27 replies to this topic

[SkyFlyer]

A Bronx Tale - Streets Of The Bronx



It's A Man's Man's World
James Brown

This is a man's world
This is a man's world
But it wouldn't be nothing
Nothing without a woman or a girl
You see man made the car
To take us over the road
Man made the train
To carry the heavy load
Man made the electric light
To take as out of the dark
Man made the boat for the water
Like Noah made the ark
This is a man's man's man's world
But it wouldn't be nothing
Nothing without a woman or a girl

Man thinks about the little betty baby girl
And the baby boys
Man makes them happy
Cause man made them toys
And after man made everyhing
Everything he can
You know that man makes money
To buy from other men
This is a man's world
But it wouldn't be nothing
Nothing not one little thing
Without a woman or a girl

He's lost in the wilderness
He's lost in bitterness

[SkyFlyer]

ԱՍՈՒՄ ԵՆ
Խոսք՝ Մուշեղ Իշխանի

Ասում են կարճ է կյանքը,
շուտ կը մարի սրտի զարկը,
բայց արեւի տակ ծիրանի,
երիտասարդ ու ծերունի,
ահա կանգնած շարան շարան,
կը ձանձրանան:

Ասում են քաղցր է կյանքը,
և անսահման երկրի փառքը,
բայց գրկի մեջ բուրաստանի,
ծաղիկների դեմ գեղանի,
մարդիկ ահա շարան շարան,
կը ձանձրանան:

Ասում են խորն է կյանքը,
լույս է համայն երկրի հանքը,
բայց կանչի դեմ ծիածանի,
կամ աստղերի խորհրդալի,
մարդիկ ահա շարան շարան,
կը ձանձրանան:

Ասում են նոր է կյանքը,
միշտ կը հնչի սիրո զանգը,
բայց աներազ առանց տաղի,
սեղանի շուրջ աղ ու հացի,
մարդիկ ահա շարան շարան,
կը ձանձրանան:




ՏԱՊԱՆԱԳԻՐ
Խոսք՝ Մուշեղ Իշխանի

Երբ սիրավառ և հիացիկ կնայես դուն,
գարնան շքեղ ծաղիկներուն ու ծառերուն,
հիշի՛ր, որ նախ քեզնից առաջ ես եմ տեսել,
և աչքերիս լույսը պայծառ հող է հիմա:

Աշնան հարուստ պարտեզներից ամեն անգամ,
երբ կքաղես մրգեր հասուն ու մեղրահամ,
հիշի՛ր, որ ես քեզնից առաջ այնտեղ եղա,
և շրթերիս վայելքն անհուն հող է հիմա:

Երբ կգրկես թևերիդ մեջ դու հեշտագին,
լուսամարմին և վարսագեղ սիրո հոգին,
հիշի՛ր, որ նախ այդ հարբեցման ես տիրացա,
և ձեռքերիս հրայքը վառ հող է հիմա:

Երբ որ շահես բազում գանձեր ու հաղթանակ,
և ճակատիդ դնեն ոսկե փառապսակ,
հիշի՛ր, որ նախ փառքի դափնին ինձ է տրվել,
և ճակատիս ցոլքը վճիտ հող է հիմա:

Աշնան հարուստ պարտեզներից ամեն անգամ,
երբ կքաղես մրգեր հասուն ու մեղրահամ,
հիշի՛ր, որ ես քեզնից առաջ այնտեղ եղա,
և շրթերիս վայելքն անհուն հող է հիմա...
և աչքերիս լույսը պայծառ հող է հիմա..
և ձեռքերիս հրայքը վառ հող է հիմա...
Հող է հիմա





ՀԻՄԱ ՀԱՍԿԱՑԱ

Հիմա հասկացա` կարևորը կանգառն է:
Ճանապարհը միայն կետերի միացում:
Շնչում է դեմքիտ քրտնած կայարանը,
Մեզ կուլ է տալիս և դուրս շպրտում:

Սեղմված են իրար դատարկ ճամպրուկները,
Յուղոտ բաժակները սեղանին դողում,
Իրարից զզված ուղեվորները,
Ինչ որ անիմաստ ստեր են փչում:

Ճանապարհը քո ընթացող խափկանքն է,
Արջևում միայն անհայտություն:
Երբ քո փողոցից մարդիք վերանում են,
Դու փնտրիր նրանց ուրիշ քաղաքում:

Անցյալը ճզմած քո լաթերի մեջ կախում ես մեխից,
Հեյ, ու՞ր պիտի փախչես ինքտ քեզանից:

Քո ճամպրուկն էլ խենթ ջութակի պատյանն է:
Քեզ ճանապարհին ոչոք չի սպասում:
Որոնում ես այն կապույտ քաղաքը,
Որտեղ երազները չեն գողանում:

Դու հիմա հասկացար` կարևորը կանգառն է,
Ճանապարհը երկու կետերի միացում:
Անշարժությունից զզված ընթանում ես,
Քազաքից քաղաք` ուր քեզ չեն սպասում:

Պարկած ես անշարժ փայտե մահիճին դողալով ցրտից:
Հեյ, ու՞ր պիտի փախչես ինքտ քեզանից:

Դու հիմա հասկացար` կարևորը կանգառն է,
Ճանապարհը երկու անհայտի միացում:
Շնչում է դեմքիտ քրտնած կայարանը,
Մեզ դուրս է նետում ետ չի ընդունում:

Երգն էլ, մի տեսակ, կետերի միացում է,
Խոսքերը` կցած իրարու գնացքներ,
Բեմն էլ անձրևոտ դատարկ կայարան է`
ՈՒր ջութակը քո հառփած ուղեվոր:

Անցյալը ճզմած քո լաթերի մեջ կախում ես մեխից,
Հեյ, ու՞ր պիտի փախչես ինքտ քեզանից:




ԱՄԵՆԸ ՁԵԶ

Մեծածավալ և հիասքանչ տաճարների
Եվ ոսկեզարդ խորանների աղոթքը.
Ամենը ձեզ և արծաթե լապտերը վանքերի,
Ադամանդե շարքով հյուսված խաչերը:

Դուք ձեզ վերցրեք և փառավոր շքախմբեր,
Եվ տոնական կախարդական զանգերը:
Ամենը ձեզ, իսկ ինձ միայն բաժին թողեք
Դժոխքներով անցած «Հայր մեր»-ը:

Իսկ ինձ թողեք միայն մատուռը հավատքիս,
Տարեք բաժնեք այս աշխարհի գանձերը:
Ամենը ձեզ, իսկ ինձ թողեք հուշերն անթիվ
Եվ նյառթերից հյուսված կյանքիս էջերը:

Եվ թողեք դուք ինձ հեքիաթները իմ
Եվ խափկանքներից հյուսված ճամփաներ,
Եվ եթե հանկարծ չհասնեմ լույսին,
Զուր չէին բոլոր աղոթքներս, Տեր:

Ամենը ձեզ` քարոզների խորհուրդն անգին:
Ճանկեք կյանքի ձեր մարտնչաց փառքերը,
Իսկ ինձ թողեք ընկերներիս սրտերն ազնիվ
Եվ տարերքին տրված խելառ օրերը:

Այսպես պոկված ճյուղի նման, կյանքի ծառից,
Մոլորվեցինք այս աշխարհի մեջ:
Եվ ուսերի վրա շալկած լոք բեռը հավատքի,
Եվ անաստված դարի մեղքերը:

Եվ թողեք դուք ինձ հեքիաթները իմ,
Եվ խափկանքներից հյուսված ճամփաներ,
Եվ եթե հանկարծ չհասնեմ լույսին,
Զուր չէին բոլոր աղոթքներս, Տեր:





ԶԱՐՄԱՆՈՒՄ ԵՄ ԵՍ

Աղբյուրից մաքուր ջուրը խմելիս` ես կհագենամ,
Եվ հետո, մի պահ կառչած ներկային, ես կզարմանամ,
Թե ինչպես եղավ, որ մեր շուրջ հանկարծ ամենը փոխվեց:
Ասում են` ամեն երազանք ու հույս նորից պխտորվեց:

Զարմանում եմ ես մեր առջև փակվող հազար դռներից,
Զարմանում եմ ես մեզ բաժան անող հազար շերտերից,
Զարմանում եմ ես և նորից ու նորից ես չեմ հասկանում:
Եվ գլուխս կախ ամբողջ իմ կյանքում ազգս եմ փնտրում:

Ես չեմ զարմանում նորից արթնացած բյուր ճիվաղներից,
Զարմանում եմ ես նորից համբերող իմ ժողովուրդից,
Զարմանում եմ ես և չեմ վախենում օտար թշնամուց,
Խորանը երկրիս ներսից էր քանդվում և արդեն վաղուց:

Ժանտախտի օրոք քեֆ է ընդանում մի համատարած,
Լրբերը վերցրին իրենց երեսից դիմակն ամոթխած,
Կսպանվի սարում այրվող փամփուշտով չքնաղ պատանի,
Դատապարտելով աճյունը սառաց մի ճոխ թաղումի:

Զարմանում եմ ես, որ նորից ու նորից, գլուխը կորցրած,
Ընթանում ենք մենք անցած ուղիով արդեն բթացած:
Զարմանում եմ ես, որ այս աշխարհում ոչինչ չի փոխվում:
Անիվը սելի նորից կոտրվեց իր սիրած փոսում:

Զարմանում եմ ես դատարկ ու պարապ ինչ-որ հույսերից,
Զարմանում եմ ես, որ չեմ զարմանում էլ ոչ մի բանից,
Խուլ ու հնազանդ չարին հանձնված այս մեծ աշխարհից
Եվ մարդկանց անդունդը տանող ճանապարհներից:





ԱՆԱՌԱԿ ՈՐԴՈՒ ՎԵՐԱԴԱՐՁԸ

Երբ անառակ որդու նման,
Դառնաս թողած քաղաքտ,
Եվ դռնեդուռ փնտրես նրանց,
Ում որ վաղուց կորցրած ես,

Սեղանի չորս կողմում նստած
Նրանք են` ում գտելես,
Խոսքեր չկան, խմում ենք լուռ`
Ուշ է, ուշ է

Երբ անառակ որդու նման,
Վերադարնաս քո տունը,
Մթում կախված մի պատուհան,
Ճոճվող ստվերներ անկյունում:

Երբ հայրտ ծեր դնի ուսիտ
Իր դողացող ձեռքերը,
Միայն կշշնջա կամաց`
Ուշ է, ուշ է

Հազար օտար աչքերի մեջ
Գտնես նրա հայացքը,
Նրան, ով որ սիրում է քեզ,
Սպասում քո վերադարձը:

Երբ անառակ որդու նման,
Վերադարնում է սերը,
Լսում ես կարճ մի պատասխան`
Հեյ, ուշ է

Եվ ո՞ւմ կամքով է, որ կյանքում,
Ամենն ունի իր վերադարձը,
Միշտ ուշացած գտնում ես այն,
Ինչ որ վաղուց կորցրած ես:

Երբ անառակ որդու նման,
Վերադարնում է խիղճը,
Լսում ես կարճ մի պատասխան`
Ուշ է, ուշ է




ՀԱՄԸՆԿՈՒՄՆԵՐ

Մեր աչքերին քող է հյուսված,
Ու զննում ես շուրջտ միշտ դու,
Եվ ուրիշի տեսողությամբ
Քո քողարկված կյանքը դիտում:

Եվ հին արյամբ չափում, կրկին,
Ուղիները քո դեմ ընկած,
Եվ երակն ես մտնում կյանքի
Այն հայացքով, որ համընկավ:

Թափառում ենք երկար - երկար,
Եվ չգիտենք ուր ենք քայլում,
Ժամանակի խոր կտավին
Լոկ պատկերներն են մեր մուքանում:

Երկինքն իբրև մի մրաներկ,
Փողոցն իբրև ճեպանկար,
Եվ նա իմ կյանքն է նկարում,
Այն գծերով, այն գծերով, որ համընկան:

Նոր հուները կյանքը մտնում,
Եվ հոսում է հույզը հանգիստ,
Լող են տալիս իր լուծույթում
Աշխարհները նրբերանգի:

Եվ խռովքի քամուց հազիվ
Փրփրում են ջրերն հանկարծ,
Եվ փշրվում են ավազին,
Ալինքները, որ համընկան:

Բերանները այս շատախոս
Եվ խոսքերը լայնաբերան,
Եվ օրերը տագնապալիծ
Ընծաներով իրենց բերած:

Ո՞վ պիտի մեզ լույս առաքի,
Եվ ո՞վ պիտի հողում պեղի
Այս խորացող պատարագը,
Այս ձայները կորած ցեղի:

Ո՞վ կտանի արյան գետով,
Մոռացության շավղից փրկված,
Հիշողության վեմը կերտող,
Այն ձեռքերը որ համընկան:

Եվ օրերի խորքից անխոս
Մենք անցյալն ենք ոգեկոչում,
Եվ զգում ենք հանկարծ վախով
Թե ինչպես է կապը կորչում:

Քանի կյանքեր են չքացել,
Մենք չգիտենք կանք, թե չկանք,
Եվ մեր ձեռքն ենք մեկնում նրանց,
Ում հետ մեր բախտը համընկավ:

Խթանում է թաքուն վախով
Ու ծեփում է կյանքը տարեց,
Ու մնում է միայն աղոտ
Այն երազը, որ կատարվեց:




ՈՐՈՎՀԵՏԵՎ ՍԻՐԵԼ ԵՄ ԵՍ

Երբ որ մաղում եմ մեկ առ մեկ բոլոր անցած իմ տարիները,
Թափվում են ցած, ավազի պես, օրերի շարքը անտարբեր
Եվ վերանում են մոռացված կյանքը կերտող դատարկ բաները,
Ցանցի վրա միայն մնաց տեսիլքը քո բյուրեղացած:

Դա էլ կանցնի գուցե մի օր և կփակվեն ցավոտ վերքերը,
Եվ կփրկվեն տունկերը մեր համատարած այս ցամաքից,
Եվ նվիրված պատրանքներից, նա էր միակ օրհնված արժեքը,
Որ կպահեմ մինչև ճամփիս վերջ, որովհետև սիրել եմ ես:

Ես ձանձրացա իմ երգերից, կորցրեց կիթառս իր իմաստը,
Չնվաղեց երբեք հոգիս, չկարգվեցի ես ծաղրածու,
Ծուռ ու շիտակ կյանքիս ճամփին, չճարպոտեց երբեք իմ սիրտը,
Եվ կատարվեց կյանքս կարծես, որովհետև սիրել եմ ես:

Մոլորվեցին ձայները մեր և խզվեցին ձայնալարերը,
Եվ կորցվեցին աղմուկներում, վերջին ճիչերը խլացած,
Մեկ մեկ միայն անսպասելի քեզ կգտնեն կորցված երգերը,
Միայն մի փոքր ավելի բյուրեղացած և ապրված:

Թեկուզ ոռնաս տանջող ցավից, թեկուզ ծալվի սովից մարմինդ,
Չեն վաճառվի աճուրդներում քեզ արժեքները ժառանգված,
Եվ խոզերի առջև ստիպված դու չես սփռի մարքարիտները,
Եվ կյանքը չի դառնա տհաս, իմ բարեկամ քանի դու կաս:




ՔԱՅԼԵՐ

Ո՞ւր են տանում քայլերն անխելք,
Եվ չեն ենթարկվում անզոր ուղեղին`
Կամ խորը թաղում ճահճի հատակում,
Կամ վեր բարձրացնում արևի լույսին:

Կամ ստիպում մեկ-մեկ անհույս մեռյալիս
Խելագառ ձայնով երկինքը պատռել,
Կամ խելապատառ արևին ձգտել:
Քայլեր

Գալիս են նրանք պատմության խորքից,
Մերթ տրորելով մեր բախտը դաժան,
Մեր հոգին տխուր, մեր սիրտը վհատ,
Մեր երազն ու մեր հույսը հավաքում:

Տանում են նրանք իրենց ետևից`
Եվ զորավորին, և խեղճ տկարին,
Որ վերջում կյանքի, անդունդը նետեն`
Քայլերը նաև հզոր քանքարին:

Ահագնանալով դղրդում նրանք,
Խլացնում են ձայնը մեր սրտի,
Դոփելով գալիս, դոփելով գնում,
Անցնում են դեպի սահմանն անհայտի:

Ո՞ւր են տանում քայլերն անխելք,
Եվ չեն ենթարկվում անզոր ուղեղին,
Կամ խորը թաղում ճահճի հատակում,
Կամ վեր բարձրացնում արևի լույսին




ԻՄ ՏԱՐԻՆԵՐԸ

Իմ տարիները չոր հենակ
Փողոցներում դատարկ հնչյում:
Ինչպե՞ս հասնեմ քեզ, մոտենամ,
Իմ տաք երակ, իմ մանկություն,
Երբ տարիներն են ինձ ջնջում:

Մտերիմներ` թե հին, թե նոր,
Մաքուր էր սերն իմ առաջին,
Չեղած մի կիրք, մի նոր կարոտ,
Որ մոտեցավ իր շուրթերով
Այդ չպղծված միակ խաչին:

Ճաշակեցի և քեն, և ողբ,
Ու կուրացած իր փայլերից
Քրքջացող մարդկանց ամբոխ,
ՈՒ կորուստներ` թե հին, թե նոր,
ՈՒ մուրացող իմ հայրենիք:

Ահա կանգնել է իմ դիմաց,
Դա ես տեսել եմ, թե լսել,
Օ սոսկահար մահվան դիմակ,
Օ մոտեցող աղաղակներ,
Եվ հին ստի նոր երանգներ:

Ճերմակ երազ, ճերմակ աչքեր,
Ճերմակ երկրի աստղին հառած,
Ճերմակ ցամակ, ճերմակ մի նավ,
Անիրական կյանքի ծարավ,
ՈՒ ժամանակը կանգ առած:

Աչքերիս դեմ ճերմակ մի սար,
ՈՒ մեր ճամփան` ճերմակ տեսիլք,
ՈՒ մեր հայացքը համընթաց,
ՈՒ անհաղորդ սրտերը սառ,
Քարի նման թափվում են ցած:

Մեղեդիներ լեզուն կտրած,
ՈՒ տեսիլքնել մեռած ու վողջ,
Այդ խավարի մեջ ինձ գտավ,
Այդ գիշերից ինձ դուրս հանեց
Խզված կոկորդն իմ ընկերոջ:

Նա շոշափեց կույրի նման
Իր երգը լուռ ու կյանքը կարճ,
Նա լոք մի բառ ինձ շշնջաց,
Այսպես կիսատ ու սիրտը կախ,
Ես շրջվեցի բայց նա չկար:




ԵՍ ՓՈԽՈՒՄ ԵՄ ՍԼԱՔՆԵՐԸ

Ես փոխում եմ սլաքները,
Երեվի վերջին անգամ:
Չգիտեմ ճամփան իմ բաց է,
Թե կարմիր լույսին կմոտենամ...

Հե՜յ, ինչ իմանամ:

Ձյան սպիտակ թավշե սփռոցը,
իմ թողած հետքերը կծածկի:
Խլացնող այս լռության մեջ,
Միգուցե լսվի մեկ մեղեդի:

...........

Բազմաձայն մի երգչախումբ է,
Դեմքերով թշակալած:
Բեմերում լարերը լուռ են,
ՈՒրես դու հաջորդ իմ ցնորված:

Պատվիրված ոսկե թակարդը,
Իր հրաշքներով քեզ չգերեց,
Փոխանցում եմ իմ ջութակը քեզ,
Իմ բարեկամ. օրհնյալ լինես:

Ես փոխում եմ սլաքները,
Հեռանում եմ դեռ չեկած
Առջևում վերջին կանգառն է,
ՈՒր՞ ես դու հաջորդ իմ ցնորված:

Ձյան սպիտակ թավշե սփռոցը,
Իմ թողած հետքերը կծածկի,
Խլացնող այս լռության մեջ,
Միգուցե լսվի մեկ մեղեդի:

..........

Ես փոխում եմ սլաքները,
Երեվի վերջին անգամ:
Չգիտեմ ճամփան իմ բաց է,
Թե կարմիր լույսին կմոտենամ...

Հե՜յ, ինչ իմանամ:

Ձյան սպիտակ թավշե սփռոցը,
իմ անցած հետքերը կծածկի:
Խլացնող այս լռության մեջ,
Կլսվի, գուցե, մեկ մեղեդի:




ԱՀԱ ԵՎ ՎԵՐՋ

Ահա եվ վերջ...
Վերջ հարաժամ և հարատև:
Իբրև վերջին, փակվող մի էջ,
Եվ վերադարձ չկա արդեն:

Օ հարազատ, խզված ձայներ,
Դու իմ վերջին, վերջին աղոթք,
Բանտված հոգու արվարձաններ,
Շխթայակիր ու մենավոր:

Ահա եվ վերջ...
Սրտում անզոր մի աղաղակ,
Օ անավարտ, վերջին իմ երգ,
Դու իմ վերջին մայրաքաղաք:

Հիմա մենք ու՞մ ենք հավատում,
ՈՒ՞ր է հոգու եկեղեցին,
Մենք հախտեցինք պատերազմում
Սակայն պարզվում է - պարտվեցի՞նք:

Ահա եվ վերջ...
Ինձ ասում է մի ձայն խորքից,
Լոկ դիմակն է հիմա խոսում
Որ խամաճիկն է ամբոխի:

Երգն այն նետն է ազատության
ՈՒ նիզակը առասպելի
Բել ոսոխին Հայկը հախթեց...
Կամ հակառակը, - երևի...

Եվ էջերն է փակում առասպելը հոգնած,
Քարացած մի արձան, պատմություն մոռացված,
Չկա սկիզբ և ավարտ այս հավերժ պայքարին,
Վերացվող ձեր տեսակը հանձնվում է Բելի՞ն...

Ահա եվ վերջ...
Հայկը պարտվեց ոսոխ Բելին...

Ահա եվ վերջ...
Ես պարտվեցի ահեղ մարտում:
Խփվել է երգն իմ անավարտ,
Սակայն ինչու՞ չի ավարտվում:

Օ հարազատ, խզված ձայներ,
Դու իմ վերջին, վերջին աղոթք,
Բանտված հոքու արվարձաններ,
Շխթայակիր ու մենավոր:

Ահա եվ վերջ...
Սրտում անզոր մի աղաղակ,
Օ անավարտ, վերջին իմ երգ,
Դու իմ վերջին մայրաքաղաք:

Հիմա մենք ու՞մ ենք հավատում,
ՈՒ՞ր է հոգու եկեղեցին,
Մենք հախտեցինք պատերազմում
Սակայն պարզվում է - պարտվեցի՞նք:

Եվ էջերն է փակում առասպելը հոգնած,
Քարացած մի արձան, պատմություն մոռացված,
Չկա սկիզբ և ավարտ այս հավերժ պայքարին,
Վերացվող ձեր տեսակը պարտվում է Բելի՞ն...

Ահա եվ վերջ...
Հայկը պարտվեց ոսոխ Բելին...

[SkyFlyer]

Ne me quitte pas
Jacques Brel

Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s'oublier
Qui s'enfuit deja
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le coeur du bonheure
Ne me quitte pas (4 fois)

Moi je t'offrirai
Des perles du pluie
Venues de pays
Ou il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu'apres ma mort
Pour couvrir ton corps
D'or et de lumiere
Je ferai un domaine
Ou l'amour sera roi
Ou l'amour sera loi
Ou tu seras reine
Ne me quitte pas (4 fois)

Ne me quitte pas
Je t'inventerai
Des mots insensés
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants là
Qui ont vu deux fois
Leurs coeurs s'embraser
Je te racont'rai
L'histoire de ce roi
Mort de n'avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas (4 fois)

On a vu souvent
Rejaillir le feu
De l'ancien volcan
Qu'on croyait trop vieux
Il est paraît-il
Des terres brûlées
Donnant plus de blé
Qu'un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu'un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s'épousent-ils pas
Ne me quitte pas (4 fois)

Ne me quitte pas
Je ne veux plus pleurer
Je ne veux plus parler
Je me cacherai là
A te regarder
Danser et sourire
Et à t'écouter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L'ombre de ton ombre
L'ombre de ta main
L'ombre de ton chien
Ne me quitte pas (4 fois)

[SkyFlyer]

She
Charles Aznavour

She
May be the face I can't forget
The trace of pleasure or regret
May be my treasure or the price I have to pay
She
May be the song that summer sings
May be the chill that autumn brings
May be a hundred different things
Within the measure of a day

She
May be the beauty or the beast
May be the famine or the feast
May turn each day into a heaven or a hell
She may be the mirror of my dreams
The smile reflected in a stream
She may not be what she may seem
Inside her shell

She
Who always seems so happy in a crowd
Whose eyes can be so private and so proud
No one's allowed to see them when they cry
She
May be the love that cannot hope to last
May come to me from shadows of the past
That I'll remember till the day I die

She
May be the reason I survive
The why and wherefore I'm alive
The one I'll care for through the rough in ready years
Me
I'll take her laughter and her tears
And make them all my souvenirs
For where she goes I've got to be
The meaning of my life is

She
She, oh she

[SkyFlyer]

Et moi dans mon coin
Charles Aznavour

Lui, il t'observe, du coin de l'oeil
Toi, tu t'énerves, dans ton fauteuil
Lui, te caresse, du fond des yeux
Toi, tu te laisses, prendre à son jeu
Et moi, dans mon coin, si je ne dis rien
Je remarque, toute chose
Et moi, dans mon coin, je ronge mon frein
En voyant venir, la fin.

Lui, il te couve, fiévreusement
Toi, tu l'approuves, en souriant
Lui, il te guette, et je le vois
Toi, tu regrettes, que je sois là
Et moi, dans mon coin, si je ne dis rien
Je vois bien, votre manège
Et moi, dans mon coin, je cache avec soin
Cette angoisse qui m'étreint.

Lui, te regarde, furtivement
Toi, tu bavardes, trop librement
Lui, te courtise, à travers moi
Toi, tu te grises, ries aux éclats
Et moi dans mon coin, si je ne dis rien
J'ai le coeur, au bord des larmes
Et moi dans mon coin, je bois mon chagrin
Car l'amour, change de main

Ah! Mais non, c'est rien... Peut-être un peu de fatigue...
Hein! Pas du tout... Qu'est-ce que tu vas chercher là...
Non... Non j'ai passé une... Une excellente soirée...

[YESuYES]

[Lilit]

Gazmanovin vor tesnum em miangamic <eskadron> u <putana> ergern em hishum:)))

[Hayk55]

Serg.Sa hastatum e hin chshmartutyun@,vor,ete graves Hay unkndrin,uremn iravunq unes sharunakelu.Sa USSR -um,ev wch miajn,@ndunvac chapanishn er.