ՏԵՐ-ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԸ ԴԻՄԵՑ ՍԴ

Քննարկում

•  145 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   sg գրել է:
  ես չեմ կարծում եմ վոր չեղյալ կհամարեն նրանք այնքան բաներ են արել վոր ամեն ինչ կանեն մե բան եթե մեր բողոկների շնորիվ ձնշում կգործադրեն եթե նամուս ունենան սուս ու փուս կհեռանան չեկ կարծում էլ շատ ուշ է ժողովուրդը արդեն արթնացել է եկեկ ինչպես ամերիկահայերս արեցինք դո ւկ ել նամակներ ուղղարկեկ բոլոր երկներին դատապարտելու մի գուցե կարեղանանկ ես վիճակից դուրս գալ հույս աստծո համբերություն բոլորին
•  141 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Harut գրել է:
  Dser bolor karziqner@ karor eq urrarkel Hayastani karawarutyan@ ev Serjin http://www.gov.am/ruversion/feed_back.htm
•  141 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Ashot գրել է:
  Zhoghovurd@ khakhti, Serzhin u Roboin el siktir kani.
•  140 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Harut գրել է:
  Nayeq ester http://www.youtube.com/watch?v=8e6XR8TXGWA
•  139 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Ամոթ ՍՍ և ՌՔ գրել է:
  Լուրերով ասում են իբր թե Հայաստանում այդ աղետալի դեպքերից զոհված 8 անձանց դիակները ստանալու համար իշխանությունները պահանջում են զոհվածների հարազատներին ցուցմունք տալ իբր թե ԼՏՊ է մեղավոր նրաց համար և մինջ այդ եթե նրանց հարազատները դա չանեն իրենց հարազատների դիակները չեն տրվի նրանց:Կցանկանայի իմանալ դա իրոք ճիշտ է և դա կցանկանայի իմանալ մեր Հայաստանի հայրենակիցներից:Եթե դա ճիշտ է ուրեմն ամոթ մեր իշխանություններին նման քայլի համար և նրանք կրկնակի անգամ փաստում են որ ոչ մի տարբերություն չկա նրանց և երիտթուրքերի միջև, դա բարբարոսություն է ուղղված սեփական ժողովրդի դեմ:Միթե չեք կշտացել նրանից ինչ որ արեցիք սեփական ժողովրդի հանդեպ:Այնպես որ եկեք չմեղադրեն թուրքին իր արածի համար քանի որ մեր մեջ էլ շատ թուրքեր կան հայկական անուններով:Ես զարմանում եմ ին՞չպես պետք է հավաքվեն կողք կողքի ներկայիս իշխանությունները և ընդիմությունը Ապրիլի 24 և պահանջեն մեր անմեղ զոհերի արյունը:Ինձ ճիշտ հասկացեք սիրելի հայրենակիցներ,ես իրոք ամոթ եմ անում բոլորի տեղը:Ին՞չպես հայը կարող է նման քայլ անել իր հայրենակցի հանդեպ ով ուզում է լինի դա պետք է հարգանք նվիրաբերել զոհվածի հանդեպ,այն էլ այն զոհվածների որ զոհ են դարձել խաղալիք դառնալով իշխանությունների ձեռքը,որոնք իրենց ազատությունն էին պահանջում:Սիրելի հայրենակիցներ գնացեք լավ մտածեք թե ովքեր են իսկական հայերը:Ես ամենա սկզբից ասել եմ ու կասեմ «թուրքը լավ է թուրքացած հայից» իսկ իմ ասածը արդեն մի քանի անգամներ փաստում են մեր ներկայիս իշխանությունները:Աստված մեր Հայ ազգի հետ:
•  139 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Նամակ ուղղված Թալաթ փաշաին գրել է:
  
  • Ամոթ ՍՍ և ՌՔ
    Լուրերով ասում են իբր թե Հայաստանում այդ աղետալի դեպքերից զոհված 8 անձանց դիակները ստանալու համար իշխանությունները պահանջում են զոհվածների հարազատներին ցուցմունք տալ իբր թե ԼՏՊ է մեղավոր նրաց համար և մինջ այդ եթե նրանց հարազատները դա չանեն իրենց հարազատների դիակները չեն տրվի նրանց:Կցանկանայի իմանալ դա իրոք ճիշտ է և դա կցանկանայի իմանալ մեր Հայաստանի հայրենակիցներից:Եթե դա ճիշտ է ուրեմն ամոթ մեր իշխանություններին նման քայլի համար և նրանք կրկնակի անգամ փաստում են որ ոչ մի տարբերություն չկա նրանց և երիտթուրքերի միջև, դա բարբարոսություն է ուղղված սեփական ժողովրդի դեմ:Միթե չեք կշտացել նրանից ինչ որ արեցիք սեփական ժողովրդի հանդեպ:Այնպես որ եկեք չմեղադրեն թուրքին իր արածի համար քանի որ մեր մեջ էլ շատ թուրքեր կան հայկական անուններով:Ես զարմանում եմ ին՞չպես պետք է հավաքվեն կողք կողքի ներկայիս իշխանությունները և ընդիմությունը Ապրիլի 24 և պահանջեն մեր անմեղ զոհերի արյունը:Ինձ ճիշտ հասկացեք սիրելի հայրենակիցներ,ես իրոք ամոթ եմ անում բոլորի տեղը:Ին՞չպես հայը կարող է նման քայլ անել իր հայրենակցի հանդեպ ով ուզում է լինի դա պետք է հարգանք նվիրաբերել զոհվածի հանդեպ,այն էլ այն զոհվածների որ զոհ են դարձել խաղալիք դառնալով իշխանությունների ձեռքը,որոնք իրենց ազատությունն էին պահանջում:Սիրելի հայրենակիցներ գնացեք լավ մտածեք թե ովքեր են իսկական հայերը:Ես ամենա սկզբից ասել եմ ու կասեմ «թուրքը լավ է թուրքացած հայից» իսկ իմ ասածը արդեն մի քանի անգամներ փաստում են մեր ներկայիս իշխանությունները:Աստված մեր Հայ ազգի հետ:
  
  Եթե այդպես է ուրեմն հայը ին՞չպես ապրի իր հայրենիքում:Թողնել նրանց Հայաստանը ու հեռանալ չի կարելի,մնալ Հայաստանում և ապրել նրանց ներքո դա նույնպես չի լինի:Ցավում եմ այն հայերի համար որ ապրելով Հայաստանում խաղալիք են դարձել այսօրվա երիտթուրքերի ձեռքում:
•  139 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Hay գրել է:
  http://www.kommersant.ru/doc.aspx?DocsID=864720
  
•  138 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   pogos գրել է:
  
  • Ազգի դավաճան Նաիրիին
    Զարմանում եմ ին՞չու են իմ գրածները ջնջվում իսկ քո նման անբարոյականի գրածները ոչ:Ես մի բան կասեմ քեզ Նաիրի դու պոռնիկի ծնունդ ես ժաժ տամ մորտ ու քրոջտ վրեն ինդիմությունով հանդերձ:Եթե իմ գրածները պետք է ջնջեք չեմ կարծում այդ թշվառ Նաիրիի գրածները պետք է մնան:
  
  Inchi ches haskananum inchu en gngum? Vorovhetev jaj talov es zbaxvac, isk esteg mardik cankanum en qnnarkel grvac hodvac@. Durs koreq aystexic jaj tvoxner!
•  138 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   Պողոսիկին գրել է:
  
  • pogos
    Inchi ches haskananum inchu en gngum? Vorovhetev jaj talov es zbaxvac, isk esteg mardik cankanum en qnnarkel grvac hodvac@. Durs koreq aystexic jaj tvoxner!
  
  Այ հիմար դու լավ ճշտիր թե ով է մեղավոր հետո վերլուծություն արա այ համբալ:
•  138 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   hay kin գրել է:
  pakel en ha A1+ @?
•  138 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   pogos գրել է:
  
  • Պողոսիկին
    Այ հիմար դու լավ ճշտիր թե ով է մեղավոր հետո վերլուծություն արա այ համբալ:
  
  Eli cuyc es talis vor jaj tvox es. Porci mek-mek grel aranc
  viravoranqneri u hayhoyanqneri.
•  137 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   Սերժ փաշա և Ռոբերթ Փաշա գրել է:
  
  • pogos
    Eli cuyc es talis vor jaj tvox es. Porci mek-mek grel aranc
    viravoranqneri u hayhoyanqneri.
  
  Խ՞ի վիրավորվել էլ գիտես այ ծծիչ:
•  137 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   pogos գրել է:
  
  • Սերժ փաշա և Ռոբերթ Փաշա
    Խ՞ի վիրավորվել էլ գիտես այ ծծիչ:
  
  Eli qez pahum es jaj tvoxi nman, qo mot da hobbi e erevi. Yes jaj tvoxneric chem viravorvum, yes nranc vra cicaxum em. Baci ayd yes chei grel vor viravorvel em, yes grel ei du viravorum es, dranq tarber baner
  erevi qo uxex@ shat jaj taluc choracel e u aydpisi tarberutyunner chi karoxanum haskanal. Karcum em qo mot uxuex@ atavizm e, u arnandamd e katarum mtacelu funkcian.
  
•  137 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Սերժ փաշա և Ռոբերթ Փաշա գրել է:
  
  • pogos
    Eli qez pahum es jaj tvoxi nman, qo mot da hobbi e erevi. Yes jaj tvoxneric chem viravorvum, yes nranc vra cicaxum em. Baci ayd yes chei grel vor viravorvel em, yes grel ei du viravorum es, dranq tarber baner
    erevi qo uxex@ shat jaj taluc choracel e u aydpisi tarberutyunner chi karoxanum haskanal. Karcum em qo mot uxuex@ atavizm e, u arnandamd e katarum mtacelu funkcian.
  
  Տո չորս ոտանի կենդանի սա չի՞ քո գրածը՝
  Porci mek-mek grel aranc viravoranqneri u hayhoyanqneri.
  Ու եթե դու գրել ես առանց վիրավորանքների ուրեմն դու վիրավորվել ես,ջոկիր այ համբալ: Հիմա գնա մտածի տես չե ու՞մ ուղեղն է չորացել դեբիլ Սերժական, համել պտուղը ծառից հեռու չի ընկնում:
•  137 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   pogos գրել է:
  
  • Սերժ փաշա և Ռոբերթ Փաշա
    Տո չորս ոտանի կենդանի սա չի՞ քո գրածը՝
    Porci mek-mek grel aranc viravoranqneri u hayhoyanqneri.
    Ու եթե դու գրել ես առանց վիրավորանքների ուրեմն դու վիրավորվել ես,ջոկիր այ համբալ: Հիմա գնա մտածի տես չե ու՞մ ուղեղն է չորացել դեբիլ Սերժական, համել պտուղը ծառից հեռու չի ընկնում:
  
  Du iskapes edqan but es? te dzevacnum es? Qo graci meg viravoranq ka
  bayc yes dranic chem viravorvum, vorovhetev du jaj tvox es! Mite aydqan bard e haskanal@??? Shat hetaqrqir e 10-rd dasaran@ avartel es?
  Serjakan chem voch el Levonakan em?? ed eli qo chor uxexic
  entadrecir? Yes joxovrdakan em, vortex joxovurd@ entex el yes. Levonn ogtagorcec ayn hamngamanq@ vor joxovurd@ djgoh er, jogovurd@ chi hetevum Levonin, joxovurd@ ir zayruytn e artahaytum anoren karavarutyan nkatmamb.
  
•  137 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Սերժ փաշա և Ռոբերթ Փաշա գրել է:
  
  • pogos
    Du iskapes edqan but es? te dzevacnum es? Qo graci meg viravoranq ka
    bayc yes dranic chem viravorvum, vorovhetev du jaj tvox es! Mite aydqan bard e haskanal@??? Shat hetaqrqir e 10-rd dasaran@ avartel es?
    Serjakan chem voch el Levonakan em?? ed eli qo chor uxexic
    entadrecir? Yes joxovrdakan em, vortex joxovurd@ entex el yes. Levonn ogtagorcec ayn hamngamanq@ vor joxovurd@ djgoh er, jogovurd@ chi hetevum Levonin, joxovurd@ ir zayruytn e artahaytum anoren karavarutyan nkatmamb.
  
  Դեբիլ բա իմ ասածը ին՞չ է:Ես էլ եմ ասում կարևոր ժողովուրդն է և ոչ թե այս կամ այն թեկնածուն: Ինչ և է, մնաս բարով համագաղութացի:
•  137 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   vardan գրել է:
  
  • Սերժ փաշա և Ռոբերթ Փաշա
    Դեբիլ բա իմ ասածը ին՞չ է:Ես էլ եմ ասում կարևոր ժողովուրդն է և ոչ թե այս կամ այն թեկնածուն: Ինչ և է, մնաս բարով համագաղութացի:
  
  Im asacn en e vor jaj tvox chlines, mingev es pah@ chhaskacar!
  Chasir 10@ avartel es te che?
•  136 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   VIVA ARMENIA գրել է:
  
  • vardan
    Im asacn en e vor jaj tvox chlines, mingev es pah@ chhaskacar!
    Chasir 10@ avartel es te che?
  
  Հա Վարդան ջան 1990թվին իսկ դու՞:
•  131 օր առաջ |  ջնջել (2) |  պատասխանել
   Forever գրել է:
  
  • мила
    joxovurdna mexq,,,
  
  Mila jan, mekhk@ du es :((
•  100 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   otghkvws wzsb գրել է:
  cfimhky mpeidnw cpwuzes qhgaisef jydmvsn rotv qnsxwtp
•  97 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   thislook գրել է:
  a young things. to my parents on me. work pruning neighborhood them. were called to our were the best,
•  97 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   homewhite գրել է:
  I got snapping forts I assumed had
•  91 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   Uiksazhj գրել է:
  Cool site goodluck :)
•  91 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   greenweeleph գրել է:
  accomplish playing in many are all
•  91 օր առաջ |  ջնջել (1) |  պատասխանել
   josef գրել է:
  HlQKKG f81tpvn7894323ndrx
•  79 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   JasonCruz գրել է:
  Looks great! I found lots of intresting things here. Many thanks. Nice site. Cheers!
•  79 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   farshaaad գրել է:
  Good site! It very impressive, easy to find helpful information. Keep up the great work. Congratulations!
•  79 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   whitemansite գրել է:
  him. their names and we had musician, I go back are all beech log.
•  78 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   Kazelzsd գրել է:
  Hi webmaster!
•  75 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   lola գրել է:
  it's nice site
•  69 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   oPAROgfgxvArNiNyuB գրել է:
  xWhr2q
•  69 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   lola գրել է:
  bookmark you thx
•  69 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   arni գրել է:
  great work man thx
•  65 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   margo գրել է:
  xNjE9H f85fkalfbc63m7jgd82hk0
•  53 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   WeyLTnvMH գրել է:
  tickets_3.txt;2;2
•  52 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   TnHCDysYTJNd գրել է:
  tickets_4.txt;2;2
•  52 օր առաջ |  ջնջել (3) |  պատասխանել
   zxmrcPYJF գրել է:
  tickets_5.txt;2;2
•  43 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
    գրել է:
  generic cialis online
  generic cialis
  
•  30 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   no garuntor գրել է:
  Nice Site!
  http://google.com
•  17 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   XTAxzhKTOxhiglN գրել է:
  dors.txt;5;5
•  17 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   Sa գրել է:
  Սարգիս
  Համաժողովրդական պայքարը, որ այսօր Հայաստանում ընթանում է Հայ ազգային կոնգրեսի դրոշի ներքո եւ առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ղեկավարությամբ, անշուշտ, պայքար է հանուն Ազատության:Խնդիրն այն է, սակայն, որ Ազատությունը ինքը շատ ընդգրկուն հասկացություն է, եւ ուրեմն` երբեմն կոնկրետության անհրաժեշտություն է զգում: Այսօր շատերը, որ ուզում են հասկանալ միանա՞լ շարժմանը թե շարունակել պատերի տակ դժգոհելու իրենց գործելաոճը` հարց են տալիս. ի՞նչ նկատի ունեք Ազատություն ասելով, ոչ թե իդեալի գաղափարի, այլ կոնկրետ քաղաքական անելիքի մակարդակում: Ոմանք անգամ ասում են` եթե պիտի Հայաստանում էլ միասեռականների ամուսնությունները թույլատրվեն, մենք դեմ ենք դրան, չենք ուզում այդ ազատությունը: Ահա այս եւ այսօրինակ դիրքորոշումնեը հուշում են, որ մենք պետք է ամենապարզ կերպով ձեւակերպենք Ազատության, մեր կողմից ջատագովվող Ազատության իմաստը: Սա նաեւ կարեւոր է այն առումով, որ պայքարում ներգրավված են շուրջ 20 կուսակցություններ, դրանից ավելի մեծ թվով հասարակական կազմակերպություններ ու քաղաքացիական նախաձեռնություններ, եւ Ազատության մասին նրանց պատկերացումները, ընկալումները, իդեալները կարող են նույնական չլինել: Ավելի ճիշտ` հաստատ նույնական չեն: Բայց մյուս կողմից` նրանք միասին պայքարում են հանուն Ազատության, նշանակում է Ազատության նրանց ընկալումների մեջ կան այնպիսի ընդհանրություններ, որ նրանց դարձնում է համախոհ: Եւ հենց այս ընդհանրություններն են այն սկզբունքները, որ Համաժողովրդական շարժումը նկատի է առնում Ազատություն ասելով: Ավելի կոնկրետացնենք, եւ փորձենք ձեւակերպել, թե այս պարագայում ինչ ասել է Ազատություն` քաղաքական անելիքի իմաստով: Ձեւակերպումը հետեւյալն է. Հայաստանի իշխանությունները, բոլոր մակարդակներում` սկսած ՏԻՄ մարմիններից, վերջացրած երկրի նախագահով, պետք է ձեւավորվեն քաղաքացիների Ազատ կամարտահայտման միջոցով, բացառապես Ազատ կամարտահայտման միջոցով: Բայց սա ամենը չէ. ժողովուրդը Ազատ կամարտահայտմամբ ոչ միայն պետք է իշխանություն ձեւավորելու, այլեւ նույն Ազատ կամարտահայտման միջոցով այդ իշխանությունից ազատվելու հնարավորություն ունենա: Այսինքն, ժողովուրդը պետք է հնարավորություն հնարավորություն ունենա ոչ միայն նախագահ ընտրել այն մարդուն, որին ինքը ուզում է տեսնել նախագահի պաշտոնին, այլեւ պետք է հնարավորություն ունենա, ասենք, հաջորդ ընտրություններում` արտահերթ կամ հերթական ընտրել եւ նախագահ դարձնել մեկ ուրիշ մարդու, գործող նախագահի քաղաքական հակառակորդին: Ահա սա է մեր ջատագոված Ազատության գագաթը, եւ այս երվորյակ սկզբունքները պետք է դառնան մեր Ազատության հիմքն ու պսակը: Մնացած սկզբունքները պետք է ծառայեն ժողովրդի Ազատության, այսինքն ինքնիշխանության ամրապնդմանը: Այդպիսի երկու մայր սկզբունք կա, որ կուզենայի առանձնացնել. առաջինը խոսքի Ազատության, երկրորդը` տնտեսական գործունեության Ազատության սկզբունքն է: Չեմ կարծում, թե հարկ կա այս հրապարակման մեջ խոսել վերջին երկու սկզբունքների դետալների մասին, որովհետեւ այդ հարցը բազմիցս քննարկվել է եւ մեկնաբանվել: Այսօրվա ասելիքի իմաստն այն է, որ Համաժողովրդական շարժումը Ազատություն հասկացությունը պետք է արձանագրի նշված երեք սկզբունքներից կազմված եռանկյունու տեսքով, որի գագաթին իշխանություն ձեւավորելու եւ իշխանությունից զրկելու ժողովրդի ինքնիշխան իրավունքն է: Արձանագրենք նաեւ, որ եթե ժողովրդի այս բարձրագույն իրավունքը ոտնահարված է, ժողովուրդը իրավասու է այն վերականգնել իրեն հարմար ցանկացած մեթոդով, եւ այդ մեթոդը լեգիտիմ է ի բնե, անկախ նրանից` դա զինված ապստամբություն է, թե խաղաղ հանրահավաք: Անկախ ամեն ինչից Համաժողովրդական շարժումը պետք է պսակվի ժողովրդի ինքնիշխանության վերականգնմամբ, որի սիմվոլը կարող է դառնալ Տեր-Պետրոսյանի ընտրվելը ՀՀ նախագահ: Բայց կարեւոր է արձանագրել, որ Համաժողովրդական շարժումը ոչ թե Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի կողմնակիցների պայքար է, այլ պայքար է հանուն ժողովրդի ինքնիշխանության վերականգնման, եւ Տեր-Պետրոսյանի դերը այս պայքարում, ինչպես ինքն է ասել, պայքարի խթան, գործիք լինելն է: Ոմանք ասում են, թե չեն հավատում Շարժման ղեկավարի հռչակած սկզբուքնենրին եւ հղում են անում 1996 թվականի վրա: Տեր-Պետրոսյանը չի արհամարհել այսպիսի տեսակետներ ունեցողներին եւ հայտարարել է, որ պատրաստ է նախագահ ընտրվելուց երեք տարի անց հրաժարական տալ, եւ ընդհանրապես հեռանալ քաղաքականությունից (այս միտքը Տեր-Պետրոսյանը կրկնեց նաեւ վերջերս Գյումրիում կայացած հանրահավաքում): Այս հայտարարությունը ինչ մեկնաբանություն ասես չստացավ, բայց գլխավորը չասվեց. իր այդ խոստմամբ Տեր-Պետրոսյանը արձանագրեց, որ Համաժողովրդական շարժման գլխավոր գործող անձը ոչ թե ինքն է կամ հարթակում կանգնած որեւէ ոք, այլ հրապարակում կանգնած ՀՀ քաղաքացին, որին «Հայլուրը» «բոմժ» է անվանում: Երանի «բոմժերին», որովհետեւ նրանցն է իշխանությունը: Հ.Գ. Անշուշտ, իմ նշած սկզբունքները չեն ընդգրկում «Ազատություն» հասկացության ողջ իմաստը: Բայց «Ազատություն» հասկացության նոր իմաստների արձանագրումն ու դրնաք ՀՀ-ում ներդնել-չներդնելը Հայաստանի ժողովրդի եւ նրա ընտրած իշխանությունների հարաբերության գործ է: Այս պահին արձանագրենք, որ Համաժողովրդական շարժման նպատակը ոչ թե Տեր-Պետրոսյանին կամ որեւէ անձի, այլ Հայաստանի ժողովրդին իշխանության բերելն է, ժողովրդի ինքնիշխանությունը վերականգնելը: <UL class=c> <LI class=italic><STRONG>Լեւոն Տեր-Պետրոսյան</STRONG> «թրքամետության» մասին խոսում են մարդիկ, ովքեր իրենց գիտակցական կյանքի տեւական մի հանգրվանում ստորաքարշորեն ծառայել են թուրքերին:Սկսեմ նրանից, որ հանրահավաքի մասնակիցներից շատերի նման՝ ես եւս Հայոց ցեղասպանությունը վերապրածների շառավիղ եմ: Պապս մասնակցել է Մուսա-լեռան հերոսամարտին: Յոթնամյա հայրս ուտելիք եւ ջուր է կրել դիրքեր: Իսկ մայրս այդ օրերին ծնվել է քարանձավում: Եթե ֆրանսիական նավատորմը պատահաբար չանցներ Մուսա-լեռան ափերով, ապա ես գոյություն չէի ունենա եւ, ի հրճվանս Ռոբերտ Քոչարյանի ու Սերժ Սարգսյանի, այսօր չէի խոսի այս հարթակից: Իմ գերդաստանի երեք սերունդ այս կամ այն կերպ պայքարել է թուրքերի դեմ: Ասվեց արդեն, որ պապս մասնակցություն է ունեցել Մուսա-լեռան հերոսամարտին: Ավելի վաղ, 1896 թվականին, Զեյթունի ապստամբությունից հետո, նա վեց ամիս անցկացրել է թուրքական բանտերում: Հայրս 1939-ին գլխավորել է Ալեքսանդրեթի սանջակը Թուրքիային հանձնելու ծրագրի դեմ ուղղված հայկական շարժումը: Իսկ ես 1966-ին, Ցեղասպանության տարեդարձի առթիվ կազմակերպված ցույցի ժամանակ, ձերբակալվել եւ շուրջ մեկ շաբաթ բանտարկվել եմ Երեւանի բերդում, երբ Քոչարյանն ու Սարգսյանը ցեղասպանություն բառն անգամ չէին լսել: Ինձ «թրքամետ» են անվանում այն պատճառով, որ իմ նախագահության օրոք ես բազմիցս պնդել եմ հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման անհրաժեշտությունը եւ, որ իբր երբեւէ չեմ բարձրացրել Ցեղասպանության ճանաչման հարցը: Փաստերից առաջինը ստույգ է, քանի որ իսկապես պնդել եմ եւ այսօր էլ կարեւորում եմ հայ-թուրքական հարաբերությունների շուտափույթ կարգավորումը, իսկ երկրորդը, մեղմ ասած, չի համապատասխանում իրականությանը: Իմ իշխանության օրոք է կառուցվել Ցեղասպանության Երեւանի թանգարանը: Առաջին անգամ Հայաստանում ե՛ս եմ կազմակերպել Ցեղասպանությանը նվիրված հեղինակավոր միջազգային գիտաժողով, որը տեղի է ունեցել 1995 թվականին, եւ որին մասնակցել են համաշխարհային ճանաչում ունեցող բազմաթիվ մասնագետներ: Սկսած Հայաստանի առաջին հանրապետությունից մինչեւ օրս, ե՛ս եմ եղել մեր երկրի միակ գործող ղեկավարը, որը, թեեւ սեղմ, բայց համակողմանի քաղաքական գնահատական է տվել Ցեղասպանությանը (Լ. Տեր-Պետրոսյան, Ընտրանի, Երեւան, 2006, էջ 477-481): Ճիշտ է, սակայն, որ այս ամենով հանդերձ, Ցեղասպանության ճանաչումը ես չեմ դրել Հայաստանի արտաքին քաղաքականության հիմքում, դա համարելով անժամանակ ու վտանգավոր, ինչը կփորձեմ հիմնավորել քիչ հետո: Ի տարբերություն ինձ, Հայաստանի երկրորդ նախագահը այդ հարցն անմիջապես դարձրեց հանրապետության արտաքին քաղաքականության անկյունաքարը եւ իշխանավարության առաջին իսկ օրվանից սկսեց հետեւողական քայլեր կատարել այդ ուղղությամբ: Ո՞րն էր այս նոր քաղաքականության տրամաբանությունը: Դա պարզաբանելու համար ես կրկին ստիպված եմ դիմելու հուշապատումի օգնությանը: 1997 թվականին, երբ ես վարչապետ Քոչարյանին առաջարկեցի գլխավորել «Հայաստան-Սփյուռք հարաբերությունների համակարգման պետական խորհուրդը», նա հրաժարվեց՝ պատճառ բռնելով այն հանգամանքը, որ խորհրդի գործունեության ծրագրում բացակայում է Ցեղասպանության ճանաչման վերաբերյալ կետը: Երբ ես, «Հայաստան համահայկական հիմնադրամի» տնօրեն Մանուշակ Պետրոսյանի ներկայությամբ, խնդրեցի հիմնավորել իր տեսակետը, Քոչարյանն ասաց բառացիորեն հետեւյալը. «Ես չգիտեմ, թե ինչ բան է ցեղասպանությունը, բայց հաստատ գիտեմ, որ դա պետք է Սփյուռքին: Եթե մենք մտցնենք այս կետը, ապա Սփյուռքը կոգեւորվի եւ ավելի մեծ նյութական օժանդակություն կցուցաբերի Հայաստանին: Ավելին, եթե Հայաստանը պաշտոնապես ներկայացնի Ցեղասպանության ճանաչման պահանջը, ապա Թուրքիան տեղի կտա եւ մեկ տարուց կբացի հայ-թուրքական սահմանը: Բացի այդ, նա ավելի անկողմնակալ դիրք կգրավի Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման գործընթացում եւ այլեւս ջանասիրաբար չի պաշտպանի Ադրբեջանի դիրքորոշումը»: 1998 թվականի սեպտեմբերին Ռոբերտ Քոչարյանը ՄԱԿ-ի ամբիոնից բարձրացրեց Ցեղասպանության ճանաչման հարցը, ինչը թեեւ պալատական ներբողագիրների կողմից գնահատվեց որպես աննախադեպ քաջագործություն, բայց այդպես էլ մնաց որպես մերկապարանոց եւ անհետեւանք հայտարարություն: Եթե նշված ճղճիմ ու պրիմիտիվ քաղաքական հաշվարկներն էին ընկած Քոչարյանի որդեգրած դիրքորոշման հիմքում, ապա դա կարող է նշանակել միայն մեկ բան, այն է՝ տրորել, պղծել մեր ազգային մեծագույն ողբերգությունը, այն դարձնել անպարկեշտ սակարկությունների առարկա, մանավանդ, եթե նկատի ունենանք, որ Հայաստանի նախագահի վերոհիշյալ կանխատեսումներից ոչ մեկը մինչեւ օրս այդպես էլ իրականություն չի դարձել: Որ ՄԱԿ-ում Հայոց ցեղասպանության ճանաչման հարցի հնչեցումը սոսկ ներքին սպառման կարիքները բավարարելուն, այսինքն՝ հայության աչքում հերոս երեւալուն միտված տղայամտություն էր, պարզ է դառնում նրանից, որ Քոչարյանի հայտարարությանը չհետեւեց ոչ մի գործնական քայլ: Ավելի լուրջ մտադրություններ ունենալու պարագայում՝ Քոչարյանն ու Օսկանյանը պարտավոր էին, ՄԱԿ-ի կանոնադրությամբ սահմանված արարողակարգով, Ցեղասպանության ճանաչման նպատակով կոնկրետ գործընթաց սկսել, որի արդյունքը պիտի հանդիսանար այդ կազմակերպության կողմից ընդունված համապատասխան բանաձեւը: Որպես ՄԱԿ-ի լիիրավ անդամ, Հայաստանն ուներ այդ իրավունքը, բայց, չգիտես ինչու, չօգտվեց դրանից, բավարարվելով ընդամենը հարցի արծարծման պարզունակ իմիտացիայով: ՄԱԿ-ը մամուլի ակումբ չէ, ուր գնում են հայտարարություններ անելու, այլ հեղինակավոր իրավա-քաղաքական ատյան, որտեղ պետությունները կոնկրետ հարցեր են լուծում: Եվ ընդհանրապես, Հայաստանի ներկա իշխանությունները գործնական քաղաքականությունը չեն տարբերում հայտարարություններից ու հոխորտանքներից, մոռանալով, որ քաղաքականությունը ոչ թե խոսք է, այլ նախեւառաջ ու միայնումիայն՝ գործ: Երբ ազդարարում են, որ Ղարաբաղը մերն է, նրանց թվում է, թե հարցն արդեն լուծված է: Երբ պնդում են, որ Ղարս-Ախալքալաք երկաթուղին չպիտի կառուցվի, նրանք կարծում են, թե այդպես էլ պիտի լինի: Երբ պահանջում են, որ ամերիկյան կոնգրեսը ճանաչի Հայոց ցեղասպանությունը, համոզված են, որ այդ մարմինը պիտի կատարի իրենց պահանջը: Երբ Թուրքիային թելադրում են բացել հայ-թուրքական սահմանը, կասկած չունեն, որ մեր հարեւանը պիտի ենթարկվի այդ թելադրանքին: Երբ Ադրբեջանին հորդորում են զերծ մնալ միլիտարիստական ռիտորիկայից, մտածում են, որ վերջինս կանսա իրենց հորդորին: Վերջին տասը տարում Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունն, ահա, այսպիսի դատարկ, գավառական, անիմաստ հայտարարությունների մի շարան է: Իշխանությունները չեն իսկ անդրադառնում, թե դրանով ինչպիսի ծիծաղելի վիճակի մեջ են դնում թե՛ իրենց, թե՛ մեր երկիրը: Տպավորություն է ստեղծվում, թե նրանք պետությունը շփոթում են Ստեփանակերտի ԺԷԿ-ի կամ Բուրջ-Համմուդի թաղապետարանի հետ: Երբ իրենց հայտարարությունների ձեռքը կրակն ընկած Ռոբերտ Քոչարյանն ու Վարդան Օսկանյանը հայտնվում են անհարմար վիճակներում, պատճառաբանում են, թե ճիշտ չեն հասկացվել, կամ իրենց խոսքերը սխալ են թարգմանվել: Ո՞վ է երբեւէ, անհոդաբաշխ բարբաջանքներից ու հոխորտալից հայտարարություններից բացի, նրանց շուրթերից որեւէ կշռադատված, տրամաբանական վերլուծություն կամ ծրագրային ելույթ լսել արտաքին քաղաքականությանը վերաբերող խնդիրների մասին: Ե՞րբ են նրանք իրենց հստակ տեսակետը ներկայացրել արտաքին քաղաքականության այնպիսի կենսական եւ հրատապ հարցերի վերաբերյալ, ինչպիսիք են, ասենք, Ղարաբաղյան հակամարտության լուծումը, Հայաստանի քաղաքական եւ տնտեսական մեկուսացման հաղթահարումը, հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը եւ թեկուզ Ցեղասպանության ճանաչման խնդրի հետապնդումը, որի նպատակը հայտնի չէ ո՛չ ժողովրդին, ո՛չ էլ նույնիսկ իրենց: Ազնիվ լինելու դեպքում ներկա իշխանությունները պետք է ընդունեին, որ մեր արտաքին քաղաքականությունը վերջին տաս տարում լիակատար ձախողման կամ կրախի է մատնվել: Ամերիկյան կոնգրեսից պահանջում էին ուժի մեջ թողնել Ադրբեջանի դեմ կիրառված պատժամիջոցներին վերաբերող 907 բանաձեւը, բայց կոնգրեսը չեղյալ հայտարարեց այն: Նույն մարմնին պաշտոնապես կոչ էին անում ճանաչել Հայոց ցեղասպանությունը, եւ տեսանք, թե դա ինչ արդյունք ունեցավ: Թուրքիային հորդորում էին մեզ հետ հարաբերությունները չպայմանավորել հայ-ադրբեջանական հակամարտության գործոնով ու բացել ընդհանուր սահմանը, սակայն ոչինչ չստացվեց: Սկզբնապես Թուրքիայի առջեւ պայման էին դնում ճանաչել Ցեղասպանությունը, բայց հետո հրաժարվեցին դրանից, համաձայնելով՝ այդ երկրի հետ հարաբերությունները կարգավորել առանց նախապայմանների: Համաշխարհային հանրությանը թելադրում էին թույլ չտալ Ղարս-Ախալքալաք երկաթուղու կառուցումը, բայց դա արդեն իրականություն է դառնում: Ընդդիմանում էին Ախալքալաքում տեղակայված ռուսական բազայի դուրսբերմանը, սակայն այդ բազան այլեւս գոյություն չունի: Հոխորտում էին, թե Հայաստանը դեռ 100 տարի էլ կարող է զարգանալ շրջափակման պայմաններում, բայց շարունակ բողոքում են շրջափակումներից: Պնդում էին, որ հայերն ու ադրբեջանցիներն օրգանապես անհամատեղելի ազգեր են, բայց գիշեր-ցերեկ խոսում են հաշտությունից: Հայտարարում էին, որ Ղարաբաղի հարցը մեզ համար արդեն լուծված է, բայց, չգիտես ինչու, չեն հրաժարվում բանակցություններից: Փորձում էին խափանել ԵԱՀԿ գագաթնաժողովի անցկացումը Ստամբուլում, բայց գլխիկոր մասնակցեցին այդ գագաթնաժողովին, ու դեռ ավելին, ստորագրեցին նրա ընդունած հայտնի խարտիան, այդպիսով պետական մակարդակով ճանաչելով Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը: Մի խոսքով, դիվանագիտական խայտառակ պարտությունների մի ամբողջ շարան, որոնք խոստովանելու կամ նույնիսկ ըմբռնելու ունակությունը դուրս է Քոչարյանի եւ Օսկանյանի կարողության սահմաններից: Ի՞նչ կարիք կար ներքաշվել գործընթացների մեջ, որոնք կախված չեն Հայաստանի կամքից, կամ հավակնել դերակատարումների, որոնք վեր են նրա հնարավորություններից: Այդպիսի անխոհեմության ամենավառ օրինակն է մեր միջամտությունը Եւրոմիության եւ Թուրքիայի հարաբերությունների կառուցման գործընթացին: Մի՞թե հասկանալի չէ, որ Հայաստանը ո՛չ կարող է նպաստել, ո՛չ էլ խոչընդոտել Թուրքիայի անդամակցությանը Եւրոպական Միությանը: Մեր ի՞նչ գործն էր, ուրեմն, նամակներ հղել Բրյուսել՝ պահանջելով չսկսել Եւրոմիություն-Թուրքիա բանակցությունները կամ վերջինիս առջեւ նախապայման դնել՝ ճանաչել Հայոց ցեղասպանությունը: Մեզ համար ո՞րն է գլխավոր՝ պատշաճ կերպով չձեւակերպված մի սկզբունք, թե՞ Հայաստանի կոնկրետ պետական շահը: Եւրոպան, եթե ցանկանար, այդ նախապայմանը կդներ առանց մեր խնդրանքի, եւ հավատացած եղեք, այդպես էլ վարվել է: Եթե Եւրոմիությունն այսօր տարբեր պատրվակներով ձգձգում է Թուրքիայի հետ բանակցությունները եւ նորանոր պայմաններ առաջարկում նրան, դա ընդամենը նշանակում է, որ առայժմ պատրաստ չէ իր կազմում ընդգրկել այդ երկիրը: Երբ պատրաստ լինի, կբավարարվի Թուրքիայի բացատրություններով եւ մի կողմ կդնի սուր տարաձայնությունները, այդ թվում՝ Ցեղասպանության հարցը: Հայաստանի իշխանությունների՝ անմեղսունակության հասնող պահվածքն այս հարցում տարօրինակ է նաեւ մեկ այլ առումով: Մի կողմից կեսբերան հայտարարելով, թե համաձայն են Թուրքիայի անդամակցությանը Եւրոմիությանը, մյուս կողմից նրանք, ինչպես տեսանք, անում են ամեն ինչ՝ դա վիժեցնելու համար: Ինչո՞վ բացատրել այս երկակի խաղը: Մի՞թե ակնհայտ չէ, որ Թուրքիայի անդամակցությունը Եւրոմիությանը՝ Հայաստանին ձեռնտու է բոլոր առումներով՝ թե՛ տնտեսական, թե՛ քաղաքական, թե՛ ապահովական: Ո՞րն է ավելի վտանգավոր՝ Եւրոմիության անդամ Թուրքիան, թե՞ Արեւմուտքից մերժված, հայացքը դեպի Արեւելք շրջած Թուրքիան: Կամ ո՞րն է ավելի նախընտրելի՝ Արեւմուտքից մեկուսացած Հայաստանը, թե՞ Եւրոմիությանը սահմանակից Հայաստանը: Մեր երկրի արտաքին քաղաքականությունը վաղուց պիտի պատասխանած լիներ այս պարզ հարցերին: Ի դեպ, իմ տպավորությամբ, հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման հարցում Սերժ Սարգսյանն ավելի լրջմիտ եւ իրատես է, քան Ռոբերտ Քոչարյանը, քանի որ չի տառապում վերջինիս նարցիսիզմով: Ի՞նչ պիտի անեին Հայաստանի իշխանությունները՝ Եւրոմիությանը Թուրքիայի անդամակցությանը խոչընդոտելու փոխարեն: Պիտի անեին իրենց արածի ճիշտ հակառակը: Այսինքն՝ պետք է բարի կամք դրսեւորեին եւ ոչ մի կերպ չխանգարեին այդ գործընթացին: Ավելին, պետք է Բրյուսելից պահանջեին չշահարկել Ցեղասպանության ճանաչման հարցը՝ հայ-թուրքական հարաբերությունների այդ բարդ կնճռի լուծումը թողնելով կողմերին: Ժամանակն է վերջապես հասկանալ, որ վերջնագրեր ներկայացնելով կամ անկյուն սեղմելով, ոչ ոք չի կարող Թուրքիային պարտադրել՝ ճանաչել Հայոց ցեղասպանությունը: Բոլորովին չեմ կասկածում, որ Թուրքիան վաղ թե ուշ անելու է այդ բանը: Բայց դա տեղի է ունենալու ոչ թե հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումից առաջ, այլ մեր երկրների միջեւ բարիդրացիության, համագործակցության եւ վստահության մթնոլորտի ձեւավորումից հետո: Հետեւաբար, զգացմունքները մի կողմ թողնելով, այդ հարաբերությունները պետք է կառուցել մեկնելով այն իրողությունից, որ 1915 թվականի իրադարձությունները Հայաստանը համարում է Ցեղասպանություն, իսկ Թուրքիան՝ ոչ: Մեզ համար անընդունելի եւ վիրավորական է հայ եւ թուրք պատմաբանների հանձնախումբ ստեղծելու մասին արված հայտնի առաջարկը, քանի որ դա նախ՝ կասկածի տակ է դնում մեր համազգային համոզումը, եւ երկրորդ՝ բազմաթիվ երկրների խորհրդարանների կողմից Ցեղասպանության ճանաչման կայացած փաստն այլեւս ավելորդ ու ժամանակավրեպ է դարձնում նման հանձնախմբի ստեղծումը: Այն ամենն, ինչ ասվեց Հայաստանի մասին, բոլորովին չի վերաբերում Սփյուռքին: Ցեղասպանության ճանաչման, հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման հարցում Հայաստանն ունի իր ըմբռնումն ու օրակարգը, Սփյուռքն՝ իրենը: Հայաստանը չի կարող եւ իրավունք չունի Սփյուռքին թելադրել իր ըմբռնումն ու օրակարգը: Աշխարհացրիվ հայ ժողովրդի զավակները, որպես տարբեր երկրների քաղաքացի, հարկատու եւ ընտրող, իրավունք ունեն ճնշում բանեցնելու իրենց կառավարությունների վրա եւ նրանցից պահանջելու՝ ճանաչել Հայոց ցեղասպանությունը: Այդ երկրների ներքին գործն է՝ արձագանքել կամ չարձագանքել իրենց քաղաքացիների պահանջներին: Թուրքիան նախ՝ չպետք է Հայաստանը շփոթի Սփյուռքի հետ, եւ երկրորդ՝ չպետք է դժգոհի վերջինիս պահվածքից, քանի որ Սփյուռքը Ցեղասպանության հետեւանքն է: Թող Ցեղասպանություն չաներ՝ Սփյուռք չէր լինի: Նման անհեթեթություններ ոչ տեսել ենք ոչ էլ լսել: Միայն լտպ-ի ՍՏՐՈՒԿՆԵՐԸ կարող են նման բաներ գրել ու արտահայտել: Ձեր նման մտածողները ստրկության լծի տակ կան ու կմնան մինչև հավիտյան ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆ գոռալով: Ազատությունը պիտի հոգուդ մեջ լինի ոչ թե լեզվիդ ծայրին:
  ճիշտ ես Սարգիս լտպ ն առաջին անգամ ՄԱԿում փո-անակ խոսեր հայերեն և հնչեցներ ցե-ասպանության հարցը բարբաջեց չգիտեմ ինչից ֆրանսերենով, այ ո-որմելի քյոռ ,աստված արդեն խարանել է քեզ ,քո ֆրանսերենը ում էր պետք ֆրանսիայում ցանկացած դռնապան քեզանից լավ է խոսում ում էիր զարմացնում ո-որմելի չնչին արարած
  
•  17 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ahClbynEcxu գրել է:
  dors.txt;5;5
•  17 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   MHPPeNohCYtUK գրել է:
  dors.txt;5;5
•  17 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ldGDUskeWy գրել է:
  dors.txt;5;5
•  17 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   ldGDUskeWy գրել է:
  dors.txt;5;5
•  15 օր առաջ |  ջնջել (4) |  պատասխանել
   dAZGSErVnUP գրել է:
  dors.txt;5;5
•  15 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   kqBxYcFJNxah գրել է:
  dors.txt;5;5
•  15 օր առաջ |  ջնջել (5) |  պատասխանել
   KhBvIhhwiLpkSJGZsV գրել է:
  dors.txt;5;5