«ՕՊԵՐԱՆ ՄՆՈՒՄ Է ԲԱՆՏԱՐԿՎԱԾ»

Քննարկում

•  121 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   SAHAK գրել է:
  լավ է հենց ձեր նման հաղորտություն սուտ մատուցող հաստատություները փակվեն ու դուրս Հայաստանից....
•  121 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Hrayr գրել է:
  
  • ArAzArM
    Սիրելի Արմթաունի Հայեր,
    Ես կցականաի ինչ որ մեկ ինձ տրամաբանորեն բացատրեր թե ինչու է հայ ժողովուրդի մի հատվածը դավաճանում հայ ազգի շահերը և գնում է ազգի (ազգը իմ համար ավելի բարձր կատեգորիա է, քան պետությունը) դավաճանի հետևից: Ստորև շարադրում եմ կետեր (փաստերը) որոնք ինձ իրավունք են տալիս ԼՏՊ կոչել դավաճան:
    Ա. ԼՏՊ-ն ամուսնացած է հրեաի հետ: Այս հանգամանքը միայն վտանգի տակ է դնում ազգաին անվտագությեւնը:
    Բ. ԼՏՊ-ն թույլ տվեց պետական իֆռաստուկտուրաի քայքայումը, առաքումը դեպի արտասահման և վաճառք:
    Գ. ԼՏՊ-ն ցանկանում էր ծախել Ղարաբաղը: Սա էր պատճառը, որ նա ստիպված հրաժարական տվեց:
    Դ. ԼՏՊ-ն ազգային գաղափարախոսությունը համարում էր կեղծ կատեգորիա: Սա իմ համար նույն նշանակությունը ունի ինչ. Ազգը կեղծ կատեգորիա է: Քանզի աշխարհում ամեն ինչ ունի որոշակի օրինաչափություններ և առանց այս օրինաչափությունները հասկանալու մենք չենք կառիղ ճիշտ կարծիք կազմել առարկաի մասին: Ավելի չեմ մեկնաբանում, հասկացողը կհասկանա:
    Սա մի փորձ է "արա Սեռժի սենցը և Ղարաբաղցիների ընենցը" ասիղներին տրամաբանել ստիպելու: ԵՎ քանի, որ վստահ եմ նրանց մեծամասնություը ավելի շուտ այս գրությունը կջնջի քան կտրամաբանի, նախօրոք ասեմ որ սյուն գրությունը զետեղվելու է Արմթաունում այնքան ժամանակ, քանի չեմ ստացել տրամաբանական պատասխաններ:
    Հարգանքներիվ:
  
  
•  121 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ArAzArM գրել է:
  
  • Նաիրի+
    [quote=Hrayr]
  Մարդը իրավունք ունի սիրելու։ Բայց Հայկական օրենքով, ամուսինն է տան տերը։ ԼՏՊ-ն ճիշտ է։
  Հարց- ով է Ռոբերտ Քոչարյանի հայրը՞
  - ով է նաև Սերժի հայրը[/quote]
  Նաիրի եղպայրս:
  Տրամաբանելը պայման է իմ գրությանը պատասխանելու համր:
  Ես չեմ մեղադրում իրեն ամուսնանալու համար: Ես մեղադրում եմ մեզ որ ազգաին անվտագություն վտանգող այս լուրջ փաստը չի խցկվում իմ ամբոխացած հայրենակիցների գլխում:
  Փորձիր պատասխանել բոլոր կետերիմ ՈԻ ՄԻՇՏ ՏՌԱՄԱԲԱՆԵԼՈՎ... Տրամաբանելով... Տրամաբանե... Տրամաբանե ... Տրամաբանե.....
  Հ. Գ. Եբևե լսել ես հրեաների հարսնացուների դպրոցի մասին:
  
•  121 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   Նաիրի+ գրել է:
  
  • ArAzArM
    Մարդը իրավունք ունի սիրելու։ Բայց Հայկական օրենքով, ամուսինն է տան տերը։ ԼՏՊ-ն ճիշտ է։
    Հարց- ով է Ռոբերտ Քոչարյանի հայրը՞
    - ով է նաև Սերժի հայրը
  
  Նաիրի եղպայրս:
  Տրամաբանելը պայման է իմ գրությանը պատասխանելու համր:
  Ես չեմ մեղադրում իրեն ամուսնանալու համար: Ես մեղադրում եմ մեզ որ ազգաին անվտագություն վտանգող այս լուրջ փաստը չի խցկվում իմ ամբոխացած հայրենակիցների գլխում:
  Փորձիր պատասխանել բոլոր կետերիմ ՈԻ ՄԻՇՏ ՏՌԱՄԱԲԱՆԵԼՈՎ... Տրամաբանելով... Տրամաբանե... Տրամաբանե ... Տրամաբանե.....
  Հ. Գ. Եբևե լսել ես հրեաների հարսնացուների դպրոցի մասին:[/quote]
  Այ ցավտ տանեմ երևի ավելի շատ ինձնից ոչ մեկտ էլ չգիտեք հրեաների մասին և նրանց բուրգի իրական կառուցվաձքն ու ձևի մասին։ Սիոնի, Մասսոնների մասին պիտի ասես, դրանք Հրեաների Աբգ են։ Բայց ես դեմ եմ եղել ԼՏՊ,ին 1988 շվականին և վեց մարդկանցից մեկը ես եմ եղել, որ արտահայտվել ենք տարբեր ձևերով։ Էսօր արդեն ԼՏՊ,ն միայն ազգի կողմից կատարող է և որպես հայ զգում է իր արած սխալներն ու լավ տղերքի մահվան պատճառները, Հայաստանի երորդ կարգի երկիր լինելու վախը։
  Իսկ իմ հարցին չպատասխանեցիր, ով է Ռք-ի հայրը և ՍՍ-ի։
  Ում ՞ հտժրահանքժգներն են կատարում դրսի՞՞՞՞՞ եթե հասկանաս, կհասկանաս, որ Ռք և ՍՍ նորից հրեաների ավելի վատ ճյուղի հրաման են կատարում և Հայաստանը մի քանի տարուց կլինի հումք մատակարարող ամենահետամնաց երկրներից մեկը, որը և կա օրս, միայն ի շնորհիվ դրսի թասիբով հայերի օգնություն է ստանում։
  Պուտին- Մեդվեդև զույգը կատարում հրեաների պատվերը- Ռուսաստանը գումարած ՍՍՀմ հանրապետությունները բաժանելու են չորս մասի, մինչ տասներեք թիվը, որի մի մասը այաստանն է լինելու։ Իսկ 1988 թվի ԼՏՊ-ին հրեական հրամայող ճյուղը, Հայաստանը թողնում էր միայն միտք արտադրող երկիր և տուրիստական։ Հասկացար տարբերությունը՞՞՞
  
•  121 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ArAzArM գրել է:
  Շնրհակալ եմ պատասխանիտ համար: Քո հարցին թե ով՞ է ՌՔ-ի և ՍՍ-ի հայրը չեմ կարղ պատասխանել, որով չգիտեմ: Եթե ավելի մանրամասն կամ ավելի ճիշտ փաստացի տվյալներ ունես գրի իմանաք: Ինչ որ գրում ես հետաքրքիր է, բարց ավելին չէ քան վարկած: Մինչ դեռ չորս կետեր որ թվել եմ փաստեր են ու բոլոս էլ տեղյակ ենք: Թող ներվի համեմատուխյունս, բայց դու առաջարկում ես օվկյանում լողացող ջրահարսի համար, ձեռիս ձուկը բաց թողնեմ: Որ ՌՔ-ն և ՍՍ-ն վնթարկվում են առտաքին ազդեցության չէմ կասկածու: Որ Ռուսաստանում կա կայուն ու գործող սիոնական ընդհատակ չեմ կասկածում նույնպես: Բայց իմ ախպեր Ռուսաստանը ռուսների երկիրն է, Ամերիկան հրեաների: Չի կարելի այս երկուսը համեմատել:
•  121 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ArAzArM գրել է:
  Շնրհակալ եմ պատասխանիտ համար: Քո հարցին թե ով՞ է ՌՔ-ի և ՍՍ-ի հայրը չեմ կարղ պատասխանել, որով չգիտեմ: Եթե ավելի մանրամասն կամ ավելի ճիշտ փաստացի տվյալներ ունես գրի իմանաք: Ինչ որ գրում ես հետաքրքիր է, բարց ավելին չէ քան վարկած: Մինչ դեռ չորս կետեր որ թվել եմ փաստեր են ու բոլոս էլ տեղյակ ենք: Թող ներվի համեմատուխյունս, բայց դու առաջարկում ես օվկյանում լողացող ջրահարսի համար, ձեռիս ձուկը բաց թողնեմ: Որ ՌՔ-ն և ՍՍ-ն վնթարկվում են առտաքին ազդեցության չէմ կասկածու: Որ Ռուսաստանում կա կայուն ու գործող սիոնական ընդհատակ չեմ կասկածում նույնպես: Բայց իմ ախպեր Ռուսաստանը ռուսների երկիրն է, Ամերիկան հրեաների: Չի կարելի այս երկուսը համեմատել:
•  121 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   Gevork գրել է:
  Դավիթ Շահնազարյան....
  նստած մտածում ես ... թէ էս ինչպես այդ բոլոր ծրագված գօրծը պռավալի գնաց... էս ոնց կարացան մեզ սխալ կողմը հանեն, չէ որ ջիշտը մենք եինք խախի մեջ...այ կեզի բան՞՞՞՞
  ոչ ինչ դու մենակ մեկը չես, բոլոր արեվ մուտքն է ցնցված ու մոլորած... թէ էս Հայերը ոչինչով ոնցեն կարուղանում առհելի դժվարություներին հախթահարել՞՞՞ ...
  էհհհ Դավիթ եսքան տարի ապրեցիր մեր մեջ ու չհասկացար՞ դեհ ասեմ ինչոր ասում էի դպրոցում, "դու Հայի գօրծից երփեկ բան չես հասկանա" հիշում ես՞ ... միայն Հայը կահասկանա դավիթ...այ դավիթ շահի հետեվից ընկած ու զարմացած...
  
•  121 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ArAzArM գրել է:
  
  • Gevork
    Դավիթ Շահնազարյան....նստած մտածում ես ... թէ էս ինչպես այդ բոլոր ծրագված գօրծը պռավալի գնաց... էս ոնց կարացան մեզ սխալ կողմը հանեն, չէ որ ջիշտը մենք եինք խախի մեջ...այ կեզի բան՞՞՞՞
    ոչ ինչ դու մենակ մեկը չես, բոլոր արեվ մուտքն է ցնցված ու մոլորած... թէ էս Հայերը ոչինչով ոնցեն կարուղանում առհելի դժվարություներին հախթահարել՞՞՞ ...
    էհհհ Դավիթ եսքան տարի ապրեցիր մեր մեջ ու չհասկացար՞ դեհ ասեմ ինչոր ասում էի դպրոցում, "դու Հայի գօրծից երփեկ բան չես հասկանա" հիշում ես՞ ... միայն Հայը կահասկանա դավիթ...այ դավիթ շահի հետեվից ընկած ու զարմացած...
  
  
•  121 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   artak գրել է:
  
  • ArAzArM
    Սիրելի Արմթաունի Հայեր,
    Ես կցականաի ինչ որ մեկ ինձ տրամաբանորեն բացատրեր թե ինչու է հայ ժողովուրդի մի հատվածը դավաճանում հայ ազգի շահերը և գնում է ազգի (ազգը իմ համար ավելի բարձր կատեգորիա է, քան պետությունը) դավաճանի հետևից: Ստորև շարադրում եմ կետեր (փաստերը) որոնք ինձ իրավունք են տալիս ԼՏՊ կոչել դավաճան:
    Ա. ԼՏՊ-ն ամուսնացած է հրեաի հետ: Այս հանգամանքը միայն վտանգի տակ է դնում ազգաին անվտագությեւնը:
    Բ. ԼՏՊ-ն թույլ տվեց պետական իֆռաստուկտուրաի քայքայումը, առաքումը դեպի արտասահման և վաճառք:
    Գ. ԼՏՊ-ն ցանկանում էր ծախել Ղարաբաղը: Սա էր պատճառը, որ նա ստիպված հրաժարական տվեց:
    Դ. ԼՏՊ-ն ազգային գաղափարախոսությունը համարում էր կեղծ կատեգորիա: Սա իմ համար նույն նշանակությունը ունի ինչ. Ազգը կեղծ կատեգորիա է: Քանզի աշխարհում ամեն ինչ ունի որոշակի օրինաչափություններ և առանց այս օրինաչափությունները հասկանալու մենք չենք կառիղ ճիշտ կարծիք կազմել առարկաի մասին: Ավելի չեմ մեկնաբանում, հասկացողը կհասկանա:
    Սա մի փորձ է "արա Սեռժի սենցը և Ղարաբաղցիների ընենցը" ասիղներին տրամաբանել ստիպելու: ԵՎ քանի, որ վստահ եմ նրանց մեծամասնություը ավելի շուտ այս գրությունը կջնջի քան կտրամաբանի, նախօրոք ասեմ որ սյուն գրությունը զետեղվելու է Արմթաունում այնքան ժամանակ, քանի չեմ ստացել տրամաբանական պատասխաններ:
    Հարգանքներիվ:
  
  ba serji kam ko robertiki hayrer@ inch azg en ???
•  121 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   beno գրել է:
  ախպեՐնեՐ սեՐժիկն Է այս ամենի պատՃառը
•  121 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   ArAzArM գրել է:
  
  • artak
    ba serji kam ko robertiki hayrer@ inch azg en ???
  
  Արտակ ջան, դու չես փորձել պատասխանել իմ առաջակած կետերից մեկին անգամ:
  Հետևաբա քո հարց մնում է անպատասխան:
  Հարգելիներս ձեր մեջ 1-ը չկա, որ հաշվի առնելով 4 կետերը, ինձ փորձի բացատրի թե՞ ինչու ԼՏՊ:
  Դաա՛ լավ չի, լավ չի:
•  121 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Ashot գրել է:
  Արտակ ջան, դու չես փորձել պատասխանել իմ առաջակած կետերից մեկին անգամ: Հետևաբա քո հարց մնում է անպատասխան: Հարգելիներս ձեր մեջ 1-ը չկա, որ հաշվի առնելով 4 կետերը, ինձ փորձի բացատրի թե՞ ինչու ԼՏՊ: Դաա՛ լավ չի, լավ չի:[/quo Հարգելի ArAzA՛rM, Եթե դեմ չես, մի փոքր անուղղակիորեն կպատասխանեմ քո և բոլոր իմ հայրենակիցներին Փասադենայի «Լույս Աշխարհ» հաղորդաշարին ուղղած իմ նամակով: Ես դրանով կարճ հիմնավորում եմ, թե ինչու եմ կտրականապես դեմ «առաջին նախագահին»: Ցավում եմ, որ նրա կողմնակիցներն այնքան են կուրացել այսօր, որ չեն տեսնում ակնառու բաներ: Ի դեպ, իմ դիրքորոշումն ավտոմատ կերպով չի նշանակում, որ ես Քոչարյանի/Սարգսյանի կոմն եմ: ԵՎ այսպես՝ հոդված-նամակս: Վաղուց էի ուզում գրել Լույսաշխարհին. մարտի 13-ի ֆիլմը վերջնականապես դրդեց ինձ դիմել Ձեզ, որովհետև որոշ հիշողությունների և զուգահեռների տեղիք տվեց, չնայած ինքը ֆիլմը բավականին խոցելի կողմեր ունի: Այն, ինչ գրում եմ, առաջին հերթին հասցեագրվում է Ձեր ունկնդրողներին, քանի որ, հաշվի առնելով Ձեր բազմիմացությունը, կարծում եմ, Դուք իմ գրածներից հիմնականում տեղյակ եք: Ֆիլմից հետո իմ համար լրիվ պարզ եղավ, որ զանազան ֆորումներոմ, հանրահավաքներում, ընդդիմական ԶԼՄ-ների էջերից Տեր-Պետրոսյանի կողմնակիցները, կոպիտ ասած, թքած ունեն Արցախի վրա, ինչպես նաև նրանց կուռքը: Ուշադրություն դարձրեք, նրանք նույնիսկ այդ անվանումն են մոռացել: Բայց հետաքրքի՞ր է, տեսնես, ներքուստ չե՞ն հասկանում, որ եթե Տեր-Պետրոսյանը եկավ՝ կորցնում ենք Արցախը, կորցնում ենք Արցախը՝ կորցնում ենք Հայաստանը: Մի՞ թե այդ մարդիկ չեն գիտակցում, որ զուր չեն այսօր Ադրբեջանի № 1 պատմաբան Իլհամ Ալիևի դատողությունները «Իրևանի խանության» մասին, որով նա հավակնում է մեր մի բուռ հողի վրա: Ինչ նշանալից «զուգատիպություն». Ալիևվն սկսել էր իր ցնդաբանությունների քարոզչությունը մոտավորապես Տեր-Պետրոսյանի նախընտրական արշավի հետ միասին: Երևի թե, լավ ել հույսեր ուներ... ՈՒզու՞մ եք համոզվել, ինչպես են Ադրբեջանում սպասում X օրվանը: Այցելեք http://www.day.az/news/politics/111579.html կայքը ու կարդացեք Դեյ. Ազ Ինտերնետ գործակալության 2008 թվի մարտի 15-ի հաղորդագրությունը՝ կհավաստիանաք: Խելքներդ գլուխներդ հավաքեք, քանդող Տեր-Պետրոսյանին նեցուկ մի կանգնեք՝ այսօր կհրապուրվեք նրա ամբոխավարությամբ կամ – Աստված չտա՛ – հաղթանակով, վաղը ձեր երեխաները հայրենիք չեն ունենա: Իսկ ձեր ցինիկ ու եսասեր Տեր-Պետրոսյանի թեկնածությունն ավելի լավ է հետո առաջարկեք ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնին՝ իր պերճադատարկախոսության, զանգվածներին ապակողմնորոշելու, զոմբիացնելու շնորհքի համար: Համ ել այնտեղ նա հաջողությամբ կաջակցի պրոադրբեջանական և պրոթուրքական բանաձևերի ընդունմանը: Ժապավենը նայելուց մի երկու հետաքրքիր փաստ հիշեցի 90-նների սկզբի պատմությունից: Արդեն անկախ էինք, արդեն Տեր-Պետրոսյանն էր Հայոց Աշխարհի տեր-տիրականը, արդեն մամուլն ավելի համարձակ նյութեր էր տարածում: Շատ ափսոսում եմ, որ մոռացել եմ «Ռեսպուբլիկա Արմենիա» թերթի այն համարը, որում մի հոդված կար Հայ Եկեղեցու դերի մասին նոր պատմական իրավիճակում՝ ԽՍՀՄ-ի տապալումից հետո: Լավ հիշում եմ մոտավորապես հետևյալ ցնցող տեղեկատվությունը. վերևներում ոմն հզոր անձնավորություն լուրջ մտադրություն ունի բարձրացնել Հայ Առաքելական Եկեղեցին Վատիկանին վերաենթարկելու հա՛րցը!!!: (Չեմ կարող չդնել ռուսական բացականչական նչանները): Հեղինակը կտրականապես հրաժարվեց տալ որևէ լրացուցիչ տվյալ: Ցավոք, այդ նյութը ոչ մի շարունակություն չունեցավ, բայց բարեբախտաբար այդ պատմությունն ել շարունակություն չունեցավ, համենայնդեպս, առ այսօր: Սակայն ո՞վ էր այդ խորհրդավոր անձնավորությունը: Շատ հավանաբար՝ Տեր-Պետրոսյանը չէր, բայց նրա բերանից կամ ուղեղից՝ նրա ամենամերձավորներից որևէ մեկն էր, որ հնչեցրել էր պատրոնի իդեա ֆիքսը: Այս հիշողությունն առաջ քաշեց մեկ ուրիշը: Նույն թերթը մեկ այլ հոդվածում պատմեց մի զարհուրելի փաստի մասին: Հենց այդ ժամանակահատվածի դաժան ճգնաժամի պայմաններում հայ ձեռնարկատերերի մի խումբ սլանում է Սադախլո. նրանք տեղեկություն են ստանում, որ այնտեղ կանգնած է Հայաստան ուևորվող մի վագոնաշար վառելանյութով, կարծեմ՝ մազութով, վրացիները բաց չեն թողնում, և այս խումբը մեկնում է վրացիների հետ բանակցելու, նույն թվում, մի գուցե և կաշառելու, որպիսզի նրանք որքան հնարավոր է արագ բաց թողնեն գնացքը Հայաստան: Վրացիները, ծիծաղելով, հենց սկզբից հրաժարվում են բանակցելուց հետևյալ պատճառաբանությամբ. «Ձեզանից առաջ ավելի լավ տղաներ եկան Հայաստանից ու ավելի շատ փող տվեցին, որ այս վագոնաշարը առաջ բաց չթողնենք:» Երևի նորից արժի երեք ռուսական բացականչական նշան դնելւ, այդպես չէ՞: Հնարավո՞ր է արդյոք, որ երկրի ղեկավարությունը չիմանար վառելանյութի մի մեծ վագոնաշարի մասին, որ բաց չեն թողնում մտնի երկիր: Տեսնու՞մ եք, ինչպես էին ծնվում օլիգարխները: Ծանր ծննդաբերություն է, չէ՞: ԵՎ եթե մայրը Տեր-Պետրոսյանը չէ, ապա նա առնվազն դրա տատմերն է: Փաստը փաստի հետևից մերկացնում է այդ մարդու հակահայկականությունը տարբեր ոլորտներում: Թվում էր, այս գործիչը ջանք չի խնայի, օգտագործելով իր գերագույն պաշտոնը, որպիսզի վերականգնած պետականության պայմաններում ամրապնդի Հայաստանի՝ հինավուրձ քաղաքակրթության և յուրահատուկ բնության անկյունի կերպարը: Ի նկատի ունեմ Անդրկովկասի համար յուրահատուկ Երևան քաղագի պատմության և Հայաստանի բնության թանգարանները՝ թանգարաններ, որոնք «Լևոնի օրոք» դուրս էին շպրտված փողոց: Մայրենի մշակույթի այս օջախների տասնյակ տարիների գոյության ընթացքում դպրոցականների մի քանի սերունդ իրենց աչքերով ճանաչում էին այստեղ հարազատ երկրամասը, առնչվում էին հայրենիքի պատմության ու բնության հետ, զգում էին իրենց արմենների և ուրարտցիների հետնորդներ և սովորում էին հպարտանալ իրենց հայ լինելով: Ես ինքս հարյուրավոր աշակերտներ և հյուրեր եմ տարել այդ հիանալի թանգարանները: Չգիտեմ, այցելել են արդյոք ապագա «դեմոկրատիզատորները» նշված թանգարանները իրենց ատելի խորհրդային մանկությունում, բայց երբ Տեր-Պետրոսյանը և Co հասան իշխանության, նրանք որոշեցին, որ կապիտալիզմ կառուցող ժողովրդին դրանք արդեն պարզապես պետք չեն: Ավելի լավ է դրանց տեղը լինի ... մզկիթ՝ չե որ անհրաժեշտ է սիրաշահել հարևանին, իսկ սեփական արժեքները ... ու՞մ են դրանք հիմա պետք: Տարիներ շարունակ թերթերը գրում էին այդ թանգարանների աշխատակիցների տառապանքների մասին, թե ինչպես էին նրանք վազում ամբողջ քաղաքով իրենց ցուցանմուշների համար ապաստարան գտնելու նպատակով, մինչդեռ այդ նմուշները փտում եին մայրաքաղաքի տարբեր նկուղներում: Երկար ժամանակ ես չէի կարող հասկանալ. լավ, քաղաքական շահը թելադրում էր Երկնագույն մզկիթի վերականգնումը, բայց չե՞ որ կարելի էր տեղափոխել թանգարանները այլ շինություններ կամ շենքեր: Հետո հասկացա. այն ժամանակ ի՜նչ թանգարան, ի՜նչ բան՝ այն ժամանակ ամբողջ հնարավոր քառակուսիները վաճառվում էին աջ ու ձախ, և երևանցի Տեր-Պետրոսյանը (ի նկատի ունեմ նրա մանկության քաղաքը, ոչ թե ծննդավայրը) թքած ուներ ինչ-որ թանգարանների ցուցանմուշների վրա: Իսկ ղարաբաղցի Ռոբերտ Քոչարյանը դուրս եկավ անհամեմատ ավելի մեծ հայրենասեր և գործադրեց բոլոր ջանքերը, որպիսզի Երևանի պատմության ու Հայաստանի բնության թանգարանները նորից իրենց դռները բացեն այցելողների համար: Անձամբ ինձ համար միայն այս պատմությունը հերիք կլիներ, որպիսզի ոչ մի պարագայում չքվեարկեի «առաջին նախագահի» օգտին, ինչ պաշտոնի ել որ նա չձգտեր: Պարզ չէ՞ արդյոք, որ նա ուղղակի ազգային մշակույթը ոչնչացնելու փորձեր էր անում: Տեր-Պետրոսյանի վերադարձի շուրջը ունեմ նաև երկու հետաքրքիր դիտարկում կապված «Ղարաբաղ» կոմիտեի հետ: Առաջինն ուղղակիորեն հետևեց ֆիլմից: ՈՒշադրություն դարձրե՛ք. այսօր Տեր-Պետրոսյանի կողքին չկան «Ղարաբաղ» կոմիտեից կան նրա այլ զինակիցներից գրեթե ոչ մե՛կը: ՈՒ՞ր են Աշոտ Մանուչարյանը, Խաչիկ Ստամբոլցյանը, Աշոտ Բլեյանը, Բաբկեն Արարկցյանը, Վանո Սիրադեղյանը, Դավիթ Վարդանյանը, Իգոր Մուրադյանը, Սամվել Գևորգյանը, Վազգեն Մանուկյանը: Վերջինիս մասին Դուք արդեն խոսել եք. նա քիչ թե շատ, այնպես թե այսպես, անչափ զգուշորեն իր մասին իմաց տալիս է, բայց որտե՞ղ են մնացածները: Ինչու՞ չեն միանում իրենց պերճախոս պատրոնին: Իմ միակ եզրակացությունն է. վախենում են: Տեսեք. նույնիսկ ամենամտերիմները ձայն չեն հանում: Ի նկատի ունեմ Աշոտ Բլեյանին, որը կարող էր հավակնել Ադրբեջանում կամ նույնիսկ Թուրքիայում Հայաստանի առաջին դեսպանի պաշտոնին, և Վանո Սիրադեղյանին, որը վերջապես կկարողանար անվտանգ վերադառնալ հայրենիք, մի գուցե և սպիտակ ձիու վրա: Ինչի՞ց են վախենում: Դե, ինչպե՞ս կարող են նրանք հաշվի չառնել մեկ ուրիշ իրենց զինակցի՝ Համբարձում Գալստյանի ճակատագիրը: Հաջորդ միտքս: Մինչև մարտի 17-ը ինձ տանջում էր Գագիկ Ջհանգիրյանի Տեր-Պետրոսյանին միանալու փաստը: Չէ՛, ամենինչ այդքան ել հասարակ չի այդ պատմությունում, երկրի Գլխավոր դատախազի առաջին տեղակալը, գլխավոր զինվորական դատախազը հանաք-մասխարա չէ՝ նա դե՛մք է: Մարտի 17-ին, այս հոդվածը գրելուց, որոշ որոնումներ էի անցկացնում Ինտերնետում և ռաստ եկա անցյալ տարվա աշնանը թռուցիկ կերպով տարածած նորությանը, որին շատերն ուղղակի լուրջ ուշադրություն չդարձրեցին. Գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանը պատահականորեն հայտնաբերում է, որ Դատախազության արխիվներում չկա «Ղարաբաղ» կոմիտեի 60 հատորից ավել բաղկացած քրեական գործը: Ծառայողական հետաքննությունը շատ շուտ հայտնաբերում է, որ, հակառակ օրենքի, Դատախազության Քննչական վարչության պետը դեռ 1996 թվականին փոխանցել է այն Տեր-Պետրոսյանին, և վերջինս անօրինականորեն, սուսիկ-փուսիկ և հաջողությամբ պահում է իր իսկ դատական գործը իր մոտ: Որտե՞ ղ է այդպիսի բան տեսնված: Դատախազությունը պահանջում է քաղաքացի Տեր-Պետրոսյանից վերադարձնել հատորները: ՀՀՇ-ի վարչությունը հրապարակում է հայտարարություն, որում քննադատում է Դատախազության անտեղյակությունը, գաղտնի փաստաթղթեր պահելու անունակությունը և իրենց շեֆին վարկաբեկելու փորձերը: Սակայն շատ շուտ նրանք ապշում են, երբ Տեր-Պետրոսյանը պատասխան նամակում խոստովանում է, որ դատական գործն իրոք իր մոտ է: Նա բացատրում է, որ իշխանափոխության ժամանակ (ոչ թե 1996-ին. դե գնա իմացիր, թե ով է ստում) այդ նյութերը տեղափոխվեցին իր անձնական արխիվ, որտեղ և, ինչպես ասում են, «սաղ-սալամաթ» պահվում են: «Եթե անհրաժեշտ է, ես պատրաստ եմ անհապաղ վերադարձնել այդ քրեական գործը Դատախազության արխիվ», – միանգամից պատրաստականություն է հայտնում «առաջին նախագահը»: Բառացիորեն մի քանի օրվա ընթացքում այս կորստի հետ կապված պատմությունը հաջողությամբ ավարտվում է. գործը ցուցակագրվում և վերադարձվում է Դատախազություն: Ես անկեղծորեն շատ կուզենայի սխալվել իմ կասկածների մեջ, թե ինչ կարող է արած լինել Տեր-Պետրոսյանը իրեն վերաբերող դատական գործի հետ և ինչ նրբությունների է ծանոթ եղել պ. Ջհանգիրյանը, բայց չեմ կարող ուշադրություն չդարձնել հետևյան փաստին. եթե մինչ դատական գործը վերադարձնելը Տեր-Պետրոսյանը «չէր բացառում» իր վերադարձը քաղաքական ասպարեզ, ապա դրանից անմիջապես հետո նա միանգամայն որոշում է ընդունում ալևս չհետաձգել այդ կործանիչ վերադարձը: Մի՞ գուցե, նա իրոք այլընտրանք չուներ, ինչպես պնդում են ֆիլմի հեղինակները: Նույն թվում՝ «Ղարաբաղ» կոմիտեի քրեական գործի կապակցությամբ: ԵՎ մի՞ գուցե Գագիկ Ջհանգիրյանն այնքան տեղյակ է եղել այդ գործի հետ կապված նրբություններից, որ նա նույնպես չուներ Տեր-Պետրոսյանին միանալու այլընտրանք: Պատահական չէին ասում Հին Հռոմում. Сui prodest? – ՈՒ՞մ է ձեռնատու: ԵՎ վերջին եզրակացությունս, որին նույնպես դրդեց ֆիլմը: Մեկ այլ գաղտնիք էր Տեր-Պետրոսյանի այցը Մոսկվա ընտրություններից առաջ: Քանի որ մարտի 1-ի դեպքերից հետո Ռուսաստանի «աջերը» դատապարտել են հայ իշխանության կողմից ուժի կիրառումը «խաղաղ ցուցարարների» դեմ, կարելի է եզրակացնել, որ առաջնորդը մեկնել էր իր համախոհների մոտ օժանդակություն, նույն թվում՝ ֆինանսական, ստանալու համար: ...Գորբաչովը քանդեց մեր մի երկիրը: Տեր-Պետրոսյանը սկսեց քանդել մյուսը, բայց նրան ժամանակին խանգարեցին: Եկեք ոչ մի հավանականություն չտանք, որ նա ավարտի իր բռնած գործը: «Зри в корень!» – ասել է հանրահայտ Կոզմա Պրուտկովը. «Նայիր ակունքների՛ն»: Ամենազարմանալին այն է, որ իմ հայրենակիցների մի մասը հանկարծ մոռացավ Տեր-Պետրոսյանի արարքների, ավելի շուտ՝ չարարքների մասին, մոռացավ, որ քանդողի է ուզում բերել իր իսկ գլխին: Գրածս՝ վարկածներ և ենթադրություններ չեն, այլ փաստեր, մեր խռովության ժամանակների դառը փաստեր կամ նրանց վրա հիմնված եզրակացություններ: Նայեցեք և վերլուծեք այս մարդու գործունեությունը, հետո մտածեք, արժանի է արդյոք նա ձեր օժանդակությանը: «Նայի՛ր ակունքներին»:
•  121 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   Ashot գրել է:
  Հարգելի ArAzA՛rM,
  Եթե դեմ չես, մի փոքր անուղղակիորեն կպատասխանեմ քո և բոլոր իմ հայրենակիցներին Փասադենայի «Լույս Աշխարհ» հաղորդաշարին ուղղած իմ նամակով: Ես դրանով կարճ հիմնավորում եմ, թե ինչու եմ կտրականապես դեմ «առաջին նախագահին»: Ցավում եմ, որ նրա կողմնակիցներն այնքան են կուրացել այսօր, որ չեն տեսնում ակնառու բաներ: Ի դեպ, իմ դիրքորոշումն ավտոմատ կերպով չի նշանակում, որ ես Քոչարյանի/Սարգսյանի կոմն եմ: ԵՎ այսպես՝ հոդված-նամակս: Վաղուց էի ուզում գրել Լույսաշխարհին. մարտի 13-ի ֆիլմը վերջնականապես դրդեց ինձ դիմել Ձեզ, որովհետև որոշ հիշողությունների և զուգահեռների տեղիք տվեց, չնայած ինքը ֆիլմը բավականին խոցելի կողմեր ունի: Այն, ինչ գրում եմ, առաջին հերթին հասցեագրվում է Ձեր ունկնդրողներին, քանի որ, հաշվի առնելով Ձեր բազմիմացությունը, կարծում եմ, Դուք իմ գրածներից հիմնականում տեղյակ եք: Ֆիլմից հետո իմ համար լրիվ պարզ եղավ, որ զանազան ֆորումներոմ, հանրահավաքներում, ընդդիմական ԶԼՄ-ների էջերից Տեր-Պետրոսյանի կողմնակիցները, կոպիտ ասած, թքած ունեն Արցախի վրա, ինչպես նաև նրանց կուռքը: Ուշադրություն դարձրեք, նրանք նույնիսկ այդ անվանումն են մոռացել: Բայց հետաքրքի՞ր է, տեսնես, ներքուստ չե՞ն հասկանում, որ եթե Տեր-Պետրոսյանը եկավ՝ կորցնում ենք Արցախը, կորցնում ենք Արցախը՝ կորցնում ենք Հայաստանը: Մի՞ թե այդ մարդիկ չեն գիտակցում, որ զուր չեն այսօր Ադրբեջանի № 1 պատմաբան Իլհամ Ալիևի դատողությունները «Իրևանի խանության» մասին, որով նա հավակնում է մեր մի բուռ հողի վրա: Ինչ նշանալից «զուգատիպություն». Ալիևվն սկսել էր իր ցնդաբանությունների քարոզչությունը մոտավորապես Տեր-Պետրոսյանի նախընտրական արշավի հետ միասին: Երևի թե, լավ ել հույսեր ուներ... ՈՒզու՞մ եք համոզվել, ինչպես են Ադրբեջանում սպասում X օրվանը: Այցելեք http://www.day.az/news/politics/111579.html կայքը ու կարդացեք Դեյ. Ազ Ինտերնետ գործակալության 2008 թվի մարտի 15-ի հաղորդագրությունը՝ կհավաստիանաք: Խելքներդ գլուխներդ հավաքեք, քանդող Տեր-Պետրոսյանին նեցուկ մի կանգնեք՝ այսօր կհրապուրվեք նրա ամբոխավարությամբ կամ – Աստված չտա՛ – հաղթանակով, վաղը ձեր երեխաները հայրենիք չեն ունենա: Իսկ ձեր ցինիկ ու եսասեր Տեր-Պետրոսյանի թեկնածությունն ավելի լավ է հետո առաջարկեք ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնին՝ իր պերճադատարկախոսության, զանգվածներին ապակողմնորոշելու, զոմբիացնելու շնորհքի համար: Համ ել այնտեղ նա հաջողությամբ կաջակցի պրոադրբեջանական և պրոթուրքական բանաձևերի ընդունմանը: Ժապավենը նայելուց մի երկու հետաքրքիր փաստ հիշեցի 90-նների սկզբի պատմությունից: Արդեն անկախ էինք, արդեն Տեր-Պետրոսյանն էր Հայոց Աշխարհի տեր-տիրականը, արդեն մամուլն ավելի համարձակ նյութեր էր տարածում: Շատ ափսոսում եմ, որ մոռացել եմ «Ռեսպուբլիկա Արմենիա» թերթի այն համարը, որում մի հոդված կար Հայ Եկեղեցու դերի մասին նոր պատմական իրավիճակում՝ ԽՍՀՄ-ի տապալումից հետո: Լավ հիշում եմ մոտավորապես հետևյալ ցնցող տեղեկատվությունը. վերևներում ոմն հզոր անձնավորություն լուրջ մտադրություն ունի բարձրացնել Հայ Առաքելական Եկեղեցին Վատիկանին վերաենթարկելու հա՛րցը!!!: (Չեմ կարող չդնել ռուսական բացականչական նչանները): Հեղինակը կտրականապես հրաժարվեց տալ որևէ լրացուցիչ տվյալ: Ցավոք, այդ նյութը ոչ մի շարունակություն չունեցավ, բայց բարեբախտաբար այդ պատմությունն ել շարունակություն չունեցավ, համենայնդեպս, առ այսօր: Սակայն ո՞վ էր այդ խորհրդավոր անձնավորությունը: Շատ հավանաբար՝ Տեր-Պետրոսյանը չէր, բայց նրա բերանից կամ ուղեղից՝ նրա ամենամերձավորներից որևէ մեկն էր, որ հնչեցրել էր պատրոնի իդեա ֆիքսը: Այս հիշողությունն առաջ քաշեց մեկ ուրիշը: Նույն թերթը մեկ այլ հոդվածում պատմեց մի զարհուրելի փաստի մասին: Հենց այդ ժամանակահատվածի դաժան ճգնաժամի պայմաններում հայ ձեռնարկատերերի մի խումբ սլանում է Սադախլո. նրանք տեղեկություն են ստանում, որ այնտեղ կանգնած է Հայաստան ուևորվող մի վագոնաշար վառելանյութով, կարծեմ՝ մազութով, վրացիները բաց չեն թողնում, և այս խումբը մեկնում է վրացիների հետ բանակցելու, նույն թվում, մի գուցե և կաշառելու, որպիսզի նրանք որքան հնարավոր է արագ բաց թողնեն գնացքը Հայաստան: Վրացիները, ծիծաղելով, հենց սկզբից հրաժարվում են բանակցելուց հետևյալ պատճառաբանությամբ. «Ձեզանից առաջ ավելի լավ տղաներ եկան Հայաստանից ու ավելի շատ փող տվեցին, որ այս վագոնաշարը առաջ բաց չթողնենք:» Երևի նորից արժի երեք ռուսական բացականչական նշան դնելւ, այդպես չէ՞: Հնարավո՞ր է արդյոք, որ երկրի ղեկավարությունը չիմանար վառելանյութի մի մեծ վագոնաշարի մասին, որ բաց չեն թողնում մտնի երկիր: Տեսնու՞մ եք, ինչպես էին ծնվում օլիգարխները: Ծանր ծննդաբերություն է, չէ՞: ԵՎ եթե մայրը Տեր-Պետրոսյանը չէ, ապա նա առնվազն դրա տատմերն է: Փաստը փաստի հետևից մերկացնում է այդ մարդու հակահայկականությունը տարբեր ոլորտներում: Թվում էր, այս գործիչը ջանք չի խնայի, օգտագործելով իր գերագույն պաշտոնը, որպիսզի վերականգնած պետականության պայմաններում ամրապնդի Հայաստանի՝ հինավուրձ քաղաքակրթության և յուրահատուկ բնության անկյունի կերպարը: Ի նկատի ունեմ Անդրկովկասի համար յուրահատուկ Երևան քաղագի պատմության և Հայաստանի բնության թանգարանները՝ թանգարաններ, որոնք «Լևոնի օրոք» դուրս էին շպրտված փողոց: Մայրենի մշակույթի այս օջախների տասնյակ տարիների գոյության ընթացքում դպրոցականների մի քանի սերունդ իրենց աչքերով ճանաչում էին այստեղ հարազատ երկրամասը, առնչվում էին հայրենիքի պատմության ու բնության հետ, զգում էին իրենց արմենների և ուրարտցիների հետնորդներ և սովորում էին հպարտանալ իրենց հայ լինելով: Ես ինքս հարյուրավոր աշակերտներ և հյուրեր եմ տարել այդ հիանալի թանգարանները: Չգիտեմ, այցելել են արդյոք ապագա «դեմոկրատիզատորները» նշված թանգարանները իրենց ատելի խորհրդային մանկությունում, բայց երբ Տեր-Պետրոսյանը և Co հասան իշխանության, նրանք որոշեցին, որ կապիտալիզմ կառուցող ժողովրդին դրանք արդեն պարզապես պետք չեն: Ավելի լավ է դրանց տեղը լինի ... մզկիթ՝ չե որ անհրաժեշտ է սիրաշահել հարևանին, իսկ սեփական արժեքները ... ու՞մ են դրանք հիմա պետք: Տարիներ շարունակ թերթերը գրում էին այդ թանգարանների աշխատակիցների տառապանքների մասին, թե ինչպես էին նրանք վազում ամբողջ քաղաքով իրենց ցուցանմուշների համար ապաստարան գտնելու նպատակով, մինչդեռ այդ նմուշները փտում եին մայրաքաղաքի տարբեր նկուղներում: Երկար ժամանակ ես չէի կարող հասկանալ. լավ, քաղաքական շահը թելադրում էր Երկնագույն մզկիթի վերականգնումը, բայց չե՞ որ կարելի էր տեղափոխել թանգարանները այլ շինություններ կամ շենքեր: Հետո հասկացա. այն ժամանակ ի՜նչ թանգարան, ի՜նչ բան՝ այն ժամանակ ամբողջ հնարավոր քառակուսիները վաճառվում էին աջ ու ձախ, և երևանցի Տեր-Պետրոսյանը (ի նկատի ունեմ նրա մանկության քաղաքը, ոչ թե ծննդավայրը) թքած ուներ ինչ-որ թանգարանների ցուցանմուշների վրա: Իսկ ղարաբաղցի Ռոբերտ Քոչարյանը դուրս եկավ անհամեմատ ավելի մեծ հայրենասեր և գործադրեց բոլոր ջանքերը, որպիսզի Երևանի պատմության ու Հայաստանի բնության թանգարանները նորից իրենց դռները բացեն այցելողների համար: Անձամբ ինձ համար միայն այս պատմությունը հերիք կլիներ, որպիսզի ոչ մի պարագայում չքվեարկեի «առաջին նախագահի» օգտին, ինչ պաշտոնի ել որ նա չձգտեր: Պարզ չէ՞ արդյոք, որ նա ուղղակի ազգային մշակույթը ոչնչացնելու փորձեր էր անում: Տեր-Պետրոսյանի վերադարձի շուրջը ունեմ նաև երկու հետաքրքիր դիտարկում կապված «Ղարաբաղ» կոմիտեի հետ: Առաջինն ուղղակիորեն հետևեց ֆիլմից: ՈՒշադրություն դարձրե՛ք. այսօր Տեր-Պետրոսյանի կողքին չկան «Ղարաբաղ» կոմիտեից կան նրա այլ զինակիցներից գրեթե ոչ մե՛կը: ՈՒ՞ր են Աշոտ Մանուչարյանը, Խաչիկ Ստամբոլցյանը, Աշոտ Բլեյանը, Բաբկեն Արարկցյանը, Վանո Սիրադեղյանը, Դավիթ Վարդանյանը, Իգոր Մուրադյանը, Սամվել Գևորգյանը, Վազգեն Մանուկյանը: Վերջինիս մասին Դուք արդեն խոսել եք. նա քիչ թե շատ, այնպես թե այսպես, անչափ զգուշորեն իր մասին իմաց տալիս է, բայց որտե՞ղ են մնացածները: Ինչու՞ չեն միանում իրենց պերճախոս պատրոնին: Իմ միակ եզրակացությունն է. վախենում են: Տեսեք. նույնիսկ ամենամտերիմները ձայն չեն հանում: Ի նկատի ունեմ Աշոտ Բլեյանին, որը կարող էր հավակնել Ադրբեջանում կամ նույնիսկ Թուրքիայում Հայաստանի առաջին դեսպանի պաշտոնին, և Վանո Սիրադեղյանին, որը վերջապես կկարողանար անվտանգ վերադառնալ հայրենիք, մի գուցե և սպիտակ ձիու վրա: Ինչի՞ց են վախենում: Դե, ինչպե՞ս կարող են նրանք հաշվի չառնել մեկ ուրիշ իրենց զինակցի՝ Համբարձում Գալստյանի ճակատագիրը: Հաջորդ միտքս: Մինչև մարտի 17-ը ինձ տանջում էր Գագիկ Ջհանգիրյանի Տեր-Պետրոսյանին միանալու փաստը: Չէ՛, ամենինչ այդքան ել հասարակ չի այդ պատմությունում, երկրի Գլխավոր դատախազի առաջին տեղակալը, գլխավոր զինվորական դատախազը հանաք-մասխարա չէ՝ նա դե՛մք է: Մարտի 17-ին, այս հոդվածը գրելուց, որոշ որոնումներ էի անցկացնում Ինտերնետում և ռաստ եկա անցյալ տարվա աշնանը թռուցիկ կերպով տարածած նորությանը, որին շատերն ուղղակի լուրջ ուշադրություն չդարձրեցին. Գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանը պատահականորեն հայտնաբերում է, որ Դատախազության արխիվներում չկա «Ղարաբաղ» կոմիտեի 60 հատորից ավել բաղկացած քրեական գործը: Ծառայողական հետաքննությունը շատ շուտ հայտնաբերում է, որ, հակառակ օրենքի, Դատախազության Քննչական վարչության պետը դեռ 1996 թվականին փոխանցել է այն Տեր-Պետրոսյանին, և վերջինս անօրինականորեն, սուսիկ-փուսիկ և հաջողությամբ պահում է իր իսկ դատական գործը իր մոտ: Որտե՞ ղ է այդպիսի բան տեսնված: Դատախազությունը պահանջում է քաղաքացի Տեր-Պետրոսյանից վերադարձնել հատորները: ՀՀՇ-ի վարչությունը հրապարակում է հայտարարություն, որում քննադատում է Դատախազության անտեղյակությունը, գաղտնի փաստաթղթեր պահելու անունակությունը և իրենց շեֆին վարկաբեկելու փորձերը: Սակայն շատ շուտ նրանք ապշում են, երբ Տեր-Պետրոսյանը պատասխան նամակում խոստովանում է, որ դատական գործն իրոք իր մոտ է: Նա բացատրում է, որ իշխանափոխության ժամանակ (ոչ թե 1996-ին. դե գնա իմացիր, թե ով է ստում) այդ նյութերը տեղափոխվեցին իր անձնական արխիվ, որտեղ և, ինչպես ասում են, «սաղ-սալամաթ» պահվում են: «Եթե անհրաժեշտ է, ես պատրաստ եմ անհապաղ վերադարձնել այդ քրեական գործը Դատախազության արխիվ», – միանգամից պատրաստականություն է հայտնում «առաջին նախագահը»: Բառացիորեն մի քանի օրվա ընթացքում այս կորստի հետ կապված պատմությունը հաջողությամբ ավարտվում է. գործը ցուցակագրվում և վերադարձվում է Դատախազություն: Ես անկեղծորեն շատ կուզենայի սխալվել իմ կասկածների մեջ, թե ինչ կարող է արած լինել Տեր-Պետրոսյանը իրեն վերաբերող դատական գործի հետ և ինչ նրբությունների է ծանոթ եղել պ. Ջհանգիրյանը, բայց չեմ կարող ուշադրություն չդարձնել հետևյան փաստին. եթե մինչ դատական գործը վերադարձնելը Տեր-Պետրոսյանը «չէր բացառում» իր վերադարձը քաղաքական ասպարեզ, ապա դրանից անմիջապես հետո նա միանգամայն որոշում է ընդունում ալևս չհետաձգել այդ կործանիչ վերադարձը: Մի՞ գուցե, նա իրոք այլընտրանք չուներ, ինչպես պնդում են ֆիլմի հեղինակները: Նույն թվում՝ «Ղարաբաղ» կոմիտեի քրեական գործի կապակցությամբ: ԵՎ մի՞ գուցե Գագիկ Ջհանգիրյանն այնքան տեղյակ է եղել այդ գործի հետ կապված նրբություններից, որ նա նույնպես չուներ Տեր-Պետրոսյանին միանալու այլընտրանք: Պատահական չէին ասում Հին Հռոմում. Сui prodest? – ՈՒ՞մ է ձեռնատու: ԵՎ վերջին եզրակացությունս, որին նույնպես դրդեց ֆիլմը: Մեկ այլ գաղտնիք էր Տեր-Պետրոսյանի այցը Մոսկվա ընտրություններից առաջ: Քանի որ մարտի 1-ի դեպքերից հետո Ռուսաստանի «աջերը» դատապարտել են հայ իշխանության կողմից ուժի կիրառումը «խաղաղ ցուցարարների» դեմ, կարելի է եզրակացնել, որ առաջնորդը մեկնել էր իր համախոհների մոտ օժանդակություն, նույն թվում՝ ֆինանսական, ստանալու համար: ...Գորբաչովը քանդեց մեր մի երկիրը: Տեր-Պետրոսյանը սկսեց քանդել մյուսը, բայց նրան ժամանակին խանգարեցին: Եկեք ոչ մի հավանականություն չտանք, որ նա ավարտի իր բռնած գործը: «Зри в корень!» – ասել է հանրահայտ Կոզմա Պրուտկովը. «Նայիր ակունքների՛ն»: Ամենազարմանալին այն է, որ իմ հայրենակիցների մի մասը հանկարծ մոռացավ Տեր-Պետրոսյանի արարքների, ավելի շուտ՝ չարարքների մասին, մոռացավ, որ քանդողի է ուզում բերել իր իսկ գլխին: Գրածս՝ վարկածներ և ենթադրություններ չեն, այլ փաստեր, մեր խռովության ժամանակների դառը փաստեր կամ նրանց վրա հիմնված եզրակացություններ: Նայեցեք և վերլուծեք այս մարդու գործունեությունը, հետո մտածեք, արժանի է արդյոք նա ձեր օժանդակությանը: «Նայի՛ր ակունքներին»:
  
•  121 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ArAzArM գրել է:
  Հարգելի ArAzA՛rM, Ցավում եմ, որ նրա կողմնակիցներն այնքան են կուրացել այսօր, որ չեն տեսնում ակնառու բաներ: Ի դեպ, իմ դիրքորոշումն ավտոմատ կերպով չի նշանակում, որ ես Քոչարյանի/Սարգսյանի կոմն եմ: Հարգելի և սիրելի Աշոտ: Շնորհակալ եմ պատասխանի համար: Չնայած արդեն իսկ ծանոթ էի նրան, բայց նորից շնորհակալ եմ զի գիրս գրավել է ձեր ուշադրությունը: Աբողջությամբ կիսում եմ ձեր վերոգրյալ կարծիքը: Մենք (Հայ Ազգը և թե ՌՔ և ՍՍ) հաղթել է զի այլ էլք չկա:
•  121 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   h h sh- p p sh գրել է:
  .... որ զանազան ֆորումներոմ, հանրահավաքներում, ընդդիմական ԶԼՄ-ների էջերից Տեր-Պետրոսյանի կողմնակիցները, կոպիտ ասած, թքած ունեն Արցախի վրա, ինչպես նաև նրանց կուռքը: Ուշադրություն դարձրեք, նրանք նույնիսկ այդ անվանումն են մոռացել: Բայց հետաքրքի՞ր է, տեսնես, ներքուստ չե՞ն հասկանում, որ եթե Տեր-Պետրոսյանը եկավ՝ կորցնում ենք Արցախը, կորցնում ենք Արցախը՝ կորցնում ենք Հայաստանը: Մի՞ թե այդ մարդիկ չեն գիտակցում, որ զուր չեն այսօր Ադրբեջանի № 1 պատմաբան Իլհամ Ալիևի դատողությունները «Իրևանի խանության» : Խելքներդ գլուխներդ հավաքեք, քանդող Տեր-Պետրոսյանին նեցուկ մի կանգնեք՝ այսօր կհրապուրվեք նրա ամբոխավարությամբ կամ – Աստված չտա՛ – հաղթանակով, վաղը ձեր երեխաները հայրենիք չեն ունենա: Իսկ ձեր ցինիկ ու եսասեր Տեր-Պետրոսյանի թեկնածությունն ավելի լավ է հետո առաջարկեք ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնին՝ իր պերճադատարկախոսության, զանգվածներին ապակողմնորոշելու, զոմբիացնելու շնորհքի համար: .....quote] Այո, համաձայն եմ քեզ հետ,-լտպ-ն քանդում է Հայաստանը... ՔԱՆԴԵՆՔ՛,ՔԱՆԴԵՆՔ ՄԻՆՉԵՎ ՎԵՐՋ
•  121 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   abcd գրել է:
  /ըստ հերթականության.../
  ԱՄՆ-Անգլիա-անհավատալի կապիտալի կուտակումներ/թողնում եմ ձեր երեվակայությանը թե ովքեր են տիրում այդ մոնոպոլիաներին/-նավթ,գազ-Թուրքիա - ԵՐԵՎԱՆԻ ՎԻԼԱՅԵԹ-ԼԵՎՈՆ/իկ/
  կամ
  РОССИЯ-Պուտին/царь всероссийский/-անսահման ռեսուրսներ,բայց հարաբերաբար քիչ կապիտալ-ЭРИВАНЬСКАЯ ГУБЕРНЯ-ՍԵՐԺ/իկ/
  Ոչ մեկն ել "ընտրություն" չի, բայց ինչ արած...
  ԵՎ Այդպես ապրեցինք դարեր....
•  120 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   sa.ka@mail.ru գրել է:
  նաիրի նախասեմ վոր լտպ-նք լիբանանիցեն իմկարծիքով դրանք իրենց բանդայով դեսանտ իջան հայաստան ,մայրը լտպի ասորի կինը հրյա պապանել արաբ ,դե իրենց խնամիներինել հո գիտեք
  շահնազարյան ամենազգ կդարնա բացի հայից,բայց քաղաքական գործիչե ,իմացեք դա տականքե մերազգի թշնամին համարարաջին լեվոնաաթաթուրքից հետո,ուղակի մեր ժողովուրդի մի մասնե վոր ետպեսել չհասկացան թե ով ովե ումեն ձայնտալիս դրահամարել դարերով քաշվելենք .ՖԻԴԱ
  
•  120 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   փայտփորիկ գրել է:
  
  • Ashot
    Հարգելի ArAzA՛rM, Եթե դեմ չես, մի փոքր անուղղակիորեն կպատասխանեմ քո և բոլոր իմ հայրենակիցներին Փասադենայի «Լույս Աշխարհ» հաղորդաշարին ուղղած իմ նամակով: Ես դրանով կարճ հիմնավորում եմ, թե ինչու եմ կտրականապես դեմ «առաջին նախագահին»: Ցավում եմ, որ նրա կողմնակիցներն այնքան են կուրացել այսօր, որ չեն տեսնում ակնառու բաներ: Ի դեպ, իմ դիրքորոշումն ավտոմատ կերպով չի նշանակում, որ ես Քոչարյանի/Սարգսյանի կոմն եմ: ԵՎ այսպես՝ հոդված-նամակս: Վաղուց էի ուզում գրել Լույսաշխարհին. մարտի 13-ի ֆիլմը վերջնականապես դրդեց ինձ դիմել Ձեզ, որովհետև որոշ հիշողությունների և զուգահեռների տեղիք տվեց, չնայած ինքը ֆիլմը բավականին խոցելի կողմեր ունի: Այն, ինչ գրում եմ, առաջին հերթին հասցեագրվում է Ձեր ունկնդրողներին, քանի որ, հաշվի առնելով Ձեր բազմիմացությունը, կարծում եմ, Դուք իմ գրածներից հիմնականում տեղյակ եք: Ֆիլմից հետո իմ համար լրիվ պարզ եղավ, որ զանազան ֆորումներոմ, հանրահավաքներում, ընդդիմական ԶԼՄ-ների էջերից Տեր-Պետրոսյանի կողմնակիցները, կոպիտ ասած, թքած ունեն Արցախի վրա, ինչպես նաև նրանց կուռքը: Ուշադրություն դարձրեք, նրանք նույնիսկ այդ անվանումն են մոռացել: Բայց հետաքրքի՞ր է, տեսնես, ներքուստ չե՞ն հասկանում, որ եթե Տեր-Պետրոսյանը եկավ՝ կորցնում ենք Արցախը, կորցնում ենք Արցախը՝ կորցնում ենք Հայաստանը: Մի՞ թե այդ մարդիկ չեն գիտակցում, որ զուր չեն այսօր Ադրբեջանի № 1 պատմաբան Իլհամ Ալիևի դատողությունները «Իրևանի խանության» մասին, որով նա հավակնում է մեր մի բուռ հողի վրա: Ինչ նշանալից «զուգատիպություն». Ալիևվն սկսել էր իր ցնդաբանությունների քարոզչությունը մոտավորապես Տեր-Պետրոսյանի նախընտրական արշավի հետ միասին: Երևի թե, լավ ել հույսեր ուներ... ՈՒզու՞մ եք համոզվել, ինչպես են Ադրբեջանում սպասում X օրվանը: Այցելեք http://www.day.az/news/politics/111579.html կայքը ու կարդացեք Դեյ. Ազ Ինտերնետ գործակալության 2008 թվի մարտի 15-ի հաղորդագրությունը՝ կհավաստիանաք: Խելքներդ գլուխներդ հավաքեք, քանդող Տեր-Պետրոսյանին նեցուկ մի կանգնեք՝ այսօր կհրապուրվեք նրա ամբոխավարությամբ կամ – Աստված չտա՛ – հաղթանակով, վաղը ձեր երեխաները հայրենիք չեն ունենա: Իսկ ձեր ցինիկ ու եսասեր Տեր-Պետրոսյանի թեկնածությունն ավելի լավ է հետո առաջարկեք ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնին՝ իր պերճադատարկախոսության, զանգվածներին ապակողմնորոշելու, զոմբիացնելու շնորհքի համար: Համ ել այնտեղ նա հաջողությամբ կաջակցի պրոադրբեջանական և պրոթուրքական բանաձևերի ընդունմանը: Ժապավենը նայելուց մի երկու հետաքրքիր փաստ հիշեցի 90-նների սկզբի պատմությունից: Արդեն անկախ էինք, արդեն Տեր-Պետրոսյանն էր Հայոց Աշխարհի տեր-տիրականը, արդեն մամուլն ավելի համարձակ նյութեր էր տարածում: Շատ ափսոսում եմ, որ մոռացել եմ «Ռեսպուբլիկա Արմենիա» թերթի այն համարը, որում մի հոդված կար Հայ Եկեղեցու դերի մասին նոր պատմական իրավիճակում՝ ԽՍՀՄ-ի տապալումից հետո: Լավ հիշում եմ մոտավորապես հետևյալ ցնցող տեղեկատվությունը. վերևներում ոմն հզոր անձնավորություն լուրջ մտադրություն ունի բարձրացնել Հայ Առաքելական Եկեղեցին Վատիկանին վերաենթարկելու հա՛րցը!!!: (Չեմ կարող չդնել ռուսական բացականչական նչանները): Հեղինակը կտրականապես հրաժարվեց տալ որևէ լրացուցիչ տվյալ: Ցավոք, այդ նյութը ոչ մի շարունակություն չունեցավ, բայց բարեբախտաբար այդ պատմությունն ել շարունակություն չունեցավ, համենայնդեպս, առ այսօր: Սակայն ո՞վ էր այդ խորհրդավոր անձնավորությունը: Շատ հավանաբար՝ Տեր-Պետրոսյանը չէր, բայց նրա բերանից կամ ուղեղից՝ նրա ամենամերձավորներից որևէ մեկն էր, որ հնչեցրել էր պատրոնի իդեա ֆիքսը: Այս հիշողությունն առաջ քաշեց մեկ ուրիշը: Նույն թերթը մեկ այլ հոդվածում պատմեց մի զարհուրելի փաստի մասին: Հենց այդ ժամանակահատվածի դաժան ճգնաժամի պայմաններում հայ ձեռնարկատերերի մի խումբ սլանում է Սադախլո. նրանք տեղեկություն են ստանում, որ այնտեղ կանգնած է Հայաստան ուևորվող մի վագոնաշար վառելանյութով, կարծեմ՝ մազութով, վրացիները բաց չեն թողնում, և այս խումբը մեկնում է վրացիների հետ բանակցելու, նույն թվում, մի գուցե և կաշառելու, որպիսզի նրանք որքան հնարավոր է արագ բաց թողնեն գնացքը Հայաստան: Վրացիները, ծիծաղելով, հենց սկզբից հրաժարվում են բանակցելուց հետևյալ պատճառաբանությամբ. «Ձեզանից առաջ ավելի լավ տղաներ եկան Հայաստանից ու ավելի շատ փող տվեցին, որ այս վագոնաշարը առաջ բաց չթողնենք:» Երևի նորից արժի երեք ռուսական բացականչական նշան դնելւ, այդպես չէ՞: Հնարավո՞ր է արդյոք, որ երկրի ղեկավարությունը չիմանար վառելանյութի մի մեծ վագոնաշարի մասին, որ բաց չեն թողնում մտնի երկիր: Տեսնու՞մ եք, ինչպես էին ծնվում օլիգարխները: Ծանր ծննդաբերություն է, չէ՞: ԵՎ եթե մայրը Տեր-Պետրոսյանը չէ, ապա նա առնվազն դրա տատմերն է: Փաստը փաստի հետևից մերկացնում է այդ մարդու հակահայկականությունը տարբեր ոլորտներում: Թվում էր, այս գործիչը ջանք չի խնայի, օգտագործելով իր գերագույն պաշտոնը, որպիսզի վերականգնած պետականության պայմաններում ամրապնդի Հայաստանի՝ հինավուրձ քաղաքակրթության և յուրահատուկ բնության անկյունի կերպարը: Ի նկատի ունեմ Անդրկովկասի համար յուրահատուկ Երևան քաղագի պատմության և Հայաստանի բնության թանգարանները՝ թանգարաններ, որոնք «Լևոնի օրոք» դուրս էին շպրտված փողոց: Մայրենի մշակույթի այս օջախների տասնյակ տարիների գոյության ընթացքում դպրոցականների մի քանի սերունդ իրենց աչքերով ճանաչում էին այստեղ հարազատ երկրամասը, առնչվում էին հայրենիքի պատմության ու բնության հետ, զգում էին իրենց արմենների և ուրարտցիների հետնորդներ և սովորում էին հպարտանալ իրենց հայ լինելով: Ես ինքս հարյուրավոր աշակերտներ և հյուրեր եմ տարել այդ հիանալի թանգարանները: Չգիտեմ, այցելել են արդյոք ապագա «դեմոկրատիզատորները» նշված թանգարանները իրենց ատելի խորհրդային մանկությունում, բայց երբ Տեր-Պետրոսյանը և Co հասան իշխանության, նրանք որոշեցին, որ կապիտալիզմ կառուցող ժողովրդին դրանք արդեն պարզապես պետք չեն: Ավելի լավ է դրանց տեղը լինի ... մզկիթ՝ չե որ անհրաժեշտ է սիրաշահել հարևանին, իսկ սեփական արժեքները ... ու՞մ են դրանք հիմա պետք: Տարիներ շարունակ թերթերը գրում էին այդ թանգարանների աշխատակիցների տառապանքների մասին, թե ինչպես էին նրանք վազում ամբողջ քաղաքով իրենց ցուցանմուշների համար ապաստարան գտնելու նպատակով, մինչդեռ այդ նմուշները փտում եին մայրաքաղաքի տարբեր նկուղներում: Երկար ժամանակ ես չէի կարող հասկանալ. լավ, քաղաքական շահը թելադրում էր Երկնագույն մզկիթի վերականգնումը, բայց չե՞ որ կարելի էր տեղափոխել թանգարանները այլ շինություններ կամ շենքեր: Հետո հասկացա. այն ժամանակ ի՜նչ թանգարան, ի՜նչ բան՝ այն ժամանակ ամբողջ հնարավոր քառակուսիները վաճառվում էին աջ ու ձախ, և երևանցի Տեր-Պետրոսյանը (ի նկատի ունեմ նրա մանկության քաղաքը, ոչ թե ծննդավայրը) թքած ուներ ինչ-որ թանգարանների ցուցանմուշների վրա: Իսկ ղարաբաղցի Ռոբերտ Քոչարյանը դուրս եկավ անհամեմատ ավելի մեծ հայրենասեր և գործադրեց բոլոր ջանքերը, որպիսզի Երևանի պատմության ու Հայաստանի բնության թանգարանները նորից իրենց դռները բացեն այցելողների համար: Անձամբ ինձ համար միայն այս պատմությունը հերիք կլիներ, որպիսզի ոչ մի պարագայում չքվեարկեի «առաջին նախագահի» օգտին, ինչ պաշտոնի ել որ նա չձգտեր: Պարզ չէ՞ արդյոք, որ նա ուղղակի ազգային մշակույթը ոչնչացնելու փորձեր էր անում: Տեր-Պետրոսյանի վերադարձի շուրջը ունեմ նաև երկու հետաքրքիր դիտարկում կապված «Ղարաբաղ» կոմիտեի հետ: Առաջինն ուղղակիորեն հետևեց ֆիլմից: ՈՒշադրություն դարձրե՛ք. այսօր Տեր-Պետրոսյանի կողքին չկան «Ղարաբաղ» կոմիտեից կան նրա այլ զինակիցներից գրեթե ոչ մե՛կը: ՈՒ՞ր են Աշոտ Մանուչարյանը, Խաչիկ Ստամբոլցյանը, Աշոտ Բլեյանը, Բաբկեն Արարկցյանը, Վանո Սիրադեղյանը, Դավիթ Վարդանյանը, Իգոր Մուրադյանը, Սամվել Գևորգյանը, Վազգեն Մանուկյանը: Վերջինիս մասին Դուք արդեն խոսել եք. նա քիչ թե շատ, այնպես թե այսպես, անչափ զգուշորեն իր մասին իմաց տալիս է, բայց որտե՞ղ են մնացածները: Ինչու՞ չեն միանում իրենց պերճախոս պատրոնին: Իմ միակ եզրակացությունն է. վախենում են: Տեսեք. նույնիսկ ամենամտերիմները ձայն չեն հանում: Ի նկատի ունեմ Աշոտ Բլեյանին, որը կարող էր հավակնել Ադրբեջանում կամ նույնիսկ Թուրքիայում Հայաստանի առաջին դեսպանի պաշտոնին, և Վանո Սիրադեղյանին, որը վերջապես կկարողանար անվտանգ վերադառնալ հայրենիք, մի գուցե և սպիտակ ձիու վրա: Ինչի՞ց են վախենում: Դե, ինչպե՞ս կարող են նրանք հաշվի չառնել մեկ ուրիշ իրենց զինակցի՝ Համբարձում Գալստյանի ճակատագիրը: Հաջորդ միտքս: Մինչև մարտի 17-ը ինձ տանջում էր Գագիկ Ջհանգիրյանի Տեր-Պետրոսյանին միանալու փաստը: Չէ՛, ամենինչ այդքան ել հասարակ չի այդ պատմությունում, երկրի Գլխավոր դատախազի առաջին տեղակալը, գլխավոր զինվորական դատախազը հանաք-մասխարա չէ՝ նա դե՛մք է: Մարտի 17-ին, այս հոդվածը գրելուց, որոշ որոնումներ էի անցկացնում Ինտերնետում և ռաստ եկա անցյալ տարվա աշնանը թռուցիկ կերպով տարածած նորությանը, որին շատերն ուղղակի լուրջ ուշադրություն չդարձրեցին. Գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանը պատահականորեն հայտնաբերում է, որ Դատախազության արխիվներում չկա «Ղարաբաղ» կոմիտեի 60 հատորից ավել բաղկացած քրեական գործը: Ծառայողական հետաքննությունը շատ շուտ հայտնաբերում է, որ, հակառակ օրենքի, Դատախազության Քննչական վարչության պետը դեռ 1996 թվականին փոխանցել է այն Տեր-Պետրոսյանին, և վերջինս անօրինականորեն, սուսիկ-փուսիկ և հաջողությամբ պահում է իր իսկ դատական գործը իր մոտ: Որտե՞ ղ է այդպիսի բան տեսնված: Դատախազությունը պահանջում է քաղաքացի Տեր-Պետրոսյանից վերադարձնել հատորները: ՀՀՇ-ի վարչությունը հրապարակում է հայտարարություն, որում քննադատում է Դատախազության անտեղյակությունը, գաղտնի փաստաթղթեր պահելու անունակությունը և իրենց շեֆին վարկաբեկելու փորձերը: Սակայն շատ շուտ նրանք ապշում են, երբ Տեր-Պետրոսյանը պատասխան նամակում խոստովանում է, որ դատական գործն իրոք իր մոտ է: Նա բացատրում է, որ իշխանափոխության ժամանակ (ոչ թե 1996-ին. դե գնա իմացիր, թե ով է ստում) այդ նյութերը տեղափոխվեցին իր անձնական արխիվ, որտեղ և, ինչպես ասում են, «սաղ-սալամաթ» պահվում են: «Եթե անհրաժեշտ է, ես պատրաստ եմ անհապաղ վերադարձնել այդ քրեական գործը Դատախազության արխիվ», – միանգամից պատրաստականություն է հայտնում «առաջին նախագահը»: Բառացիորեն մի քանի օրվա ընթացքում այս կորստի հետ կապված պատմությունը հաջողությամբ ավարտվում է. գործը ցուցակագրվում և վերադարձվում է Դատախազություն: Ես անկեղծորեն շատ կուզենայի սխալվել իմ կասկածների մեջ, թե ինչ կարող է արած լինել Տեր-Պետրոսյանը իրեն վերաբերող դատական գործի հետ և ինչ նրբությունների է ծանոթ եղել պ. Ջհանգիրյանը, բայց չեմ կարող ուշադրություն չդարձնել հետևյան փաստին. եթե մինչ դատական գործը վերադարձնելը Տեր-Պետրոսյանը «չէր բացառում» իր վերադարձը քաղաքական ասպարեզ, ապա դրանից անմիջապես հետո նա միանգամայն որոշում է ընդունում ալևս չհետաձգել այդ կործանիչ վերադարձը: Մի՞ գուցե, նա իրոք այլընտրանք չուներ, ինչպես պնդում են ֆիլմի հեղինակները: Նույն թվում՝ «Ղարաբաղ» կոմիտեի քրեական գործի կապակցությամբ: ԵՎ մի՞ գուցե Գագիկ Ջհանգիրյանն այնքան տեղյակ է եղել այդ գործի հետ կապված նրբություններից, որ նա նույնպես չուներ Տեր-Պետրոսյանին միանալու այլընտրանք: Պատահական չէին ասում Հին Հռոմում. Сui prodest? – ՈՒ՞մ է ձեռնատու: ԵՎ վերջին եզրակացությունս, որին նույնպես դրդեց ֆիլմը: Մեկ այլ գաղտնիք էր Տեր-Պետրոսյանի այցը Մոսկվա ընտրություններից առաջ: Քանի որ մարտի 1-ի դեպքերից հետո Ռուսաստանի «աջերը» դատապարտել են հայ իշխանության կողմից ուժի կիրառումը «խաղաղ ցուցարարների» դեմ, կարելի է եզրակացնել, որ առաջնորդը մեկնել էր իր համախոհների մոտ օժանդակություն, նույն թվում՝ ֆինանսական, ստանալու համար: ...Գորբաչովը քանդեց մեր մի երկիրը: Տեր-Պետրոսյանը սկսեց քանդել մյուսը, բայց նրան ժամանակին խանգարեցին: Եկեք ոչ մի հավանականություն չտանք, որ նա ավարտի իր բռնած գործը: «Зри в корень!» – ասել է հանրահայտ Կոզմա Պրուտկովը. «Նայիր ակունքների՛ն»: Ամենազարմանալին այն է, որ իմ հայրենակիցների մի մասը հանկարծ մոռացավ Տեր-Պետրոսյանի արարքների, ավելի շուտ՝ չարարքների մասին, մոռացավ, որ քանդողի է ուզում բերել իր իսկ գլխին: Գրածս՝ վարկածներ և ենթադրություններ չեն, այլ փաստեր, մեր խռովության ժամանակների դառը փաստեր կամ նրանց վրա հիմնված եզրակացություններ: Նայեցեք և վերլուծեք այս մարդու գործունեությունը, հետո մտածեք, արժանի է արդյոք նա ձեր օժանդակությանը: «Նայի՛ր ակունքներին»:
  
  Կեցցես:Ալավերդին «Մուզկամանդի»մոտ,որոնք անցել են Ֆորում(ընդհատակ),գլուխ են քո -րում...
  
•  120 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   PE գրել է:
  
  • Ashot
    Արտակ ջան, դու չես փորձել պատասխանել իմ առաջակած կետերից մեկին անգամ: Հետևաբա քո հարց մնում է անպատասխան: Հարգելիներս ձեր մեջ 1-ը չկա, որ հաշվի առնելով 4 կետերը, ինձ փորձի բացատրի թե՞ ինչու ԼՏՊ: Դաա՛ լավ չի, լավ չի:[/quo Հարգելի ArAzA՛rM, Եթե դեմ չես, մի փոքր անուղղակիորեն կպատասխանեմ քո և բոլոր իմ հայրենակիցներին Փասադենայի «Լույս Աշխարհ» հաղորդաշարին ուղղած իմ նամակով: Ես դրանով կարճ հիմնավորում եմ, թե ինչու եմ կտրականապես դեմ «առաջին նախագահին»: Ցավում եմ, որ նրա կողմնակիցներն այնքան են կուրացել այսօր, որ չեն տեսնում ակնառու բաներ: Ի դեպ, իմ դիրքորոշումն ավտոմատ կերպով չի նշանակում, որ ես Քոչարյանի/Սարգսյանի կոմն եմ: ԵՎ այսպես՝ հոդված-նամակս: Վաղուց էի ուզում գրել Լույսաշխարհին. մարտի 13-ի ֆիլմը վերջնականապես դրդեց ինձ դիմել Ձեզ, որովհետև որոշ հիշողությունների և զուգահեռների տեղիք տվեց, չնայած ինքը ֆիլմը բավականին խոցելի կողմեր ունի: Այն, ինչ գրում եմ, առաջին հերթին հասցեագրվում է Ձեր ունկնդրողներին, քանի որ, հաշվի առնելով Ձեր բազմիմացությունը, կարծում եմ, Դուք իմ գրածներից հիմնականում տեղյակ եք: Ֆիլմից հետո իմ համար լրիվ պարզ եղավ, որ զանազան ֆորումներոմ, հանրահավաքներում, ընդդիմական ԶԼՄ-ների էջերից Տեր-Պետրոսյանի կողմնակիցները, կոպիտ ասած, թքած ունեն Արցախի վրա, ինչպես նաև նրանց կուռքը: Ուշադրություն դարձրեք, նրանք նույնիսկ այդ անվանումն են մոռացել: Բայց հետաքրքի՞ր է, տեսնես, ներքուստ չե՞ն հասկանում, որ եթե Տեր-Պետրոսյանը եկավ՝ կորցնում ենք Արցախը, կորցնում ենք Արցախը՝ կորցնում ենք Հայաստանը: Մի՞ թե այդ մարդիկ չեն գիտակցում, որ զուր չեն այսօր Ադրբեջանի № 1 պատմաբան Իլհամ Ալիևի դատողությունները «Իրևանի խանության» մասին, որով նա հավակնում է մեր մի բուռ հողի վրա: Ինչ նշանալից «զուգատիպություն». Ալիևվն սկսել էր իր ցնդաբանությունների քարոզչությունը մոտավորապես Տեր-Պետրոսյանի նախընտրական արշավի հետ միասին: Երևի թե, լավ ել հույսեր ուներ... ՈՒզու՞մ եք համոզվել, ինչպես են Ադրբեջանում սպասում X օրվանը: Այցելեք http://www.day.az/news/politics/111579.html կայքը ու կարդացեք Դեյ. Ազ Ինտերնետ գործակալության 2008 թվի մարտի 15-ի հաղորդագրությունը՝ կհավաստիանաք: Խելքներդ գլուխներդ հավաքեք, քանդող Տեր-Պետրոսյանին նեցուկ մի կանգնեք՝ այսօր կհրապուրվեք նրա ամբոխավարությամբ կամ – Աստված չտա՛ – հաղթանակով, վաղը ձեր երեխաները հայրենիք չեն ունենա: Իսկ ձեր ցինիկ ու եսասեր Տեր-Պետրոսյանի թեկնածությունն ավելի լավ է հետո առաջարկեք ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնին՝ իր պերճադատարկախոսության, զանգվածներին ապակողմնորոշելու, զոմբիացնելու շնորհքի համար: Համ ել այնտեղ նա հաջողությամբ կաջակցի պրոադրբեջանական և պրոթուրքական բանաձևերի ընդունմանը: Ժապավենը նայելուց մի երկու հետաքրքիր փաստ հիշեցի 90-նների սկզբի պատմությունից: Արդեն անկախ էինք, արդեն Տեր-Պետրոսյանն էր Հայոց Աշխարհի տեր-տիրականը, արդեն մամուլն ավելի համարձակ նյութեր էր տարածում: Շատ ափսոսում եմ, որ մոռացել եմ «Ռեսպուբլիկա Արմենիա» թերթի այն համարը, որում մի հոդված կար Հայ Եկեղեցու դերի մասին նոր պատմական իրավիճակում՝ ԽՍՀՄ-ի տապալումից հետո: Լավ հիշում եմ մոտավորապես հետևյալ ցնցող տեղեկատվությունը. վերևներում ոմն հզոր անձնավորություն լուրջ մտադրություն ունի բարձրացնել Հայ Առաքելական Եկեղեցին Վատիկանին վերաենթարկելու հա՛րցը!!!: (Չեմ կարող չդնել ռուսական բացականչական նչանները): Հեղինակը կտրականապես հրաժարվեց տալ որևէ լրացուցիչ տվյալ: Ցավոք, այդ նյութը ոչ մի շարունակություն չունեցավ, բայց բարեբախտաբար այդ պատմությունն ել շարունակություն չունեցավ, համենայնդեպս, առ այսօր: Սակայն ո՞վ էր այդ խորհրդավոր անձնավորությունը: Շատ հավանաբար՝ Տեր-Պետրոսյանը չէր, բայց նրա բերանից կամ ուղեղից՝ նրա ամենամերձավորներից որևէ մեկն էր, որ հնչեցրել էր պատրոնի իդեա ֆիքսը: Այս հիշողությունն առաջ քաշեց մեկ ուրիշը: Նույն թերթը մեկ այլ հոդվածում պատմեց մի զարհուրելի փաստի մասին: Հենց այդ ժամանակահատվածի դաժան ճգնաժամի պայմաններում հայ ձեռնարկատերերի մի խումբ սլանում է Սադախլո. նրանք տեղեկություն են ստանում, որ այնտեղ կանգնած է Հայաստան ուևորվող մի վագոնաշար վառելանյութով, կարծեմ՝ մազութով, վրացիները բաց չեն թողնում, և այս խումբը մեկնում է վրացիների հետ բանակցելու, նույն թվում, մի գուցե և կաշառելու, որպիսզի նրանք որքան հնարավոր է արագ բաց թողնեն գնացքը Հայաստան: Վրացիները, ծիծաղելով, հենց սկզբից հրաժարվում են բանակցելուց հետևյալ պատճառաբանությամբ. «Ձեզանից առաջ ավելի լավ տղաներ եկան Հայաստանից ու ավելի շատ փող տվեցին, որ այս վագոնաշարը առաջ բաց չթողնենք:» Երևի նորից արժի երեք ռուսական բացականչական նշան դնելւ, այդպես չէ՞: Հնարավո՞ր է արդյոք, որ երկրի ղեկավարությունը չիմանար վառելանյութի մի մեծ վագոնաշարի մասին, որ բաց չեն թողնում մտնի երկիր: Տեսնու՞մ եք, ինչպես էին ծնվում օլիգարխները: Ծանր ծննդաբերություն է, չէ՞: ԵՎ եթե մայրը Տեր-Պետրոսյանը չէ, ապա նա առնվազն դրա տատմերն է: Փաստը փաստի հետևից մերկացնում է այդ մարդու հակահայկականությունը տարբեր ոլորտներում: Թվում էր, այս գործիչը ջանք չի խնայի, օգտագործելով իր գերագույն պաշտոնը, որպիսզի վերականգնած պետականության պայմաններում ամրապնդի Հայաստանի՝ հինավուրձ քաղաքակրթության և յուրահատուկ բնության անկյունի կերպարը: Ի նկատի ունեմ Անդրկովկասի համար յուրահատուկ Երևան քաղագի պատմության և Հայաստանի բնության թանգարանները՝ թանգարաններ, որոնք «Լևոնի օրոք» դուրս էին շպրտված փողոց: Մայրենի մշակույթի այս օջախների տասնյակ տարիների գոյության ընթացքում դպրոցականների մի քանի սերունդ իրենց աչքերով ճանաչում էին այստեղ հարազատ երկրամասը, առնչվում էին հայրենիքի պատմության ու բնության հետ, զգում էին իրենց արմենների և ուրարտցիների հետնորդներ և սովորում էին հպարտանալ իրենց հայ լինելով: Ես ինքս հարյուրավոր աշակերտներ և հյուրեր եմ տարել այդ հիանալի թանգարանները: Չգիտեմ, այցելել են արդյոք ապագա «դեմոկրատիզատորները» նշված թանգարանները իրենց ատելի խորհրդային մանկությունում, բայց երբ Տեր-Պետրոսյանը և Co հասան իշխանության, նրանք որոշեցին, որ կապիտալիզմ կառուցող ժողովրդին դրանք արդեն պարզապես պետք չեն: Ավելի լավ է դրանց տեղը լինի ... մզկիթ՝ չե որ անհրաժեշտ է սիրաշահել հարևանին, իսկ սեփական արժեքները ... ու՞մ են դրանք հիմա պետք: Տարիներ շարունակ թերթերը գրում էին այդ թանգարանների աշխատակիցների տառապանքների մասին, թե ինչպես էին նրանք վազում ամբողջ քաղաքով իրենց ցուցանմուշների համար ապաստարան գտնելու նպատակով, մինչդեռ այդ նմուշները փտում եին մայրաքաղաքի տարբեր նկուղներում: Երկար ժամանակ ես չէի կարող հասկանալ. լավ, քաղաքական շահը թելադրում էր Երկնագույն մզկիթի վերականգնումը, բայց չե՞ որ կարելի էր տեղափոխել թանգարանները այլ շինություններ կամ շենքեր: Հետո հասկացա. այն ժամանակ ի՜նչ թանգարան, ի՜նչ բան՝ այն ժամանակ ամբողջ հնարավոր քառակուսիները վաճառվում էին աջ ու ձախ, և երևանցի Տեր-Պետրոսյանը (ի նկատի ունեմ նրա մանկության քաղաքը, ոչ թե ծննդավայրը) թքած ուներ ինչ-որ թանգարանների ցուցանմուշների վրա: Իսկ ղարաբաղցի Ռոբերտ Քոչարյանը դուրս եկավ անհամեմատ ավելի մեծ հայրենասեր և գործադրեց բոլոր ջանքերը, որպիսզի Երևանի պատմության ու Հայաստանի բնության թանգարանները նորից իրենց դռները բացեն այցելողների համար: Անձամբ ինձ համար միայն այս պատմությունը հերիք կլիներ, որպիսզի ոչ մի պարագայում չքվեարկեի «առաջին նախագահի» օգտին, ինչ պաշտոնի ել որ նա չձգտեր: Պարզ չէ՞ արդյոք, որ նա ուղղակի ազգային մշակույթը ոչնչացնելու փորձեր էր անում: Տեր-Պետրոսյանի վերադարձի շուրջը ունեմ նաև երկու հետաքրքիր դիտարկում կապված «Ղարաբաղ» կոմիտեի հետ: Առաջինն ուղղակիորեն հետևեց ֆիլմից: ՈՒշադրություն դարձրե՛ք. այսօր Տեր-Պետրոսյանի կողքին չկան «Ղարաբաղ» կոմիտեից կան նրա այլ զինակիցներից գրեթե ոչ մե՛կը: ՈՒ՞ր են Աշոտ Մանուչարյանը, Խաչիկ Ստամբոլցյանը, Աշոտ Բլեյանը, Բաբկեն Արարկցյանը, Վանո Սիրադեղյանը, Դավիթ Վարդանյանը, Իգոր Մուրադյանը, Սամվել Գևորգյանը, Վազգեն Մանուկյանը: Վերջինիս մասին Դուք արդեն խոսել եք. նա քիչ թե շատ, այնպես թե այսպես, անչափ զգուշորեն իր մասին իմաց տալիս է, բայց որտե՞ղ են մնացածները: Ինչու՞ չեն միանում իրենց պերճախոս պատրոնին: Իմ միակ եզրակացությունն է. վախենում են: Տեսեք. նույնիսկ ամենամտերիմները ձայն չեն հանում: Ի նկատի ունեմ Աշոտ Բլեյանին, որը կարող էր հավակնել Ադրբեջանում կամ նույնիսկ Թուրքիայում Հայաստանի առաջին դեսպանի պաշտոնին, և Վանո Սիրադեղյանին, որը վերջապես կկարողանար անվտանգ վերադառնալ հայրենիք, մի գուցե և սպիտակ ձիու վրա: Ինչի՞ց են վախենում: Դե, ինչպե՞ս կարող են նրանք հաշվի չառնել մեկ ուրիշ իրենց զինակցի՝ Համբարձում Գալստյանի ճակատագիրը: Հաջորդ միտքս: Մինչև մարտի 17-ը ինձ տանջում էր Գագիկ Ջհանգիրյանի Տեր-Պետրոսյանին միանալու փաստը: Չէ՛, ամենինչ այդքան ել հասարակ չի այդ պատմությունում, երկրի Գլխավոր դատախազի առաջին տեղակալը, գլխավոր զինվորական դատախազը հանաք-մասխարա չէ՝ նա դե՛մք է: Մարտի 17-ին, այս հոդվածը գրելուց, որոշ որոնումներ էի անցկացնում Ինտերնետում և ռաստ եկա անցյալ տարվա աշնանը թռուցիկ կերպով տարածած նորությանը, որին շատերն ուղղակի լուրջ ուշադրություն չդարձրեցին. Գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանը պատահականորեն հայտնաբերում է, որ Դատախազության արխիվներում չկա «Ղարաբաղ» կոմիտեի 60 հատորից ավել բաղկացած քրեական գործը: Ծառայողական հետաքննությունը շատ շուտ հայտնաբերում է, որ, հակառակ օրենքի, Դատախազության Քննչական վարչության պետը դեռ 1996 թվականին փոխանցել է այն Տեր-Պետրոսյանին, և վերջինս անօրինականորեն, սուսիկ-փուսիկ և հաջողությամբ պահում է իր իսկ դատական գործը իր մոտ: Որտե՞ ղ է այդպիսի բան տեսնված: Դատախազությունը պահանջում է քաղաքացի Տեր-Պետրոսյանից վերադարձնել հատորները: ՀՀՇ-ի վարչությունը հրապարակում է հայտարարություն, որում քննադատում է Դատախազության անտեղյակությունը, գաղտնի փաստաթղթեր պահելու անունակությունը և իրենց շեֆին վարկաբեկելու փորձերը: Սակայն շատ շուտ նրանք ապշում են, երբ Տեր-Պետրոսյանը պատասխան նամակում խոստովանում է, որ դատական գործն իրոք իր մոտ է: Նա բացատրում է, որ իշխանափոխության ժամանակ (ոչ թե 1996-ին. դե գնա իմացիր, թե ով է ստում) այդ նյութերը տեղափոխվեցին իր անձնական արխիվ, որտեղ և, ինչպես ասում են, «սաղ-սալամաթ» պահվում են: «Եթե անհրաժեշտ է, ես պատրաստ եմ անհապաղ վերադարձնել այդ քրեական գործը Դատախազության արխիվ», – միանգամից պատրաստականություն է հայտնում «առաջին նախագահը»: Բառացիորեն մի քանի օրվա ընթացքում այս կորստի հետ կապված պատմությունը հաջողությամբ ավարտվում է. գործը ցուցակագրվում և վերադարձվում է Դատախազություն: Ես անկեղծորեն շատ կուզենայի սխալվել իմ կասկածների մեջ, թե ինչ կարող է արած լինել Տեր-Պետրոսյանը իրեն վերաբերող դատական գործի հետ և ինչ նրբությունների է ծանոթ եղել պ. Ջհանգիրյանը, բայց չեմ կարող ուշադրություն չդարձնել հետևյան փաստին. եթե մինչ դատական գործը վերադարձնելը Տեր-Պետրոսյանը «չէր բացառում» իր վերադարձը քաղաքական ասպարեզ, ապա դրանից անմիջապես հետո նա միանգամայն որոշում է ընդունում ալևս չհետաձգել այդ կործանիչ վերադարձը: Մի՞ գուցե, նա իրոք այլընտրանք չուներ, ինչպես պնդում են ֆիլմի հեղինակները: Նույն թվում՝ «Ղարաբաղ» կոմիտեի քրեական գործի կապակցությամբ: ԵՎ մի՞ գուցե Գագիկ Ջհանգիրյանն այնքան տեղյակ է եղել այդ գործի հետ կապված նրբություններից, որ նա նույնպես չուներ Տեր-Պետրոսյանին միանալու այլընտրանք: Պատահական չէին ասում Հին Հռոմում. Сui prodest? – ՈՒ՞մ է ձեռնատու: ԵՎ վերջին եզրակացությունս, որին նույնպես դրդեց ֆիլմը: Մեկ այլ գաղտնիք էր Տեր-Պետրոսյանի այցը Մոսկվա ընտրություններից առաջ: Քանի որ մարտի 1-ի դեպքերից հետո Ռուսաստանի «աջերը» դատապարտել են հայ իշխանության կողմից ուժի կիրառումը «խաղաղ ցուցարարների» դեմ, կարելի է եզրակացնել, որ առաջնորդը մեկնել էր իր համախոհների մոտ օժանդակություն, նույն թվում՝ ֆինանսական, ստանալու համար: ...Գորբաչովը քանդեց մեր մի երկիրը: Տեր-Պետրոսյանը սկսեց քանդել մյուսը, բայց նրան ժամանակին խանգարեցին: Եկեք ոչ մի հավանականություն չտանք, որ նա ավարտի իր բռնած գործը: «Зри в корень!» – ասել է հանրահայտ Կոզմա Պրուտկովը. «Նայիր ակունքների՛ն»: Ամենազարմանալին այն է, որ իմ հայրենակիցների մի մասը հանկարծ մոռացավ Տեր-Պետրոսյանի արարքների, ավելի շուտ՝ չարարքների մասին, մոռացավ, որ քանդողի է ուզում բերել իր իսկ գլխին: Գրածս՝ վարկածներ և ենթադրություններ չեն, այլ փաստեր, մեր խռովության ժամանակների դառը փաստեր կամ նրանց վրա հիմնված եզրակացություններ: Նայեցեք և վերլուծեք այս մարդու գործունեությունը, հետո մտածեք, արժանի է արդյոք նա ձեր օժանդակությանը: «Նայի՛ր ակունքներին»:
  
  kneres du ov es? inch es arel jamanakin vor xangares LTP-in anel ayd ameny.Ay stic xosacox.imijiajloc inch krtutjun unes, vor LTP-i vat lineluc ezrakacnum es vor xumarbaz narkoman serjy lavn a? ba vor cakvec hankarc banakcutunneri yntacqum morana inqy um koxmic a turqeri te hayeri manavand vor ir amenamotik zinakicy albanaci e!!!!! es hark chem mucum vor inqy krvi kazininerum.haj naxagahy gone hayeren piti chisht xosi. isk te joxovurdy inchqan miaban e hima da nujnisk serjikn u robn en haskanum.
  
•  120 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   Armen գրել է:
  
  • Նաիրի+
    Հերիք կպնես Դավթի ....ից։
  
  I'm writing from Israel. What u think i will say... Yeah, LTP is bad, because his wife is a jew? come on, hayer, it's so naive to think like that... :))
•  120 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   Armen գրել է:
  Hayeren el grem, chaseq maqur hrea er, ukhaki anunn er poxel... incheve, Hreaneri verabermunqic shat shatern en zayracac, bayc da Hayastani hamar irakanutyun chei, not relevant!