40 replies to this topic

[Կեցցե՛ Հայաստան]

Հայկ Նազարյանի Գրությունը
--------------------------------

Դավադրություն Հայաստանի Դեմ

27 Փետրվարի 2009թ.

Անցյալ տարվա Մարտի 1-ին վտանգվեց Հայոց Ազգային Պետականության գոյությունը։ Այդ վտանգը եկավ Սիոնիստական և Մասոնական կազմակերպություններից և հատկապես իրենց գործակալ Լևոն Տեր-Պետրոսյանից։ Փաստ է, որ արևմտյան հետախուզական կենտրոններում մշակված, «երգի ու պարի հեղափոխություն» ծածկանունով, Հայաստանում պետական հեղաշրջում կատարելու և օրինական իշխանությունը զավթելու փորձը տապալվեց։ Բայց դժբախտաբար եղան անմեղ զոհեր և բազում հոգևոր ու նյութական կորուստներ։

2008 թվականի Մարտի 1-ը մեր պատմության մեջ կմտնի որպես «արյունոտ շաբաթ»։

Ամեն մի հայ պետք է լավ գիտակցի որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը և իր սիոնիստ գործակալ կինը(Լյուդմիլա Տեր-Պետրոսյանը) հանդիսանում են մեծ վտանգ մեր ազգի ապագայի համար, որոնք իրագործում են Սիոնիզմի և Պան-Թուրքիզմի օրակարգը։
Հայե՛ր բոլոր երկրների և հատկապես Հայաստանում գործող Հայ Ազգայնական կազմակերպություննե՛ր - դուք, ըստ ձեր կոչման, պետք է գործնական քայլերի դիմեք և պահանջեք Հայաստանի իշխանություններից, որ քրեական պատասխանատվության ենթարկեն Մարտի մեկի պետական հանցագործության հիմնական մեղավորներին՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանին և Լյուդմիլա Տեր-Պետրոսյանին։

Հավանաբար այս տարվա Մարտի մեկին, Հայաստանում ծվարած Սիոնիստական գործակալները կցանկանան նշել «արյունոտ շաբաթ»-ը և մի նոր նենգ հարված հասցնել մեր Ազգային Պետականությանը։ Ուստի բոլոր Հայ Ազգային Համախմբերի բարոյական պարտքն է կասեցնել այդ Սիոնիստական վտանգը։ Մենք այլևս իրավունք չունեք լռություն կամ չեզոքություն խաղալու, որովհետև.

Ազգի կյանքում լինում են այնպիսի օրհասական պահեր,
երբ լռությունը համարժեք է վախկոտության,
իսկ չեզոքությունը՝ դավաճանության։

Այդպիսի վտանգավոր պահերին է որ լրիվ բացահայտվում է թե ով ինչ գույն ունի և ով ում հետ է։

«Չարիքի հաղթանակի համար միայն անհրաժեշտ է,
որ Բարի Այրը ոչինչ չանի։»

Էդմունդ Բուրկե

Ուրեմն եկեք լինենք գործունյա, ստորագրենք այս պահանջագիրը
և վերջ դնենք դավաճան Լևոն Տեր-Պետրոսյանի սադրանքներին

http://www.petitiono...n/petition.html

Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը

Հայկ Նազարյան
haik@hossank.com
http://www.hossank.com

[ՆԱՎԱՎԱՐ]

Սերգեյ ջան, լավ կլիներ ջնջեիր "հոպարի" տված լինկերը, որտեղ լրտես տրոյաններ են դրված:
Չեմ սիրում սատանա - մարդկանց , որոնք ուրիշների միամտությունը օգտագործում են թակարդ դնելով նրանց դեմ...սա առաջին:

Երկրորդ -այդ ֆաշիստ հիտլերի նկարով միլիոնավոր անմեղ մարդիկ են զոհվել, ու մինչև հիմա էլ զոհվում են ռուսաստանում..անմեղ հայեր:

Երրորդ- Հայկ Նազարյանը չգիտեմ ով է, բայց ինչու է հայերեն հայրենասեր բառը անգլերեն թարգմանել' նացիոնալիստ այդ կայքերի վրա, լավ չէ՞ր լինի գոնե գրեր պատրիոտ..չեմ հասկանում...թե ուզում է աշխարհի դեմ հայերին խայտառակ անել թե մենք նացիոնալիստ, ռասիստ ազգ ենք,,,????

[Հայք]

ՆԱՎԱՎԱՐ, on Mar 3 2009, 10:00 AM, said:

Սերգեյ ջան, լավ կլիներ ջնջեիր "հոպարի" տված լինկերը...

Միանգամայն համաձայն եմ ՆԱՎԱՎԱՐ ջան։
Սա մեկ։
Ինչ վերաբերում է իրեն "Hopar" կոչողի մնացյալ գրվածքին, ապա ըստ ֆորումի կանոնակարգի արգելվում է ֆորումում այլոց վիրավորելը, ըստ այդմ ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ եմ ամբողջովին ջնջել վիրավորանք պարունակող բառերը։

[Հայք]

«Շատ շուտով կառավարությունն ստիպված է լինելու հրաժարվել դրամի փոխարժեքի արհեստական պահպանման քաղաքականությունից: Ընդ որում` դրամն արժեզրկվելու է ոչ թե սահուն կերպով, ինչպես տեղի ունեցավ ռուսական ռուբլու պարագայում, այլ պարզապես գահավիժելու է», - ընդամենը 3 օր առաջ՝ մարտի 1-ի հանրահավաքին, հայտարարեց առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը:

Այդ օրը դժվար թե որեւէ մեկը կանխատեսեր դեպքերի նման սրընթաց զարգացում:

Երեք օր անց արդեն ՀՀ ԿԲ-ն որոշում ընդունեց վերադառնալ լողացող կուրսի քաղաքականությանը, արդյունքում՝ կաթվածահար եղավ հայաստանյան շուկան:
Արդեն կեսօրին փոխանակման կետերում խառնաշփոթ էր.
դոլարը գնվում էր 340 դրամով, իսկ վաճառվում 390-400 դրամով՝ ընդամենը հաշվված ժամերի ընթացքում անտրամաբանական թռիչք կատարելով 307-311 ցուցանիշից:

ՀՀ առաջին նախագահի մնացած կանխատեսումները.

-Առաջիկա ամիսներին հարյուրավոր արտադրական ձեռնարկություններ դադարեցնելու են իրենց գործունեությունը։
-Արտահանման նվազմանը զուգընթաց շեշտակիորեն նվազելու են նաեւ ներմուծման ծավալները։
-Անխուսափելիորեն կրճատվելու են բյուջեի մուտքերը։
-Ահռելիորեն մեծանալու է գործազուրկների թիվը։
-Սառեցվելու կամ կրճատվելու են աշխատավարձերը։
-Հաճախակիանալու են աշխատավարձերի վճարման ուշացումները։
-Էապես նվազելու են բնակչության իրական եկամուտները։
-Ուսանողները չեն կարողանալու վճարել ուսման վարձը։
-Պարտատերերն ի վիճակի չեն լինելու հատուցել իրենց պարտքը։
-Գազի եւ էլեկտրաէներգիայի սպասվող թանկացումը մեծապես ազդելու է թե՛ բնակչության, թե՛ արտադրողների վրա՝ իր ետեւից բերելով նաեւ այլ ապրանքների թանկացումներ։
-Փակվելու են հազարավոր խանութներ եւ սպասարկման ոլորտի ձեռնարկություններ։
-Մանր ու միջին ձեռնարկատերերի խավն, ըստ էության, դադարելու է գոյություն ունենալ։

Դա հանգեցնելու է սեփականության վերաբաշխման եւ նրա կենտրոնացման մենաշնորհատերերի ձեռքում։ Ժողովրդի թշվառացմանը զուգընթաց կրկին շահելու ու հարստանալու են բարձրագույն պետական պաշտոնյաներն ու խոշոր ձեռնարկատերերը։

Մի խոսքով, ի տարբերություն շատ այլ երկրների, Հայաստանը կանգնելու է ոչ թե տնտեսական կայունացման, այլ պարզապես հումանիտար աղետի կամ գոյատեւման խնդրի առջեւ, որի լուծումը գերբնական ճիգեր է պահանջելու թե՛ իշխանությունից, թե՛ հասարակությունից։ Թող տպավորություն չստեղծվի, թե ես թանձրացնում եմ գույները։ Ընդհակառակը, վախենում եմ, որ իրականությունն ավելի դառը լինի, քան իմ ներկայացրածը։

Ներկա ճգնաժամն, ըստ երեւույթին, ավելի ծանր ու դժվարհաղթահարելի է լինելու, քան նույնիսկ 1990 ականների սկզբի ճգնաժամը, որը տեղի էր ունենում համաշխարհային առողջ տնտեսական մթնոլորտում, երբ միջազգային ֆինանսական կազմակերպություններն ու հարուստ պետությունները հնարավորություն ունեին օգնության ձեռք մեկնելու դժվարությունների մեջ գտնվող երկրներին։ Իսկ այժմ, երբ համաշխարհային տնտեսությունն ինքը հայտնվել է գրեթե կաթվածահար վիճակում, այդ հնարավորությունը բացակայում է։





Բնօրինակ

[SkyFlyer]

ՆԱՎԱՎԱՐ, on Mar 3 2009, 01:00 AM, said:

Սերգեյ ջան, լավ կլիներ ջնջեիր "հոպարի" տված լինկերը, որտեղ լրտես տրոյաններ են դրված:
Չեմ սիրում սատանա - մարդկանց , որոնք ուրիշների միամտությունը օգտագործում են թակարդ դնելով նրանց դեմ...սա առաջին:

Երկրորդ -այդ ֆաշիստ հիտլերի նկարով միլիոնավոր անմեղ մարդիկ են զոհվել, ու մինչև հիմա էլ զոհվում են ռուսաստանում..անմեղ հայեր:

Երրորդ- Հայկ Նազարյանը չգիտեմ ով է, բայց ինչու է հայերեն հայրենասեր բառը անգլերեն թարգմանել' նացիոնալիստ այդ կայքերի վրա, լավ չէ՞ր լինի գոնե գրեր պատրիոտ..չեմ հասկանում...թե ուզում է աշխարհի դեմ հայերին խայտառակ անել թե մենք նացիոնալիստ, ռասիստ ազգ ենք,,,????

Հե՜յ, լույս քեզ տեսնողին կորել ես չկաս։
Նավավար ջան անձամբ ես ոչ մի տրոյան չգտա, չնայած դա էական չի քանի որ մեր կայքի սահմաններից դուրս է։ Ֆաշիստ Հիտլերի նկարը իր կամքով է դրել ու չեմ կարծում որ դրա օգտագործումը քրեորեն պատժելի արարք է այդ իսկ պատճառով ել չեմ ստիպել փոխել այն։ Եթե մյուսները նույնպես կարծում են, որ պիտի այն փոխվի, ապա անպայման կփոխվի։ Գրեք ձեր կարծիքը բայց միայն անկողմնակալ։
Նացիոնալիստ լինելը իմ կարծիքով խայտառակություն չէ, ուղղակի ժամանակները փոխվել են, գլոբալիզացիան մտել է մեր բոլորիս ուղեղները։ Բացի այդ նցիոնալիզմը գրեթե միշտ ուղեկցվում է ատելությամբ, որը երբեք դրական արդյունք չի բերել։ Դրա համար չարժէ նույնիսկ ուղեղի օգտակար էներգիան ծախսել ատելություն սերմանելու կամ տարածելու վրա։

[SkyFlyer]

Հայք, on Mar 5 2009, 02:47 AM, said:

Միանգամայն համաձայն եմ ՆԱՎԱՎԱՐ ջան։
Սա մեկ։
Ինչ վերաբերում է իրեն "Hopar" կոչողի մնացյալ գրվածքին, ապա ըստ ֆորումի կանոնակարգի արգելվում է ֆորումում այլոց վիրավորելը, ըստ այդմ ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ եմ ամբողջովին ջնջել վիրավորանք պարունակող բառերը։

Հայկ ջան քո ասած այլոց մեջ քաղաքական գործիչները չեն մտնում։ Հենց քաղաքական գործիչների հանդեպ ազատ խոսելու հնարավորությանն են անվանում խոսքի ազատություն։ Եթե դրանում կա ինչ որ անձնական վիրավորանք, ապա նման բան այստեղ չի հանդուրժվի, միայն մնում է բացատրես թե ինչումն է կայանում այն։

[ՆԱՎԱՎԱՐ]

SkyFlyer, on Mar 7 2009, 06:19 AM, said:

Հե՜յ, լույս քեզ տեսնողին կորել ես չկաս։
Նավավար ջան անձամբ ես ոչ մի տրոյան չգտա, չնայած դա էական չի քանի որ մեր կայքի սահմաններից դուրս է։ Ֆաշիստ Հիտլերի նկարը իր կամքով է դրել ու չեմ կարծում որ դրա օգտագործումը քրեորեն պատժելի արարք է այդ իսկ պատճառով ել չեմ ստիպել փոխել այն։ Եթե մյուսները նույնպես կարծում են, որ պիտի այն փոխվի, ապա անպայման կփոխվի։ Գրեք ձեր կարծիքը բայց միայն անկողմնակալ։
Նացիոնալիստ լինելը իմ կարծիքով խայտառակություն չէ, ուղղակի ժամանակները փոխվել են, գլոբալիզացիան մտել է մեր բոլորիս ուղեղները։ Բացի այդ նցիոնալիզմը գրեթե միշտ ուղեկցվում է ատելությամբ, որը երբեք դրական արդյունք չի բերել։ Դրա համար չարժէ նույնիսկ ուղեղի օգտակար էներգիան ծախսել ատելություն սերմանելու կամ տարածելու վրա։

Սերգեյ ջան, ուղղակի էլ ժամանակ չունեմ առաջվա նման , արվեստով եմ զբաղված հիմա ...բայց նորություններ հաճախ եմ կարդում Արմթաունում, ասեմ որ մեծ շնորհակալ գործ ես արել ու անում հայության համար:
Ինչ վերաբերվում է տրոյան վիրուսներին, մտա այստեղ http://www.hossank.com





....կտացրեցի "ENTER FORUM" գրվածի վրա, համակարգիչը բլոկվեց մի անգամից ու անտիվիրուսը գրեց որ էջի վրա վտանգավոր տրոյաններ կան որոնք փորձում են տեղադրվել համակարգիչիս վրա, կատաղեցի, ներվայնացա , հիշեցի ինչքան անգամ են դրանք ջնջել ամբողջ համակարգիչը, կամ ընդհանրապես փչացրել մեքենան, հիմա էլ նույնը, այդպիսի բաներ:

եթե դու չես զգացել, ուրեմն անտիվիրուսդ չի բռնել այն,իսկ նա սուսիկ փուսիկ անցել է համակարգիչիդ մեջ ու ցեցի նման կսկսի կրծել

[Կեցցե՛ Հայաստան]

Ողջույն Ձեզ Սերգեյ (SkyFlyer),

Նախ հայտնում եմ իմ շնորհակալությունը, որ պաշտպանեցիք իմ 19 տարեկան որդու «Դավադրություն Հայաստանի Դեմ» գրության իրավունքը որպես խոսքի ազատության արտահայտություն։ Ինչպես նաև իմ ավատար ընտրելու իրավունքը։

Իսկ այժմ անդրադառնամ բուն նյութին։
Ֆորումի անդամներ «նավավար»-ը և «հայք»-ը հարձակվում են իմ 19 տարեկան որդու հոդվածի և hossank.com կայքէջի վրա օգտագործելով սովետա-սիոնիստական պրոպագանդայի ողջ զինանոցը։
1. Առանց ամոթի զգացումի հայտարարում են որ http://www.hossank.com կայքէջը պարունակում է տրոյան վիրուս։ Դուք անգամ կարողություն չունեք (դու իմ սրտում ես...) ֆլաշ երգ-ֆայլը տարբերելու վիրուսից։
2. Իսկ http://www.petitiono...n/petition.html կայքէջում գտնվող պահանջագիրը կազմել են ուրիշ երեք հայ հայրենասերներ, որոնց էլեկտրոնիկ փոստը սա է groulz@gmail.com
3. Հայկ նազարյանի (19 տարեկան, Լոս Անջելոս) մասին ճշմարիտ կարծիք կազմելու համար մի զլացեք այցելել նրա կայքէջը, կարդացեք նրա հոդվածները այդ ֆորումում և հետո պատասխանեք մեզ թե ո՞վ է ձեզ տվել բարոյական իրավունք կրտելու մեր մտածողությունը և իջեցնելու այն ձեր կեղծիքների աստիճանին...
Գոնե կարդացեք Հայկի գրած այս հոդվածը՝ «Հայաստանը Արարչագործության Բնօրրան»։
4. Իսկ իմ մասին պատկերացում կազմելու համար պարզապես այցելեք իմ կայքէջը. http://www.armeniantheory.com ։

Իսկ ո՞րն է «նավավար»-ի և «հայքի»-ի կայքէջերը։ Թե նրանք http://www.radikal.ru հրեական կայքէջում մի տաք անկյուն եք ստեղծել։

Դուք իրավունք չունեք բացահայտ ստերի և կեղծիքների միջոցով փակել հայ նոր սերունդի ճանապարհը։
Պատմությունը ոչ միայն չի ների ձեր նմաններին, այլև կպատժի։

Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը

Հոպար
hopar@armeniantheory.com

[Հայք]

Hopar, on Mar 10 2009, 02:35 PM, said:

Ֆորումի անդամներ «նավավար»-ը և «հայք»-ը հարձակվում են իմ 19 տարեկան որդու հոդվածի և hossank.com կայքէջի վրա օգտագործելով սովետա-սիոնիստական պրոպագանդայի ողջ զինանոցը։

Պարո՛ն «Հոպարինյո» ես չեմ վիճի ո՛չ Ձեզ, ո՛չ Ձեր 19 տարեկան բալիկի հետ, քանզի լավ եմ յուրացրել լեհական հայտնի ասացվածքը, որն ասում է.
«Մի՛ վիճիր հիմարի հետ. սկզբում նա կիջեցնի քեզ իր աստիճանին, այնուհետև կհաղթի իր կենսափորձով»։
Nie dyskutuj z debilem: najpierw sprowadzi cię do swojego poziomu, a potem pokona doświadczeniem.

[Կեցցե՛ Հայաստան]

Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց, Օրհնյալ է հարությունը Հայաստանի։
- Ստեփան Քիրեմիջյան -
http://www.louysworld.com

[Կեցցե՛ Հայաստան]

Ողջույն Արորդաց,

Մայիսի 31-ին Վիշապազունների փեսա ԼՏՊ-ն գլխովին ջախջախվեց Երևանի պարիսպների տակ և Սիոնիստների նոր դավադրությունը մեր Հայաստանի նկատմամբ ձախողվեց։

Կեցցե՛ Արորդի Երևանցիները

Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը

Հոպար
hopar@armeniantheory.com
http://www.armeniantheory.com

[Կեցցե՛ Հայաստան]

Ողջույն Արորդաց,

Դիտեցեք գունավոր հեղափոխությունների մասին այս տեսաերիզը.
Կզարմանաք որ այնտեղ խոսվում է բոլոր գունավոր հեղափոխությունների մասին, բացի Հայաստանի «երգի ու պարի» հեղափոխությունից, որտեղ նրանք պարտվեցին։

Անգամ այսպիսի հակա Արևմտյան տեսաերիզներում համառորեն լռում են Արորդիների Հայրենիք Հայաստանի մասին։

Սա Հայաստանի նկատմամբ համընդհանուր դավադրության դրսևորման ձևերից մեկն է, որի մասին ես անդադար կրկնում եմ, որովհետև գիտեմ։


Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը

Հոպար
hopar@armeniantheory.com
http://www.armeniantheory.com
http://www.hossank.com

[ՆԱՎԱՎԱՐ]

Իրավունք
2009-08-01
ԲՆԱԿԱՐԱՆԸ ՉԵՆ ԿԱՐՈՂԱՆՈՒՄ ՏՆՕՐԻՆԵԼ

Երկու տարի առաջ Ավետիս Սորսումատյանը ընտանիքի 5 անդամներով (3 անչափահաս երեխաներով), ՌԴ-ում բնակարանը վաճառելով, վերադարձավ Հայաստան: Նրանք գնեցին Երեւանի Սարկավագի փողոցի 147/1 12 բնակարանը:

$40 հազար գումարը տալուց հետո Սորսումատյանները տեղեկացան, որ վերոհիշյալ տան տերերը՝ Ռիմա Կարապետյանն ու Վալերի Հովսեփյանն ունեն պարտքեր (մասնավորապես, «Արֆին» վարկային կազմակերպությանը), իսկ տունը գրավ է դրված: Սակայն Ավետիս Սորսումատյանի կողմից գումարը տալուց հետո տունը արգելանքից հանվեց: Որպեսզի բնակարանը չազատեն, հնարամիտ ամուսինները սկսեցին «անհաշտ» կյանք վարել, դիմեցին դատարան՝ «ամուսնալուծվելու» հայցով: Սորսումատյանները այդ ժամանակամիջոցում ստիպված էին 21 անձով ծվարել եղբոր բազմանդամ ընտանիքի 72 քմ հարկի տակ:

Չնայած Արաբկիր եւ Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանը հաստատել է Սորսումատյանների կողմից բնակարանը գնելու փաստը, երկու տարի է, ինչ գնորդը չի կարողանում զբաղեցնել իր արդար քրտինքով ձեռքբերած ու գնած բնակարանը: Հիմա էլ նախկին տանտիրոջ՝ Վալերի Հովսեփյանի հարազատ քույրը՝ Վարդուհի Հովսեփյանն է հայց ներկայացրել հարսի՝ Ռիմա Կարապետյանի դեմ, $14 000 գումարի պահանջով, ինչը դատարանը բավարարել է, այս անգամ բռնագանձում տարածելով Սորսումատյանների գնած բնակարանի վրա: Դրան գումարենք այն, որ «անհաշտ» ամուսինը կնոջը դատի է տվել, պահանջելով բնակարնի 1/2-ի նկատմամբ իր սեփականության իրավունքի ճանաչում: Դատարանը կրկին արգելանք է դրել բնակարանի վրա, որպեսզի հնարամիտ կինը բնակարանը չկարողանա «վաճառել»:

Տարօրինակ է, որ խարդախությամբ ուրիշի գույքին տիրանալու հատկանիշներով քրեական գործ չի հարուցվել, երբ ամուսինների գործողություններում իսկապես ուրիշին վնաս տալն է եղել:

Մերժվել է քրեական գործ հարուցել, իսկ Ռուսաստանից Հայաստան վերադարձած բազմանդամ հայ ընտանիքը հայտնվել է անելանելի վիճակում:

Փաստորեն, ոչ տունն են ազատում, ոչ գումարն են տալիս:

Ի դեպ, այս նույն ընտանիքը այդ նույն բնակարանն այլ անձանց նույնպես վաճառել է, իսկ քանի որ Արաբկիրի թե կադաստրում, թե տարածքային ոստիկանությունում, թե թաղապետարանում քրեածին ամենաթողություն է, այսպիսի «մանր» պատմությունները կամ կեղծիքները չեն երեւում:


ՌՈՒԶԱՆ ՄԻՆԱՍՅԱՆ
http://new.aravot.am...ghts/66231/view


Կեցցե՛ Արորդի Երևանցիները

Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը

[Կեցցե՛ Հայաստան]

Նենգ դավադրությունները Արորդիների ցեղի նկատմամբ նորություն չեն։
Հայկ նազարյանը ձեզ է ներկայացնում «300» կինոնկարի ամենակարևոր դրվագներից մեկի՝ Արորդու և Վիշապազնու երկխոսությունը և իր գրած նախաբանը։
Տեսաերիզը կարող եք դիտել այստեղ.
Լսենք Վիշապի սպառնալիքները Արորդուն և թող սարսուռ անցնի մեր մարմնով։ Գուցե դա օգնի, որ մենք արթնանանք մեր թմբրից։
Հոպար

=====================================================

Նախաբան

Հենց սկզբից ասեմ, որ Հոլիվուդի ստեղծած «300» կինոնկարը, ինչպես ես եմ կարծում, իր էությամբ չի ուղղված Իրանի կամ Իրանյան ազգի դեմ։ Այն հիմնականում ուղղված է աշխարհի ցանկացած բռնակալ պետության և նրա բռնակալի դեմ։ Վերոհիշյալ կինոնկարի այս կարևոր դրվագում Սպարտայի թագավոր Լեոնիդասը առաջին անգամ է հանդիպում Պարսկաստանի տիրակալ Քսերքսեսին։ Այստեղ ես ցանկանում եմ կատարել նաև մի շատ կարևոր պարզաբանում ևս։ Պարսկաստանի տիրակալ Քսերքսեսը իր ծագմամբ մաքուր Արիացի-Պարսիկ չէր։ Նա Վիշապազուների ցեղի արյունակիցն էր։ Այսինքն Պարսկաստանի Քսերքսես թագավորը Արիացու և Վիշապի խառնուրդ էր և ահա դրա համար էր նա պնդում որ ունի աստվածային զորություն և համարում էր իրեն աստված։ Մարդկության պատմության մեջ համարյա բոլոր բռնակալները եղել են խառնածին և ունեցել են Վիշապազուների ցեղի արյուն։ Այս դրվագը մի կատարյալ օրինակ է, գեղարվեստորեն ցուցադրված, թե ինչպես Վիշապազունների ցեղը, մարդկության ողջ պատմության ընթացքում, կործանել է և մարդկության հիշողությունից ի սպառ ջնջել նրա ծագումնաբանության գրավոր և բանավոր փաստերը։ Եւ դա ամենահետևողականորեն և ամենադաժանորեն կատարվել է Արորդի Հայերիս հետ և մեր Արորդիների Հայրենիք Հայաստանի պատմության հետ։
Եկեք լսենք Քսերքսեսի սպառնալիքները Սպարտայի թագավորին և գիտակցենք որ մարդկության պատմությունը և հատկապես մեր իմացած Հայ Ազգի պատմությունը մի մեծ կեղծիք է, կանխամտորեն մեզ տրված։ Ինչպես գիտենք, մյուս ազգությունները հիմնականում պահպանել են իրենց նախաքրիստոնեական շրջանի գրավոր և բանավոր մշակույթը, բացի մեզնից։ Մեր նախաքրիստոնեական շրջանից, արարչաստեղծ հայերենով գրված մի մագաղաթի կտոր անգամ չի պահպանվել։ Վիշապածին բռնակալները մեզ կարողացան ստիպել անգամ, որ հիմնովին մոռանանք մեր երկաթագիր այբուբենը։ Մեր հարուստ մշակութից փրկվեց միայն 48 տող, այն էլ Մովսես Խորենացու շնորհիվ։ Քսերքսես Վիշապազունի և մյուս Վիշապազուն բռնակալների սպառնալիքները հետևողականորեն և ճշգրտորեն կատարվեցին մեր՝ Արորդիների բուն ցեղի նկատմամբ և Արորդիների Հայրենիք Հայաստանի նկատմամբ։ Եւ ահա դրա համար որպես աղոթք և որպես ուժի աղբույր մենք միշտ և անդադար պիտի գոչենք.

Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը։

Հայկ Նազարյան - 28 Հուլիսի 2009թ., Լոս Անջելոս
haik@hossank.com
http://www.hossank.com
http://www.youtube.com/user/Fedayi01

--------------------------------------------------------------------------

Սպարտայի թագավոր Լեոնիդասի և բռնակալ Քսերքսեսի երկխոսությունը

Լեոնիդաս - Թույլ տուր գուշակել, դու պետք է որ Քսերքսեսը լինե՞ս։

Քսերքսես - Արի Լեոնիդաս, եկ մենք միասին դատողություն անենք։ Դա կլինի ցավալի կորուստ, դա կլինի ոչ այլ ինչ եթե ոչ խելագառություն, երբ դու՝ Սպարտայի արի թագավորը և քեզ հավատարիմ զորքերը կործանվեն մի պարզ անհասկացողության պատճառով։ Այնքան շատ բան մեր մշակույթները կարող են փոխանցել իրար։

Լեոնիդաս - Արդյոք դու ուշադրություն չդարձրի՞ր։ Ամբողջ առավոտ մենք կիսում էինք մեր մշակույթը քո հետ։

Քսերքսես - Դուք շատ զարմանահրաշ ցեղ եք։ Նույնիսկ այժմ դու արհամարհում ես լրիվ բննաջնջման իրողությունը և հանդգնում ես հակաճառել աստծուն։ Ինձ հակառակվելը խոհեմություն չէ Լեոնիդաս։ Երևակայիր թե ինչ սարսափելի ճակատագիր է սպասվում իմ թշնամիներին, երբ ես ուրախությամբ կսպանեմ իմ յուրայինին հաղթանակի համար։

Լեոնիդաս - Իսկ ես կմեռնեմ իմ ցանկացած զինվորի համար։

Քսերքսես - Դուք՝ Հույներդ, հպարտանում եք ձեր տրամաբանությամբ։ Ես խորհուրդ եմ տալիս քեզ կիրառել այն։ Երևակայիր այն գեղատեսիլ երկրի մասին, որը դու այդպես անձնազոհ պաշտպանում ես։ Այժմ պատկերացրու թե դա իմ քմահաճուքի պատճառով կմոխրանա։ Մտածիր ձեր կանանց ճակատագրի մասին։

Լեոնիդաս - Դու պարզապես չգիտես մեր կանանց։ Դատելով թե ինչեր տեսա այստեղ, ես կարող էի նրանց նույնպես բերել ռազմի դաշտ։ Քսերքսես, դու ունես շատ ստրուկներ, բայց քիչ ռազմիկներ։ Շատ երկար չի տևի երբ նրանք ավելի շատ կվախենան իմ նիզակից քան թե քո մտրակներից։

Քսերքսես - Նրանք ոչ թե իմ խարազանից են վախենում, այլ իմ աստվածային հզորությունից։ Բայց ես մի առատաձեռն աստված եմ։ Ես քեզ կդարձնեմ անսահման հարստության տեր։ Ես քեզ կդարձնեմ ամբողջ Հունաստանի ռազմական առաջնորդը։ Դու կիրագործես իմ ռազմական ծրագրերը Եվրոպայի կենտրոնում։ Աթենացիների ախոյանները ծնկի կգան քո առաջ, եթե դու ծնկի գաս իմ առջև։

Լեոնիդաս - Ո՜վ թագավորների թագավոր, դու իսկապես մեծահոգի ես ինչպես և աստվածային։ Այդպիսի առաջարկ միայն խելագարը կարող է մերժել։ Բայց ծնկի գալու գաղափարը դա... տեսնում ես, կոտորելով բոլոր ձեր մարդկանց ես ստացա... դե դա թողեց իմ ոտքի վրա մի գարշելի ջղաձգություն։ Այնպես որ ծնկի գալը իմ համար կլինի շատ դժվար։

Քսերքսես - Քո զոհաբերության մեջ չի լինի ոչ մի փառք։ Ես պատմությունից անգամ կջնջեմ որևէ հիշողություն Սպարտայի մասին։ Ամեն մի Հունարեն մագաղաթի կտոր պետք է այրվի։ Ամեն մի Հույն պատմաբանի և ամեն մի գրագետ մարդու աչքերը պիտի հանվեն իրենց բնից և լեզուն պիտի կտրվի իրենց բերանից։ Նույնիսկ Սպարտա և Լեոնիդաս անուններ արտասանողները պիտի պատժվեն մահվամբ։ Աշխարհը նույնիսկ չի իմանա որ դու անգամ գոյություն ես ունեցել։

Լեոնիդաս - Աշխարհը կիմանա թե ինչպես ազատ այրերը ըմբոստացան բռնակալի դեմ։ Այդ փոքրաթիվ այրերը կանգնեցին բյուրավոր չարերի դեմ և մինչև այս ճակատամարտի ավարտը, անգամ աստված թագավորը կարող է արյունահոսել։

--------------------------------------------------------------------------

Նույնի Անգլերեն կարող եք կարդալ այստեղ.
http://www.hossank.c...read.php?p=1340

[Կեցցե՛ Հայաստան]

Նենգ դավադրությունները Արորդիների ցեղի նկատմամբ կամ ընդհանրապես ցանկացած ազգության նկատմամբ նորություններ չեն։
----------------------------------
Այս հոդվածը դրվածէ Հոսանք կայքէջում։ http://www.hossank.c...ents/ja/ja.html
Կամ
Լրիվ հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ
«Նոր Օր» պարբերականի բնօրինակները կարող եք տեսնել այստեղ -> Էջ1, Էջ2
----------------------------------
Ռամկավար Ազատական Կուսակցության Լոս Անջելոսի օրաթերթ «ՆՈՐ ՕՐ»-ը 1990 թվականի Հունվարի 12-ի համարում (էջեր 3 և 10) տպագրեց մի ահազանգ-հոդված ուղղված Հայաստանի ազգաբնակչությանը։ Այդ հոդվածի վերնագիրն էր. «Հրեական Հզոր Խմբավորումներ Այժմ Ձգտում են Գրավել Իշխանությունը Հայաստանում»։ Հոդվածի հեղինակն է Բաքու քաղաքի նախկին բնակիչ, Ադրբեճանի հանրապետության վաստակավոր բժիշկ Կոնստատին Նիկոլաևիչ Սերովը։
Այս ռուս բժիշկը հասարակ մարդ չէ, այլ խոր մտավորական և հետազոտող, որը տարիներով տեսել է թե ինչ է կատարվում աշխարհում, հավաքել է բավական փաստեր, որոնք և ներկայացնելով այս հոդվածում, ահազանգ է հնչեցնում մեզ՝ հայերիս, թե ինչ քաղաքական փորձություններ են մեզ սպասվում։
Այս հոդվածում դուք կհանդիպեք «Գալուբոյ Դրակոն» ռուսական մասոնական օթյակի անդամներ Սուսլովի անվանը և կվերհիշեք Պր. Քիրեմիջյանի հաղորդումը նվիրված ԽՍՀՄ Մարշալ Համազասպ Բաբաջանյանի մեծ երազանքի մասին։ Դուք կհանդիպեք Գրոմիկոյի անվանը և կվերհիշեք Պր. Քիրեմիջյանի հաղորդումը նվիրված Ստալինի Արևմտյան Հայաստանի գրավման ծրագրի տապալման մասին, և այլն, և այլն...
Այստեղ մեջ բերեմ միայն հոդվածի հեղինակի վերջաբանը, որը այնքան համահնչուն է Պր. Քիրեմիջյանի Հուլիս ամսվա հաղորդաշարերին.
«Ատրպէյճանի թուրք-իսլամական կուսակցութեան ղեկավար Վահաբ Զադէն (ծագումով պարսիկ) 'Գայգի' հասարակական կազմակերպութեան ժողովում 1989 թուականի Մայիսին ասաց. "ԱՅԺՄ ԵՒ ՄԻՇՏ ԽԱՂԱՂՈՒԹԻՒՆ ՈՒ ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹԻՒՆ ԿԸ ԼԻՆէՐ ԱՆԴՐԿՈՎԿԱՍԻ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴՆԵՐԻ ՄԻՋԵՒ, ԵԹէ ՉԼԻՆէՐ ՀՐէԱԿԱՆ ՀԶՕՐ ԽՄԲԱՒՈՐՈՒՄՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՒՆէՈՒԹԻՒՆԸ, ՈՐՈՆՔ ՎԱՂՈՒՑ ԵՆ ԳՐԱՒԵԼ ԻՇԽԱՆՈՒԹԻՒՆՆ ԱՏՐՊէՅՃԱՆՈՒՄ ԵՒ ՎՐԱՍՏԱՆՈՒՄ, ԻՍԿ ԱՅԺՄ ՁԳՏՈՒՄ ԵՆ ԳՐԱՒԵԼ ԻՇԽԱՆՈՒԹԻՒՆՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ"»
----------------------------------------
Լրիվ հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ

«Նոր Օր» պարբերականի բնօրինակները կարող եք տեսնել այստեղ -> Էջ1, Էջ2
----------------------------------------

Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը

Հոպար
hopar@armeniantheory.com

[ՆԱՎԱՎԱՐ]

Երեկ "Ազատություն" ռադիոն էի լսում, Երևանի փողոցներից մեկում ժուռնալիստը մոտենում
է գնումներ արած մարդկանց, հարցնում է.
- Դուք այդքան շատ առևտուր եք արել, իսկ ՀԴՄ կտրոններ տվեցի՞ն ձեզ
- Ո'չ, ոչ ոք չտվեց, եթե ուզում ես էլ, մունաթ են գալիս...

Մի քանի խոշոր առևտրական կենտրոններում նորից նույն հարցերն է տալիս, ստանում է նույն պատասխանները:
Բանից դուրս է գալիս որ այդ խոշոր առևտրականները խաբում են, գողանում են պետությունից,
իսկ պետությունը դա հայ զինվորն է, Հայաստանցի թոշակառուն, սոցիալապես անապահով մարդիկ:

ՈՒրեմն ովքեր են հայ ազգի առաջին թշնամիները, միգուցե այդ ՀԴՄ կտրոններ չտվող առևտրականները իրենց հայ անվանող ծպտված ջհուդներն են, որոնք թքաց ունեն հայ ժողովրդի վրա՞
ինչու՞ չպայքարել առաջին հերթին նրանց դեմ....
Մաքրել Հայաստանը ՀԴՄ կտրոններ չտվող , հայաստանի ազգաբնակչությանը թալանող, գողերից ու թալանչիներից....




Հայկական «ՅԱՆ» բնական հյութերի վաճառքն արգելվել է


Jojoba | Հասարակություն


Նոր Զելանդիայի ռադիոյի լրատվական կայքից (New Zeland Radio News) տեղեկանում ենք, որ Հայաստանից Նոր Զելանդիա «Յան» բնական հյութեր ներկրող ընկերությունը համաձայնվել է խանութներից հետ կանչել առաքված ապրանքը քանի, որ որոշ դեպքերում սույն հյութերում մրգային հիմքը բացակայում է, իսկ առկայության դեպքում էլ չափազանց փոքր է:

Նոր Զելանդիայի Առևտրային հանձնաժողովի կողմից տարածված հաղորդագրության մեջ ասվում է, որ իրենց կողմից «Յան» բնական հյութերի նկատմամբ պատվիրվել է անկախ հետազոտություն: Նշենք, որ «Յան» բնական հյութերը Նոր Զելանդիա են ներկրվում «Super Juice» անվան տակ: Ընկերությունը Նոր զելանդիայի ավելի քան 30 խանութներում վաճառում է 100%-ով սև հաղարջից, դեղձից և նռից բաղկացած հյութեր:

Առևտրային հանձնաժողովի կողմից պատվիրված անկախ հետազոտությունը ցույց է տվել, որ սև հաղարջի և դեղձի հյութերում մրգային հիմքը իսպառ բացակայում է, իսկ նռան հյութի մեջ այն 100%-ից ցածր է:

Փորձաքննությունը նաև կասկածի տակ է առել վիտամին C-ի առկայությունը սույն հյութերում, քանի որ հյութերում եղած վիտամին C-ի քանակությունը դժվար համեմատելի է բնական վիճակում սև հաղարջի, դեղձի և նռան մեջ եղած վիտամին C-ի քանակների հետ:

Հետազոտությունից հետո առևտրային հանձնաժողովը եկել է այն հետևության, որ «Յան» հյութերը խախտում են ազնիվ առևտրի կանոնները և ներկրող ընկերորւթյան նկատմամբ կարող են կիրառվել քաղաքացիական կամ անգամ քրեական պատժամիջոցներ:

Վերջում լրատվականը նշում է, որ սույն հյութերը դեռևս վաճառվում են ընկերության կայքի միջոցով ( http://www.superjuice.co.nz ) սակայն միևնույն ժամանակ ընկերության հեռախոսները անջատված են:

http://www.f5blog.com/site/posts/476/

Միգուցե այս բիզնեսմեններն էլ են հայկական ապրանքը խայտառակող ծպտված ջհուդներ, ինչու նրանց չլարել հայաստանից, փոխարենը հայկական հյութերի վաճառքով կզբաղվեն ազնիվ հայեր , որոնց համար թանկ կլինի հայկական ապրանքի պատիվը

Հայաստանում ապրողի բլոգում կարդում ենք.

"....Ճիշտ ասած հիմա ինձ անկեղծորեն ուրիշ թեմա է հուզում, որի մասին հավանաբար կհիշատակեմ մոտ օրերս՝ «ՀՄԴ ակցիա կամ թոզ ենք փչում ազգովին» վերնագրով.

Եթե 2 խոսքով ասեմ, ապա վերջին մի քանի օրերս ես բացակայում էի հանրապետությունից, իսկ գալուս օրվանից թաղված եմ ռեմոնտային գործերի մեջ: Եվ այդ ամբողջ ընթացքում, ես դեռեւս մեկ ՀՄԴ կտրոն, սչյոտ ֆակտուրա, նակլադնոյ կամ որեւէ կասովի չեկ չեմ կարողացել պահանջել այն կազմակերպություններից, ումից գնումներ եմ կատարել:

Տոմս եմ գնել մոտ 1100 ԱՄՆ դոլարի - ոչ մի չեկ /«տենս բան մենք չենք տալիս, եւ վոոբչե ոչ մեկ չի տալիս հանրապետությունում»/:

4 տոննա ցեմենտ եմ առել գործարանից - վրես խնդացին, որ չեկ ուղեցի: Պանել գնելիս 800 դ. փող եմ վճարել /տարադրամով/ եւ նույնպես` ոչինչ: Եվրոլուսամուտներ հայտնի կազմակերպությունից, որն սաղ օրն դրած իրեն ճղում է ՏՎ-ով գովազդելով - եւ ինձ ամոքելու նպատակով միայն մեկ ստացական տվեցին:

Վերջինս իրենից ներկայացնում էր Ա4 ֆորմատի թղթի 1/3 հատված, որի վրա գրված էր իմ անունս, դիմացն ստորագրությունս, աշխատակից աղջկա ստորագրությունը /անուն ազգանուն չկար, եւ նրա դոշին էլ ոչ մի բեյդժ չկար .. այնպես ոչ կարող է պատահի, որ նա սկի տեղ չէր էլ աշխատում/ եւ գումարը թվերով.

Ոչ մի շտամբ, ոչ մի կնիք… ընդհարնապես.

Մի կողմ, որ բյուջեն չի լցվի, դրա վրա ես անկեղծ ասած թքած ունեմ, բայց եթե ինձ վաղը վերջիններս խաբեն եջ չտրամադրեն իմ հասանելիք լուսամուտները… լավագույն դեպքում, ես կարող եմ միանալ Հյուսիսային փողոտայում ցույց անողներին, քանի որ չունեմ ոչ մի ԻՐԱՎԱԿԱՆ փաստաթուղթ, որ ես կանխավճար եմ կատարել:

Ահա այս ամենն է, որ հիմա ինձ մտահոգում է… "

http://www.tert.am/blog/?m=200908

ՈՒրեմն ովքեր են հայ ազգի առաջին թշնամիները, միգուցե այդ ՀԴՄ կտրոններ չտվող առևտրականները իրենց հայ անվանող ծպտված ջհուդներն են, որոնք թքաց ունեն հայ ժողովրդի վրա՞
ինչու՞ չպայքարել առաջին հերթին նրանց դեմ....
Մաքրել Հայաստանը ՀԴՄ կտրոններ չտվող , հայաստանի ազգաբնակչությանը թալանող, գողերից ու թալանչիներից....

[Կեցցե՛ Հայաստան]

Նենգ դավադրությունները Արորդիների ցեղի նկատմամբ և Վիշապազուների ցեղի գործակալների դարավոր քայքայիչ գործունեությունները Հայաստանում նորություններ չեն։

Այս գրությունների շարքը՝ «Դավադրություն Հայաստանի Դեմ» ընդհանուր վերնագրով, հանդիսանում է 100% լակմուսի թուղթ երևակելու համար բոլոր Վիշապազուների ցեղի գործակալներին։

Կարդացեք «Նավավար» անունով հանդես եկող գործակալի ջանքերը (գրություն 2-ը և 7-ը) բացահայտ կեղծիքի և ստի միջոցով փակելու այս թեման։ Այդ անհաջող փորձից հետո նա անցավ սիոնիստական զինանոցից վերցված պայքարի այլ նենգ միջոցի։ «Դավադրություն Հայաստանի Դեմ» գրության հետ որևէ կամ չունեցող գրություններով (գրություն 13-ը և 16-ը) նա ցանկանում է շեղել կարդացողների ուշադրությունը բուն նյութից, անգամ իրեն բացահայտելու գնով։

Չարիները շատ գործունյա են - դա է նրանց գոյության գրավականը, այլապես նրանք արագ կանհետանան։
Իսկ Բարիները շատ անգործունյա են - ապավինելով միայն բարու վերջնական հաղթանակի սին վարկածին։

Եւ որպեսզի մենք այս տեսակի բոլոր չարքերին և չարի գործակալներին հեռացնենք Արորդիների Հայրենիք Հայաստանից, ապա որպես գործունյա պայքարի առաջին քայլ ես առաջարկում եմ ամեն ժամանակ և ամեն տեղ, որպես աղոթք և որպես ուժի աղբույր միշտ և անդադար գոչել.

Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը

Հոպար
hopar@armeniantheory.com
http://www.armeniantheory.com

[ՆԱՎԱՎԱՐ]

Կեցցե՛ Հայաստան, on Aug 19 2009, 11:15 AM, said:

Նենգ դավադրությունները Արորդիների ցեղի նկատմամբ և Վիշապազուների ցեղի գործակալների դարավոր քայքայիչ գործունեությունները Հայաստանում նորություններ չեն։

Այս գրությունների շարքը՝ «Դավադրություն Հայաստանի Դեմ» ընդհանուր վերնագրով, հանդիսանում է 100% լակմուսի թուղթ երևակելու համար բոլոր Վիշապազուների ցեղի գործակալներին։

Կարդացեք «Նավավար» անունով հանդես եկող գործակալի ջանքերը (գրություն 2-ը և 7-ը) բացահայտ կեղծիքի և ստի միջոցով փակելու այս թեման։ Այդ անհաջող փորձից հետո նա անցավ սիոնիստական զինանոցից վերցված պայքարի այլ նենգ միջոցի։ «Դավադրություն Հայաստանի Դեմ» գրության հետ որևէ կամ չունեցող գրություններով (գրություն 13-ը և 16-ը) նա ցանկանում է շեղել կարդացողների ուշադրությունը բուն նյութից, անգամ իրեն բացահայտելու գնով։

Չարիները շատ գործունյա են - դա է նրանց գոյության գրավականը, այլապես նրանք արագ կանհետանան։
Իսկ Բարիները շատ անգործունյա են - ապավինելով միայն բարու վերջնական հաղթանակի սին վարկածին։

Եւ որպեսզի մենք այս տեսակի բոլոր չարքերին և չարի գործակալներին հեռացնենք Արորդիների Հայրենիք Հայաստանից, ապա որպես գործունյա պայքարի առաջին քայլ ես առաջարկում եմ ամեն ժամանակ և ամեն տեղ, որպես աղոթք և որպես ուժի աղբույր միշտ և անդադար գոչել.

Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը

Հոպար
hopar@armeniantheory.com
http://www.armeniantheory.com

Երազխաբությունով երեխա չեն ունենում, բալիկս


"Չարիները շատ գործունյա են - դա է նրանց գոյության գրավականը, այլապես նրանք արագ կանհետանան։
Իսկ Բարիները շատ անգործունյա են - ապավինելով միայն բարու վերջնական հաղթանակի սին վարկածին։"????????


Պահոոո, և ով է եկել ինձ հետ չարից ու բարուց խոսում...այս անձը,
ով արյունակեր հիտլերի այս նկարով որպես ավատար, հանդես է գալիս ֆորումում,

իրեն բարի փերի է ձևացնում....

լսիր, հիտլերի նկարը իր սվաստիկայով սատանապաշտներն են կրում հիմա որպես ավատար բոլոր երկրներում,
այ սատանապաշտ յոնջա, երբ այս նկարը կհանես ավատարիցդ,
կգաս բարուց ու չարից կխոսենք, եղա՞վ,
հետո չմոռանաս հոգեբանի մոտ գնալ,
ասում են բոլոր հիտլերա-սատանապաշտները հոգեբանական խանգարումներ ունեն դեռևս մանկությունից...

Իսկ սա ի գիտություն քեզ և մյուս հիտլերա սատանապաշտներին

ԿԱՐԴԱ

Թուրքիան, որը ֆաշիստական Գերմանիայի դաշնակիցն էր հայրենական պատերազմի օրերին , Ստալինգրադի ճակատամարտի անհաջող ելքից անմիջապես հետո պետք է ներխուժեր Հայաստան. այդ օրերին թուրքական ողջ բանակը բերված էր մարտական պատրաստվածության: Եթե խորհրդային զորքերը չհաղթեին, Հայաստան երկիրը գոյություն չէր ունենա,



".... Երեք անգամ Անթառամ մայրիկը մղկտացող սրտով ճամբու է դնում որդիներին: Երեք անգամ ծնկներին խփելով՝ խաչակնքում, աղօթք է յղում առ Աստուած՝ որդիներին յաղթական վերադարձի համար: Բայց անողոք պատերազմը անաստուած էր: Հայկական 78րդ դիվիզիայի (զօրաբաժնի-Խմբ.) մայոր, հրաձգային գումարտակի հրամանատար Անդրանիկ Իսկանդարեանը հերոսական կռիւներ է մղում Կովկասի համար: 1942ի Նոյեմբերին ծանր վիրաւորւում է ու տեղափոխւում Գոյգչայի ռազմական հիւանդանոց, որտեղ էլ մահանում է՝ տանը թողնելով կնոջ ու երեխաներին: Անհայր մեծցած Եուրան ու Ամալիան այսօր բարձրագոյն կրթութեամբ պատասխանատու աշխատանքներ են կատարում Ստաւրոպոլում, ունեն հրաշալի ընտանիքներ ու զաւակներ:

Գենոսի միւս եղբայրը՝ Լազարը, աւարտեց հրետանային ուսումնարանը: Բազմաթիւ սխրանքներ գործեց Մոսկուայի պաշտպանութեան ժամանակ: Մասնակցեց Կուրսկի եւ այլ ճակատամարտերի, արժանացաւ մարտական Կարմիր դրօշի, պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշանների ու մեդալների: Հերոսաբար զոհուեց 1943ի Հոկտեմբերին, Որոշիլովգրադն ազատագրելու ժամանակ:
Գենոսը փոքրն էր եղբայրների մէջ: Նա բանակ մեկնեց 1941ի Յուլիսին: Ծառայեց հիւսիսկովկասեան 51րդ գվարդիական բանակի 71զօրաբաժնի 163րդ գնդում: Սովորում է գնդի դպրոցում, դառնում սերժանտ, նշանակւում հետախուզական 147րդ գումարտակի ջոկի հրամանատար: 1941ի Հոկտեմբերին գումարտակը գործուղւում է Անդրկովկասեան Ավչալայի ռազմակայան՝ թուրքական ռազմաճակատի դէմ: Այնտեղից՝ հետախուզական վաշտը ուղարկւում է հայ-թուրքական սահմանամերձ գօտի՝ Ալաշկերտ, Ճորոխ գետի շրջանում: Այդտեղ էր գտնւում նաեւ հայկական 261րդ լեռնահրետանային զօրամասը: Նպատակն էր՝ ուսումնասիրել Գերմանիայի դաշնակից Թուրքիայի ռազմատնտեսական ուժերը՝ խորհրդա-թուրքական ճակատում:

Գենոսի ջոկատը խրամատաւորւում է Ալաշկերտի գետափում: Նա հիանալի տիրապետում է թուրքերէնին:

Գումարտակի շտաբից հրահանգներ ստանալով՝ սերժանտ Իսկանդարեանն ուսումնասիրում է թուրքերի ռազմական ուժերը: Թուրքական գիւղացու համազգեստով մտնում է Ալաշկերտի, Սարիղամիշի տարածքները, իմանում, որ Հայաստանի ողջ սահմանային տարածքում թուրքերը կենտրոնացրել են 27 դիվիզիա, մեծ քանակութեամբ թանկեր, հրետանի, գնդացրային ու ռազմական այլ ուժեր ու տեխնիքա: Նրանք ամրապնդուել են Արաքսի հարաւային շրջաններում, Կարսի, Իգդիրի, Սարի Ղամիշի, Արտահանի, Ախուրեանի, Անիի, Գիւմրի տանող երկաթագծի կայարանների մօտակայքերում, Նախիջեւանի եւ Իրանի սահմանագծում ու թուրքաբնակ գիւղերում: Գենոս Իսկանդարեանի հետախուզական տեղեկութիւնները փաստացի ճշդւում են նաեւ թուրք զինուորի ու սպայի գերվարման հարցումների ժամանակ:

«Թուրքական ռազմական ուժերը կովկասեան ճակատ կը բացեն միայն Ստալինգրադի ճակատամարտից յետոյ,- նշւում է հեռագրի մէջ,- երբ խորհրդային բանակները կը պարտուեն, երբ Ճապոնիան արեւելքից պատերազմ կը յայտարարի Ռուսաստանին…», հաղորդւում է Մոսկուա, 1942ի Նոյեմբերին: Եւ թուրքերի կողմից յարձակում տեղի չի ունենում: 1943ի Փետրուարին, Ստալինգրադի ահեղ ճակատամարտում խորհրդային բանակը փառահեղ յաղթանակ է տանում:"

http://www.asbarez.c...009/07/23/63036


մի' անարգիր նրանց հիշատակը եթե մի քիչ մարդկային հատկություններ կա մեջդ, հանիր ֆաշիստական ավատարդ


Մեկ մեկ Արմթաունի նորությունների բաժնում հետաքրքիր կարծիքներ եմ տեսնում, այս մեկը copy եմ արել, կարդացեք;

(Ani)

"Ես -Հայ Քրիստոնյա- ձուլված եմ իմ արմատներին- Աբրահամի Աստծոն, որ Հայկի Աստվածն է, որ Նոյի Աստվածն է, որ Ադամի Աստվածն է.
Հրեաները -Արամեացիները-Եբրայացիները- ընտրված էին Աստծուց, քանի որ նրանք հավատում էին ՄԵԿ Աստծո և պահում էին Աբրահամի ՈՒխտը /Զօհաբերություն և Թլփատում/. Նրանց հանձնարարված էր միայն պաշտել Երուսաղեմի Տաճարում ՄԻԱՅՆ. ամբողջ աշխարհից բոլորը գալիս էին պաշտելու Երուսաղեմում.Իսրաելի Տասերկու ցեղերից նշանակված էին քահանաներ՝ զոհ մատուցելու.
Սկսած հազար տարի Ք.Ծ. առաջ, մարգարենրը -հիմնականում Եբրայացի, բայց ոչ բացառապես- սկսեցին հայտարարել, որ Աստված այլևս չի ուզում հավատարիմ մնալ իր ուխտին. Նա պատրաստում է Նոր ՈՒխտ, և որ Աստված պիտի մարդանա, չարչարվի, երրորդ օրը Հարություն առնի, և որ Նա ծնվելու է Կույսից, Բեթլեհեմում.
Եվ երբ այս բոլորը իրականացավ ՝ հրաների հավատքը արդեն լրիվ ապականված էր հեթանոսական օկկուլտիզմով.
Քրիստոսը Ինքը Իր Անձով ի կատար ածեց Աբրահամի ՈՒխտը՝ զոհաբերվելով որպես Զոհ -մատաղ-և ընտրեց Տասերկու Առաքյալներին որպես Նոր Ուխտի իրականացնողներ , որոնք Հրեա տասերկու ցեղերին պիտի Դատեն Դատաստանի Օրը.
Ապա՝ Նա ԻՆՔՆԱԿԱՄ զրհվեց Իրեն հավատարիմ մարդկությանը ազատելու Դժոխքից. Երրորդ օրը Հարություն առնելով՝ քանդեց Երուսաղեմի Տաճարը. իսկ Իր Հրաշափառ Համբարձումից հետո երեք տարիների ընթացքում Հրեաներին ԼրԻՎ ցրեց աշխարհով մեկ՝ պանդխտության.
Հրեա օկկուլտ քահանաները-մանիքեականներ ծագումով- հազարավոր տարիներ աշխատում են ընդդիմանալ Քրիստոսի Կամքին. Նրանք գնեցին Իսրաելը և փորձում են վերաշինել Երուսաղեմի Տաճարը. և քանի որ դրա հիմքի վրա կառուցված է Մզկիթ, նրանք փորձում են վերացնել Իսլամական Կրոնը՝ այն նենգափոխելով, կամ՝ ֆիզիկապես ոչնչացնելով Արաբներին.
Սակայն մասոնական-մանիքեական -Սիօնիստ Հրեաները այլ անելիք նույնպես ունեն.
Նրանք պետք է նաև ներթափանցեն Քրիստոնեական Եկեղեցիներ՝ քանդելու դրանք ներսից. նախ- կաշառելով քահանայությանը, ապականելով քահանայության դասը, նենգափոխելով Սուրբ Դոկտրինը. դա արվում է հեթանօսական ազգային հավատալիքներ և մտայնություններ հիբրիդելու Եկեղեցու Ուսմունքին.....


Հրեաները սպանեցին Հիսուսին, որ Նրան Հայերը որդեգրեն.
Հրեաները հարգված էին Աստծուց քանի դեռ լսում էին ու պահում նրա պատվիրանները. Աստված հանձնարարեց նրանց պաշտել ՄԵԿ Աստծո և հետևաբար կառուցել ՄԵԿ տաճար, և ոչ ոք իրավունք չուներ պաշտելու այդ տաճարից դուրս . հազարավոր տարիներ առաջ մինչև Քրիստոսի Ծնունդը մարգարեները կանխատեսել էին Նրա Մարդացումը. և երբ Նա Հայտնվեց- հրեաները լավ գիտեին որ Նա Աստված է, ուստի նախանձից սպանեցին.
Բայց Նա Հարություն առավ, ինչպես մարգարեությունն էր ասում.
Քրիստոսը ազդարարեց նրանց չարությունը և դատապարտեց Հրեաներին պանդխտության, կործանեց Տաճարը.Հրեաները իրավունք չունին փաստորեն պաշտելու, մինչև Սիօնիստները հայտնվեցին ու ստեղծեցին Սինագօգները, գնեցին Իսրաելը, իբր թե- Աստված է այդպես ուզում.Քրիստոսը դա էլ մեզ զգուշացրեց.
Քեզ նման պիղծ Ջհուդը հենց ատում է Քրիստոսին, քանի որ Նա է ՄԻԱԿ ՃՇՄԱՐԻՏ Աստվածը, և Իր Սրբուհի Մայրը- Կույս Մարիամը- ամենայն Գեղեցկության և Կատարելության մարմնացում.
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը մահապատժում էր միայն քրեական հանցագործներին, քրմերին, որ հարձակվում էին նորադարձ ժողովրդի վրա՝ կոտորածներ սարքում.
Եվ մի՞թե Հայ Ցեղակրոն նեո-հեթանոսական դիվական տեսությունը նույնը չէ, ինչ Հրեա մագլոմանիան . Եթե միայն Հայ ծնվելը ինքնին արժանիք է ապա դա հենց նույնն է, ինչ ասում են Հրեաները. Եվ աշխարհը ատում է Հրեաներին հենց այդ պատճառով- գնա Սինագոգ և կլսես թե ինչպես է Րաբին ներշնչում բոլորին հպարտ լինել որպես Հրեա քանի որ Աստծուց ՛ընտրեալ են.՛ Մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսը հենց մարմնով ծնվելով որպես Հրեա- ապացուցեց նրանց չարությունը, անիծեց նրանց և քանդեց Տաճարը՝ թողնելով նրանց անհայրենիք- Բայց Հրեաները ավելի առաջ գնացին իրենց չարության մեջ; նրանք Թորան, Ավանդական իրենց Սուրբ գիրքը, փոխարինեցին Թալմուդով և Կաբբալայով, որոնք ջնջում են իսպառ Աստծո ամեն ներշնչանք՝ փոխարինելով դա ՛ազգային՛ ինքնասիրահարվածության մոլագարությամբ.

Այս ազգային մոլագարության մեկ այլ օրինակ էՀայ ետ-սօվետական շրջանի նեօ-հեթանոսականությունը, որոնց անուղղակի հեղինակներն են հենց իրենք-Սիոնիստները..
Աստծո առաջ նա է մեծ ով իրեն խոնարհեցնում է. Սուրբ Նարեկացու անզուգական հանճարը բարձրացնում է Հայ ազգին մինչև անմահություն, ամեն Հայ մարդուն՝ մինչև կատարելության բարձունք...

Ազգություն ներկայացնելը ինքնին ոչինչ չի նշանակում - մենք այդ անվանում ենք ՛շովունիզմ՛-մարդու իսկական արժանիքը բխում է նրա ներքին մարդկային առաքինություններից, թե որքանով է նա հաստատված համամարդկային մնայուն որակների մեջ-նրա կարեկցելու հատկանիշը, նրա ինքնազոհողության հատկանիշը, թե որքանով է նա ընդունակ ՍԻրԵԼՈՒ, նրա հավատարմության և անկոտրում կամքի ներդրումը ի արդար գործ...
Բայց ահա- ստահակներ են հայտնվել , որ մեր ազգային յուրահատուկ էությունը հավասարեցնում են Եզդիական, Շումերական և էլի ինչ խուժանի որ ասես...
Այս ինքնատիպ հազվագյուտ, ամենաօրիգինալ ազգային ակունքներ և մշակույթ ունեցող ազգը , որ դարեր ի վեր կատարելագործել է միայն ինքն իրեն, ծակ քարերից ժանյակներ հյուսելով, քարանձավներից՝ անմահության Շարական հնչող Գեղարդներ ու Տաթևներ խոյացնելով-ինչպե՞ս սնանկացաք-մերկացաք, կողոպտեցիք ինքներդ ձեզ՝ դառնալու աղբ, դիվապաշտության ու սնոտի մտքերի դատարկ շուտասելուկ- զրկված բանականությունից ու իմստության լույսից...
՛Ճանաչիր Բանս Իմաստության՛- հիշենք , որ սրանք էին մագաղաթագիր հայատառ առաջին խոսքերը...
Վա՜յ ձեզ, անառակ , պոռնկացող որդիներիդ, որ անարժան եղաք ձեր հայրերի ժառանգությանը...
Բարձրացրու գլուխդ և տես թե ո՜ր ծառի տակ չես պղծվել..տես թե քանի-քանի հոմանու ձեռքեր են շոշափել կրծքերդ..միթե՞ դուք, ամուսիններ, կպահեք զեր պղծված կնոջը...
Արդ, պատրաստ է արժանի հատուցումը բոլորիդ գործերի...
Ժամն է ղողանջի....
--------------------------------
Ի՞նչպես հասկանալ այս Նեօ-հեթանոսական շարժումը, այս Հայկական Թալիբանի վանդալները, որ ատում են ամեն սրբություն, այն հավաքված հոգու ՛կաթը՛, որ հիմա այս խելագարները խառնում են ցեխին՝ դատարկելով լիքը ՛դույլը, հայ մտքի և մշակույթի գանձարանը՛...

Դուք ասում եկ ՛ցեղ՛ մեր ազգին վեռածելու ցեղի,վայրենի,բարբարրս. ես ասում եմ ՛ազգ՛ մեր ազգին դարձնելով ժողովուրդ.


Խոսքի այս բացարձակ ազատության պայմաններում, ես դեռ չեմ տեսել, որ հրապարակայնորեն որևէ մեկը հայհոյի Քրիստոնեական սրբությունները. անգամ Մուսուլմանները ծայրագույն հարգանք ունեն դեպի Հիսուս Քրիստոսի Անձը և Իր Սրբուհի Մայրը.
Այդպիսի հայհոյանքներ կան գրված ՄԻԱՅՆ Թալմուդում .....

......"Հայ Թագավորություն՛" և այլ սրբապիղծ յուզերներ ամենավերջին լուտանքներն են ուղղում մեր ազգային սրբություններին, ձեզանից քա՞նի մարդ է սարսուռ զգում, բարձրացնում իր ձայնը ի պաշտպանություն դրանց. Ոչ մի

Բոլոր հեթանոսեորը Դիվապաշտ են և սրբապիղծ.....

Վա՜յ այն աղքատ մարդկանց, որ կհայտնվեն ձեր մեջ՝ ձեզանից կախված լինելու...
Վա՜յ համեստ մարդուն, որ ձեր կողքին կլինի...
Վա՜յ սոված մարդուն, որ ձեր նմանների մեջ է ապրում..
Վա՜յ ազնիվ մարդուն, որ ձեր հետ գործ կունենա-
Կհոշոտեք նրանց,
կլափեք նրանց սոված գայլերի նման,

Վախեցեք այս Տրոյական Ձիուց մեր ազգի մեջ դրված, որ ներկայացնում է իրենից համաշխարհային նեօ-Ֆաշիզմի ոգին,
պաշտում է ինքն իրեն, արհամարհում՝ մնացյալին,
փողով առնում և ծախում ամեն ինչ...
բոլորին դարձնում անհոգի՝ զուրկ հերոսությունից ու կյանքի գերագույն նպատակից,զուրկ կամքից՝ հասկանալու գեղեցիկն ու տխեղծը, ճշմարտությունը և սուտը,
զուրկ ինքնազոհողությունից ու սիրո իսկական խորությունից...
Նա ուզում է, որ դու միայն մի հատկություն ունենաս-
վախենալու,
նա ուզում է, որ դու միայն մի դիրք ունենաս՝
սողալու..
Նա ուզում է ,որ դու կամովին ընտրես քո ստատուսը-
Ս Տ Ր ՈՒԿ.
Նրա անունն է- Հ Ա Կ Ա Ք Ր Ի Ս Տ Ո Ս...

Աստված ողորմեա մեր բազմաչարչար ժողովրդին.
………………….
Հայախոս Դև...
Ես իմ Տերունական Աղոթքով,
Դու քո Հերունական Մատրայով-
տեսնենք՝ ով- ում.""""



.


(Ani)

[Կեցցե՛ Հայաստան]

Մեկ մեկ տարբեր ֆորումներում հետաքրքիր կարծիքներ եմ տեսնում և այս մեկը, կարևորության պատճառով, լրիվությամբ տեղադրում եմ, որպեսզի բոլոր հուդայի կամ եհովայի կամ էլ Լևոնի վկաները կարդան և զարգանան...
-----------------------------------

301-ի ալան-թալանը

«...Երկիրն ամբողջ ձեր առջեւն է, որտեղ որ վայելուչ եք գտնում, թող ձերը լինի..."»(Գրիգորիս "լուսավորիչ")

«Եվ Դուք նրան (Գրիգորիսին-Ս.Մ.) լուսավորի՞չ եք համարում» (մի իտալացու ասած)

«Հայ» եկեղեցական պատմագրության մեջ կա 301-ին վերաբերող մի փաստ, որի վրա հայ պատմագիտությունը պատշաճ ուշադրություն չի դարձրել, ինչը եւ հնարավորություն չի տվել այդ ժամանակաշրջանի ամբողջական պատկերը վերհանել: Խոսքը Հովհ. Մամիկոնյանի «Տարոնի պատմության» մեջ բերված Գրիգորիս «լուսավորչի» նամակի մասին է՝ հասցեագրված Կեսարիայում գտնվող իր դավանակից քրիստոնյաներին (սրանք, ամենայն հավանականությամբ, ասորի կամ եբրայացի են եղել): Մեջբերենք այդ շատ բան ասող նամակը գրեթե ամբողջությամբ:

«...Ամեն ոք, ով հանձն է առնում աստծո կամքին ծառայելը, պարտավոր է հալածական լինել, որովհետեւ նրա քարոզչությունը ոչ բոլորի համար է ընդունելի: Ինչպես որ այժմ ձեր մասին իսկ լսեցինք, թե հալածական եք ձեր բնակության վայրերից. հանձն եք առել լինել օտարական հարազատ երկրի (Իսրայելի-Ս.Մ.) եւ բարեկամների (իսրայելցիների-Ս.Մ.) համար, առ ոչինչ համարելով պանդխտության վիճակը, այլեւ թափառական գնացիք եւ չգիտենք էլ, թե ու՞մ մոտ եւ ու՞ր հանգրվանեցիք: Ահա, երանի ենք տալիս ձեզ աստանդական կյանքի համար, բայց ձեր իմաստությունը՝ ո՛չ: Մանավանդ գիտեիք, որ թագավորն մեր (Տրդատը-Ս.Մ.) լի է քրիստոնեական հավատով եւ մեր աշխարհն էլ (նկատի է առնում ի բնե ո՛չ իր, բայց իրենը դարձրած աշխարհը՝ Հայաստանը...-Ս.Մ.)՝ աստվածապաշտությամբ, հապա էլ ինչու՞ եղաք փախստական դեպի այդ հեռավոր եւ օտար երկիրը: Գիտեիք նաեւ, որ մեր բոլոր գավառներին եպիսկոպոս ու քահանաներ են հարկավոր, իսկ սրանք (Հայաստանում եղած կամ Հայաստան եկած՝ իր ջհուդական շրջապատը-Ս.Մ.), որ զանազան կողմերից եկել-հավաքվել են, ի՞նչ են (սրանք) հայոց վեց հարյուր քսան գավառների համար. ամեն մի գավառի մեկ կամ ամենաշատը երկու քահանա հազիվ թե հասնի: Որովհետեւ այստեղ մանուկները դեռ դպրանոցի են եւ ոչ մեկը նրանցից հասուն չի քահանայության: Մինչդեռ դուք (բազում) կրոնավորների առած դեպի օտար ու հեռավոր կողմերը գնացիք:

Ուստի, եթե չեք ուզում այլեւս ձեր երկիրը (Իսրայել կամ նման մեկ այլ սեմական երկիր-Ս.Մ.) դառնալ, աղաչում ենք՝ մեզանից մի՛ հրաժարվեք, այլ ամենայն վստահությամբ, այն մարդկանց հետ, որոնց ձեզ մոտ ենք ուղարկում, փութացե՛ք գալ: Ով եթե գաք, Հարքի եւ Եկեղյաց գավառները բովանդակ ձեր առջեւ կդնենք, ուր կամենաք բնակվել, ձերը թող լինի ու ձեր հետնորդներին՝ որքան ժամանակ, որ կենդանի ենք մենք եւ դուք: Իսկ Մամիկոնյան աշխարհը, թե հաճո է քեզ, ինչպես որ ինքդ էիր ասում, թե Իննակնյան կողմերն ինձ բաշխիր, այնտեղ հենց քո եղբորը (ըստ երեւույթին նկատի է առնվում այս նամակը իր «պատմության» մեջ զետեղող՝ ջհուդական կամ ասորական ծագում ունեցող պատմիչին՝ Հովհանին-Ս.Մ.) ինքս ձեռնադրեցի եպիսկոպոս: Եվ նրա չափազանց թախանձանքների համար այդտեղի անունն էլ փոխեցինք ու նրա անունը Գլակա վանք դրինք: Այնքան ջերմեռանդ է սպասավորությունը սբ. Կարապետում, որ մինչեւ անգամ ամբողջ վանքը քար ու կրով կառուցեցինք: Եվ ինձ թվում է, թե մինչեւ մահ ոչ մեկին չի կամենա տալ, իսկ մեզ էլ վայել չէ վերցնել իրենից, որովհետեւ առանց ուրիշների օգնության մեծ ջանք է թափում... Բայց եթե ինքը կամենա տալ, մենք ուրախ կլինենք եւ դեռ, ի հավելումն, դաստակերտն էլ ես կտամ: Իսկ թե այդ էլ չեղավ, ապա երկիրն ամբողջ ձեր առջեւն է, որտեղ որ վայելուչ եք գտնում, թող ձերը լինի, որպեսզի ձեր ցանկացածներից ոչինչ թերի չգտնենք մեզանում:

Ողջ լինե՛ք ի տեր...»:

Նամակից պարզվում է՝ ջհուդ կամ ասորի Եղիազարը, ում անձամբ ուղղված է նամակը, 301-ի «դարձի» ընթացքում իր «բազում կրոնավորների» (իր պես նույնպիսի ծագում ունեցող քրիստոնյաների) հետ գտնվելիս է եղել Հայաստանում, Գրիգորիսի կողքին. սրանք, ըստ երեւույթին, Տրդատի կողմից թագավոր օծվելուց հետո հետը Հռոմից բերած զորագնդի ծպտված քրիստոնյաներից են եղել, կամ էլ՝ 301-ի ալան-թալանի ժամանակներում «փութով» տարբեր կողմերից Հայաստան եկած քրիստոնյաներից (զի «սեւագլուխները» միշտ էլ ճիշտ ժամանակին հայտնվում են այնտեղ, որտեղ «լեշ» են տեսնում, որտեղ կրակի միջից «շագանակներ» հանելու հնարավորություն է ընձեռնվում...): Սակայն սրանք, ինչ-ինչ պատճառներով, ամենայն հավանականությամբ, Գրիգորիսի հետ եկեղեցական իշխանությունը եւ ձեռք բերած հարստությունները բաժանել չկարողանալուց, կամ էլ՝ 301-ի ժամանակներում տեղի ունեցած պատերազմներից ահաբեկված, Հայաստանից ճողոպրում են այլեւայլ վայրեր: Այս՝ «մի օտարական ու անծանոթ մարդը»՝ Գրիգորիսը, ինչպես Տրդատն է նրան անվանում մինչ իր երկիրը «դարձի» բերելը (տե՛ս Ագաթանգեղոս), իհարկե, իր ձեռքի տակ մնացած իրպեսներով (սրանք էլ իր պես հայ չեն եղել...) ամեն ինչ անում է «գործը» գլուխ բերելու՝ Հայաստանի հոգեւոր իշխանությունը, եւ դրանից ածանցյալը՝ մյուս իշխանությունները, իր ձեռքը վերցնելու համար: Բացի այդ, նա Տրդատի հովանավորությամբ հիմնում է եկեղեցական դպրոցներ. «Նույնպես (Գրիգորիսը) համոզեց թագավորին, որ զանազան գավառներից, կողմերից, այլեւայլ տեղերից մանկանց բազմություն հավաքեն ուսուցանելու նպատակով (սրանց մեջ կամովին եկածները, պարզ է, օտարականների երեխաներն էին-Ս.Մ.), գազանամիտ, վայրենագույն եւ ճիվաղաբարո գավառների բնակիչներին, որոնց ընդգրկեց ուսուցման մեջ եւ ... այնչափ հեռացրեց իրենց բուն բարքերից, մինչեւ որ նրանք (մանկուրտ՝ անհերումեր, անտոհմ, անազգ, անհայրենիք ... դարձածները-Ս.Մ.) ասացին, թե «մոռացա իմ ժողովրդին ու իմ հոր տունը» (քրիստոնեական «դաստիարակության» նպատակը-Ս.Մ.): Տրդատ թագավորը Հայոց երկրի տարբեր կողմերին հրաման տվեց (Գրիգորիսի կամակատարն էր դարձել...-Ս.Մ.)՝ իր իշխանության նահանգներից, գավառներից, ուսման համար մատաղ մանուկների բազմություն բերել եւ նրանց վրա հմուտ ուսուցիչներ կարգել: Առավելապես քրմերի պղծագործ ցեղին եւ նրանց մանուկներին (որբացա՜ծ-Ս.Մ.) այնտեղ հավաքել, հարմար տեղերում դաս-դաս խմբել եւ ապրուստի թոշակ (սա էլ՝ որբացած երեխաներին շահագրգռելու համար-Ս.Մ.) նշանակել»,- քրիստոնեական հանգվույն ասում է եկեղեցական պատմիչը՝ Ագաթանգեղոսը: «Լուսավորչի»՝ «դպրանոցներ» բացելու նպատակը պարզ էր. իր հակահայ «հոգեւոր» գործը գլուխ բերելու համար անհրաժեշտ քարոզիչներ պատրաստել եւ պատրաստել այնպես, որ իսկը համապատասխաներ իր դավանանքի հիմնադրի ասածներին, թե «Եթէ մէկը ինձ մօտ գայ եւ չատի իր հօրը եւ մօրը, կնոջն ու որդիներին, եղբայրներին ու քույրերին, նույնիսկ իր անձն անգամ, չի կարող իմ աշակերտը լինել» (Ղուկաս):
Սակայն, ինչպես երեւում է հիշատակված նամակից, Գրիգորիսի տրամադրության տակ մնացած, նրա կողմից դեսից-դենից հավաքած կրոնավորները քիչ էին եւ նրա հիմնած «դպրանոցների» երեխաներն էլ դեռեւս «հասու» չէին՝ «մոռացա իմ ժողովրդին ու իմ հորը» ասելուն: Եվ նա, իր նամակով, դիմում է իր՝ իրենից ինչ-ինչ պատճառներով հեռացած ասորի ու ջհուդ թափառաշրջիկ կյանքով ապրող դավանակիցներին՝ իրեն օգնելու համար: Նրանց դարձի բերելու համար նա օգտագործում է սեմական շահագրգռություն հարուցելու հին եղանակը՝ ինչքը, վարձատրությունը, տվյալ դեպքում՝ հողն ու դաստակերտը:

Մի քանի խոսք քրիստոնեական վարք ու բարքի առանցք դարձած՝ «հոգեւոր» շահագրգռություն առաջ բերելու սեմական «բարոյականության» այդ կանոնի մասին: Քրիստոնեական բուն՝ հիսուսապատում գրքերին շատից-քչից ծանոթը չի կարող դրանցում չնկատել Հիսուսի աշակերտների՝ իրենց ուսուցչի առջեւ անընդհատ դրվող պահանջի՝ «վարձքի» մասին (օրինակ՝ Պետրոսն Հիսուսին ասում է. «Ահա մենք մեր ամէն ինչը թողեցինք եւ եկանք քո ետեւից», իսկ ինչն է լինելու դրա վարձը), ինչպես նաեւ Հիսուսի՝ այդ պահանջներին հետեւած «համբերության» հորդորները առ այն, որ, ինչպես Հովհաննեսի ավետարանում է գրված, «Այլ է սերմանողը եւ ա՛յլ՝ հնձողը: Ես ուղարկեցի ձեզ հնձելու այն, որի վրայ աշխատանք չէիք թափել. ուրիշներ աշխատանք թափեցին, իսկ դուք նրանց վաստակի մեջ մտաք» (աշակերտները պորտաբույծ, ուրիշների կյանքի երակի մեջ մտնելու այս կյանքով էին արդեն ապրում, բայց դա դեռ լրիվ չէին գիտակցում...): Քրիստոնեության հիմնադրի ասածները լավ հասկացան ու լավ կիրառեցին (նաեւ լավ մշակեցին) նրա հետեւորդները, ներկա դեպքում՝ մեզ հետաքրքրող Գրիգորիսն ու նրա անմիջական ուսուցիչ, նրան կաթողիկոս օծած Կեսարիայի քահանայապետ Ղեւոնդոսը: Ահա այս վերջինիս՝ Եղիազարին գրածից առաջ հղած նամակում Գրիգորիսը գրում է, թե «Աղաչում եմ, որպեսզի մեր հանդեպ ունեցած քո սիրո եւ մտերմության համաձայն մյուս ընծաներն էլ (խոսքը «դարձի» համար պիտո օգնական ուժերի մասին է-Ս.Մ.) շնորհ անես ինձ: Քանզի «...Հունձք բազում հասեալ են ի Քրիստոս եւ սակաւք մշակք» (Հիսուսի ասածի, թե «Հունձը առատ է, իսկ մշակները՝ սակավ»՝ մի փոքր այլ տարբերակն է, շատ նման վերը հիշատակված նրա՝ «երակ մտնելու» սկզբունքին-Ս.Մ.): Ահա, աղաչում եմ քեզ, որպեսզի դուրս բերես մշակներիդ տիրոջ հունձն անելու: Նրանցից մեկը, որ խնդրում ենք քեզանից, Եղիազարոսն է, իսկ մյուսը՝ հայոց եպիսկոպոս Սիուսը, Զենոբ Ասորու (վերը հիշատակված գրքի հեղինակի-Ս.Մ.) եղբայրը... Մանավանդ ադդենացիների Տիմոթեոս եպիսկոպոսին ենք խնդրում ուղարկես...» (Հովհ. Մամիկոնյան): Նամակագիրն ասել կուզի, որ Հայաստանում առատ «հունձքը» հասել է, այն «հնձել» է պետք (քանզի «հունձքի» տերը՝ Հայը թավալգլոր գետնին է ընկած...), իսկ եղած «մշակները» (իր գործակիցները) «սակավ» են, եւ, հետեւաբար, նոր «մշակների» պահանջը կա: Քրիստոնեության մութ տեղին՝ ընչասիրական հիմունքին ավելի քաջատեղյակ քահանայապետն, իհարկե, լրիվ հասկանում է իր սանի նամակի իմաստը... Եվ, հասկանալով «հունձքը» լրիվ անելու անկարողության մեջ հայտնված իր բարեկամին, օգտակար խորհուրդներ է տալիս, որոնց հետեւելու դեպքում «գործը»՝ Հայաստանի լրիվ ալան-թալանը գլուխ կգար. «Բարյաց խրատն եմ տալիս քեզ. այդ Իննակնյան տեղանքը, որի մասին շատերն են ասում, թե բարեբուխ է (տեղանքի հարստություններից սեմականների «բերաններիը» բաց էին մնացել...-Ս.Մ.), հատկացրու այն որպես բնակության տեղ կրոնավորաց դասի համար (դեսից-դեն քշվող թափառաշրջիկներին հենց դա էր պետք...-Ս.Մ.): Հաստատիր դրանք այն նույն կանոններով, որ տեսար այստեղ մեր կրոնավորների մոտ: Իսկ ճգնակեցության կարգն էլ պետք է ուսանես սուրբ Անտոնից...: Քեզ զորավիգ լինելու նպատակով սբ. Անտոնի աշակերտ Եպիփանին էլ համոզեցի գալ այդ Իննակնյան վայրերը, իր հետ բերելով քառասուն հոգի՝ խարազանազգեստ եւ ճգնակյաց, աշխարհիկ կյանքից հրաժարված... Եվ դրոշմիր հավիտենական հուշարձան, որպեսզի գյուղաքաղաքների կամ դաստակերտների բնակիչներից ոչ մեկը ալեքսանդրացիների օրինակով չգործի՝ ամենուրեք տերունական տաճար կառուցելով, առանձին բնակվի: Հավաքիր նույն տեղում մի հարյուրի չափ մարդ, հատկացրու նրանց համար մեծամեծ ու հարուստ գյուղեր եւ ավաններ, որպեսզի վանքերի կարիքները նրանք բավարարեն եւ իրենք էլ միայն ճգնությամբ ու աղոթքով պարապեն: Խրատիր նաեւ այդտեղի իշխանավորներիդ, որպեսզի եկեղեցու զարդ լինեն՝ աղքատասեր, կրոնավորասեր ու երկյուղած», - գրում է Ղեւոնդոսը չար ուժի այն ժամանակների համաշխարհային կենտրոններից մեկից՝ Կեսարիայից (Հովհ. Մամիկ.): Քրիստոնեական մեծ աղվեսի խորհուրդները, թե՝ ա) գողունից ու թալանից պետք է մաս հանել (ընդ որում՝ «բարեբուխ», մեծամեծ ու հարուստ գյուղերից եւ ավաններից) կրոնական դասին, որպեսզի նա ջերմեռանդորեն լծվի գնալով ծավալվող «հունձքի» գործին, չլքի երկիրը, բ) հարկ է, հետեւելով քրիստոնեության հիմնադրի ասածներին, «գառ» («խարազանազգեստ եւ ճգնակյաց, աշխարհիկ կյանքից հրաժարված»), «միայն ճգնությամբ ու աղոթքով պարապող» ձեւանալ (ինչ խոսք, ըստ էության այդպիսի բաների մասին խոսողի երեւակայության մեջ զուտ աշխարհիկ բաներ՝ բարեբուխ վայրեր, մեծամեծ ու հարուստ գյուղեր ու ավաներ չէին անցնի...), որպեսզի դրանից դիմացինը՝ հայը զգոնաթափ լինի, չկարծի, որ գայլի, ինչպես որ է իրականում, հետ գործ ունի, գ) պետք է շատով, մեծ քանակություն ապահովելով, եւ ո՛չ առանձին-առանձին, ապրել ու գործել, զի մեծ «հունձքը» «սակավ»-ով (ինչպես վերեւում Գրիգորիսն էր խոստովանում) հնարավոր չէ անել, էլ ու՜ր մնաց առանձին-առանձին (հոտային միասնության սեմական այս գիծը ինչե՛ր-ինչե՛ր ասես չի արել...), եւ այլն, ինչ խոսք, շատ օգտակար էին փոքր աղվեսի՝ Գրիգորիսի համար, որոնցով էլ նա առաջնորդվեց իր հետագա «հունձքի» ընթացքում:Այդ մասին է ասում Ղեւոնդոսի նամակը ստանալուց հետո Գրիգորիսի՝ Եղիազարին գրած նամակը (Ղեւոնդոսը իր նամակում գրում է, որ
«դու ինքդ» Եղիազարին նամակ գրիր եւ «փորձիր» համոզել, որ գա Հայաստան, որպես եւ Գրիգորիսը վարվում է), որը վերեւում ամբողջությամբ բերվեց: Արդ՝ վերադառնանք այդ նամակին:

- Նամակի սկզբում Գրիգորիսը Եղիազարին համոզելու համար, որ գա Հայաստան, նախ, օգտագործում է հարազատության՝ ազգակցության գործոնը: Ինչպես ասում է Եղիազարի անունը (որը եբրայական անուն է) եւ նրա, ըստ Հովհան պատմիչի, Հայաստան գալ-գնալուց հետո ավելի շատ գտնվելու վայրի անունը՝ Երուսաղեմ, - նա եղել է եբրայացի քրիստոնյա՝ ջհուդ, ավելի ստույգ՝ այն ժամանակներում գոյություն ունեցող սիոնա-մասոնական ինչ-որ գաղտնի կրոնական կառույցի կարեւոր անդամ (այս վերջինիս մասին է ասում նաեւ այն, որ նա, ըստ Հովհանի, Գրիգորիսից բաժանվելուց հետո, իր կրոնական թափառախմբով արագընթաց լինում է ջհուդական կրոնի մերթ մի կենտրոնում, մերթ՝ մյուս. «կրոնական բոմժությունը», ինչպես հայտնի է, սիոնա-մասոնականությանը հատուկ է...): Գրիգորիսը իրեն թե ազգայնորեն, եւ թե կրոնականորեն հարազատ է համարում Եղիազարին, որն է հաստատում նամակի այն հատվածը, որտեղ նա, դիմելով Եղիազարին, ասում է, թե նա հանձն է առել լինել օտարական, թավառաշրջիկ, իրենց համար ընդհանուր
«հարազատ երկրի (Իսրայելի-Ս.Մ) ու բարեկամների ( իսրայելցիների-Ս.Մ.) համար», ավելին, որտեղ նա «երանի» է տալիս նրան՝ նրա այդ «աստանդական կյանքի» համար: Բացի այդ, նույն նամակում մեր «լուսավորիչը» Եղիազարին դիմում է որպես «եղբայր», որն, ինչպես հայտնի է, սիոնա-մասոնական կառույցներում ընդունված դիմելաձեւերից է: Այսպիսով, պարզվում է, «մի օտարական ու անծանոթ մարդը», ինչպես Տրդատն է բնութագրել Գրիգորիսին մինչ իր «դարձի» գալը, ո՛չ թե պարթեւ է եղել (ինչպես մոգոնել է եկեղեցական պատմագրությունը, արդարացնելու համար Արշակունյաց թագավորության հոգեւոր իշխանությանը նրա բազմելը. Արշակունիների ու պարթեւների միջեւ, ինչպես հայտնի է, ծագումնաբանական որոշ ընդհանրություններ կան), այլ՝ ջհուդ (հենց ջհուդ, եւ ոչ թե, ասենք, ասորի, կամ էլ որեւէ այլ սեմական): Պարզվում է նաեւ, որ Տրդատը Հռոմից թագը գլխին Հայաստան գալով, այնտեղից բերած հռոմեական զորագնդում, չիմացյալ, ունեցել է Հայաստանում հոգեւոր իշխանափոխության նպատակադրումով ծպտված ջհուդներ, որոնցից են եւ եղել Գրիգորիսն ու Եղիազարը: Ահա եւ իրենց այդ ընդհանրությունը նկատի ունենալով՝ Գրիգորիսը դիմում է Եղիազարին՝ «իմաստուն լինել, «քարը փեշից թողնել» ու գալ իրեն զորավիգ լինել, եւ դա՝ հանուն երկրային ու երկնային «Սիոնի»...

- Համոզելու իր մյուս՝ Եղիազարի վախը վերացնող փաստարկով Գրիգորիսն ասում է, որ «թագավորն մեր լի է քրիստոնեական հավատով եւ մեր աշխարհն էլ՝ աստվածապաշտությամբ»: Հիրավի, ինչպես նկատում է Լեոն «Հայ կղերական դիվանագիտություն»-ում, «Թագավորը ... մի կատարյալ ոչնչություն էր դարձել այդ մարդու (Գրիգորիսի-Ս.Մ.) առաջ, իր զորքն ու զենքը տվել էր նրան, ինքը մի կողմ քաշվել (կամ էլ, ամենայն հավանականությամբ, իր հետ բերած հռոմեական զորագունդը իրեն պարզապես զրկել էր իշխանությունից...-Ս.Մ.), երեւի գոհ էր, որ կատարվում է Կոնստանդիանոսի կամքը... Այդպիսի մի ապիկար բնավորություն (խաբված՝ Հռոմից ստացած անկախացման խոստմամբ-Ս.Մ.) առանց այլեւայլության պիտի հաղթահարվեր Գրիգորի եռանդի, ճարպկության եւ մանավանդ կազմակերպչական մեծ կարողության առաջ»: Իսկ ինչ վերաբերում է «աշխարհի» «աստվածապաշտ» լինելուն (այստեղ, պարզ է, նկատի է առնվում Հայաստանի՝ քրիստոնյաներին իբր սիրով ընդունելը), ապա «դարձի» հետեւանքով աշխա՞րհ էր մնացել, որ եղիազարների՝ իրեն նոր հարվածներ հասցնող թարմ ուժերի ճանապարհը փակեր: Այնպես որ, Գրիգորիսի բերած այս փաստարկը նույնպես օդից վերցված չէր: Եվ պարզ է, որ, այդ մասին լսելով, իր հետ «բազում կրոնավորների առած դեպի օտար ու հեռավոր կողմեր» գնացած Եղիազարը, իր կրոնական թափառախումբն ավելի ստվարացրած, մրջյունների քարավանի պես, վերադառնալու էր Հայաստան՝ երանավետ հարուստ կյանքով ապրելու՝ «աստծո կամոք» ստեղծված երկրում...:- Այս վերջինս՝ այլոց կյանքի երակի մեջ մտնելն էր, իհարկե, եղիազարներին հատկապես հետաքրքրում: Ահա թե ինչու, Գրիգորիսը իր նամակի վերջում ամենահամոզիչ փաստարկն է բերում.
«Հարքի եւ եկեղյաց գավառները բովանդակ ձեր առջեւ կդնենք. ուր կամենաք բնակվել, ձերը թող լինի ու ձեր հետնորդներին...». ավելին, զգալով, որ երկու գավառները, մի գուցե, եղիազարների անկշտում ախորժակները չեն բավարարի, ավելացվում է՝ «Երկիրն ամբողջ ձեր առջեւն է, որտեղ որ վայելուչ եք գտնում, թող ձերը լինի, որպեսզի ձեր ցանկացածներից ոչինչ թերի չգտնեք մեզանում»: Այսքանից հետո ինչու պետք է սիոնա-մասոնական կրոնական թափառախումբը՝ Գրիգորիսի «եղբայրների» ստվար բանակը չուղղվեր դեպ Հայաստան, եւ, ուղղվեր ո՛չ թե որպես հյուր, այլ տե՛ր, իշխո՛ղ...

Եթե նույնիսկ պատմությունը ոչի՜նչ չասեր (բայց շատ բան է ասում), դժվար չէ կռահել, թե ինչ տեղի ունեցավ, երբ Գրիգորիսը իր շուրջ հավաքեց տարածաշրջանի չը-ար մութ ուժերի մի հատվածին:
- Նախամորերեն մերկ ծնվածներն ու մերկ մնացածները Գրիգորիսի «կախարդական փայտիկի» մի շարժումով դարձան հայոց բարեբեր հողերի, ավանների ու ագարակների տերեր: Հայկական լեռնաշխարհի բնիկ տեր հայի հողերը նրա խառնածին թագավորի թողտվությամբ նրանից վերցվեցին եւ տրվեցին օտարներին՝ ջհուդներին (գլխավորապես) ու նրանց ցեղակիցներին: «Սրբազան թալան»՝ կասեր Լեոն նկատի ունենալով ինչպես այդ, այնպես էլ այդ ժամանակներում Հայաստանում տեղի ունեցած քրիստոնեական թալանի մյուս ձեւերը՝ մեհենական հարստությունների յուրացումը, քրմերի ու մյուս՝ Գրիգորիսի առաջ ծնկի չեկող հայերի անձնական սեփականության բռնազավթումը, թագավորական ու նախարարական հարստությունների մսխումը... Այն, ինչ նկատի ուներ Հիսուսն իր աշակերտներին ասածում, թե «ձեզ ուղարկում եմ հնձելու այն, ինչը դուք չեք սերմանել», որի իմաստը նրա աշակերտները այն ժամանակ ոչ լրիվ հասկացան, զի իրենց աչքի առաջ դեռ «մեծ հունձքի» փաստ չունեին...Գրիգորիսը «սրբազան թալանի» արդյունքում կարճ ժամանակում «դառնում է ամենից հարուստ մարդը Հայաստանում, գուցե թագավորի չափ հարուստ... Այս, եթե հարցնելու լինենք մի կղերականի, ոչ թե, իհարկե, իր անձի, իր «հողեղեն շինվածքի» համար, այլ միայն ու միայն Քրիստոսի փառքի համար», - ասում է Լեոն: Գրիգորիսից հետո երկրորդ մեծ հողատերերը եպիսկոպոսներն էին, որոնք նույնպես բավարար կալվածքներ ստացան Գրիգորիսից: (Սրանց ընտրությունը Գրիգորիսը կատարում էր, ինչպես հիմք են տալիս ենթադրելու վերը հիշատակված նամակները՝ առաջնորդվելով ազգակցության սկզբունքով: Այդ սկզբունքը գործեց նաեւ Գրիգորիսից հետո... Սկզբունքից շեղումներ բացառիկ դեպքերում (օրինակ հայազն Աղբիանոսի պարագայում) էին տեղի ունենում միայն): Եպիսկոպոսներից հետո գալիս են մյուս եկեղեցական պաշտոնյաները, վանքերը, որոնք նույնպես հային պատկանող հողերից առատ-առատ պատառներ ստացան: Ահա որքան հողային տակնուվրայություններ երեւան եկան Հայաստանում 4-րդ դարում պաշտոնական քրիստոնեության վարած հողային քաղաքականության հետեւանքով, եւ դա մի երկրում, որի հողային մակերեւույթն առանց այն էլ կտրտված էր առանձին մասերի եւ բաժանված զանազան նախարարությունների միջեւ:- Իսկ ում հող՝ նրան էլ ուժ ու իշխանություն, եւ դա այդպես էր հատկապես այն ժամանակներում: Լեոն գրում է. «Մեծ հարստությունը, մեծ ուժը, մանավանդ մեծ հեղինակությունը, տանում էին զարմանալի հաջողակ քահանայապետին եւ դեպի իշխելամոլության եւ նրա այնպիսի մի տեսակը, որի նմանը զուր կլինի որոնել քրիստոնեական եկեղեցու այդ եւ նախընթաց դարերի տարեգրությունների մեջ: Իր իշխանությունը նա տալիս էր իր որդուն եւ այդպիսով սկզբնավորվում էր մի ժառանգական քահանայապետություն, մի կղերական դինաստիա, որ ընդհատումներով տեւեց գրեթե մի ամբողջ դար եւ, ուրեմն, բավական ժամանակ ունեցավ մշակելու իր համար դինաստիական շահեր ու նախապաշարումներ (այդ մշակածն էլ հիմք հանդիսացավ հետագայինների, այդ թվում նաեւ, մեր օրերի համար-Ս.Մ.): Այս էլ մի պետություն էր, դարձյալ ավատական, ... իր անթիվ ու անհամար հողատեր ձրիակերներով, որոնք, բառիս բուն նշանանակությամբ, լափում էին պետությունը: Այս դրությունը գալիս ընդհարվում էր աշխարհական պետության շահերի հետ, թագավորական թագը եւ քահանայական խույրը դառնում էին իրար հակադրված ուժեր, եւ ընդհարումը դառնում էր անխուսափելի» (տես «Հայ կղերական դիվանագիտություն»-ը): Քրիստոնեությամբ Արշակունիները հույս ունեին ամրապնդել իրենց խախուտ գահը: Բայց դուրս եկավ հակառակը. 301-ից կարճ ժամանակ անց միացյալ հայոց թագավորությունը տրոհվեց երկու մասի («պարսկական» եւ «հունական» մասերի), իսկ դրանից էլ ավելի քիչ ժամանակ անց՝ այդ մասերի «իզն ու թոզն» է կորավ: Եվ միշտ էլ «փոքր աղվեսի»՝ Գրիգորիսի (բնութագրությունը Նարեկացին է տվել՝ անուղղակիորեն իհարկե) հիմնած եկեղեցին որը բնույթով տնտեսական ու քաղաքական կառույց էր ըստ էության, զուրկ հոգեւոր բովանդակությունից, հայ կյանքին օտար է եղել, ընդդիմադիր ամեն մի հայ պետական ու իշխանական կազմավորման: Եվ դա՝ թե՛ երեկ, եւ թե՛ այսօր (այսօրվա ՀՀ իշխանությունները չեն գիտակցում, որ եկեղեցին օր-օրի իշխանությունը իրենց ձեռքից վերցնում է...):

- Այսպիսով, 301-ից հետո օտարները, մինչ այդ քոչվորական կյանքով ապրողները, կարծես հրաշքով, Հայաստանի հարուստ ավանների մեծ-մեծ ու բերրի հողերի տերեր դարձան, որից նրանք այն աստիճան ուժ հավաքեցին, որ թագավորությունը, հետագայում դրանից զրկված երկիրը, փաստորեն, իրենց ձեռքը վերցրին՝ նրա հետ վարվելով այնպես, ինչպես իրենց շահերն էին թելադրում:

- Պատահական չէ, որ հայոց հողերի համն առածները ամեն ինչ արին իրենց հողերից չզրկվելու համար: Որքա՜ն արյուն է հոսել դրա համար: - Հողային հափշտակումների
«սրբազան գործը» Գրիգորիսի պես ոչ պակաս լավ էր գլուխ բերում նաեւ նրա ժառանգներից Ներսեսը, որին երախտապարտ եկեղեցին հատկացրել է «Մեծ» կոչումը: Այս կաթողիկոսի օրոք ձրիակերությունը գրեթե վերածվել էր պետական իդեալի: Սա էր, որ բաց արեց բազմաթիվ բարեգործական հիմնարկություններ, կղերանոցներ, որոնց գոյությունը ապահովվում էր հողային անթիվ հատկացումներով: Հայեր կային, որ հասկանում էին հողերի եկեղեցականացման եւ, փաստորեն, երկրի՝ վանական միաբանության վերածման վտանգավորությունը: Այդպիսի հայրենապաշտ հայերից էր Հայր Մարդպետը, որը այցելելով Աշտիշատ, հիանում է այդ տեղանքի գեղեցկությամբ ու հարստությամբ, եւ հայտնում է Ներսեսին, թե որքա՜ն վատ քայլ է արել Տրդատը, որ այդպիսի մի վայր նվիրել է «կանացազգեստ» մարդկանց, այսինքն՝ կղերականներին: Կաթողիկոսը դա լսելով իսկույն մտնում է Հիսուսի փեշի տակ, եւ ասում, թե երբ կալվածքը իրենն է, նշանակում է, թե Քրիստոսինն է: Երանի թե բանը դրանով ավարտվեր: Հանդուգն Մարդպետը երբ Աշտիշատից մեկնում է, նրա սահմաններից չհեռացած՝ սպանվում է կալվածքի ձրիակերներից մեկի ձեռքով (տես Փավստոսի «Պատմությունը»): Ներսեսը այս անգամ էլ էր Հիսուսի փեշի տակ. ինքը չէր սպանել տվել, տվողը Հիսուսն էր: - Իր թագավորության ճիշտ հասկացված շահը թելադրեց Պապին ուղղել իր նախկինների սխալները եւ արմատական քայլեր ձեռնարկել: Նա քանդեց այն վանական կառուցվածքը, որ Ներսեսը տվել էր Հայաստանին. հետ վերցվեցին վանքերին ու եկեղեցիներին հատկացված հողերը, փակվեցին շատ կրոնական հաստատություններ, «որոնք ծծում էին պետության կենսական հյութերը՝ իրենց մեջ սնուցելու համար մի բազմամբոխ քրիստոսասեր ձրիակերություն, բաղկացած վարդապետներից, կույսերից ու ուրիշ տեսակ հոգեւոր տզրուկներից» (Լեո): Պապի այս խիզախ քայլն էլ, սակայն, եկեղեցու ձեռքով թափված արյամբ ավարտվեց. ով էլ որ սպանել է Պապին, Մուշեղ սպարապետը, թե մեկ ուրիշը, - նա հաստատ դա արել է եկեղեցու թելադրանքով:

- Եկեղեցական հողերին, անշուշտ դարձյալ պետական շահերից ելնելով, դիպչելու մեկ այլ փորձ էլ արեց Վասակ Սյունին՝ 5-րդ դարի կեսերին Հայաստանի մարզպանը: Իսկ ո՜վ չգիտի, թե դրա համար եկեղեցին ինչ բերեց նրա, նրա անվան, նրա նախարարական տան, եւ նրա կողմից ղեկավարվող ամբողջ երկրի գլխին:

- Էլ չշարունակենք նմանատիպ բազմաթիվ փաստերի հիշատակումը. բոլոր դեպքերում պարզ է մի բան՝ «երկնային արքայություն» փնտրողները, հանձին Գրիգորիսի եւ նրա «եղբայրների», երկրի վրա գտան դա, եւ գտան հենց Հայաստանում, հայոց հողում: Եվ այդ գտածը պահպանելու համար նրանք պատրաստ էին արյան գետեր անգամ հոսեցնելու: - Ուրիշի
«վաստակի մեջ» մտածներին, ուրիշի ցանածը հնձողներին թողնենք ու գանք սերմանողին, ցանողին, հողի վրա քրտինք թափողին, բայց՝ հունձքը անել չկարողացողին, ասել է թե՝ հային: 301-ի գոռ ժամանակներում նրա ապրած ողբերգությունը փորձենք վերապրել եկեղեցական պատմագրության մեջ բարեբախտաբար հիշվող նրա «վայ»-երին ունկ դնելով. «Վա՜յ մեզ, վա՜յ մեզ, վա՜յ մեզ, որովհետեւ ամբողջ երկրից մեզ փախստական արեց մարդու դուստր Մարիամի որդին՝ Հիսուսը: Այստեղից էլ բանտարկվածի ու մեռածի (Գրիգորիսի-Ս.Մ.) ձեռքով մեզ վիճակվեց փախստական լինել: Արդ՝ ո՞ւր փախչենք...» (Ագաթանգեղոս). «Վայ մեզ, քանզի մեռյալների ոսկորները (խոսքը քրիստոնյաների՝ Հայաստան բերած ինչ-որ սրբերի ոսկորների մասին է-Ս.Մ.) հալածելու են մեզ մեր երկրի երեսից» (Հովհ. Մամիկոնյան): Մեկնաբանությունն ավելորդ չէ՞...

Հ.Գ. - Հիշողությանս մեջ եկավ օրերից մի օր Գառնո տաճարում լսած՝ հայի ու մի իտալացու զրույցից մի հատված: Հայը իտալացուն պատմում էր, թե՝ այսպես-այսպես, 301-ին Գրիգոր Լուսավորիչը Հայաստանի բոլոր մեհյանները ավերեց, բացառությամբ այս մեկի՝ Գառնիի: Իտալացին լսելով այդ ամենի մասին՝ զարմացավ. «Եվ դուք այդ ամենը անողին Լուսավորի՞չ եք համարում»...

Հ.Գ. - Սա 301թ. ալան-թալանի ընդամենը մի փոքր մասն է միայն:

Սերգեյ Մանուկյան

ԵՊՀ փիլիսոփայության եւ հոգեբանության ֆակուլտետի դոցենտ

http://www.hayary.org/index.php?option=com...7&Itemid=56

«Լուսանցք», թիվ 8-9 (94-95), 2009թ.

«Լուսանցք» թիվ 7-8 (93-94), 2009թ.
----------------------------------------------------

Ինչպես տեսնում եք, նենգ դավադրությունները Արորդիների ցեղի նկատմամբ Վիշապազուների ցեղի գործակալների միջոցով, նորություններ չեն և ունեն հազարամյակների պատմություն։

Կեցցե՛ Արորդիների Հայրենիք Հայաստանը

Հոպար
hopar@armeniantheory.com
http://www.armeniantheory.com

[ՆԱՎԱՎԱՐ]

Copy արածս շարունակում եմ ներկայացնել.

""".Խոսքի այս բացարձակ ազատության պայմաններում, ես դեռ չեմ տեսել, որ հրապարակայնորեն որևէ մեկը հայհոյի Քրիստոնեական սրբությունները. անգամ Մուսուլմանները ծայրագույն հարգանք ունեն դեպի Հիսուս Քրիստոսի Անձը և Իր Սրբուհի Մայրը.
Այդպիսի հայհոյանքներ կան գրված ՄԻԱՅՆ ջհուդների սատանայական Թալմուդում

..Թալմուդի մեջ սահմռկեցուցիչ տողեր կգտնես Օրհնյալ Աստվածամոր և մեր Տեր Հիսւոս Քրիստոսի մասին, որ Հրեա Դեվի վիժվածքները միշտ կարդում են իրենց Սինագոգներում..

Մի քանի տարի առաջ լսեցի, որ Լօս Անջելեսի մի Սինագոգում մի հայի կողմից թարգմանվել է հայկական համայնքի թերթից մի հատված, ուր ամենաահավոր հայհոյանքներն է գրված եղել Մեր Տիրոջ և Սրբուհի Մոր մասին.

Ջհուդները լավ քեֆ են արել այդ առիթով.

այս առնետների ոհմակը հոգևոր հող ե ստեղծում՝
խեղանդամելու մեր ազգի Հերոսական ոգին, որ գալիս է ճշմարիտ Քրիստոնեական հավատքից.
այս անմեռոն պիղծ նեօ-աթեիստները նոր մի Ստալինյան շրջան են ուզում բացել Հայ Ժողւվրդի համար, այս անգամ- թրքային ապականությունը և կործանիչ ուժերը՝ ներսից.


դու ավելի գարշելի էս, քան խոզի փսխանքը. քո Եզդիական գավառական անգրագետությամբ փորձում է այստեղ ներկայացնել մտայնություններ , որ վաղուց շահարկնամ մեջ են դրել համաշխարհային մասոնները՝ Հեգելի Պանթեիզմը նոր ազգային հեթանոս հավատալիքների լույսի տակ.

Հիշեք, որ բոլոր ազգերի մեջ աշխատում են այս ՛կրեպտո-հրեաները՛ -ծպտյալ հրեաներ- որ հատուկ առաջանդրանք են կատարում քայքայելու ազգը ներսից;

Հայերին ասելով թե նրանց Քրիստոնեական սուրբ կրոնը ՛Ջհուդական է՛ - նույնը ասում են մուսուլնաններին- կամաց-կամաց նպատակը ՄԵԿ կրոն ստեղծելն է անբողջ աշխարհում.
և երբ Սողոմոնի Տաճարը պատրաստ լինի և Հակաքրիստոսը նստի այնտեղ- նա նույն ինքը՝ հեթանոսական Յուպիտեր-Զևսը-Արամազդը- Զլատուստրան- նույն ինքը այլ խոսքով՝ Լուսիֆերը -պիտի ստիպի բոլորին երկրպագել իրեն.



Բոլոր այն բարբարոս հայ կոչվածներին, որ չեն ըմբռնում Քրիստոսի Պատգամները.
-Սիրիր թշնամուդ նշանակում է հարգիր նրան որպես մարդկային արարած և դա չի վերաբերվում պատերազմական իրավիճակին.
Քրիստոնեությունը Սրբազան Պատերազմների պատմություն է- յոթ Խաչակրած արշավանքները օրինակ-ինչպես Ինքը՝ Քրիստոսը ասած՝ սուր գնիր. Ինքնապաշտպանությունը ամեն մի Քրիստոնյայի ՊԱՌՏՔՆ է.
- Եթե ապտակում են դարձրու մյուս այտդ- վերաբերվում է քո յուրայիններին, ոչ թե՝ մարդասպանին որ փորձում է ոչնչացնել քեզ. Քո եղբոր նկատմամբ պարտավոր ես անելու այդ.
-Վրեժխնդրության, օրհնված պատերազմների մասին կարդա Սուրբ Թոմաս Աքվինացի- ինտերնետի վրա կա...


Այդ ի՞նչ տեսակ արդարություն է սպանել անմեղին՝ հատուցելու ուրիշի մեղքը.
Ղարաբաղում տղաներ գիտեմ, որ երեք թուրքական գյուղ էին անցնում ծպտված՝ թուրք մարդասպաններին բռնելու ու կառափնատելու.
Այդ է իսկական վրիժառությունը, ոչ թե՝ կնոջ հետևից կրակելը.
իսկ ինչ կասես Ի Ն Ք Ն Ա Զ ՈՂՈՒԹՅԱՆ մասին, երբ Սիմօն Աչիկգիօզյանը բարձրացավ տանիք՝երգելու, թուրքերին շեղելու, որ իր ընկերները կարօղանան փախչել. միայն Քրիստոնյան է ընդունակ այսպեսի հերոսության...
Տես ինչքան սնանկ են ձեր բարոյականան չափերը .

Բոլոր հեթանոսեորը Դիվապաշտ են և սրբապիղծ.

Վախեցեք այս Տրոյական Ձիուց մեր ազգի մեջ դրված, որ ներկայացնում է իրենից համաշխարհային նեօ-Ֆաշիզմի ոգին, նեօ-Ստալինը-
պաշտում է ինքն իրեն, արհամարհում՝ մնացյալին,
փողով առնում և ծախում ամեն ինչ...
բոլորին դարձնում անհոգի՝ զուրկ հերոսությունից ու կյանքի գերագույն նպատակից, զուրկ կամքից՝ հասկանալու գեղեցիկն ու տգեղը, ճշմարտությունը և սուտը,
զուրկ ինքնազոհողությունից ու սիրո իսկական խորությունից...
Նա ուզում է, որ դու միայն մի հատկություն ունենաս-
վախենալու,
նա ուզում է, որ դու միայն մի դիրք ունենաս՝
սողալու..
Նա ուզում է , որ դու կամովին ընտրես քո ստատուսը-
Ս Տ Ր ՈՒԿ.
Նրա անունն է- Հ Ա Կ Ա Ք Ր Ի Ս Տ Ո Ս


Բոլոր հեթանոսեորը Դիվապաշտ են և սրբապիղծ.

Աստված ողորմեա մեր բազմաչարչար ժողովրդին.
………………….
Հայախոս Դև..
Ես իմ Տերունական Աղոթքով,
Դու քո Հերունական Մատրայով-
տեսնենք՝ ով- ում.....""
.......
.......(Ani)



...Որովհետև Աստված այնպես սիրեց աշխարհը որ իր միածին Որդին տվավ, որ ամեն Նրան հավատացողը չկորչի, այլ հավիտենական կյանքն ունենա: Որովհետև Աստված իր Որդին չուղարկեց աշխարհ, որ աշխարհին դատե, այլ որ աշխարհը Նրանով փրկվի: Նրան հավատացողը չի դատապարտվի, իսկ չհավատացողը արդեն դատապարտված է. որովհետև չհավատաց Աստծո միածին Որդու անունին: Եվ սա է դատաստանը, որ Լույսը եկավ աշխարհ, և մարդիկ խավարն ավելի սիրեցին քան թէ Լույսը, որովհետև նրանց գործերը չար էին: Որովհետև ամեն չար գործողը ատում է Լույսին, և չի գալիս դեպի Լույսը, որ իր գործերը չհանդիմանվեն: Իսկ ճշմարտություն գործողը գալիս է դեպի Լույսը, որ իր գործերը հայտնվեն, որ Աստծով գործվեցան: (Հովհ. 3գ. 16-21խ.)