ընձայվումը: Իհարկէ պիտի նշել որ այս իրավիջակը մեր Հայերիս համար շատ վտանգավոր է, և նայեվ հակառակ պարագան, եթէ մենք խելացի ու հաստակ շարժվենք շատ հնարավոր է մեր փոքրիկ երկերը դառնա շատ կարեվոր և հարգալի մի պետություն և ժողովորդ համայն աշխարհի մեջ ու բավական միջոցներ հառաջանան մեր բորոլրիս համար:
  Սա այն նույն պահնն է որ Իրանը շահեց 2-րդ համաշխահարաին պատերազմից, ուղակի տարբեր է երեվում իր տեսակով, միգուցէ կարելի է կոչել դիվանգիտական պատերազմ է՞:
  Սակայն դեռ մեր համար խնթիրկա լուծելու, թէ մեր պետականությունը կնախնտրի միանալ Ռուսատանի համակիրներին հետ , թէ ուղակի կդառնա Ռուսատանի գօրծակալը, դա հստակ կախված է մեր բոլորի դիրքերից թէ Հայաստանում և թէ Սփյուռքում. մեր միբան և խուհեմ պահվածությունը կստեղծի դիվանագիտական հստույգ կայունություն և ուշադրություն. հակառակ դեպկում հակառակ պատքերը որը երկու կուղմերի համար այս եկրուրդ պարական նախընտրելի է...:
  Հույսով եմ որ հասկանելի ու դրական կըհնչի այս կառջ բացադրումը:
  Շնորհակալություն հարգառժան Ազգակիցներից:
•  129 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   ԱԿԴ գրել է:
  
  • Հայաստանյան
    //... Նա պատկանում է այն մարդկանց տիպին, ովքեր իմ կողմից դասակարգվում են որպես «բարուն հակված»...// Լավ է գոնե վերջում ազնվություն է ունեցել՝ չակերտավոր է գրել...
    Ո՞վ չի ճանաչում Բաբկեն Արարքցյանին...
    Այս խեղճերին արդեն աստված եք դարձրել ...
    Ինձ համար ողորմելի են դառնում ոչ թե փնովվողներն , այլ փնովողները ...
    ՀԱՏՈՒԿ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԾՐԱԳԻՐԸ ՇԱՐՈՒՆԱԿՎՈՒՄ Է ...
    Ժողովրդին պետք է փնովաստադեղի նոր չափաբաժին ...
    Ինչու՞ այս դեղը իմ վրա չի ազդում ...
    Հայտնագործություն՝ // - Հենց երեկ Վանոն ինձ խաշի հրավիրեց։ Մեր հարաբերություններն ինչպես բարեկամական են եղել, այնպես էլ մնացել են։ Բայց տան հաշվով մի հարց եղել է, ես նրան ասել եմ, որ այդքան շքեղ ձեռնարկումներն անընդունելի են մեզ համար։ Մեզ, մեր գաղափարներին չի սազում։ - Հենց դա էի ուզում ճշտել, իսկ դուք իրարից խռով եք, թե չէ՝ դա էական չէ։ Ինձ համար կարեւոր էր իմանալ քո դիրքը նման հարցերում։ Ախր մեզ մոտ էլ նմանատիպ խնդիրներ կան։ Արցախը մինի - Հայաստան է։ Հայաստանը՝ մինի - ԱՊՀ։ Ուզում էի իմանալ ով եւ որքանով է դիմացել «մոլեգնած հետխորհրդային ծովի ալիքներին»...//
    ԿԵՑՑԵ ՎԱՆՈ ՍՐԲԱԴԵՂՅԱՆԸ
    .
  
  Պարզ շարադրիր որ դիրքորոշումտ հայտնի լինի:
•  129 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   ՀԱՅ գրել է:
  
  • ԱԿԴ
    Պարզ շարադրիր որ դիրքորոշումտ հայտնի լինի:
  
  ինքը ուղղակի խնդրում է մյուսներին որ իրա գրածը գոնե կարողանան իրեն բացատրել
•  129 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   hRAYR գրել է:
  
  • Garegin
    Սիրելի Ազգակիցներ;Կցանկանաի ձեզ հետ կիսել իմ մոտ առաջացած մտքերը և կփորցեմ համառոտ բացադրությամբ հանդես գալ:
    Շատ լավ է,ամեն ինչ հերթականությամբ պառզաբանվում է:
    ինչպես որ ես քնարկում էինք ընտրություներից առաջ և Փետըրվար ամսի սկզբներում, Իրանի և Պարսից ծոցի տաք ջրերին հասնելու շատ կարեվոր քաղակական խնթիրներ կան Ռուսաստանի համար:
    Իսկ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ան համար շատ կարեվոր է Ռուսաստանի ճանապարը փակել դեպի Իրան, որ պեսի հնարավորություները զարգանալու և հզուրանալու ևթէ Իրանի, Հայաստանի, Չինաստանի և Ռուսատանի միջեվ ընթացած այս բարեկամական կապերը խախտվեն որպեսի նրանք կարողանան պահպանել ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ան իշղանությունը շրջանում նաեվ ԱՄՆ-ի միագերուժության դիրքը աշխահրում:
    Բայց կա նաեվ հետեվյալ համաշխահրաին մեծագույն ծրագիրը "Գլօբալիզմ"-ը,
    դրան հասնելու համար ծրագրված է համայնացած կամ ազգաին սովուրույթներով հիմնված երկիրները բաժանվեն միքանի փոքրիկ պետություների և չունենան բնական հանքերի ու հարուստուչուների տիրապետում, դա շատ կհեշտացնի այդ նպատակին հասնելը և իհարկէ նշենք որ հակասող կողմերը հստակված են նշված պայմաների վրայ, իսկ եթէ "Գլօբալիզմ"-ի համկիրները կարողանան հրահրել ծրագիրը, հակասող կողմերը չեն ունենա ինչվոր պատջառաբանումներ:
    ինչպես որ տեսնում ենք, Եվրոպաի միացումը եղավ առաջին փոռցը և շատ հզոր է ներկայանում աշխահրում իր մեջ ներգրաված երկիրներով, այդ նույն փոռցը գնում էր Ասիաի վրայ, բայց Ռուսատանը ինչոր տեղ խանգարեց ուղին իր համագործակցությունը ցուցաբերելով Չինաստանին:
    Իրականում ԵՄ-ան այս տեսակ միության հիմնավորումը վէրցված է Սովետական Ս. Միության 75 տարվա փորցերի առթյունքից: Այդ նույն պատջառուվ ել պետկ էր որ Սովետ Միությունը կազմալուծվեր:
    Հայաստանը այս ամեն իրադարցություների մեջ եղավ ինչպես միշտ երկու հըզոր ուժերի կենտրոնում (իրենց աչքից խանգարիչ) և ամեն տեսակի արհեստական ջկնաժամեր ստեղծեցին Հայաստանի վրայ որպեսի ինքնուրույն պետությունը հանձնվի և դառնա կամ Ազերիներին ու Վրացիներին մաս, կամել ԱՄՆ-ի ու ԵՄ-ան ղեկավարման տակ , մի անուժ ծառայող երկիր. սակայն առայս օր նրանք չեն կարողանում հասկանալ թէ այս Հայերը ինչպես կարողացան շրջանցել այդ հըզոր ջկնաժմաին շրջապատումից և այդ պիսի սրնգությունից, թէ և պահապանեն իրենց ինքնուրույն պետականությունը և թէ հասցնենն այս իրավիջակին որը Հայաստանի պետաականության վարած քաղականությունը և կեցությունը շատ կարեվոր ու անձեռնամխելի դառցնել , այսինքըն Հայաստանի պետությանը որեվէ մեկի կողմից դիբչելու պահին, շատ հնարավոր է համաշխահրաին պատերազմի ծակման ընձայվումը: Իհարկէ պիտի նշել որ այս իրավիջակը մեր Հայերիս համար շատ վտանգավոր է, և նայեվ հակառակ պարագան, եթէ մենք խելացի ու հաստակ շարժվենք շատ հնարավոր է մեր փոքրիկ երկերը դառնա շատ կարեվոր և հարգալի մի պետություն և ժողովորդ համայն աշխարհի մեջ ու բավական միջոցներ հառաջանան մեր բորոլրիս համար:
    Սա այն նույն պահնն է որ Իրանը շահեց 2-րդ համաշխահարաին պատերազմից, ուղակի տարբեր է երեվում իր տեսակով, միգուցէ կարելի է կոչել դիվանգիտական պատերազմ է՞:
    Սակայն դեռ մեր համար խնթիրկա լուծելու, թէ մեր պետականությունը կնախնտրի միանալ Ռուսատանի համակիրներին հետ , թէ ուղակի կդառնա Ռուսատանի գօրծակալը, դա հստակ կախված է մեր բոլորի դիրքերից թէ Հայաստանում և թէ Սփյուռքում. մեր միբան և խուհեմ պահվածությունը կստեղծի դիվանագիտական հստույգ կայունություն և ուշադրություն. հակառակ դեպկում հակառակ պատքերը որը երկու կուղմերի համար այս եկրուրդ պարական նախընտրելի է...:
    Հույսով եմ որ հասկանելի ու դրական կըհնչի այս կառջ բացադրումը:
    Շնորհակալություն հարգառժան Ազգակիցներից:
  
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   HRAYR գրել է:
  
  • Garegin
    Սիրելի Ազգակիցներ;Կցանկանաի ձեզ հետ կիսել իմ մոտ առաջացած մտքերը և կփորցեմ համառոտ բացադրությամբ հանդես գալ:
    Շատ լավ է,ամեն ինչ հերթականությամբ պառզաբանվում է:
    ինչպես որ ես քնարկում էինք ընտրություներից առաջ և Փետըրվար ամսի սկզբներում, Իրանի և Պարսից ծոցի տաք ջրերին հասնելու շատ կարեվոր քաղակական խնթիրներ կան Ռուսաստանի համար:
    Իսկ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ան համար շատ կարեվոր է Ռուսաստանի ճանապարը փակել դեպի Իրան, որ պեսի հնարավորություները զարգանալու և հզուրանալու ևթէ Իրանի, Հայաստանի, Չինաստանի և Ռուսատանի միջեվ ընթացած այս բարեկամական կապերը խախտվեն որպեսի նրանք կարողանան պահպանել ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ան իշղանությունը շրջանում նաեվ ԱՄՆ-ի միագերուժության դիրքը աշխահրում:
    Բայց կա նաեվ հետեվյալ համաշխահրաին մեծագույն ծրագիրը "Գլօբալիզմ"-ը,
    դրան հասնելու համար ծրագրված է համայնացած կամ ազգաին սովուրույթներով հիմնված երկիրները բաժանվեն միքանի փոքրիկ պետություների և չունենան բնական հանքերի ու հարուստուչուների տիրապետում, դա շատ կհեշտացնի այդ նպատակին հասնելը և իհարկէ նշենք որ հակասող կողմերը հստակված են նշված պայմաների վրայ, իսկ եթէ "Գլօբալիզմ"-ի համկիրները կարողանան հրահրել ծրագիրը, հակասող կողմերը չեն ունենա ինչվոր պատջառաբանումներ:
    ինչպես որ տեսնում ենք, Եվրոպաի միացումը եղավ առաջին փոռցը և շատ հզոր է ներկայանում աշխահրում իր մեջ ներգրաված երկիրներով, այդ նույն փոռցը գնում էր Ասիաի վրայ, բայց Ռուսատանը ինչոր տեղ խանգարեց ուղին իր համագործակցությունը ցուցաբերելով Չինաստանին:
    Իրականում ԵՄ-ան այս տեսակ միության հիմնավորումը վէրցված է Սովետական Ս. Միության 75 տարվա փորցերի առթյունքից: Այդ նույն պատջառուվ ել պետկ էր որ Սովետ Միությունը կազմալուծվեր:
    Հայաստանը այս ամեն իրադարցություների մեջ եղավ ինչպես միշտ երկու հըզոր ուժերի կենտրոնում (իրենց աչքից խանգարիչ) և ամեն տեսակի արհեստական ջկնաժամեր ստեղծեցին Հայաստանի վրայ որպեսի ինքնուրույն պետությունը հանձնվի և դառնա կամ Ազերիներին ու Վրացիներին մաս, կամել ԱՄՆ-ի ու ԵՄ-ան ղեկավարման տակ , մի անուժ ծառայող երկիր. սակայն առայս օր նրանք չեն կարողանում հասկանալ թէ այս Հայերը ինչպես կարողացան շրջանցել այդ հըզոր ջկնաժմաին շրջապատումից և այդ պիսի սրնգությունից, թէ և պահապանեն իրենց ինքնուրույն պետականությունը և թէ հասցնենն այս իրավիջակին որը Հայաստանի պետաականության վարած քաղականությունը և կեցությունը շատ կարեվոր ու անձեռնամխելի դառցնել , այսինքըն Հայաստանի պետությանը որեվէ մեկի կողմից դիբչելու պահին, շատ հնարավոր է համաշխահրաին պատերազմի ծակման ընձայվումը: Իհարկէ պիտի նշել որ այս իրավիջակը մեր Հայերիս համար շատ վտանգավոր է, և նայեվ հակառակ պարագան, եթէ մենք խելացի ու հաստակ շարժվենք շատ հնարավոր է մեր փոքրիկ երկերը դառնա շատ կարեվոր և հարգալի մի պետություն և ժողովորդ համայն աշխարհի մեջ ու բավական միջոցներ հառաջանան մեր բորոլրիս համար:
    Սա այն նույն պահնն է որ Իրանը շահեց 2-րդ համաշխահարաին պատերազմից, ուղակի տարբեր է երեվում իր տեսակով, միգուցէ կարելի է կոչել դիվանգիտական պատերազմ է՞:
    Սակայն դեռ մեր համար խնթիրկա լուծելու, թէ մեր պետականությունը կնախնտրի միանալ Ռուսատանի համակիրներին հետ , թէ ուղակի կդառնա Ռուսատանի գօրծակալը, դա հստակ կախված է մեր բոլորի դիրքերից թէ Հայաստանում և թէ Սփյուռքում. մեր միբան և խուհեմ պահվածությունը կստեղծի դիվանագիտական հստույգ կայունություն և ուշադրություն. հակառակ դեպկում հակառակ պատքերը որը երկու կուղմերի համար այս եկրուրդ պարական նախընտրելի է...:
    Հույսով եմ որ հասկանելի ու դրական կըհնչի այս կառջ բացադրումը:
    Շնորհակալություն հարգառժան Ազգակիցներից:
  
  ԱՆՈՒՆՈՎՏ ԱՊՐԵՍ ԳԱՐԵԳԻՆ ջԱՆՀԱՄԱՄԻՏԵՄ ,ՄԵԶ ՆժԴԵՀՆԵՐ ԵՄ ՊԵՏՔ...
•  129 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ՀԱՅ գրել է:
  Այս հոդվածը, որ հրատարակվել է ԱՆԻՎ ամսագրում մի երկու տարի առաջ, շատ այժմեական է ու այսօրվա ազգավնաս իրադարձությունները հասկանալու եւ նրանցում կողմնորոշվելու բանալի է տալիս: Եթե դեռեւս չեք կորցրել մտածելու ունակությունը՝ կարդացեք խնդրում եմ:
  Понятие времени, как элемент
  психологической войны против
  Армянского мира
  Карэн РУСИНЯН
  Обретение Арменией независимости привело к возрождению Армянского Вопроса в международной повестке дня. Турция и Азербайджан рассматривают активизацию Армянского Вопроса во всех его проявлениях, в первую очередь в деле арцахского урегулирования и мирового признания геноцида армян, как угрозу своей национальной безопасности. В целях нейтрализации Армянского Вопроса, помимо политических и военных рычагов воздействия на Армению, турецко-азербайджанский альянс, а также некоторые “нейтральные” национальные и международные структуры активно пользуются различными информационными методами воздействия на армянское и мировое общественное мнение. Такие методы многообразны: от примитивных, как турецко-азербайджанская фальсификация армянской истории, до более изощренных психологических и идеологических диверсий (пси-операций) по внедрению деструктивных идей в общественное мнение Армении.
  Одна из пси-операций Турции и Азербайджана и “нейтральных” структур против Армении нацелена на укоренение в армянском общественном сознании чувства упущенного времени, чувства отставания от мирового и даже регионального развития. Ввиду длительности этой пси-операции, корректней было бы называть ее долгосрочной стратегией, так как запущена она была еще в начале 90-х годов и длится по сей день.
  По всей видимости, первым, кто неосознанно или сознательно дал старт этой пси-операции в самой Армении был экс-президент Л. Тер-Петросян. Непосредственно до своей отставки и сразу после нее, он в нескольких интервью прокомментировал свою так и не реализовавшуюся позицию по арцахскому урегулированию, как наиболее рациональную и оправданную. В то же время позицию так называемой “партии войны” он заклеймил в качестве тупиковой, а твердость в переговорах с Азербайджаном назвал “потерей времени”, которая приведет в будущем к еще большим уступкам. Иными словами, в выступлениях Л. Тер-Петросяна проводилась мысль, что время играет против армян.
  В последующие годы идея потери времени высказывалась со страниц ряда армянских газет, так или иначе связанных с бывшим АОД и многократно повторялась в зарубежной прессе. Каждая рекламная акция соседних государств по открытию очередных символических кранов в еще пустых, обходящих Армению трубопроводах, комментировалась как результат упущенной в прошлом возможности договориться о статусе Арцаха.
  Если рассмотреть армяно-турецкий фронт противостояния, то и здесь мифический “фактор упущенного времени” присутствует практически постоянно. Турция требует отказа от армянской борьбы за признание геноцида в обмен на снятие блокады с Армении. При этом Турция указывает на те экономические возможности, которые теряет Армения, а, соответственно и время, которое потребуется нашей стране, чтобы наверстать упущенное. Несмотря на примитивность политики транспортного шантажа, она время от времени приносит свои плоды. Например, на очередную декларацию намерений построить железнодорожную ветку Карс-Ахалкалаки, нервно отреагировала уже сама армянская власть, а это значит, что вопрос виртуально упущенных возможностей и времени от бездействия ветки Карс-Гюмри воспринимается не как враждебная пси-операция, а как реальность.
  Карту “упущенного времени” разыгрывают и международные посредники в деле арцахского урегулирования. Об этом говорит позиция МКГ, спецпредставителя НАТО на Кавказе и в Средней Азии и сопредседателей Минской Группы, в один голос называющих 2006 год “последней возможностью” урегулирования в Арцахе. Если рассмотреть эти заявления в контексте неуступчивости Азербайджана, становится ясно, что 2006 год объявлен “последним” именно для Армении, и время, в очередной раз представляют играющим против армян. История идеи временного “окна благоприятных возможностей” представляет собой яркий пример хорошо организованной пси-операции. Эта идея широко используется представителями ОБСЕ, включая министра иностранных дел Бельгии, действующего председателя ОБСЕ де Гухта. Обратившись к недавнему прошлому, мы обнаружим, что о том же “окне” в 2003 году говорил и его предшественник на председательском посту в ОБСЕ, министр иностранных дел Нидерландов Шеффер.
  Дальнейшие разыскания приводят нас к выступлению посла Рудольфа Перины, представителя США на переговорах по Нагорному Карабаху в ходе конференции по постсоветским конфликтам в мае 2002. Здесь и понятие “окно возможностей” и основные пункты концепции “упущенного времени”, развитие которой мы продолжаем наблюдать:
  “Принципиальные вопросы решены, остались технические детали. В 2003 году в обеих странах пройдут выборы, что откроет окно благоприятных возможностей… Когда мы пытаемся убедить лидеров сепаратистов, что мир никогда не признает их в качестве суверенных глав, они недостаточно осознают, что историческое окно закрыто… Только у Азербайджана есть многообещающее экономическое будущее, которое позволит ему выдержать негативные последствия конфликта. Для других вовлеченных стран эти последствия окажутся разрушительными, что должно быть для нас предметом серьезной заботы”.
  Почему фактор упущенного времени выбран элементом враждебной пси-операции против Армении? Для этого следует ответить на вопрос, являлось ли время когда-либо определяющим фактором в армянском общественном и политическом сознании? Ответ однозначно отрицателен — время никогда и не в какие эпохи не могло изменить представление армян о наиважнейших основах Армянского мира и бытия. Если позволить себе быть поэтичным — Армения лежит вне времени, она вечна. Именно благодаря такому восприятию армянский народ не забыл в течение семидесяти холодных лет коммунизма ни геноцид армян, ни армянский Арцах и, спустя десятилетия, продолжает бороться с последствиями катастрофы начала XX века. Эта особенность общенациональной психологии и является мишенью психологических операций против армянского народа.
  Универсальность хронометрически-регистрируемого времени является непреложным фактом. Человек воспринимает время субъективно, в контексте конкретной культуры или субкультуры. Темп жизни мирового мегаполиса или сельского поселения, большой или малой страны, ритм выработки и принятия решений в том или ином обществе существенно различаются. Однако никто не осмелится заявить, что, к примеру, созерцательно-философский настрой жителя китайской провинции влияет на отставание Китая от мирового развития. В случае Армении имеет место софистическая подмена понятий, когда субъективное определение хода времени, заданное авторами психологической операции, навязывается нам, как объективное и универсальное. По его параметрам провозглашается отставание Армении, по его параметрам у нас пытаются искусственно вызвать ощущение такого отставания.
  Периодические акции с целью напомнить армянам о потерянном времени, проводятся на фоне рекламы мнимых экономических и политических “успехов” Турции и Азербайджана. В результате та часть армянского сознания, которая отличается предприимчивостью и конкурентным восприятием действительности, с неизбежностью активизируется. Она вступает в конфликт с другой частью нашего сознания, где пребывают неизменные ценности вечной Армении. Задача пси-операции — распространить конкурентное армянское мышление на те ценности, которые традиционно в Армянском мире воспринимаются вне времени. Конечная цель — запуск процесса самоуничтожения армянского психотипа за счет его же ресурсов, слом армянской воли.
  Здесь уместно упомянуть о нашем национальном понимании времени и вечности в контексте Армянского Нагорья. Такой феномен уникален не только для Армянства, он присущ и другим древним цивилизациям, которые существуют до наших дней — китайской, индийской. Хороший иллюстративный пример можно найти в восьмитомнике армянского фидаина и политического деятеля Рубена Тер-Минасяна. В своих воспоминаниях он дает психологический портрет армян различных регионов Западной Армении, особо останавливаясь на сасунцах. По его словам один из самых оскорбительных вопросов для крестьянина-сасунца: “Как долго ваши предки жили в этих горах?” По заключению Р. Тер-Минасяна сасунцы считают ниже своего достоинства объяснять свое вечное присутствие в горах Армянского Тавра. В некоторых случаях, в качестве исключения, сасунец-крестьянин может использовать антитезу, указав на сасунский регион Хута, населенный армянизированными в незапамятные времена ассирийцами, или на равнинный Тарон и Мушскую долину, где процессы переселения и ассимиляции были более активными, чем в горах Сасуна — указать для того, чтобы подчеркнуть абсолютное и вечное бытие армян Сасуна на Тавре. Но, как говорит Р. Тер-Минасян, сасунец никогда не опустится до того, чтобы доказывать и объяснять встречному, когда его предки заселились в этот регион. Ибо он не просто уверен, он знает, что они там жили всегда, вечно. Этот простой пример наиболее ярко показывает, что время в восприятии простого армянина-крестьянина имеет особую суть, а именно, неразрывно связано с Армянским Нагорьем, то есть с Арменией в ее вечном смысле.
  Мы не откроем ничего нового, сказав, что армянское время национально, связано с Нагорьем, течет по своим законам, где единицей измерения является как минимум столетие. Каждый армянин хотя бы раз переживал подобное, глядя на вечный Арарат или на столь же вечные Хуступ в Сюнике, Дизапайт в Арцахе, Абул-Сар в Джавахке, Нех Масик (Сипан) в Тароне. Гораздо сложнее описать суть данного феномена, при этом основная сложность заключается в отсутствии понятийного аппарата, методологии описания, ибо речь идет о сакральных национальных категориях. И все же, воспользовавшись аналогией, можно попробовать приблизиться к сути явления.
  Из релятивистской физики известно, что время неразрывно связано с пространством. Время способно “замедляться” или вообще “останавливаться” в моменты, связанные с рождением или исчезновением пространства. Например, в условный период “Большого Взрыва” и последующего развертывания Вселенной или в пределах так называемых “черных дыр” пространство претерпевает такие гравитационные изменения, что связанное с ним время подвергается замедлению или полной остановке. Мы, рядовые армяне, несем в себе память о другом “Большом Взрыве”, породившем не только армянскую, но и всю индоевропейскую цивилизацию, чьей родиной, как уже доказано, является Армянское Нагорье. Потомки тысячи поколений с Армянского Нагорья, мы насыщены реликтовым излучением, которое по законам физики является следствием “Акта Творения” или “Большого Взрыва”.
  Из наших ощущений времени и вечности напрашиваются, как минимум два вывода.
  Во-первых, Армянское Нагорье, Армения, — это не просто страна, а, как минимум, цивилизация. И, во-вторых, особое армянское восприятие времени есть следствие памяти о зарождении армянской и индоевропейской цивилизации (Большом Взрыве), ушедшей со временем в “коллективное бессознательное” народа. Сакральные центры Армянского Нагорья и по сей день являются источниками первичной энергии для творческих взлетов армянского гения, который вечен, как вечно само Нагорье. Творя и созидая, Армения и ее народ остаются неубывающим послесвечением Большого Взрыва по всей ойкумене. Не в этом ли секрет вечности Армении?
  Хотелось бы отметить и еще один аспект, связанный с философией “конца истории”, которая возникла при раскрутке глобализационного проекта от имени западного мира. Опираясь на подавляющую материальную и интеллектуальную мощь Запада, было заявлено о намерении остановить историческое и культурное время. (Здесь уместно вернуться к цитате из Рудольфа Перины, который говорил не только об “окне благоприятных возможностей”, но и о другом, “историческом окне”, якобы раз и навсегда закрывшемся. Речь, конечно, шла о трансформации политической карты, пересмотре границ, праве народов на самоопределение. Это политическое приложение философии “конца истории” не впервые выходит на первый план, когда речь идет о нежелательных переменах в мире). “Конец истории” должен стать логичным следствием нового мирового порядка, при котором, в частности, отменяются всяческие границы, — географические, информационные, культурные и ликвидируется все многообразие центров силы, кроме одного, по определению наднационального, внешнего по отношению к традиционной культуре. Очевидно, что реализация данного проекта действительно означает не просто закат, но конец европейских истории, культуры — от них остается только растворяющаяся в воздухе улыбка внутренней пустоты и бесплодия.
  Национальное ощущение времени, интимные взаимоотношения каждой из культур со временем заменяются безжизненной суммой секунд и минут, бег которых уже невозможно остановить. Личности, народы, цивилизации оказываются втянутыми в безумную гонку за цифрами на электронном табло — ускользающим, все более и более ускоряющимся, но уже мертвым временем.. Бег без цели, бег ради бега, — судорожная и суррогатная активность мегаполисов, занятых производством вещей и предметов, из которых уже ушел дух и исчезла глубина, придающая смысл человеческому существованию.
  Несомненно, подобный “ход часов” прямо противоположен армянскому ощущению времени, неразрывно связанному с Армянским Нагорьем и Большим Цивилизационным Взрывом, произошедшим на Нагорье тысячелетия назад.
  Формально говоря, ни над Арменией, ни над Западом в его современном состоянии время не довлеет. Но вневременной феномен обеих цивилизаций имеет разный знак. Для Запада историческое время некогда было, но оно останавливается, исчезает, затухает, как в случае с вползанием в “черную дыру”. Стремительно движется только время частных лиц и корпораций, связанное с разного рода планированием, с выгодой или ущербом. Для Армении же, как изначального цивилизационного центра, время никогда и не начиналось, Армения вообще не входила и не входит в зону времени, особенно в его нынешнем западном понимании.
  Резюмируя, можно отметить следующие основные факторы. Армянское Нагорье — это центр, точнее эпицентр творения индоевропейской цивилизации. Здесь, как и в центре галактики или Вселенной, время не является той доминантой, которой оно становится на периферии. Армения вечна, она лежит вне времени. На такой вневременной основе сформировано армянское восприятие своей страны и своих национальных ценностей, интуитивное ощущение того, что каждый армянин является носителем первичного элементарного заряда зарождения цивилизации. Это восприятие является мишенью психологической кампании, цель которой — привнести ложное ощущение отставания, пресечь связи Армянства с его древнейшими, вневременными переживаниями, породить внутриармянский конфликт, столкнув армянское конкурентное мышление и армянские вечные ценности и, в конечном итоге, сломать армянскую волю.
  Тут есть довольно тонкая грань. Осознание серьезности вызовов стоящих перед Армянством не должно приводить к росту тупиковых конспирологических теорий всемирного антиармянского заговора. Такого рода теории и настроения являются ярким примером деструктивного мифотворчества с целью “переложить” ответственность за свои неудачи на внешние, желательно глобальные силы. В результате происходит искусственная и чаще всего неоправданная демонизация глобальных сил, по определению имеющих интересы и реализующих свою политику на всем доступном им пространстве. Говорить о долговременной враждебной или дружественной стратегии по отношению к Армянству этих сил не совсем корректно, поскольку она предполагает наличие взаимоотношений. Но для глобальных действующих лиц Армения и Армянство представляются пренебрежимо малыми величинами в рамках проводимой ими мировой стратегии. Пренебрежимо малыми не в силу нашей численности или экономического потенциала, но политической, идейной незрелости, неготовности взять ответственность за свое будущее на себя — тех недостатков, от которых мы пока не в состоянии избавиться.
  Чтобы избежать навязываемого нам внутреннего конфликта, необходимо разработать контрстратегию, предотвратить саму его возможность. Необходимо провести четкие границы между конкурентным мышлением и вечными ценностями, культивировать эти ценности в пределах Армянского мира. Несмотря на блокаду, Армения — наиболее многосторонне и динамично развивающаяся страна в регионе. Она не привязана к одной отрасли, как Азербайджан, не пребывает в хаосе, как Грузия, не ведет борьбу с партизанами на собственной территории, как Турция. Долгосрочный экономический рост имеет основой не коммуникации, которые в любой момент снова могут быть перекрыты, а как раз-таки вечные национальные ценности, разъедаемые чисто потребительской философией. Все разговоры об “упущенном времени”, как и другие пси-операции против Армянства, должна предотвратить отечественная информационная политика.
  Ее основой должно стать осознание того, что любые политические слова и дела, тактика и стратегия, имеющие отношение к краеугольным вопросам Армянства, неизбежно соприкасаются с вневременной частью Армянского мира и армянских ценностей. Понятие времени может играть только техническую, подчиненную роль. Вечное, вневременное восприятие Армении исключает диктат времени над армянством.
  
•  129 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   HAYASTANCI գրել է:
  amena himar tufta tert@ azat arcaxna , plus amenavormtnog@
•  128 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ??? գրել է:
  
  • HAYASTANCI
    amena himar tufta tert@ azat arcaxna , plus amenavormtnog@
  
  HARTS?
  robiki masin film e nkarvel ev h-1-@ 60 angam tsuiyts tvets.
  HARTS? Inchu chi khosvum robiki hor masin ev nuynn el bellayi hor masin. INCHU? Ov e robiki hayr@? Inch e nra anun@? Inchu voch mi teg chi nshvum? HARTS? Tjanachum e artyok robik@ te ov e Alekperov Saidoglin? Kimulik mi hogvats el ays masun gri te du hay es. Hakarak depkum 10 tari lrel ek u bavakan e hay jogovrdin himmari teg dnek. Spasum enk ays temayov hodvatsi.