111 replies to this topic

[SkyFlyer]

Սերժ Սարգսյան թե՞ Լևոն Տեր–Պետրոսյան, ահա ինչումն է հարցը...

Այս ալեգերիկ հարցին պատասխանեմ աշխարահռչակ ղեկավարներից մեկի գեղեցիկ բառերով։

Երբ երիտասարդ էի, ուզում էի բարեփոխել աշխարհը, հասուն տարիքում ցանկանում էի փոխել իմ երկիրը, երբ տարիքս առա, ուզում էի ընտանիքս բարեփոխել, բայց միայն մահվան մահճում հասկացա, որ պիտի փոխեի ինքս ինձ, արդյունքում գուցե փոխվեին իմ ընտանիքը, երկիրն ու աշխարհը...

Ուինսթոն Չերչիլ

[Մաքսիմուս]

SkyFlyer, on Feb 26 2008, 07:42 PM, said:

Անկեղծ ասեմ՝ չգիտեմ։ Ավելի ճիշտ սա այն հարցն է, որը ինձ չպետք է ուղղված լիներ այլ ինֆորմացիայի աղբյուրին։ Եթե սխալ չեմ «Ազգ» օրաթերթից ես մեջբերել, իսկ նրանք ի տարբերություն մանիպուլացիաների վարպետ «Ա1+»–ի բավական չափավոր են, այդ իսկ պատճառով չհավատալու առիթ չեն ստեղծել դեռևս։
Ցավոք ներկա չեմ եղել, որ հաստատեմ կամ բացառեմ ասածտ, իսկ անտեղի չեմ վիճի միայն նրա համար, որ վիճեմ։ Եթե տեսագրություն ունես կամ տեսել ես յութուբի կամ գուգլի մեջ ապա տեղադրի այստեղ (կամ ասա ես կտեղադրեմ)։

SkyFlyer ջան, համեցեք http://www.azg.am/AR/takanq , հենց իրենք էլ դրել են, դա խոսում է արդեն ոչ թե մանիպուլյացիա չանելու ցանկության մասին, այլ ինտելեկտի կոէֆիցենտի ցածր մակարդակի ... "Ազգ"-ը բավական չափավոր էր, քանի նա իսկապես ռամկավարների խոսնակն էր, որոնք հիրավի միշտ եղել են բավական չափավոր, բայց հիմա նա ռուսահայ մագնատ Արա Աբրահամյանի սեփականությունն է, որը լիքը լավ բաներից բացի նաև հայտնի է Հայաստանում իր "սերժամոտ" համատեղ բիզնեսով, երեք տարբեր կուսակցություններից (ՀՀԿ, ՀՅԴ, ՕԵԿ)Ազգային ժողովի դեպուտատ իր երեք եղբայրներով: Իսկ մանիպուլյացիաների վարպետ Ա1-ի մասին ասեմ, որ ապագա պոտենցիալ Գեբելս, իսկապես "ոչ չափավոր" Նիկոլը մի երկու օր առաջ մի անգամ զանգել էր Ա1-ի Մեսրոպին, որ ինչ-որ հոդված հանեն կայքից, Մեսրոպի կողմից հետևել են Նիկոլի հեռու և մոտ նախնիների մասին "տափաստանային կանչեր" ...

[Սարգիս]

SkyFlyer, on Feb 26 2008, 06:45 PM, said:

Սերժ Սարգսյան թե՞ Լևոն Տեր–Պետրոսյան, ահա ինչումն է հարցը...

Այս ալեգերիկ հարցին պատասխանեմ աշխարահռչակ ղեկավարներից մեկի գեղեցիկ բառերով։

Երբ երիտասարդ էի, ուզում էի բարեփոխել աշխարհը, հասուն տարիքում ցանկանում էի փոխել իմ երկիրը, երբ տարիքս առա, ուզում էի ընտանիքս բարեփոխել, բայց միայն մահվան մահճում հասկացա, որ պիտի փոխեի ինքս ինձ, արդյունքում գուցե փոխվեին իմ ընտանիքը, երկիրն ու աշխարհը...

Ուինսթոն Չերչիլ

Ծանրակշիռ խոսքեր: Գերազանց:

[Մաքսիմուս]

Meri, on Feb 27 2008, 10:47 AM, said:

Համաձայն չեմ, որ այս հարցում կարելի է ԱԶԳ-ին մեղադրել ինտելեկտի կոէֆիցենտի ցածր մակարդակ ունենալու մեջ: ԱԶԳ-ն ընդամենը իր կայքում դրել է տվյալ մարդու ելույթի մի հատվածի ձայնագրությունը եւ թողել, որ այդ խոսքերի ունկնդիրն անի համապատասխան եզրակացություն, ամեն մեկը հասկանա այնպես, ինչպես ինքն է կարող ու ինքն է ուզում, եւ գրեն իրենց կարծիքները: Ինտելեկտը դատապարտող ոչինչ չեմ տեսնում:

Ինձ այս դիլեմայից ավելի շատ սկսել է սկսել է անհանգստացնել ներկայիս ողջ թշնամանքը ժողովրդի մեջ՝ իրար հանդեպ: Բաժանվել են երկու բանակի ու այնպես ագրեսիվ են միմյանց հանդեպ լցված, կարծես մոռացել են, որ վաղվա օրը բոլորը միասին շարունակելու են ապրել նույն երկրում, նույն մարդկանց հետ: Ո՞ւր են համերաշխություն քարոզող մեր քաղաքական ուժերը, ո՞ւր կտանի մեզ այս օրեցօր համընդհանուր դարձող անհանդուրժողականությունը:

Մերի ջան, ես քո հետ համամիտ կլինեի, որ գրել ես "ԱԶԳ-ն ընդամենը իր կայքում դրել է տվյալ մարդու ելույթի մի հատվածի ձայնագրությունը եւ թողել, որ այդ խոսքերի ունկնդիրն անի համապատասխան եզրակացություն...", եթե նրանք ԸՆԴԱՄԵՆԸ ձայնագրությունը դրած լինեին, բայց ինքդ էլ շատ լավ տեսնում ես, որ ձայնագրությունը լսելուն համատեղ մարդիկ կարդում են "Ազգ"-ի հետևյալ տողերը - "Եթե Դուք համամիտ չեք Լեւոն Տեր-Պետրոսյանիׁ ազգը "տականքների" եւ "ոչ տականքների" բաժանելու վերոհիշյալ որակումների հետ...", որոնք ոչ մի կապ չունեն ձայնագրության իմաստի հետ: Սա բոլորովին "անմեղ" զայրույթ չի, ավելին, ես ավելի շուտ կարող եմ փոխել իմ կարծիքը և ոչ թե ասել, որ սա խոսում է ինտելեկտի կոէֆիցենտի ցածր մակարդակի, այլ լրիվ ընդհակառակը, չափից դուրս բարձր մակարդակի, որը նրանք ստորաբար փորձարկում են ժողովրդի վրա: Նկատի ունեմ տեսողական էֆեկտի անվերապահ առավելությունը լսողականի հանդեպ, մարդիկ լսում են Լեվոնի ձայնագրությունը, որը շուտ վերջանում է, չեն հասցնում վերլուծել, փոխարենը ԱՆԸՆԴՀԱՏ իրենց աչքի առջև մնում է և կարդացվում է "Ազգ"-ի գրածը, որն անընդհատ "համեմվում" է հասարակ քաղաքացիների զայրալից նամակներով, և այդպես "ցանկալի"-ն դառնում է "ճիշտ", ասում են տասը, հարյուրը, հազարը, ուրեմն ճիշտ են ասում, սկզբնաղբյուրին էլ ոչ մեկ չի նայում, կոնկրետ փաստ SkyFlyer-ը, նա նույնպես սկզբնաղբյուրը հարկ չէր համարել ստուգել, եթե այդքան մարդ արդեն ասում են ...

Ես ավելին գրեմ, քաղաքականության մեջ լայնորեն կիրառվող այս էքսպերիմենտի հեղինակը "ժողովուրդների հայր" Ստալինն է: 30-ական թվականներին բոլշեվիկների հերթական համագումարից առաջ Ստալինին պետք էր, որ բոլոր պատգամավորները համագումարի օրերին Մոսկվայում մի տեղ հավաքվեին, չցրվեին տարբեր հյուրանոցներով, բարեկամների ու ընկերների տներով, պետք էր մի տեղ հավաքվեին, որպեսզի հեշտ գաղտնալսվեին, Իոսիֆ ձյաձյան էլ ամեն ինչից տեղյակ լիներ: Բայց դրա հետ միասին նա շատ լավ հասկանում էր, որ ոչ մեկ էլ ապուշ չի, ինչքան շատ մարդկանց ԼՍԱՑՆԵԼ տաս, գովես կոնկրետ հյուրանոցներ, այնքան շատ մարդիկ կկասկածեն, подвох ման կգան ու հեռու կմնան: Ու գործի դրվեց ՏԵՍԱՑՆԵԼԸ, ու շատ օրիգինալ եղանակով: Սկսեց կառուցվել "Մոսկվա" հսկայական ու շքեղ հյուրանոցը, բայց որպես սովորական հյուրանոց, առանց որևէ ռեկլամի ու գովասանքի, բայց փոխարենը նաև սկսեց թողարկվել, որպես ամենալավ ու ամենաբարձր որակի օղի, "Столичная" օղին, որի էտիկետի վրա "Մոսկվա" հյուրանոցի կոնտուրան է նկարված: Այսինքն, համագումարից դեռ երկու տարի առաջ, բարձրաստիճան կուսակցականները ամբողջ երկու տարի ամբողջ երկրով մեկ սկսում են լակել միայն այդ օղին, ու ամեն անգամ սեղանին նրանց աչքի առջև եղել է "Մոսկվա" հյուրանոցը, որպես մայրաքաղաքի ամենաէլիտար չափանիշ, "էլիտար" օղու տեսքով: Դե էլ չերկարացնեմ, համագումարի օրերին իհարկե բոլորը ամբողջ երկրից սլացան ուղիղ այդ հյուրանոցը, առանց ինչ-որ մեկի բարի խորհրդի, համագումարից հետո էլ հաշված ամիսների ընթացքում նրանց մեծամասնությունը դարձավ "կանսեռվի մատերիալ" ...

[SkyFlyer]

Մաքսիմուս, on Feb 26 2008, 11:32 AM, said:

SkyFlyer ջան, համեցեք http://www.azg.am/AR/takanq , հենց իրենք էլ դրել են, դա խոսում է արդեն ոչ թե մանիպուլյացիա չանելու ցանկության մասին, այլ ինտելեկտի կոէֆիցենտի ցածր մակարդակի ... "Ազգ"-ը բավական չափավոր էր, քանի նա իսկապես ռամկավարների խոսնակն էր, որոնք հիրավի միշտ եղել են բավական չափավոր, բայց հիմա նա ռուսահայ մագնատ Արա Աբրահամյանի սեփականությունն է, որը լիքը լավ բաներից բացի նաև հայտնի է Հայաստանում իր "սերժամոտ" համատեղ բիզնեսով, երեք տարբեր կուսակցություններից (ՀՀԿ, ՀՅԴ, ՕԵԿ)Ազգային ժողովի դեպուտատ իր երեք եղբայրներով: Իսկ մանիպուլյացիաների վարպետ Ա1-ի մասին ասեմ, որ ապագա պոտենցիալ Գեբելս, իսկապես "ոչ չափավոր" Նիկոլը մի երկու օր առաջ մի անգամ զանգել էր Ա1-ի Մեսրոպին, որ ինչ-որ հոդված հանեն կայքից, Մեսրոպի կողմից հետևել են Նիկոլի հեռու և մոտ նախնիների մասին "տափաստանային կանչեր" ...

Անկեղծ տեղյակ չեմ թե ում սեփականությունն է «Ազգ»–ը սակայն իր մակարդակով գերազանցում է ցանկացած հայկական թերթի։ Ես նկատի ունեմ նաև սպսարկող անձնակազմին ու նրանց վերաբերմունքը հանդեպ իրենց հաճախորդները (այս վերջինները սեփական փորձից եմ ասում, քանի որ այս նախագծի բերումով շփվել եմ շատերի հետ)։ Ա1+ ևս մակարդակով մամուլ է, սակայն ավելի շատ բացասական էմոցիաներ տարածելու ասպարեզում ու պրովոկացիաներ հրահրելու։ Դա ել տաղանդի հարց է...
Իսկ Նիկոլի համար կարող եմ ասել, որ որպես գործիչ հազիվ հավակնի Գեբելսի գրպանի թաշկինակին, ել ուր մնաց նրա անվանը

[SkyFlyer]

Առանց մեկնաբանությունների...
http://www.armtown.com/news/am/azg/20080229/2008022910/

[Մաքսիմուս]

Առանց մեկնաբանությունների...

http://www.armfootball.com/forum/index.php...719&st=1980

Ես ամեն տեղ փորձում եմ լինել օբյեկտիվ, այստեղ էլ կլինեմ օբյեկտիվ. հանրահավաքի ժամանակ, երբ ծածանվում էին Գերմանիայի, Ֆրանսիայի եւ Ուկրաինայի դրոշները, մի փոքր անց հայտնվեց նաև Իսրայելի դրոշը և երբ փորձեցինք պարզել թե ով է դա բերել, որովհետև հավաքվածների մեջ մեծ դժգոհություն առաջացավ, այդ դրոշը չքացավ այնպես, որ մենք չտեսանք ու չհասցրինք պարզել:
Պարզվում է Հ1-ի «դիշովի տրյուկներն» են: Բերել են, թափով նկարել ու ցվրվել:

P.S. SkyFlyer ջան, մեկ էլ մի բան էլ ես իմ կողմից ավելացնեմ, դու շատ սկզբունքայնորեն չես ուզում նկատել քո դրած վիդեոռոլիկներում տեղ գտած ակնհայտ ու անշնորհքության աստիճանի կոպիտ խեղումները, սա արդեն երկրորդ անգամ: Իսկ հիմա ուշադրություն դարձրա ԼՏՊ-ի ետևում կանգնած Ստեփան Դեմիրճյանի "չգիտես որտեղից հայտնված" под такт ձեռքին ... լիքը ուրիշ, արդեն պրոֆեսիոնալ ու քիչ նկատելի խեղումների մասին էլ լռում եմ, կարիք չեմ գտնում բացահայտել բացահայտված-պրծած Ալիկի Հայլուրին ...

Да здравствует наш Султан - самый лучший султан в мире !!!

В Багдаде все спокойно !!!

[Հայք]

Արմենիանաուից վերցված հոդված.

Իջնում է գիշերը` առանց անդորր բերելու

Ջոն Հյուզ և Մարիաննա Գրիգորյան
19:30

Գարնան առաջին և վերջին տարիների քաղաքական անհանգստության ամենավատ օրն ավարտվում է, իսկ Երևանի Մանկական զբոսայգուն (նախկին Կոմայգի) հարող տարածքում ընդդիմադիր ցուցարարները ավտոբուսներից, այլ ավտոմեքենաներից ու անվադողերից բարիկադներ են սարքում:

Հանրապետության հրապարակից մի քանի հարյուր մետրի վրա հավաքված շուրջ 30.000 կամ ավելի մարդկանց թիվը շատ քիչ է նվազել: Եվ, թերևս, ի հաստատումն բառացիորեն կռվելու նրանց վճռականության` ցուցարարներից շատերը «զինվում» են ձեռքի տակ ընկածով` մոտակա շինարարությունից վերցրած փայտե ու մետաղե ձողերով, միլիարդատեր Քըրք Քըրքորյանի` քաղաքի կառուցապատման ծրագրի շրջանակներում սալահատակված մայթերից հանված քարերով:

Մայրամուտի մոտ Նիկոլ Փաշինյանը, որն առաջին օրերից Տեր-Պետրոսյանի բողոքի ցույցերի կենտրոնական դեմքերից է, հայտնեց «ԱրմենիաՆաուին», որ օրվա իրադարձություններն ապացուցեցին, որ ցուցարարները, որոնց առաջ հորդորում էին հանգստություն պահպանել, այժմ պետք է պատրաստ լինեն ինքնապաշտպանության:

Հայտնի չէ`գիշերը մարդիկ կմնա՞ն, թե՞ ոչ, սակայն ինքնապաշտպանության միջոցները ենթադրում են, որ նրանք ակնկալում են, որ գիշերը կարող են բախումներ լինել, քանի որ այս պահին այնտեղ ոստիկաններ չկան:

Ցերեկը ցուցարարներին դիմեց «Հանրապետություն» կուսակցության առաջնորդ և 2003 թ. նախագահական ընտրությունների թեկնածու Արամ Սարգսյանը. «Մենք չենք հեռանալու այստեղից, շատանալու ենք: Սպասելու ենք այնքան, մինչև այստեղ բերեն մեր նախագահին [Լևոն Տեր-Պետրոսյանին]»:

Հավաքվածների մեջ են մեծ թվով երիտասարդներ, որոնք ասում են, որ սա «վճռական օր է»:

Ականատեսները հայտնել են «ԱրմենիաՆաուին», որ Երևանի քաղաքապետարանի մոտ ոստիկանական մեքենան մխրճվել է ցուցարարների մեջ, ինչի հետևանքով մի կին մահացել է:

Դեպքի վայրում ներկա մի ամերիկացի նույնպես ասել է, որ տեսել է, թե ինչպես է ոստիկանական մեքենան` դանդաղ շարժվելով, մտել ամբոխի մեջ` տակը գցելով երեք ցուցարարների, այդ թվում` մի կնոջ, որը, նրա կարծիքով, մահացել է: Մեքենան կանգնեցնելուց ու վարորդին դուրս հանելուց հետո` ցուցարարները վառել են մեքենան, իսկ հետո` ևս երկուսը:



Հոդվածների քննարկման բաժնից վերցված քննարկում.

Կարեն
Էխ Սքայչո, Սքայչո..
Քո գրածները մի բառով գիտես ինչպես են բնութագրում - ԴԵՄԱԳՈԳԻԱ... (մինչև պատասխանելդ մինչև վերջ կարդա, էլի չկտրես գրածս “Լևոնին սրբացնելու մասին” ու քեզ քո երազած հումորով տղու տեղը դրած անկապ պատասխանես Դեմագոգիա բառին):
Ոնց որ Տիգրան Թորասյան, Գալուստ, Գեղամյան, վերջում էլ ՌՔ ու ՍՍ ելույթները կարդամ: Հատկապես ՍՍ նախնըտրական ելույթները: Ինքներս սարքել, պայքարել հանուն արդարության.. ֆլան ֆստաաաան: Մի հատ կասես պրակտիկ ինչպես ես պատկերացնում ինքներս սարքելը ?? Հենա ընգեր քսան տարի ա սարքում ենք, խեռս դուրս չի գալիս: Ասենք պիտի սարքեն ընտրությունների միջոցով - գնում ենք ընտրում ենք, վռոդի կիրթ ժողովուրդ ենք, մեկ էլ տեսնում ենք ԱԺ ում անգրագետ բաշիբոզուկների բանակ ա նստած: Ասենք գնում ենք դատարան իրավունքներ ենք պաշտպանում, մեկ էլ դատավորը ոտքի ա կանգնում ու ալամ աշխարհի համար անսպասելի մի հատ վճիռ ա ընդունում, բոլորս ընկնում ենք շոկի մեջ: Ասեմ իմանաս, Հայստանում վերջին տաս տարում արդարացման դատավճիռ ու պետական մարմնի դեմ հայցով դուրս եկած քաղաքացու օգտին վճիռ չի կայացվել: Էս ստցվեց որ աշխարհում մի հատ երկիր կա որտեղ պետությունը ոչ մի սխալ չի գործում, իսկ դատախազության ներկայացրած բոլոր մեղադրանքները հազար տոկոսանոց արդարացի են - ՀԱՅԱՍՏԱՆ: Քեզ դա տարօրինակ չի թվում?? Դաժե ԽՍՀՄ ժամանակ դատախազության մեղադրանքը մերժող դատարանի որոշումներ են եղել, Հայաստանում չկա: Մի հատ փորձ արվեց Ռոյալ Արմենիայի գծով, էն էլ դատավորին մյուս օրը աստիճանազրկեցին: Ասենք դիմում ենք ոստիկանություն, ասում ենք էն Լֆիկի ախռաննիկը ինձ բռնեց ճամփին նիզաշտո տեղը տփեց, որովհետև ինձ աբգոն էին անում, ես էլ որ աջ քաշեի մարդ էի քցելու տակը դրա համար աջ չքաշեցի: Ոստիկանություն ասում են սիկտիր եղի ստեղից, թե չէ համ տփոց ես կերել, համ էլ հեսա ավտոդ ձեռիցդ կառնենք: Դե տնտեսության մասին էլ չենք խոսում, հազար անգամ ենք ասել, որ մի հատ բուդկա բացելու համար պիտի մինչև հոռոմի պապը կռիշ ունենաս: Այնպես որ ընգեր, էտ քո դասախոսությունը "ինքներս կառուցենք մեր երկիրը" թեմայով, կարդա հայկական իրականությունից հեռու գտնվող լուսնոտներին:
ՀԻմա քո ասած փողոցային պայքարի մասին: Կարդացիր Սահմանադրության կետերը, որ քո համար գրել էի?
...........
"Հոդված 29. Յուրաքանչյուր ոք ունի խաղաղ, առանց զենքի հավաքներ անցկացնելու իրավունք:"
...........
Սենց հոդված մենակ մեր սահմանադրության մեջ չի: Բոլորի մոտ էլ կա, նույսնիսկ ԽՍՀՄ սահմանդրության մեջ կար: Կարաս յոգուրտիդ զոռ տաս ու մտածես, ասենք ինչի են մարդիկ Սահմանդրական իրավունքի հիմնական նորմերը մտածելիս, մտցրել նաև էս կետը: Երևի քեզանից խելոք են եղել, որ հասկացել են, որ ինչ-որ պահի տունը նստած, կամ խորհրդրանում քնած, կամ կառավարությունում դոզի տակ "ինքներս մեր ձեռքերով" խեռս էլ չենք սարքի: Ու դրա համար էլ մարդիկ իրավունք ունեն դուրս գալ փողոց ու խաղաղ, առանց զենքի, հավաքներ անցկացել: Ինչ է ստացվում - քաղաքագիտական միտքը հասկացել է, որ բոլոր պետություններում լինում են պահեր, երբ պայքարի միակ ձևը դառնում է փողոցային պայքարը` հանրահավաքների, երթերի տեսքով – խաղաղ, առանց զենքի: Թե ինչքան խաղաղ էին տաս օր անցկացվող հանրահավաքները արդեն բոլորը գիտեն: Տասնյակ հազարներով փողոցներով քայլող մարդիկ մի հատ ճյուղ չեն կոտրել: Ոչ մի ագրեսիվություն – միայն պահանջներ: Ու հանկարծ ՍԴ դիմելու մյուս օրը, առավոտ բարլուսով հարձակվում են հանգիստ քնած-պառկած ժողովդրի վրա: Հիմա կասես մի օր պիտի անեին, համընկավ: Ի, ապեր ինչի սենց դեպքերում էլ են պատահականություններ լինում??
Ապեր, պետությունդ տաս տարի կառուցվել ա վախի ու տոտալ վերահսկողության սկզբունքի վրա: Ու սիստեմի անխափան գործունեությունը ապահովում են փողը, ախռաննիկները, կոռումպացված դատաիրավական համակարգը, կոռումպացված ընտրական հանձնաժողովներ, համատարած տեռորն ու վախի մթնոլորտը, մասայական ապատեղեկատվություն, ու դրանից էլ փրկություն չկա: Ժողովրդի ձեռքում մնացել է պայքարի մի ձև - միտինգներ: Ու դու հիմի գլխներիս քարոզ ես կարդում, թե դա պայքարի ձև չի էս չի էն չի: Ապերո, ԼՏՊ մասին միտինգի գնացող շատերը գրեթե նույն կարծիքին են ինչ որ դու ու ԱԲԳ-ն – խաբեց, թալնեց, էս արեց էն արեց: Շատ քչերն են որ Աշոտի, Վիշապի, Մեֆիկոյի, իմ ու էլի մի քանիսի նման վերլուծում են, թե ինչ արժանիքներ ունի ԼՏՊ-ն ու աշխարահաքաղաքական տեսանկյունից ինչ հնարավորություններ են ընձեռվում Հայաստանին նրա նախագահ դառնալու դեպքում: Մնացածը գնում են ԼՏՊ հետևից, որովհետև հասկանում են որ պայքարում են հանուն համակարգից ազատվելու, ու այդ պայքարին առաջնորդներ են պետք: Իսկ իսկական առաջնորդներ բացի ԼՏՊ-ից մենք չունենք: Ապեր, Հայաստանում ջեբատռության ժամանակներն անցել են: Մարդիկ մինչև կոկորդները զզված են ամեն ինչից: Քո ասած սորբոն ու հարվարդ ավարտած մի քանի սութիոտ ինծիլիգետնոշկեքը բան չեն փոխի: Դրանց նման մի տասնյակ կարերիստների ես գիտեմ անձամբ, նախարարություններում միջին պաշտոններ են զբաղեցնում որ IMF, WB, EU, EBRD ու էս կարգի միջազգային ինստիտուտների հետ սիրուն կաստումներով, թրաշված, երկու բառ անգլերեն չռթեն, սրանք էլ ասեն what a great capacity you have in middle management: Ու էտ նույն ջահելներն էլ նախարարությունից դուրս գալուց նայում են կողքները, որ հանկարծ մի հատ անլվա քյառթու կանգնած չլինի որ ասի, “արա, այ կ…ս գ..խ, արի մի հատ նստի մաշնեն, Սամոն հետդ խոսալու ունի”: Սամոն հետո մի հատ թեթև հաքոն ա անում հարվարդի գիգանտ ուսանողին, մի հատ էլ վերջում սիրալիր ջեբը մի երկու պաշկա փող ա կոխում, որ իրան շատը վատ չզգա, ու որ հանկարծ մտքով չանցնի մի տեղ բլթցնի, որ Հայաստանի տնտեսության մասին գեղեցիկ մուտիլովկեքը թղթի վրա մենակ IMF ու WB համար են, իսկ իրականում ալամ Հայաստանը վերածվել ա մի քանի հոգու գաղութի:
Աապեր, դու չես ջոգում, որ Հայաստանում մուտիլովկեն հասել ա կատարելության: Դրա դեմ պայքարելու “տնային” մեթոդները սպառվել են: Ամեն “տնային” պայքարը իրա հերթին շուտով վերածվում է մուտիլովկի, ու դառնում է մուտիլովկի բուրգի բաղադրիչներից մեկը: Մի քանի օրինակ բերեմ, որ տեղը բերես – ՀՅԴ առաջարկած հակա-կոռուպցիոն հանձնաժողովը: Ժամանակ ունենաս բացի ռազմավարությունը կարդա, մեկ էլ աչքի անցկացրու հանձնաժողովի անդամներին: Ալամ Հայաստանի թալանչիները հանձնաժողովի անդամ են: Լավ են պայքարում չէ? Դե հարկային դաշտ սրան նրան բերելու մասին էլ չենք խոսում, թե ինչ լավ ենք պայքարում ու ինչ մեթոդներով: Դե ապեր ազատ արտահայտվելու ու լրատվություն տարածելու մուտիլովկի մասին դու ինձանից պիտի լավ իմանաս: Մի հատ չխմած Գալա էր մնացել, էն էլ հասցրին էս երկու օրվա թոհ ու բոհի մեջ փակեն:
………………
Հիմա Սքայչո, որ ապացուցես, որ քո գրած “Հզոր ու օրինական երկիրը մենք ստիպված ենք ինքներս սարքել” բավականին գրագետ ձրակերպված արտահայտությունը դեմագոգիա չի, պրակտիկ բոլորիս ասա, թե ինչպես ենք սարքելու, մենք էլ ձեններս կտրենք ու սուս ու փուս քո գլխավորությամբ լծվենք էտ գործին:
Մենակ ջեբատռությամբ, ալա Հայլուր, գլուխներս չտանես – ամենքս մեր տեղում, մեր գործով, ու մեր հայրենասիրությամբ, նվիված ազգապահպան վեհ գաղափարներին պիտի լծվենք ամենօրյա աշխաանքի և ապացուցենք մեր իշխանությունների ու ողջ աշխարհին, որ մենք ալամ աշխարհի ամենա լավ ազգն ենք, ու այդ ժամանակ իշխանությունները կզղջան իրենց արածների համար և մեզ կտան մեր երազած հիմնարար ազատություններն ու իրավունքները, իսկ ալամ աշխարհը մեզ կնվիրի Ղարաբաղը, կքանդի ու թազուց Հայաստանի վրայով կսարքի Բաքու-Ջեյհանը, մեկ էլ թուրքերին զաստավիտ կանի որ ընդունեն ցեղասպանությունն ու 250 000 քկմ տարածքը նվիրեն մեզ:

[SkyFlyer]

Մաքսիմուս, on Mar 2 2008, 07:53 PM, said:

Առանց մեկնաբանությունների...

http://www.armfootball.com/forum/index.php...719&st=1980

Ես ամեն տեղ փորձում եմ լինել օբյեկտիվ, այստեղ էլ կլինեմ օբյեկտիվ. հանրահավաքի ժամանակ, երբ ծածանվում էին Գերմանիայի, Ֆրանսիայի եւ Ուկրաինայի դրոշները, մի փոքր անց հայտնվեց նաև Իսրայելի դրոշը և երբ փորձեցինք պարզել թե ով է դա բերել, որովհետև հավաքվածների մեջ մեծ դժգոհություն առաջացավ, այդ դրոշը չքացավ այնպես, որ մենք չտեսանք ու չհասցրինք պարզել:
Պարզվում է Հ1-ի «դիշովի տրյուկներն» են: Բերել են, թափով նկարել ու ցվրվել:

P.S. SkyFlyer ջան, մեկ էլ մի բան էլ ես իմ կողմից ավելացնեմ, դու շատ սկզբունքայնորեն չես ուզում նկատել քո դրած վիդեոռոլիկներում տեղ գտած ակնհայտ ու անշնորհքության աստիճանի կոպիտ խեղումները, սա արդեն երկրորդ անգամ: Իսկ հիմա ուշադրություն դարձրա ԼՏՊ-ի ետևում կանգնած Ստեփան Դեմիրճյանի "չգիտես որտեղից հայտնված" под такт ձեռքին ... լիքը ուրիշ, արդեն պրոֆեսիոնալ ու քիչ նկատելի խեղումների մասին էլ լռում եմ, կարիք չեմ գտնում բացահայտել բացահայտված-պրծած Ալիկի Հայլուրին ...

Да здравствует наш Султан - самый лучший султан в мире !!!

В Багдаде все спокойно !!!

Մաքսիմւս ջան,
Քանի որ այս հոլովակը ես չեմ նկարել անձամբ, այդ իսկ պատճառով մեկնաբանւթյւններ չեմ արել։ Իմ համար տարօրինակ է Իսրաելի դրոշի ներքո անցկացվող հանրահավաքը։ Ես չեմ բացառում որ կարող է և «տրյուկ» լինի ինչպես նաև կարող են խեղաթյուրումներ լինեն մեջը։ Եթե դու ավելի լավերն ու իրականներն ունես, խնդրեմ դիր նայենք ու մեկնաբանենք։ Կարծում եմ անտեղի են մեղադրանքներտ «սկզբունքայնորեն չես ուզում նկատել քո դրած վիդեոռոլիկներում տեղ գտած ակնհայտ ու անշնորհքության աստիճանի կոպիտ խեղումները»–ի վերաբերյալ։ Ես դեռ բան չեմ ասել, որ մեղադրում ես։ Ես պատկերացնում եմ որ մեկնաբանած լինեի ու այն ել ոչ ԼՏՊ օգտին (կատակում եմ)։
Իսկ եթե ավելի լուրջ, ապա խնդրեմ գրեք ձեր կարծիքներն ու մեկնաբանությունները։ Չե որ մենք այստեղ հավաքվել ենք քաղաքակիրթ բանավեճի այլ ոչ իրար մեղադրելու կամ միակողմանի ներկայացնելու կատարվածը։

P.S. Այստեղ դուք ազատ եք ձեր կարծիքն արտահայտելու մեջ ու ես վստահեցնում եմ, որ ոչ մեկ չի լռեցնի ձեր ճշմարտությունը։ Ես կապ չունեմ Հայլուրի հետ ու համոզված եմ այս նախագծում ու ֆորումում երբեք չեք զգացել ազատ խոսքի հանդեպ բռնացում։ Խնդրում եմ նկատել, որ ազատ խոսք չի նշանակում ազատ իրավունք միմյանց վարկաբեկելու ու վիրավորելու հարցում։ Դա չէ ազատ խոսքը, ինչպես ոմանք կարծում են։ Ազատ խոսքը դա մարդու իրավունքն է իր կարծիքն ու մտքերն արտահայտելու կառավարության ու նրա վարած քաղաքականության վերաբերյալ ու միևնույն ժամանակ չլինելով հետապնդված կամ որոշակի ճնշումներով լռեցված։
Այս ամենին կարող եք ավելացնել նաև այս կայքի ու նրա ղեկավարման վերաբերյալ ձեր առողջ քննադատությունները (այստեղի կառավարությունն ու նախագահը ես եմ) առանց վախենալու, որ կջնջեմ կամ կանտեսեմ ձեր քննադատություններն ու ցանկությունները։ Այդպիսի գործելավոճը իմ սկզբունքներին չեն համապատասխանում։

[SkyFlyer]

Հայկ, on Mar 3 2008, 11:03 AM, said:

Արմենիանաուից վերցված հոդված.

Իջնում է գիշերը` առանց անդորր բերելու

Հոդվածների քննարկման բաժնից վերցված քննարկում.

Կարեն
Էխ Սքայչո, Սքայչո..

Հայկ ջան,

Քանի որ դու չես քննարկման հեղինակը, ապա իմաստ չեմ տեսնում պատասխանելու։ Բայց որ գտել ու տեղադրել ես այստեղ, ապա անաչառ լինելու համար իմ գրածն ել պիտի լիներ, որ մարդիք գաղափար կազմեին, թե ինչի մասին է խոսքը։ Ամեն դեպքում ես կարող եմ նաև պատասխանել Կարենի կարծիքին միայն մի պայմանով, որ նա ել ինձ է պատասխանելու։ Եթե վստահ ես որ կարող ես այդքանը ապահովվել, ապա խնդիր չկա, այլապես անիմաստ է։

[Հայք]

SkyFlyer, on Mar 3 2008, 10:24 PM, said:

Հայկ ջան,

Քանի որ դու չես քննարկման հեղինակը, ապա իմաստ չեմ տեսնում պատասխանելու։ Բայց որ գտել ու տեղադրել ես այստեղ, ապա անաչառ լինելու համար իմ գրածն ել պիտի լիներ, որ մարդիք գաղափար կազմեին, թե ինչի մասին է խոսքը։ Ամեն դեպքում ես կարող եմ նաև պատասխանել Կարենի կարծիքին միայն մի պայմանով, որ նա ել ինձ է պատասխանելու։ Եթե վստահ ես որ կարող ես այդքանը ապահովվել, ապա խնդիր չկա, այլապես անիմաստ է։

Սերգե ջա՛ն,
ես դա չեմ դրել, որ դու անպայման պատասխանես, պարզապես ինձ հետաքրքիր է թվացել, դրա համար տեղադրել եմ այստեղ, որ այս ֆորումի մասնակիցներն էլ ծանոթանան։ Իսկ քո գրածը չկարողացա գտնել, որ դնեմ ու անաչառ լինի։

[Հայք]

Ընտրություններից հետոն նկարների միջոցով.

[Հայք]

Ընտրություններից առաջ,






ընթացքում









ու հետո...

[SkyFlyer]

Silence on Armenia
By Levon Ter-Petrossian
Wednesday, March 5, 2008; Page A21



YEREVAN, Armenia -- In Armenia's presidential election last month, I stood as the main opposition candidate against incumbent Prime Minister Serzh Sarkissian. The election followed a sadly familiar script: The regime harassed the opposition's representatives, bribed and intimidated voters, stuffed ballot boxes, and systematically miscounted votes. Indeed, the rigging of the outcome did not begin on Feb. 19. For the duration of the campaign the country's main medium of communication, television, which is tightly controlled by the regime, churned out propaganda that would have made Brezhnev-era Soviet propagandists blush in shame.

We in the opposition were angered by all of this but not surprised. What surprised and dismayed us was the deafening silence from the West. What dismayed us even more was the technical report of the observer mission from the Organization for Security and Cooperation in Europe, which rubber-stamped Sarkissian's farcical claim of victory.

The people of Armenia, unlike the OSCE monitors, chose to see what happened at the polling stations. Naturally, they discounted Sarkissian's claim and gathered to demand annulment of the results. They staged a continuous protest at Opera Square that became the most wonderful celebration of freedom and one that should be studied as an example of nonviolent, lawful resistance against illegitimate rule.

Deeply concerned that the ranks of protesters were swelling by the day, the regime decided early Saturday to resort to force. Riot police were ordered to disperse the crowd, detain the opposition leaders and put me under house arrest. After several hours, citizens reassembled at another site, demanding to see their leaders, but instead they encountered more riot police, later reinforced by units of the Armenian army, which was ordered to crush the protest. At least eight people were killed this weekend, and emergency rule has been declared.

How did we come to this? Why did the regime headed by outgoing President Robert Kocharian and "president-elect" Sarkissian think it could get away with using force against its own people? Surely the two men had their reasons, but the West's signal, even if unintentional, that they did not have to worry about a strong international reaction was the most important one.

We in Armenia have been trying to understand the roots of such indifference to the rape of our democracy by the Kocharian-Sarkissian regime. The available evidence suggests two explanations: First, some influential organizations and actors in the West, and in Europe in particular, are naively wedded to the notion of positive reinforcement. They seem to think that praising small improvements, instead of criticizing major flaws, creates an incentive for good behavior. Anyone who has studied this regime closely, however, understands the absurdity of such an approach.

Second, and perhaps more important, is the oft-stated claim that the only people able to settle Armenia's long-standing conflict over the Nagorno-Karabakh region will be leaders who are themselves from Nagorno-Karabakh -- as Kocharian and Sarkissian are -- and who are perceived domestically as hard-liners. This is analogous to the "only Nixon could go to China" logic. The problem is that despite being in power for the past 10 years, Kocharian and Sarkissian have done little to move the negotiating process forward. More important, any leader who must make consequential and difficult choices must have the trust of his people. Sarkissian does not have that trust. After what he and Kocharian did on March 1, he will not be able to govern here, let alone make difficult choices.

So what should be done? What do the people of Armenia expect from the West, and the United States in particular? At the very least, we expect a strong and unequivocal condemnation of the violence that occurred March 1 and a recognition that the government, not the opposition, bears responsibility. This condemnation should accompany a stern warning against continued persecution of the opposition and its leaders -- mistreatment that is reaching unprecedented levels -- as well as a demand to lift the restrictions on the media and restore the people's rights to free assembly and unbiased information. We also expect a reassessment of the conduct of the election. Any serious reassessment will inevitably lead to the conclusion that a new election must be held.

If these steps are not taken, Armenians will draw two very undesirable conclusions: that peaceful and lawful means of political struggle are ineffective and pointless, and that the West cares about democracy only when it is politically expedient to do so. The West must do everything possible to dissuade Armenia's citizens from reaching those conclusions.

The writer was president of Armenia from 1991 to 1998 and was the main opposition candidate for president this year. He is under house arrest.

Quote

source: http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/conte...8030402329.html

[Matis]

SkyFlyer, on Feb 26 2008, 06:45 PM, said:

Սերժ Սարգսյան թե՞ Լևոն Տեր–Պետրոսյան, ահա ինչումն է հարցը...

Այս ալեգերիկ հարցին պատասխանեմ աշխարահռչակ ղեկավարներից մեկի գեղեցիկ բառերով։

Երբ երիտասարդ էի, ուզում էի բարեփոխել աշխարհը, հասուն տարիքում ցանկանում էի փոխել իմ երկիրը, երբ տարիքս առա, ուզում էի ընտանիքս բարեփոխել, բայց միայն մահվան մահճում հասկացա, որ պիտի փոխեի ինքս ինձ, արդյունքում գուցե փոխվեին իմ ընտանիքը, երկիրն ու աշխարհը...

Ուինսթոն Չերչիլ

Եթե դու ինձ ասես թեկուզ մի քաղաքական, դիվանագիտական, փիլիսոփայական կամ որևէ միտք, որ ՍՍ-ն արտահայտած լինի թեկուզ վերջին 10000 տարում, ես այս թեման կքննարկեմ

[SkyFlyer]

ՏԵՐ-ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ ՆՊԱՏԱԿՆ Է «ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ ՄԱՐՏԻ 1-ԻՆ ՏԵՂԻ ՈՒՆԵՑԱԾ ԻՐԱԴԱՐՁՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՀԵՏԱՔՆՆՈՒԹՅՈՒՆԸ»
Ձեր ուշադրությանը ներկայացվող հոդվածը առաջին անգամ տպագրվել է Ռազմավարական մշակույթի հիմնադրամի կայքէջում ս.թ. մարտի 6-ին (Մոսկվա)

Հայաստանում տեղի ունեցած վերջին իրադարձությունների խոր վերլուծությունը դեռեւս առջեւում է, բայց, այդուհանդերձ, մենք իրավունք ունենք արդեն այսօր որոշ եզրահանգումներ անելու։ Կցանկանայինք նախ եւ առաջ անդրադառնալ Հայաստանի նախագահի նախկին թեկնածու Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի արած մի վերջնագրային հայտարարությանը։ Այսպես. 2008թ. մարտի 5-ին Հայաստանի Սահմանադրական դատարանի նիստում նա պահանջեց կազմակերպել, ոչ ավել ոչ պակաս, «մարտի մեկի իրադարձությունների միջազգային հետաքննություն»։
Փորձենք հասկանալ, թե ի՞նչ կարող է նշանակել «մարտի մեկի իրադարձությունների միջազգային հետաքննությունը»։ Մենք արդեն վարժվել ենք, որ Հայաստանի Հանրապետության առաջին նախագահը բավականին հեշտությամբ է գործածում տերմիններ ու հասկացություններ, որոնց իրավական բովանդակությունը չի պարզաբանվում։ Մինչդեռ, որեւէ իրադարձության «միջազգային հետաքննություն» հասկացությունն ունի միանգամայն կոնկրետ բովանդակություն եւ իրագործման կանոնակարգված ընթացակարգեր։
Նախ՝ դա նշանակում է, որ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը, որն էլ արտոնում է այդօրինակ «միջազգային հետաքննությունները», պետք է ընդունի, որ տվյալ իրադարձությունը այս կամ այն պետության կողմից իր միջազգային պարտավորությունների խախտում է եւ այն անվտանգության սպառնալիք է ստեղծում տարածաշրջանում — աշխարհում։
Երկրորդ՝ ՄԱԿ-ի հովանու ներքո պետք է ստեղծվի միջազգային հատուկ քննչական մարմին՝ ինքնիշխան պետությունում աշխատանքի արտակարգ լիազորություններով օժտված մի հանձնաժողով։
Երրորդ՝ այդպիսի քննչական հանձնաժողովի գործունեությունը ենթադրում է, նախ եւ առաջ, անսահմանափակ լիազորությունների տրամադրում՝ «Մարտի 1-ի» գործի անխտիր բոլոր նյութերը մանրակրկիտ ուսումնասիրելու համար, ներառյալ Հայաստանի ցանկացած քաղաքացու, այդ թվում՝ պաշտոնյաների, ոստիկանության, ազգային անվտանգության ծառայության եւ զինված ուժերի սպաների, ինչպես նաեւ պետության բարձրագույն ղեկավարների հարցաքննությունների ենթարկելը։ Ընդ որում, վերջիններս ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու իրավունք չեն ունենա։
Չորրորդ՝ ինչպես ցույց է տալիս միջազգային հարուստ փորձը, բազմազգ քննչական խմբի մասնագետները (քննիչներ, դատախազներ, քրեագետներ, հատուկ ծառայությունների աշխատակիցներ, թարգմանիչներ եւ այլն), ի հեճուկս իրենց տրված մանդատի, ներկայացնում ու պաշտպանում են իրենց իսկ պետությունների շահերը, այսինքն՝ կատարում նրանց քաղաքական պատվերը։ Առհասարակ, հե՛նց դրա համար էլ ստեղծվում են այդօրինակ հանձնաժողովները։ Ըստ այդմ էլ՝ դրանց աշխատանքը, որպես կանոն, ձգձգվում է այնքան ժամանակ, որքան պահանջվում է քաղաքական պատվերը մինչեւ վերջ կատարելու համար։ Հիշենք, թե ինչպես էր 1991-ից մինչեւ 1998 թվականը ՅՈՒՆՍԿՕՄ-ը («Միավորված Ազգերի կազմակերպության հատուկ հանձնաժողովը») զբաղված, մասնավորապես, Իրաքում գոյություն չունեցող միջուկային զենքի շարունակական որոնումներով, ու թե ինչպես նրա աշխատանքի ողջ ընթացքն օգտագործվեց Իրաքի դեմ ամեն տեսակի ճնշումների, նրա անկախությունը սահմանափակող ու պետական մեքենան խափանող նորանոր պատժամիջոցների սահմանման ու պահպանման համար։
Իհարկե, Հայաստանի Հանրապետության առաջին նախագահն, առաջարկելով կազմակերպել «մարտի մեկի իրադարձությունների միջազգային հետաքննություն», կարող է եւ չիմանալ այդ տարրական ճշմարտությունները, որոնք միջազգային իրավագետների եւ ազգային անվտանգության գծով մասնագետների ուսումնասիրության առարկան են։ Բայց այդ դեպքում մենք իրավունք ունենք եզրակացնելու, որ Լ. Տեր-Պետրոսյանն անտեղյակ եւ անգետ է այն հարցերում, որոնց մասին ինքն իրեն թույլ է տալիս հրապարակայնորեն արտահայտվելու։ Իսկ եթե նա գիտի, թե ինչի մասին է խոսքը, եւ, այդուամենայնիվ, շարունակում է պնդել իր առաջարկը, ապա հիմնավորված կասկածներ են առաջանում անկախ Հայաստանի բուն գաղափարին նրա նվիրվածության վերաբերյալ։ Առանձնակի մտավոր ջանքեր չեն պահանջվում՝ պատկերացնելու համար մեր արտահայտած դատողություններին Լ. Տեր-Պետրոսյանի ու իր կողմնակիցների արձագանքը. «Իշխանությունները վախենում են միջազգային հետաքննությունից, ինչն ապացուցում է ընդդիմության իրավացիությունը» եւ այլն։ Բայց եկեք առանց հիստերիայի զննենք ՀՀ նախկին նախագահի առաջարկի իրականացման հնարավոր հետեւանքներն ու էությունը։
Գաղտնիք չէ, որ միջազգային կազմակերպություններում, որոնց հովանու ներքո ստեղծվում են միջազգային քննչական հանձնաժողովները, առաջին ջութակը նվագում են ԱՄՆ-ը եւ իր դաշնակիցները։ Եթե մի պահ պայմանականորեն պատկերացնենք, թե նմանօրինակ քննչական մարմին է ստեղծվել Հայաստանի սույն թվականի մարտի 1-ի իրադարձությունների առնչությամբ, ապա դժվար չէ կռահել, որ միջազգային քննչական խմբում կգերակշռեն հենց արեւմտյան երկրների ներկայացուցիչները, որոնք իրենց յուրահատուկ աշխարհաքաղաքական շահերն ու խնդիրներն ունեն տարածաշրջանում։ Քննչական խմբի անդամներն օժտված կլինեն իրավաբանական անձեռնմխելիությամբ Հայաստանի ողջ տարածքում՝ համաձայն Արտոնությունների եւ իմունիտետների (անձեռնմխելիության) մասին Միացյալ Ազգերի կոնվենցիայի։ Միեւնույն ժամանակ նրանք ակտիվորեն կզբաղվեն լրտեսական գործունեությամբ, ինչպես դա արել են, օրինակ, հենց ՅՈՒՆՍԿՕՄ-ի ղեկավարներն ու անդամները եւ հետագայում նույնիսկ հրապարակայնորեն հայտարարել այդ մասին։ Այսպես, Washington Post — Boston Globe թերթերը, անանուն աղբյուրներ հիշատակելով, հայտնել են, որ ՅՈՒՆՍԿՕՄ-ի ղեկավար Ռիչարդ Բաթլերը համագործակցում էր ամերիկյան ԿՀՎ-ի հետ, մասնավորապես, նպատակ ունենալովէլեկտրոնային լրտեսություն հաստատել Իրաքի ռազմական հաղորդուղիների վրա։ Այդ տեղեկությունը հաստատեց ՅՈՒՆՍԿՕՄ-ի նախկին անդամ Ռոդ Բարթոնը՝ 2005 թ. փետրվարին ավստրալիական հեռուստատեսությունով ելույթ ունենալիս։ Հավաքված տեղեկատվությունը օգտագործվեց Իրաքի դեմ ռմբահարումների գերճշգրիտ ուղղորդման համար։
Որպեսզի ավելի լիարժեք պատկերացնեք, թե ինչ լիազորություններ են ընձեռվում նմանօրինակ քննչական խմբերին, մի քանի պարբերություն մեջբերենք ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի թիվ 1595 բանաձեւից, որով հիմնադրվեց «ՄԱԿ-ի միջազգային անկախ քննչական հանձնաժողովը»՝ 2005թ. Լիբանանի նախկին վարչապետ Ռաֆիկ Հարիրիի սպանության հետաքննության գործում «լիբանանյան իշխանություններին օժանդակություն ցուցաբերելու» նպատակով։
ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը որոշում է, որ սեփական պարտականությունների արդյունավետ կատարումն ապահովելու համար Հանձնաժողովը պետք է.
- լիակատար օժանդակություն ստանա լիբանանյան իշխանությունների կողմից, ներառյալ լիակատար հնարավորություն՝ օգտվելու նրանց ունեցած բոլոր այն փաստաթղթերից, վկայություններից ու ֆիզիկական տվյալներից — ապացույցներից, որոնք Հանձնաժողովը կհամարի հետաքննությանն առնչվող.
- լիազորություններ ունենա՝ հավաքելու այդ ահաբեկչական գործողության հետ կապված ցանկացած լրացուցիչ տվյալներ ու ապացույցներ, ինչպես փաստաթղթային, այնպես էլ ֆիզիկական, ինչպես նաեւ հարցաքննություններ անցկացնելու Լիբանանի բոլոր այն պաշտոնատար եւ այլ անձանց հետ, որոնց Հանձնաժողովը կհամարի հետաքննությանն առնչվող.
- օգտվի Լիբանանի ողջ տարածքում տեղաշարժվելու ազատությունից, ներառյալ ազատ ելումուտը բոլոր այն վայրեր ու օբյեկտներ, որոնք Հանձնաժողովը կհամարի հետաքննությանն առնչվող,
- ստանա ծառայություններ, որոնք անհրաժեշտ են իր գործառույթների կատարման համար, ինչպես նաեւ ապահովվի ոչ միայն տարածքներով, անձնակազմով ու գույքով, այլեւ արտոնություններով եւ իմունիտետներով, որոնց իրավունքը նա ունի, համաձայն Արտոնությունների եւ իմունիտետների մասին Միացյալ Ազգերի կոնվենցիայի։
2006թ. փետրվարին արդեն որոշում ընդունվեց Լիբանանի հարցերով Հատուկ տրիբունալի ստեղծման մասին, իսկ 2007թ. դեկտեմբերին Հաագան համաձայնվեց դառնալ Ռ. Հարիրիի սպանության գործով դատավարության անցկացան վայրը։
Իսկ այժմ՝ Լ. Տեր-Պետրոսյանի առաջարկի ենթադրյալ իրականացման հետեւանքների մասին։
Այդպիսի մարմնի ստեղծման բուն գործընթացը՝ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի օրակարգ տվյալ առաջարկը մտցնելը, այդ միջազգային ատյանում Հայաստանի ներքին խնդրի քննարկումն ու բարձրաձայնումը, մանդատի վերաբերյալ վեճերը եւ այլն, արդեն իսկ սաստիկ հարված կլինի Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանությանն ու հեղինակությանը։
Հայաստանում այդօրինակ խմբի աշխատանքի ընթացքն, իր հերթին, կործանիչ ազդեցություն կունենա Հայաստանի ազգային անվտանգության ողջ համակարգի համար, որը, ինչպես ցույց տվեցին վերջին իրադարձությունները, լուրջ թերություններ ունի եւ դեռեւս ձեւավորման փուլում է։ Փաստորեն, նախկին նախագահն առաջարկում է հանձնել Հայաստանի ինքնիշխանության կարեւորագույն մասը՝ նրա արդարադատության համակարգը, միջազգային այն ուժերի վերահսկողությանը, որոնք բացարձակապես շահագրգռված չեն հայկական պետության ամրապնդման գործում։ Եթե հաշվի առնենք նաեւ հայ-ադրբեջանական հակամարտության գործոնը, որը ցանկացած պահի կարող է փոխարկվել Հայաստանի դեմ նոր ագրեսիայի, ապա միջազգային այդօրինակ հանձնաժողովի ստեղծումով հայկական անկախ պետականությունը, ինչպես ասում են, կերգի կարապի իր երգը։ Ըստ երեւույթին, զուր չէր Լ. Տեր-Պետրոսյանը 2008թ. փետրվարի 22-ի իր միտինգում ներշնչում ունկնդիրներին, թե «ազատությունն այնպիսի արժեք է, որը վեր է անգամ անկախությունից, անգամ բոլոր հաղթանակներից, անգամ պետականությունից։ Ո՞ւմ է պետք այն պետությունը, այն իշխանությունը, այն անկախությունը, այն հաղթանակը, որը մարդուն չի տալիս ազատություն»։
Համադրելով Լ. Տեր-Պետրոսյանի այս անարխիստական հայեցակարգն Հայաստանի ազատագրված տարածքը Ադրբեջանին հանձնելու եւ այնտեղ միջազգային «խաղաղարարներ» մտցնելու նրա սեւեռուն գաղափարի, Արեւմուտքին ուղղված՝ Հայաստանի ներքին գործերին անպատկառորեն միջամտելու նրա շարունակվող կոչերի, ինչպես նաեւ «մարտի մեկի իրադարձությունների միջազգային հետաքննության» վերաբերյալ նրա վերջին առաջարկի հետ, կարելի է ամենայն վստահությամբ եզրակացնել. Լ. Տեր-Պետրոսյանն Հայաստանում ներկայացնում եւ լոբբինգավորում է համաշխարհային քաղաքականության որոշակի հեղինակների շահերը, որոնք ընդհանուր ոչինչ չունեն հայկական պետականության եւ հայ ժողովրդի շահերի հետ։ Ըստ եր—ույթին, Լ. Տեր-Պետրոսյանի նախընտրական եւ հետընտրական ողջ ծրագրի մեխը մարտի 5-ին նրա հնչեցրած «իրադարձությունների միջազգային հետաքննությունն» էր Հայաստանում, ինչի համար էլ հե՛նց հրահրվեցին սույն թվականի մարտի 1-ի անկարգությունները։
Այդ վիրտուալ, բայց միանգամայն ճանաչելի հեղինակների ծրագրերի իրականացումը մենք հստակ տեսնում ենք Իրաքում, որտեղ, բազմաթիվ վերլուծաբանների կարծիքով, պետականության կորուստն ու երկրի փլուզումը լոկ ժամանակի հարց է։ Պետք է նաեւ ընդունել, որ Իրաքում տեղի ունեցած իրադարձությունները նախորոշվեցին հենց վերոհիշյալ ՅՈՒՆՍԿՕՄ հանձնաժողովի աշխատանքով։ Բայց, եթե Սադամ Հուսեյնի ռեժիմն իսկապես հանցավոր էր եւ արժանի միջազգային հանրության դատապարտմանը, ապա մեր դեպքում խոսքը վերաբերում է ՀՀ առաջին նախագահի հավակնություններին եւ վնասարար գործունեությանը, որն անձամբ փորձում է նույնպիսի կործանիչ հարվածի տակ դնել վերստեղծված հայկական պետականությունը, որն իր քսան տարուց էլ պակաս կենսաժամանակահատվածում անցավ գոյության համար մղված պատերազմի ու տնտեսական շրջափակման միջով, որն աժմ էլ ենթակա է տեղեկատվական ու հոգեբանական հզորագույն գրոհների եւ թուրք-ադրբեջանական նոր ներխուժման սպառնալիքի։ Հետաքրքիր է նաեւ ընդգծել, որ իր նախագահության շրջանում Լ. Տեր-Պետրոսյանն երբեք «միջազգային հետաքննության» հարց չի բարձրացրել, օրինակ, Սումգայիթում, Բաքվում, Կիրովաբադում, Գետաշենում, Մարաղայում եւ հայաբնակ այլ վայրերում ադրբեջանական իշխանությունների կազմակերպած հայկական ջարդերի ու կոտորածի առնչությամբ։
Վերը նկարագրվածը՝ «մարտի մեկի իրադարձությունների միջազգային հետաքննության» Լ. Տեր-Պետրոսյանի պահանջի ընդամենը մի քանի հնարավոր հետեւանքներն են, որոնք, հուսով ենք, երբեք չեն իրականանա Հայաստանի պարագայում. հայ ժողովուրդը նման բան թույլ չի տա։
Միեւնույն ժամանակ Հայաստանի իշխանությունները պետք է ընդունեն, որ բազմաթիվ այլ սխալների հետ մեկտեղ (սոցիալական եւ կադրային քաղաքականության, հասարակայնության ձայնը լսելու անկարողության եւ այլ հարցերում), թույլ տվեցին նաեւ ռազմավարական սխալ. այն է՝ իրենց թողտվությամբ (իսկ երբեմն էլ՝ հովանավորությամբ) Հայաստանում, դրսից ցուցաբերվող աջակցության շնորհիվ, արմատներ գցեց ու ինքնակազմակերպվեց հզոր հինգերորդ զորասյուն՝ Լ. Տեր-Պետրոսյանի եւ ՀՀՇ-ի գլխավորությամբ։ Բուժել այդ հիվանդությունն առանց ցավի, ավա՜ղ, արդեն անհնար է, պահը կորսված է։ Բայց «հիվանդ ատամի» հեռացնելն, ամեն դեպքում, պարտադիր է։

ԱՐՄԵՆ ԱՅՎԱԶՅԱՆ
Քաղաքական գիտությունների դոկտոր,
Ռազմավարական հետազոտությունների «Արարատ» կենտրոնի տնօրեն
www.hayq.org
www.ararat-center.org

[SkyFlyer]

Matis, on Mar 8 2008, 04:39 PM, said:

Եթե դու ինձ ասես թեկուզ մի քաղաքական, դիվանագիտական, փիլիսոփայական կամ որևէ միտք, որ ՍՍ-ն արտահայտած լինի թեկուզ վերջին 10000 տարում, ես այս թեման կքննարկեմ

Պրագմատիկ քաղաքական գործիչ լինելու համար փիլիսոփայական մտքեր արտահայտելու ունակություն պետք չէ։ Սերժ Սարգսյանի անձնական կատեգորյաների ու նրա կարիերայի վերաբերյալ լավագույն պատասխանը տվել է Վազգեն Սարգսյանը իր հայտնի ասուլիսի ժամանակ։

[Սարգիս]

SkyFlyer, on Mar 30 2008, 04:21 AM, said:

Պրագմատիկ քաղաքական գործիչ լինելու համար փիլիսոփայական մտքեր արտահայտելու ունակություն պետք չէ։ Սերժ Սարգսյանի անձնական կատեգորյաների ու նրա կարիերայի վերաբերյալ լավագույն պատասխանը տվել է Վազգեն Սարգսյանը իր հայտնի ասուլիսի ժամանակ։

Միանգամայն համամիտ եմ քեզ հետ Սերժ ջան:

Բանից պարզվում է որ, ով պերճախոս ու ճարտար լեզու չունի, իրավունք չունի մեր նախագահը դառնա: Իսկ ով որ կարող է ճարտարությամբ սուտը ճիշտի տեղ ծախի ժողովրդին և մարդկանց իր հրեշավոր սուտերով տանի դեպի անդունդ նա լավ նախագահ կարող է լինել:

Բայց դա չի հայ իրականության և դարավոր պատմության օրենքը: Նախագահը նա է ով ժողովրդին չի բաժանում երկու մասի, եղբայրը եղբոր դեմ չի դուրս բերում ու ավերում երկիրը: Նախագահը նա է որ հավասարակշռված իր գործն է անում և ծառայում է իր ժողովրդին ու ատամներով պաշտպանում երկիրը թշնամու վտանգից: