21 replies to this topic

[ՆԱՎԱՎԱՐ]

Երևի համակրանք կասեի...ինձ հետ շատ է պատահել...
կարծում եմ դա դժվարացնում է կյանքը, ինչ որ անհասկանալի ուժ կա , կամ էներգիա , որ մեզ ձգում է դեպի այդ էակը..
ինձ ստիպում եմ մոռանալ, չհիշել...

[ՆԱՎԱՎԱՐ]

երևի վերջինը...

[Sara]

Թուլություն է և ուրիշ ոչինչ, թուլություն, որի հետևանքով առայանում է հոգեկան կախվածություն, ինչպես և թմրամոլության, ալկոհոլիզմի կամ ալյ տեսակի կախվածություններն են թուլության արդյունք. Ազատվել իհարկե կարելի է, եթե միայն ինքդ ես շատ ուզում, ինչպես և մյուս կախվածությունների դեպքւմ, ուղղակի պետք է ուժեղ լինել, բարցրացնել ինքնագնահատականը, գիտակցել որ ավելիին ես արժանի.

[SkyFlyer]

Վիճակը
Ես ավելի շուտ կցանկանայի անվանել իրերն իրենց անուններով։ Դա ոչ մի ընկերություն, թուլություն կամ համակրանք չէ այլ պարզապես սեր։
Դա միակ զգացմունքն է, որը կարող է պարփակել և ընկերություն և թուլություն և համակրանք։ Մենք երբեմն սիրում ենք ու «չգիտենք» դրա մասին, քանի որ սպասում ենք, որ մի լույս վառվի, կամ ասենք աստղ ընկնի կամ ել «butterfly effect» (որ փորիտ մեջ տարօրինակ զգացում ես ունենում տվյալ մարդուն հանդիպելիս) զգանք, որ համոզվենք սիրում ենք։ Սպասո՜ւմ ենք, սպասո՜ւմ ու մի օր ել հասկանում, որ այն ինչին սպասում ենք վաղուց անցել է մեր կողքով ու մենք քաջություն չենք ունեցել նկատելու այն։

Նման «հատուկ մարդիք» ունեն կամ ունեցել են գրեթե բոլորը։ Նմանների առկայությունը գրեթե տակնուվրա է անում մեր հանգիստ կյանքը ստիպելով մեզ ամբողջ որը մտքում զրուցելու նրա հետ, պատկերացնելու իրենց հաջորդ հանդիպման թեման և այն մտքում մի լավ հղկել, որ «ստիպի» նրան վերջապես նկատել այն գանձը, որ կանգնած է իր դիմաց։ Ամեն մի առիթ օգտագործվում է և հաճախ նույնիսկ «պարզունակ» առիթներ են ստեղծվում նման մեկի հետ շփվել կարողանալու համար։ Ինչեր ասես չեն հորինում՝ մոռացած գիրք, «խմած» ժամանակ ուղարկված SMS, «պատահական» հանդիպում, ընդհանուր ընկերներ (որ այլևս առիթ ման չգան) և այլն և այլն, սակայն շատ քչերն են որ գնում և ասում են «բարեվ, ես եկա քանի որ ուզում էի տեսնել քեզ»։

Իսկ ինչո՞ւ են խուսափում նման պարզ ու դիպուկ արտահայտվելուց։ Պատասխանը երևի թագնվում է նրանում, որ կամ իրենք իրոք չեն կարողանում ճիշտ գնահատել իրենց զգացմունքները կամ ել փորձում են իրենք իենց խաբել «հատուկ մարդու» նման պիտակներով։ Կամ ել միգուցե ինչպես նշել եմ վերևում, սպասում են որ ինչ որ մի բան կամ մեկը «նշան» անի իրենց որ հավատան որ այն ինչ իրենք զգում են մարդիկ անվանում են սեր։

Այս երևույթը շատ ավելի նման է «պլատոնական սիրուն», քանի որ կողմերից մեկը միշտ վախենում է առաջին քայլն անել մտածելով, որ միգուցե դիմացինը անտարբեր է իր հանդեպ, կամ ել կարող է վնասել իրենց հարաբերությունները։ Հաճախ կողմերը բավարարվելով «հատուկ մարդու» կարգավիճակով ու վախենալով այն կորցնել սխալ քայլի պատճառով, երբեք ել առաջ չեն անցնում այդ կարգավիճակից ու հավերժ մնում իրար հանդեպ որպես «հատուկ մարդիք»։ Համոզված եմ, որ երկու կողմն ել փոշմանում են ինչ որ մի պահի, իրենց կորցրած հնարավորությունների համար...

Իսկ եթե, ինչպես նշել ես, այդ «հատուկ մարդու» կարգավիճակը շարունակվում է (սովորաբար նման մարդիկ միշտ ել հատուկ են մնում անկախ անցած տարիներից կամ կարգավիճակից) նաև ամուսնությունից հետո, ապա դրանում ոչ մի վախենալու բան չկա, քանի որ նա ով սիրել է «հեռավորությունից», ապա հաստատ չի մոտենա ավելին՝ ամուսնանալուց հետո։ Կարծում եմ նման դեպքերում արտաամուսնական կապերին գործը չի հասնի։ Չնայած ի՞նչ իմանաս, մեկ ել տեսար...

Բուժումը
Մեծ հայտնագործություն չեմ անի, եթե ասեմ, որ պետք է միշտ ասել դիմացինին թե ինչ եք զգում։ Եթե համոզված եք, որ սիրում եք, ապա ասեք «ես սիրում եմ քեզ»։ Եթե կարծում եք որ համակրում եք կամ չգիտեմ ինչ կանվանեք ձեր հարաբերությունները, ապա պետք է ասեք դրա մասին։ Անելով դա առաջինը կթեթեվացնեք ձեր խիղճը ապագայում առիթ չտալով փոշմանելու կորցրած հնարավորությունների համար, իսկ երկրորդը արժե, որ ձեր «հատուկ մարդը» իմանա իր կարգավիճակի մասին և ըստ այդմ ել վերադասավորի ձեր հարաբերությունները։ Շատ հաճախ այդ փոքրիկ քայլը փոխում է ամեն ինչ ու «բացում» մարդկանց աչքերը։

Սովորաբար մարդիկ կարծում են, որ իրենց «հատուկ մարդը» գլխի չի ընկնում, որ դուք շատ առանձնահատուկ տեղ եք հատկացրել նրա համար ձեր սրտում (սա ինքնախաբեություն է), սակայն հավատացնում եմ, որ բոլորն ել զգում են ու հասկանում (նույնիսկ կողքից նայողները), սակայն խուսափում են արտահայտվելուց (ստացվում է աքլորի ու հավի պատմությունը, երբ աքլորը վազում է հավի հետևից՝ հավե մտածում է «դե հասի ելի», իսկ աքլորը՝ «դե չհասա հերն ել անիծած»)։ Եվ այսպես ապրում են մի ամբողջ կյանք, իրենց մեջ խեղդելով ամենագեղեցիկ զգացմունքներից մեկը՝ սերը։

Մի թաքցրեք ձեր զգացմունքները։ Դրանով դուք մեծ վնաս եք հասցնում ձեր ներաշխարհին ու ձեր զգացմունքները տանում փակուղի։ Վերցրեք կյանքից այն, ինչ ձեզ է պատկանում՝ հատկապես չմոռանաք այդ «հատուկ մարդկանց»։ Վերջապես սիրել կարողանալն ամոթ չէ, այլ կարողություն, որը ցավոք քչերին է տրված։

[ՆԱՎԱՎԱՐ]

Լավ ես ասում....

[SkyFlyer]

Meri, on Aug 8 2007, 02:23 AM, said:

Ես էլ մեծ հայտնագործություն չեմ անի, եթե ասեմ, որ պետք է որոշել այդ մարդու տեսակը, (թե նա ինչպես կարձագանքի, ինչպես է տրամադրված քո հանդեպ, ինչպիսի մարդ է և այլն), հետո ասել զգացածի մասին: Մարդիկ կան, որոնց պետք չէ ասել զգացմունքների մասին:

Հենց այդպես ել մտածում են շատերը թաքցնելով իրենց զգացմուններն ու վերջում ել արդարացնում են իրենց, որ ճիշտ են արել, քանի որ «արժանի» մեկը չէր։
Եթե դու կանխավ գիտես մարդու արձագանքը քո զգացմունքների մասին, ապա կամ դու տելեպատիկ հատկություններ ունես, կամ ել դիմացինտ քեզանից խելացի ու վճռական է ու ինքն է ներկայացրել քեզ կամովին, առանց վախենալու «պարտությունից»։ Զգացմունքները դա պատերազմական գործիք չէ, որ թագցնես «թշնամուցտ» անակնկալ հարձակման համար։ Դու չես կռվում, որ հետախուզես նրա դիրքերն ու փորձես գլխի ընկնել նրա հետագա քայլերի մասին։ Եթե այն ընկալում ես որպես մարդկային էությունների «պատերազմ», ապա այդ պատերազմում առաջինը հանձնվելը ոչ թէ ամոթալի է այլ պատվաբեր։

Իսկ թե արդյոք պետք էր կամ պետք չէր դրա մասին հայտնել, դա միայն կիմանաս հայտնելուց հետո։ Հենց սրանում է կյանքի ու զգացմունքների գեղեցկությունը՝ իր անկանխատեսելի բնույթի մեջ։

[K.I.N.G]

Shat lav tema e:

Im kyanqum el ka mi aydpisi eak, vor sharunakum e arayjms indz hamar hatuk mard mnal:
Amen angam nran tesnelis indz tvum e vor es el nra hamar em hatuk mard:
Ayd hatuk zgacmunq@ es kanvanei siraharva&utyun, bayc voch ser, ser@ klini ayn depqum erb tvyal andznavorutyan het shpves chanaches nor miguce siraharva&utyun@ ver&vi kayun siro:

[K.I.N.G]

Es im bnuytic elnelov, isk es bnuytov, Maxsimalist em ev mikich el sirum em nerkayic shexvelov herun nayel:
Kan txaner voronq nerkayum aranc erkar barak mtacelu voroshumner en kayacnum (mi guce chisht@ da e), isk es mtacum em normal ashxatanq unenam vorpes mard inchvor chapov himnavorvem ays kyanqum, nor arden pordzem hatuk mardu kargavichak@ poxel , miguce ayd jam arden ush lini, bayc es hima der normal chhimnavorvac es kyanqum chem karoxanum srtis zgacmunqin azatutyun tal:

[K.I.N.G]

Մերի բացահայտում արած չեմ լինի, որ ասեմ հասուն տարիքում շատ բարդ բան է փոխել ձեվավորված էությունը:

[SkyFlyer]

K.I.N.G, on Apr 14 2010, 06:18 AM, said:

Shat lav tema e:

Im kyanqum el ka mi aydpisi eak, vor sharunakum e arayjms indz hamar hatuk mard mnal:
Amen angam nran tesnelis indz tvum e vor es el nra hamar em hatuk mard:
Ayd hatuk zgacmunq@ es kanvanei siraharva&utyun, bayc voch ser, ser@ klini ayn depqum erb tvyal andznavorutyan het shpves chanaches nor miguce siraharva&utyun@ ver&vi kayun siro:

Ինձ թվում է թե փորձում ես ասել "երկինքը երկնագույն է, ոչ թե կապույտ"։ Հիմա ինչ "գունավոր" բառեր (սիրահարվածություն ոչ սե՞ր) ել օգտագործենք միևնույն է բուն էությունը դրանից չի փոխվի։ Հիմա երկինքն է կապույտ թե կապույտ է երկինքը... ի՞նչ տարբերություն

Սիրահարվածությունը սիրելուն հակադրելը այնքան ել հասկանալի չէ, համենայնդպս իմ համար։

[K.I.N.G]

Բացատրեմ` ինձ թվում է, որ եթե մեկին ճանաչում ես միայն արտաքնապես և չես շփվում հետը, սակայն դու նրան համկրում ես, դա կարելի է անվանել սիրահարվածություն, իսկ երբ դու նրան բացի արտաքնապես չանաչելուց նաև շփվում ես ֆիզիկապես և շատ բնավորության գծեր համնկնում են, նոր դա կարելի է անվանել ՍԵՐ:
Եվ տվյալ անձնավորությանը ասել ԵՍ ՔԵԶ ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ:

[SkyFlyer]

K.I.N.G, on Apr 17 2010, 12:14 AM, said:

Բացատրեմ` ինձ թվում է, որ եթե մեկին ճանաչում ես միայն արտաքնապես և չես շփվում հետը, սակայն դու նրան համկրում ես, դա կարելի է անվանել սիրահարվածություն, իսկ երբ դու նրան բացի արտաքնապես չանաչելուց նաև շփվում ես ֆիզիկապես և շատ բնավորության գծեր համնկնում են, նոր դա կարելի է անվանել ՍԵՐ:
Եվ տվյալ անձնավորությանը ասել ԵՍ ՔԵԶ ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ:

Գիտես ի՞նչն եմ սիրում այստեղ՝ Ամերիկայում։ Մարդիկ շատ պարզ են հարաբերություններում ու մեծամասամբ ուղիղ։ Չկա մեր արևելյան «խուճուճ» ոլորապտույտներով հարուստ հարաբերությունները։ Եթե մեկը դուր է գալիս մյուսին, ապա մեծամասամբ իմանում են դրա մասին հենց իրենից այլ ոչ միջնորդներից կամ գուշակություններից։
Հա մի զարմանալի բան ել ասեմ։ Այստեղ եթե խոսում ես մեկի հետ ու չես նայում ուղիղ նրա աչէերի մեջ, ապա դա անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում է, պատկերացնու՞մ ես։
Փորձի նայել ուղիղ մարդկանց աչքերին խոսելուց ու մեծ տարբերություն կզգաս էմոցիոնալ առումով։

Հիմա քո ասած «հեռվից սիրելն» է, որը անվանում ես սիրահարվածություն։ եթե մեկը քեզ դուր է գալիս ու դու հնարավորություն ունես շփվելու նրա հետ (սուպեր աստղ կամ դերասանուհի չէ), ապա ի՞նչ է խանգարում գնալ ու հենց իրեն ել ասել դրա մասին ամենապարզ բառերով։

Ամեն դեպքում իմ կարծիքով սերն ու սիրահարվածությունը միևնույն պրոցեսն են, ուղղակի այդ զգացումը ունակ է ծնվելու ցանկացած պահի ու շարժվել ցանկացած ուղղությամբ

[K.I.N.G]

SkyFlyer, on Apr 18 2010, 10:01 AM, said:

Գիտես ի՞նչն եմ սիրում այստեղ՝ Ամերիկայում։ Մարդիկ շատ պարզ են հարաբերություններում ու մեծամասամբ ուղիղ։ Չկա մեր արևելյան «խուճուճ» ոլորապտույտներով հարուստ հարաբերությունները։ Եթե մեկը դուր է գալիս մյուսին, ապա մեծամասամբ իմանում են դրա մասին հենց իրենից այլ ոչ միջնորդներից կամ գուշակություններից։
Հա մի զարմանալի բան ել ասեմ։ Այստեղ եթե խոսում ես մեկի հետ ու չես նայում ուղիղ նրա աչէերի մեջ, ապա դա անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում է, պատկերացնու՞մ ես։
Փորձի նայել ուղիղ մարդկանց աչքերին խոսելուց ու մեծ տարբերություն կզգաս էմոցիոնալ առումով։

Հիմա քո ասած «հեռվից սիրելն» է, որը անվանում ես սիրահարվածություն։ եթե մեկը քեզ դուր է գալիս ու դու հնարավորություն ունես շփվելու նրա հետ (սուպեր աստղ կամ դերասանուհի չէ), ապա ի՞նչ է խանգարում գնալ ու հենց իրեն ել ասել դրա մասին ամենապարզ բառերով։

Ամեն դեպքում իմ կարծիքով սերն ու սիրահարվածությունը միևնույն պրոցեսն են, ուղղակի այդ զգացումը ունակ է ծնվելու ցանկացած պահի ու շարժվել ցանկացած ուղղությամբ

Սերգեյ ջան, ինչ վերաբերվում է աչքերին ուղիղ նայելուն, միանգամայն համաձայն եմ հետտ:
Սեր թե սիրահարվածություն, նայած թե ով ինչպես է ընկալում:Սիրահարվածությունը կայուն սիրո վերածվելու սկզբնական վիճակն է ըստ ինձ:
Բայց նաև դու մի մոռացի, որ մենք` դե հայ ենք էլի:

[Suddenly Psychotic]

Իմ կյանքում էլ նման հատուկ մարդ կա,բայց ինքը գիտի,որ ես իրեն սիրում եմ...Ժամանակին ինքն էլ ինձ էր սիրում,ու մենք միասին էինք...
Իսկ հիմա ինքն ասում ա,որ չգիտի սիրում ա ինձ,թե ոչ,բայց ես շարունակում եմ նրա համար հատուկ մարդ մնալ ...

[SkyFlyer]

Suddenly Psychotic, on 07 August 2012 - 05:51 PM, said:

Իմ կյանքում էլ նման հատուկ մարդ կա,բայց ինքը գիտի,որ ես իրեն սիրում եմ...Ժամանակին ինքն էլ ինձ էր սիրում,ու մենք միասին էինք...
Իսկ հիմա ինքն ասում ա,որ չգիտի սիրում ա ինձ,թե ոչ,բայց ես շարունակում եմ նրա համար հատուկ մարդ մնալ ...

Տարօրինակ է չէ՞։ Դու սիրում ես նրան, իսկ նա չգիտի...
Շատ անգամ թվում է, թե ահա երջանկությունը քթներիս տակ, մնում է ձեռքներս երկարենք ու... այն մերը կլինի։

Երկարում ենք, ուրախանում, անցնում տարիներ ու սկսում ենք հասկանալ, որ այն ինչ մերը չէ, երբեք ել չի կարող մերը լինել։ Ամերիկյան մի ֆիլմում հրաշաալի միտք կա, որն ասում է «Անհնար է հեռացնել մեկին, ով որոշել է մնալ։ Անհնար է պահել մեկին, ով որոշել է գնալ»։

Չենք երկարում ու ամբողջ կյանքում չենք ներում ինքներս մեզ, որ վախեցանք, տարակուսեցինք, կորցրինք։ Ամբողջ կյանքում համեմատում ենք մեր կողքինին նրա հետ ու գրեթե միշտ շահում է նա։ Իդեալականացրել ենք երեվի, նրա մեջ դնելով մեր երազանքները։

Դու միշտ ել կլինես այդ հատուկ մարդը։ Սկզբում ամեն ժամ, հետո ամեն օր, ամեն ամիս, տարի...
Ի վերջո էականը այն չէ, թե ինչպես են ընդունում մեզ, այլ թե ինչպես ենք զգում մենք ինքներս։
Հատո՞ւկ ենք, թե պարզապես սովորական...