Ես շատերին գիտեմ այդ «փախածներից» քանի որ ինքնստինքյան դասվում եմ նրանց շարքերը։ Ահա նրանցից մի քանիսի կյանքից դրվագներ։
Հրարչին ճանաչում եմ Ֆրանսիայից։ Նա առաջին անգամ հայտնվել եր այնտեղ 94 թվականին։ Մենակ, առանց որոշակի գումարի օտար երկրում հայտվելու դեպքում դժվար թե ձեր կյանքը տարբերվի նրանից։ Մի քանի օր սոված թափառելուց հետո գործ է գտել կարի արտադրամասում ու քանի որ տանիք չուներ գլխին համաձայնել էր կոպեկներով աշխատել հանուն մի փոքր քնելու տեղի արհեստանոցում։ Ու այդպես նա արդեն ապրում էր 5 տարի, երբ հանդիպեցինք։ Ճիշտ է որոշակիորեն ավելացել էր աշխատավարձը, սակայն նա իր 5 տարվա կյանքից միայն հիշում էր իր կարի մեքենան ու արհեստանոցի պատերը, որտեղ անցկացրել էր օրական 10-12 ժամ։ Իր աշխատանքի որոշ մասը կուտակում էր սև օրվա համար իսկ մնացածը ուղարկում տուն հարազատներին։
Վահանին ել հանդիպել եմ արդեն Ամերիկայում։ Իր ոտք դրած օրից աշխատել է գրեթե բոլոր մասնագիտություններով, ինչով կարողացել է գործ գտնել։ Վերջին 4 տարում ընտրությունը կանգ էր առել բեռնատար մեքենայի վարորդի վրա, որով քիչ թե շատ լավ էր վարձատրվում։ Սակայն ամիսներով տուն չէր գալիս, քանի որ գտնվում էր ճանապարհներին։ Մեքենան վարում էր ամենաքիչը օրական 10-12 ժամ ժամանակին բեռնափոխադրումը ԱՄՆ մի ափից մյուսը կատարելու համար։ Հաճախ էր պատմում սարսափելի դեպքերի մասին, որոնցից բախտի բերմամբ կարողացել էր խուսափել։ Ընտանիքին թողել էր Հայաստան ու ստիպված էր իր կարիքների համար ինքը հոգալ՝ լվացք, կերակուր, թղթային գործեր և այլն։ Աշխատած գումարը գրեթե ամբողջությամբ ուղարկում էր ընտանիքին։ Ասում էր, որ շատ է կարոտել, այնքան, որ վերջերս չդիմանալով այս անորոշությանը վերադարձավ Հայաստան, վատնելով իր ներդրած այս տարիները՝ Ամերիկյան կեցություն ձեռք բերելու համար։
Նման պատմություններ կարող եմ անվերջ գրել։ Ասում են մոտ 2 միլիոն մարդ կա դրսում, որոնք վերջին մի քանի տասնյակ տարիներին են «փախել» Հայաստանից։ Հավատացնում եմ նրանցից յուրաքանչյուրը երջանիկ է ինչպես բոլորը, բայց դժբախտ՝ յուրովի։
Վերջերս նկատել եմ, որ լուրերի քննարկումներում շատ է շոշափվում այս փաստը։ Այսինքն եթե դու Հայաստանում չես ֆիզիկապես, ապա դու նոր կատեգորիայի՝ «փախածների» մեջ ես մտնում ու իրավունք չունես քննադատելու կամ գովաբանելու որևէ բան, կապված Հայաստանի հետ։ Այսինքն քո ձայնը «տաք տեղից» է գալիս, իսկ Հայաստանում բնակվողներն են, որոնք տանջվում են քո փոխարեն։ Եթե դու այդքան շատ ես ցավում հայրենիքիտ համար, ապա մնաիր ու նոր քննադատեիր վատ երևույթները։ Դու պարզապես իրավազուրկ ես ու իրավունք չունես նույնիսկ համեմատվելու քո իրավունքներով Հայաստանաբնակների հետ։
Ձեր կարծիքը...
0
5 replies to this topic
#1
-
- Admin
-
- 940 posts
Administrator
Posted 05 January 2008 - 09:01 AM
Մի՛ եղէց անպտուղ ի փոքր վաստակոյս`
Իբր ապաջան սերմանող անբերրի երկրի:
Նարեկացի
Իբր ապաջան սերմանող անբերրի երկրի:
Նարեկացի
#2
-
- Members
-
- 2 posts
Newbie
Posted 05 January 2008 - 03:55 PM
SkyFlyer, on jan 5 2008, 09:01 AM, said:
Ես շատերին գիտեմ այդ «փախածներից» քանի որ ինքնստինքյան դասվում եմ նրանց շարքերը։ Ահա նրանցից մի քանիսի կյանքից դրվագներ։
Հրարչին ճանաչում եմ Ֆրանսիայից։ Նա առաջին անգամ հայտնվել եր այնտեղ 94 թվականին։ Մենակ, առանց որոշակի գումարի օտար երկրում հայտվելու դեպքում դժվար թե ձեր կյանքը տարբերվի նրանից։ Մի քանի օր սոված թափառելուց հետո գործ է գտել կարի արտադրամասում ու քանի որ տանիք չուներ գլխին համաձայնել էր կոպեկներով աշխատել հանուն մի փոքր քնելու տեղի արհեստանոցում։ Ու այդպես նա արդեն ապրում էր 5 տարի, երբ հանդիպեցինք։ Ճիշտ է որոշակիորեն ավելացել էր աշխատավարձը, սակայն նա իր 5 տարվա կյանքից միայն հիշում էր իր կարի մեքենան ու արհեստանոցի պատերը, որտեղ անցկացրել էր օրական 10-12 ժամ։ Իր աշխատանքի որոշ մասը կուտակում էր սև օրվա համար իսկ մնացածը ուղարկում տուն հարազատներին։
Վահանին ել հանդիպել եմ արդեն Ամերիկայում։ Իր ոտք դրած օրից աշխատել է գրեթե բոլոր մասնագիտություններով, ինչով կարողացել է գործ գտնել։ Վերջին 4 տարում ընտրությունը կանգ էր առել բեռնատար մեքենայի վարորդի վրա, որով քիչ թե շատ լավ էր վարձատրվում։ Սակայն ամիսներով տուն չէր գալիս, քանի որ գտնվում էր ճանապարհներին։ Մեքենան վարում էր ամենաքիչը օրական 10-12 ժամ ժամանակին բեռնափոխադրումը ԱՄՆ մի ափից մյուսը կատարելու համար։ Հաճախ էր պատմում սարսափելի դեպքերի մասին, որոնցից բախտի բերմամբ կարողացել էր խուսափել։ Ընտանիքին թողել էր Հայաստան ու ստիպված էր իր կարիքների համար ինքը հոգալ՝ լվացք, կերակուր, թղթային գործեր և այլն։ Աշխատած գումարը գրեթե ամբողջությամբ ուղարկում էր ընտանիքին։ Ասում էր, որ շատ է կարոտել, այնքան, որ վերջերս չդիմանալով այս անորոշությանը վերադարձավ Հայաստան, վատնելով իր ներդրած այս տարիները՝ Ամերիկյան կեցություն ձեռք բերելու համար։
Նման պատմություններ կարող եմ անվերջ գրել։ Ասում են մոտ 2 միլիոն մարդ կա դրսում, որոնք վերջին մի քանի տասնյակ տարիներին են «փախել» Հայաստանից։ Հավատացնում եմ նրանցից յուրաքանչյուրը երջանիկ է ինչպես բոլորը, բայց դժբախտ՝ յուրովի։
Վերջերս նկատել եմ, որ լուրերի քննարկումներում շատ է շոշափվում այս փաստը։ Այսինքն եթե դու Հայաստանում չես ֆիզիկապես, ապա դու նոր կատեգորիայի՝ «փախածների» մեջ ես մտնում ու իրավունք չունես քննադատելու կամ գովաբանելու որևէ բան, կապված Հայաստանի հետ։ Այսինքն քո ձայնը «տաք տեղից» է գալիս, իսկ Հայաստանում բնակվողներն են, որոնք տանջվում են քո փոխարեն։ Եթե դու այդքան շատ ես ցավում հայրենիքիտ համար, ապա մնաիր ու նոր քննադատեիր վատ երևույթները։ Դու պարզապես իրավազուրկ ես ու իրավունք չունես նույնիսկ համեմատվելու քո իրավունքներով Հայաստանաբնակների հետ։
Ձեր կարծիքը...
Հրարչին ճանաչում եմ Ֆրանսիայից։ Նա առաջին անգամ հայտնվել եր այնտեղ 94 թվականին։ Մենակ, առանց որոշակի գումարի օտար երկրում հայտվելու դեպքում դժվար թե ձեր կյանքը տարբերվի նրանից։ Մի քանի օր սոված թափառելուց հետո գործ է գտել կարի արտադրամասում ու քանի որ տանիք չուներ գլխին համաձայնել էր կոպեկներով աշխատել հանուն մի փոքր քնելու տեղի արհեստանոցում։ Ու այդպես նա արդեն ապրում էր 5 տարի, երբ հանդիպեցինք։ Ճիշտ է որոշակիորեն ավելացել էր աշխատավարձը, սակայն նա իր 5 տարվա կյանքից միայն հիշում էր իր կարի մեքենան ու արհեստանոցի պատերը, որտեղ անցկացրել էր օրական 10-12 ժամ։ Իր աշխատանքի որոշ մասը կուտակում էր սև օրվա համար իսկ մնացածը ուղարկում տուն հարազատներին։
Վահանին ել հանդիպել եմ արդեն Ամերիկայում։ Իր ոտք դրած օրից աշխատել է գրեթե բոլոր մասնագիտություններով, ինչով կարողացել է գործ գտնել։ Վերջին 4 տարում ընտրությունը կանգ էր առել բեռնատար մեքենայի վարորդի վրա, որով քիչ թե շատ լավ էր վարձատրվում։ Սակայն ամիսներով տուն չէր գալիս, քանի որ գտնվում էր ճանապարհներին։ Մեքենան վարում էր ամենաքիչը օրական 10-12 ժամ ժամանակին բեռնափոխադրումը ԱՄՆ մի ափից մյուսը կատարելու համար։ Հաճախ էր պատմում սարսափելի դեպքերի մասին, որոնցից բախտի բերմամբ կարողացել էր խուսափել։ Ընտանիքին թողել էր Հայաստան ու ստիպված էր իր կարիքների համար ինքը հոգալ՝ լվացք, կերակուր, թղթային գործեր և այլն։ Աշխատած գումարը գրեթե ամբողջությամբ ուղարկում էր ընտանիքին։ Ասում էր, որ շատ է կարոտել, այնքան, որ վերջերս չդիմանալով այս անորոշությանը վերադարձավ Հայաստան, վատնելով իր ներդրած այս տարիները՝ Ամերիկյան կեցություն ձեռք բերելու համար։
Նման պատմություններ կարող եմ անվերջ գրել։ Ասում են մոտ 2 միլիոն մարդ կա դրսում, որոնք վերջին մի քանի տասնյակ տարիներին են «փախել» Հայաստանից։ Հավատացնում եմ նրանցից յուրաքանչյուրը երջանիկ է ինչպես բոլորը, բայց դժբախտ՝ յուրովի։
Վերջերս նկատել եմ, որ լուրերի քննարկումներում շատ է շոշափվում այս փաստը։ Այսինքն եթե դու Հայաստանում չես ֆիզիկապես, ապա դու նոր կատեգորիայի՝ «փախածների» մեջ ես մտնում ու իրավունք չունես քննադատելու կամ գովաբանելու որևէ բան, կապված Հայաստանի հետ։ Այսինքն քո ձայնը «տաք տեղից» է գալիս, իսկ Հայաստանում բնակվողներն են, որոնք տանջվում են քո փոխարեն։ Եթե դու այդքան շատ ես ցավում հայրենիքիտ համար, ապա մնաիր ու նոր քննադատեիր վատ երևույթները։ Դու պարզապես իրավազուրկ ես ու իրավունք չունես նույնիսկ համեմատվելու քո իրավունքներով Հայաստանաբնակների հետ։
Ձեր կարծիքը...
Indz tvum e te forumi ays eji bacman mej ka nayev im nerdrum@, vorovhetev hatshax em vomanc tvel "Paxaci" vorakum, ev voch korekt em artahaytvel, tesnelov verjinneris anpuyt verabermunqn u cinizmi drsevorman bardzr astichan@. Ov enq menq, hayers, mi bur, banastexci asaci nman, voch mi tex ch@ndunvox, voch meki koxmic chhargvats, ateli, vorovhetev mer ankexcutyuny veragrvum e qtsnanqi, mer hpartuttyun@ gorozutyan..
Che, xndrum em, asacneris neroxamtoren veraberveq, chem uzecel dzez viravorac linel dranov..
Ujex linenq Nersum u Drsum.
Harganqnerov,
Hayq
#4
-
- Admin
-
- 940 posts
Administrator
Posted 07 January 2008 - 12:59 AM
seyran, on Jan 5 2008, 07:55 AM, said:
Yes qnnarkumnerum mtnum em Hayq anunov, apsos chem karox hayeren grel...
Indz tvum e te forumi ays eji bacman mej ka nayev im nerdrum@, vorovhetev hatshax em vomanc tvel "Paxaci" vorakum, ev voch korekt em artahaytvel, tesnelov verjinneris anpuyt verabermunqn u cinizmi drsevorman bardzr astichan@. Ov enq menq, hayers, mi bur, banastexci asaci nman, voch mi tex ch@ndunvox, voch meki koxmic chhargvats, ateli, vorovhetev mer ankexcutyuny veragrvum e qtsnanqi, mer hpartuttyun@ gorozutyan..
Che, xndrum em, asacneris neroxamtoren veraberveq, chem uzecel dzez viravorac linel dranov..
Ujex linenq Nersum u Drsum.
Harganqnerov,
Hayq
Indz tvum e te forumi ays eji bacman mej ka nayev im nerdrum@, vorovhetev hatshax em vomanc tvel "Paxaci" vorakum, ev voch korekt em artahaytvel, tesnelov verjinneris anpuyt verabermunqn u cinizmi drsevorman bardzr astichan@. Ov enq menq, hayers, mi bur, banastexci asaci nman, voch mi tex ch@ndunvox, voch meki koxmic chhargvats, ateli, vorovhetev mer ankexcutyuny veragrvum e qtsnanqi, mer hpartuttyun@ gorozutyan..
Che, xndrum em, asacneris neroxamtoren veraberveq, chem uzecel dzez viravorac linel dranov..
Ujex linenq Nersum u Drsum.
Harganqnerov,
Hayq
Բուն խնդիրը դա մարդկանց անտեղյակությունն է։ Քո նման կոպիտ արտահայտվողներից շատերը միայն տեսել են այդ «փախածների» ստեղծած արդյունքը՝ փողը։ Սակայն շատերը չեն ել փորձում պատկերացնել թե ինչքան դժվար է օտար երկրում թեկուզ 1 սենթ աշխատել։ Ինչ հոգեկան լարում է պետք ապրելու ու աշխատելու մի միջավայրում, որտեղ ոչինչ հոգեհարազատ չէ, սկսած լեզվից վերջացրած մարդկանցով։
Բացի այդ Հայաստանաբնակները կարծես հոգեպես օտարել են հայրենիքից հեռացածներին ու ենթագիտակցորեն նրանց ստորադասում են այնտեղ ապրողներից։ Միթե՞ կարծում եք ֆիզիկական ներկայություն է պետք ցավելու կամ կարեկցելու համար։ Միթե՞ ասենք նախագահին, որ ընտրելու ենք ազգովին, քննադատելու կամ գովաբանելու բացարձակ իրավունքը պատկանում է միայն հենց ընտրողներին։ Իհարկե ցինիկներ կամ հիմարներ միշտ ել կգտնվեն, սակայն դա նրանից չէ, որ նրանք դրսում են, այլ պարզապես նրանք այդպիսին են՝ թեկուղ Լուսնի վրա։
Ուժեղ լինել պարզապես ստիպված ենք, սակայն դրանից առաջ արժեր, որ հարգեինք ու սիրեինք միմյանց։
Մի՛ եղէց անպտուղ ի փոքր վաստակոյս`
Իբր ապաջան սերմանող անբերրի երկրի:
Նարեկացի
Իբր ապաջան սերմանող անբերրի երկրի:
Նարեկացի
#5
-
- Members
-
- 68 posts
Newbie
Posted 16 January 2008 - 04:35 AM
SkyFlyer, on Jan 7 2008, 12:59 AM, said:
Հարցը վիրավորելու մեջ չէ։
Բուն խնդիրը դա մարդկանց անտեղյակությունն է։ Քո նման կոպիտ արտահայտվողներից շատերը միայն տեսել են այդ «փախածների» ստեղծած արդյունքը՝ փողը։ Սակայն շատերը չեն ել փորձում պատկերացնել թե ինչքան դժվար է օտար երկրում թեկուզ 1 սենթ աշխատել։ Ինչ հոգեկան լարում է պետք ապրելու ու աշխատելու մի միջավայրում, որտեղ ոչինչ հոգեհարազատ չէ, սկսած լեզվից վերջացրած մարդկանցով։
Բացի այդ Հայաստանաբնակները կարծես հոգեպես օտարել են հայրենիքից հեռացածներին ու ենթագիտակցորեն նրանց ստորադասում են այնտեղ ապրողներից։ Միթե՞ կարծում եք ֆիզիկական ներկայություն է պետք ցավելու կամ կարեկցելու համար։ Միթե՞ ասենք նախագահին, որ ընտրելու ենք ազգովին, քննադատելու կամ գովաբանելու բացարձակ իրավունքը պատկանում է միայն հենց ընտրողներին։ Իհարկե ցինիկներ կամ հիմարներ միշտ ել կգտնվեն, սակայն դա նրանից չէ, որ նրանք դրսում են, այլ պարզապես նրանք այդպիսին են՝ թեկուղ Լուսնի վրա։
Ուժեղ լինել պարզապես ստիպված ենք, սակայն դրանից առաջ արժեր, որ հարգեինք ու սիրեինք միմյանց։
Բուն խնդիրը դա մարդկանց անտեղյակությունն է։ Քո նման կոպիտ արտահայտվողներից շատերը միայն տեսել են այդ «փախածների» ստեղծած արդյունքը՝ փողը։ Սակայն շատերը չեն ել փորձում պատկերացնել թե ինչքան դժվար է օտար երկրում թեկուզ 1 սենթ աշխատել։ Ինչ հոգեկան լարում է պետք ապրելու ու աշխատելու մի միջավայրում, որտեղ ոչինչ հոգեհարազատ չէ, սկսած լեզվից վերջացրած մարդկանցով։
Բացի այդ Հայաստանաբնակները կարծես հոգեպես օտարել են հայրենիքից հեռացածներին ու ենթագիտակցորեն նրանց ստորադասում են այնտեղ ապրողներից։ Միթե՞ կարծում եք ֆիզիկական ներկայություն է պետք ցավելու կամ կարեկցելու համար։ Միթե՞ ասենք նախագահին, որ ընտրելու ենք ազգովին, քննադատելու կամ գովաբանելու բացարձակ իրավունքը պատկանում է միայն հենց ընտրողներին։ Իհարկե ցինիկներ կամ հիմարներ միշտ ել կգտնվեն, սակայն դա նրանից չէ, որ նրանք դրսում են, այլ պարզապես նրանք այդպիսին են՝ թեկուղ Լուսնի վրա։
Ուժեղ լինել պարզապես ստիպված ենք, սակայն դրանից առաջ արժեր, որ հարգեինք ու սիրեինք միմյանց։
Երբ ես առաջին անգամ մասնակից եղա armtown.com-ի քննարկումներից մեկում ինձ նման պատասխան տվեց ԿԱՐԵՆ-ը , և մինչև այսօր էլ վերջին քննարկման ժամանակ ասում է (դու քո Ավստրալիան կը թողե՞ս ու կը գաս ապրես Հայաստանի ինչ որ մի հեռավոր գյուղում): Դա ընդհանուր մենտալիտետ է կարծես շատերի կողմից ովքեր որ ապրում են Հայաստանում: Չէ որ մենք էլ ենք երկար ապրել ու աշխատել Հայաստանում և ամեն մեկս իր կարողացածի և գիտելիքների չափով օգտակար է եղել հայրենիքին: Ինչ որ պայմանների հետևանքով մարդիք մեկնել են դեպի այլ ափեր: Դա չի նշանակում որ մենք փախստական ենք: Մենք լեգիտիմետ, այսինքն օրինական ձևով և պասպորտով ենք դուրս եկել Հայաստանից: Հարկավոր է նախ դիմել բառարանի, ինչ լեզվով էլ դա որ լինի և հետո օգտագործել «փախստական» բառը:
#6
-
- Members
-
- 68 posts
Newbie
Posted 21 January 2008 - 06:57 AM
ara, on Jan 16 2008, 04:35 AM, said:
Երբ ես առաջին անգամ մասնակից եղա armtown.com-ի քննարկումներից մեկում ինձ նման պատասխան տվեց ԿԱՐԵՆ-ը , և մինչև այսօր էլ վերջին քննարկման ժամանակ ասում է (դու քո Ավստրալիան կը թողե՞ս ու կը գաս ապրես Հայաստանի ինչ որ մի հեռավոր գյուղում): Դա ընդհանուր մենտալիտետ է կարծես շատերի կողմից ովքեր որ ապրում են Հայաստանում: Չէ որ մենք էլ ենք երկար ապրել ու աշխատել Հայաստանում և ամեն մեկս իր կարողացածի և գիտելիքների չափով օգտակար է եղել հայրենիքին: Ինչ որ պայմանների հետևանքով մարդիք մեկնել են դեպի այլ ափեր: Դա չի նշանակում որ մենք փախստական ենք: Մենք լեգիտիմետ, այսինքն օրինական ձևով և պասպորտով ենք դուրս եկել Հայաստանից: Հարկավոր է նախ դիմել բառարանի, ինչ լեզվով էլ դա որ լինի և հետո օգտագործել «փախստական» բառը:
Հայրենիքից հեռու Հային պետք է կոչել «ճամփորդ» և ոչ թե «փախած»: Այդպես է գրել մեզ բոլորիս ծանոթ Հայ ազգի ճանաչված որդի Գեվորգ Էմինը իր « Հավերժի Ճամփորդ» աշխատության մեջ.
-Ո՞ՐՆ Է ՔՈ ԵՐԿԻՐԸ ՃԱՄԲՈՐԴ...
Իմ երկիրն այն է, որ գտնվել է Բիբլիական Արարատ լեռան ստորոտում, առասպելական դրախտի տեղում, և որտեղ կյանքը դարերով դժողքի էր նման...
Այն երկիրը որտեղ դարեր շարունակ պատերազմ ու աղետ է ներմուծվել և արտահանվել որբ ու գաղթական, ներմուծվել ոճիր ու խավար` լույս ու հանճար արտահանելով, և գազանություն ու բռնություն ներմուծելով, բարություն և ազատամտության տենչ արտահանվել...
Իմ երկիրն այն է որտեղ գետերը դարեր շարունակ իրենց բաշը ժայռերին են խփել, անգործությունից գազազել ու պղտորվել`ծարավ թողնելով մի քայլ հեռու ընկած հողերը, և և նո~ր է միայն լույս ու կանաչ դառնում...
Այն երկիրը, որի հողը դարեր շարունակ ոռոգվել է դառը քրտինքով և նոր է միայն մարդուն տալիս դարերով կուտակած իր քաղցրությունը...
Այն երկիրը, որի, սկզբում լեռների մեջ կորած, իսկ ապա օտար ափերում կռունկի պես թևածող երգը հիմա հասնում է արար աշխարհին...»:
Գեվորգ Էմին.
շարունակելի...
